Atos 27

Re C'ac'a Testamento pa Kach'abal (CAKYNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Y tak bin chic che re Pablo y re nic'aj chic re jec'o pa cárcel ye'tak-a pa Roma, re tenemit re c'o chupan re lugar rubini'an Italia, xe'jach-a pa ruk'a' re jun ache rubini'an Julio. Re Julio re' jun capitán quichin jun ciento soldados, y re soldados re' je richin re jun grupo soldados quibini'an Chin re Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Mare' yen Lucas, vichibil-a re hermano Aristarco, re aj pa tenemit Tesalónica re c'o pa Macedonia, xojba chij re Pablo. Xojoc-a pa jun barco re pitinak quila pa jun tenemit rubini'an Adramitio, y niba pa tak nic'aj chic tenemit re jec'o chuchi-mar chire' chupan re lugar rubini'an Asia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Pa ruca'n k'ij xojapon pa tenemit rubini'an Sidón. Y chire' re Julio re ec'uay quichin re soldados, xuban jun namalaj utzil cha re Pablo, roma xuya' k'ij cha che xba chuyi'ic ruxnokil-quivach re hermanos y chin chuka' che re hermanos xquito-pa re Pablo.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Xojoc chic-a chupan re barco, y xkaya' can re tenemit Sidón. Jac'a tak yojbinak, xbakac'ulu' jun cak'ik' camas ruchuk'a', y mare' tiene que xojak'ax chach re Chipre, re lugar re' isla roma pa mar c'o-va, y chire' xojak'ax-va roma man can-ta pa rubey cak'ik' c'o-va. Y pa ka-lado izquierdo xc'ue-va can.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Y tak kak'asan chic can ronojel re mar re c'o-apo chiquivach re Cilicia y re Panfilia, xojapon pa tenemit rubini'an Mira, re tenemit re' chupan re lugar rubini'an Licia c'o-va.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Y chire' pa tenemit Mira, re Julio re capitán xbo'rvila' jun barco re pitinak quila pa jun tenemit rubini'an Alejandría, y niba pan Italia. Y chupan chic re barco re' xojrucusaj-va-a chin nakaban-a re bey re c'a c'o chakij.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Y q'uiy k'ij re camas akal xojbiyin. C'are' xojak'ax chach re tenemit rubini'an Gnido, roma re cak'ik' c'a ntajin-na, y can yojrutzolij chakij. Mare' xojak'ax chach re Salmón, y xbakaya-pa vuelta chij re Creta, re jun lugar re' isla roma pa mar chuka' c'o-va.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Y c'ayef chuka' kabanon yojbinak, kac'uan-a re ruchi' re mar, y pa kajquik'a' c'o-va can re Creta. Y tak xbakela' re lugar rubini'an Buenos Puertos, xojc'ue' chire'. Re lugar re' c'o-apo chunakaj re tenemit rubini'an Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Y camas q'uiy k'ij xk'ax-yan, y c'ayef chic che niban binen pa rue' re mar, roma ja tiempo re ne'ka-yan chin re cak'ik'-job. Y mare' re Pablo xuya' quina'oj re achi'a' re andex niquiban.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Reja' xubij chique: Yen ninojij, vo xa nakatz'am chic-a bey pa rue' re mar, c'ayef, man xe-ta cha re barco y re ejka'n re ruc'uan-a, xa can quire' chuka' chaka yoj, xcha'.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero re Julio re capitán man xunimaj-ta re xubij re Pablo cha. Xa ja re xubij re rajaf re barco y re xubij re ache re c'o más ruk'ij re ac'ayon chin re barco, xa jare' re xuban.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Y roma chire' man can-ta otz che ye'c'ue-ka che niquik'asaj-na-a re ru-tiempo re cak'ik'-job, mare' bama conojel re xe'nojin che más otz che niquiya' can re anche' jec'o-va, roma q'uiba' ye'tiquir ye'bapon re pa Fenice, re c'o chire' pa Creta. Roma re Fenice can man pa rubey-ta cak'ik' c'o-va, y re tenemit re' nitzu'un bama anche' ndel-va-pa re k'ij, y otz chin niquik'asaj re tiempo chin cak'ik'-job.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Y tak xpa re xocomil, reje' xquinojij che otz yojba pa Fenice. Tak xojel-a, xaxe re ruchi' re mar chin re Creta yojbinak-va.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero c'a ba' c'a kojel-va-a chire', tak xbec'ulum-pa jun namalaj cak'ik' re pitinak pa rue-a ba' re anche' nakatz'at che ndel-va-pa re k'ij, jun cak'ik' re camas ruchuk'a', y no'rpaxij-ri' chach re barco re anche' yojbinak-va.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Y roma camas ruchuk'a' re cak'ik', nrajo' yojrukararej-a. Y man yojtiquir-ta yojbiyin chakavach. Mare' tiene que xkaya' k'ij che xojrukararej-a.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Xojak'ax chunakaj jun lugar rubini'an Clauda, re lugar re' jun isla roma pa mar c'o-va. Y chire' man can-ta c'o ruchuk'a' re cak'ik'. Pero c'ayef xuban chakavach chin xkajotoba-a re lancha re kararen-a roma re barco re anche' yojbinak-va.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Y tak re lancha c'o chic pa barco, re achi'a' re je'ac'ayon re barco re', xquijitz' re barco cha chavon tak colo' y chavon quipan chin che man tijakataj rupan re barco. Y roma je'jotoban chicaj re moma' tak tziak chin re barco, re cak'ik' ye'runem chupan re ya' co'ol rupan re rubini'an Sirte, mare' xe'pa re je'ac'ayon chin re barco xe'quikasaj re tziak, chin che man xe'beka-ta chire'. Roma reje' camas niquixibij-qui' ye'beka chire'.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Y pa ruca'n k'ij, roma re cak'ik' can c'aja quire' rubanon, xquich'akij c'a can pa ya' nic'aj cha re ejka'n re ruc'uan re barco.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Y pa rox k'ij, roma re cak'ik' can c'a ntajin-na, mare' yoj can xojta'on chin che q'uiy cosas re ye'oc cha re barco re xe'kach'akela' can pa mar.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Y roma camas ruchuk'a' re cak'ik' re nimiyon kachin, y q'uiy-yan k'ij re man katz'eton-ta rach re k'ij y ni xe-ta quivach re ch'umil, mare' xaxe chic re kacamic kayaben y nakana' che man chic yojcolotaj-ta.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Y roma c'o-yan che k'ij re man can-ta yojviynak, re Pablo xbepa'e-pa chire' chiquicojol conojel y xubij chique: Xinimaj-ta re tzij ximbij chiva tak c'a yojc'o pa Creta, che man-ta xojel-pa, man-ta yojc'o pa c'ayef vocame, y chuka' man-ta xkaban perder re ejka'n y re cosas re ye'oc cha re barco.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero vocame nimbij chiva: Tibana' confiar-ivi', roma man jun xticom, xaxe re barco re xtiq'uis can.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Roma chak'a' xuc'ut-ri' chinoch jun ángel re rutakom-pa re Dios, re Dios re Vajaf y re ninsamajij chuka' rube'.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Y re ángel re' xubij chua: Pablo, man c'a taxibij-avi'. Rat tiene que yatapon pa Roma chach re César. Mare' man jun cosa xtac'alvachij. Y avoma rat, re Dios xque'rucol chuka' re je avchibil chupan re jun barco re'. Can man jun xticom can chiva, xincho'x roma re ángel.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Mare' tibana' confiar-ivi' che xquixcolotaj, roma yen can ntaman-va che re Dios can xkojrucol, ancha'l xubij can re ángel chua.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Y chupan jun lugar re pa mar c'o-va xkoje'ka-va, xcha' re Pablo chique conojel re achi'a' re je'binak chupan re jun barco re'.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Y ca'e' semanas c'a tutz'am-va-pa re cak'ik' re' y katz'amon bey pa rue' re mar. Y re mar re anche' yojbinak-va rubini'an Adria. Y c'o la'k pa tak nic'aj-ak'a' che' tak re achi'a' re je'ac'ayon chin re barco xquinabej che nakaj chic yojc'o-va-apo cha re ruch'ulef.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Y reje' xquivitaj jenipa' rupan re ya'. Y xquitz'at che treinta y seis metros rupan re ya' tak xquivitaj nabey. Jac'a tak xojbiyin chic ba', xquitz'at che xa más co'ol rupan nuban-ka re ya', roma xaxe chic veintisiete metros rupan.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Y roma niquixibij-qui' che re barco nupaxij-ri' chiquivach aboj, mare' xquich'akij-ka pa ya' caje' ch'ich' re nibex ancla chique, chin che re barco man chic tibiyin. Re caje' anclas re' chij can re barco xe'xim-va can. Reje' quiyaben jampa' nisakar-ka. Pero xa man nisakar-ta-pa, y cama-va nisakar-ta-ka.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Y re achi'a' re je'ac'ayon re barco niquijo' ye'numaj-a. Mare' xquikasaj-ka re lancha pa ya', y niquiban che ancha'l xa ja re nic'aj chic anclas re jec'o chach re barco re ye'tajin chukasasic.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Mare' re Pablo xbo'rya' rutzijol cha re capitán y chuka' chique re soldados. Reja' xubij chique che vo xa xtiquiya' k'ij che ye'numaj-a re je'ac'ayon chin re barco, man jun chiva yex re xticolotaj chach re camic.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Mare' xe'pa re soldados xe'quikupila' can re colo' re anchok riq'uin quiyukuban-va re lancha chach re barco, chin che re lancha tic'ue' can pa ya'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Jac'a tak nisakar-pa, re Pablo xubij che que'va'. Y ja tzij re' re xubij reja' chique conojel re je'binak chupan re barco: Vocame nitz'akater ca'e' semanas re man yixvirnak-ta jabal, y man yixviynak-ta chuka'.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Mare' nimbij chiva vocame, che quixva' chin c'o ivuchuk'a'. Roma can xkojcolotaj konojel, ancha'l re xbex chua, che can man jun chaka yoj re c'o jun cosa xtuc'alvachij.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Y tak ch'ovenak chic-ka re Pablo, reja' xbo'rc'ama-pa jun xcana-vay, xutioxij cha re Dios chire' chiquivach conojel, xupar y xutz'am rutijic.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Y conojel camas xe'qui'cot y can jare' xquitz'am va'in.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Y re yojbinak chupan re barco, yoj doscientos setenta y seis che nojel.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Y tak xe'va-yan jabal, xquitz'am can ruch'akexic re trigo pa ya', chin che man al-ta nuban can re barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Tak xsakar-ka, re achi'a' re je'ac'ayon chin re barco man quitaman-ta anchique lugar xe'beka-va. Xaxe xquitz'at che c'o jun ruk'a-ya', y re chuchi' jabal li'on. Mare' xquinojij che q'uiba' ye'tiquir niquic'uaj-apo re barco chire'.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Mare' xquikupila' can re colo' re ac'ayon chin re anclas, y re anclas xe'ba can chuxe' ya'. Y xe'quisol re ndoc chin nic'uan re barco pa rue-ya'. C'are' xquijotoba' re jun moma' tziak re c'o-apo chach re barco, y re cak'ik' xutz'am runimic re barco chuchi-ya'.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Y c'amaje-na rutzijol che yojapon chuchi-ya', tak xbakela' jun tinitec rion sanayi' c'o chuxe' ya' y chire' xbo'rnima-va-ri' rutza'n re barco, ja chire' xk'ate-va can y man chic xsilon-ta. Y re jun parte chij can re barco can tijok'ok' xba roma re ya' can riq'uin ruchuk'a' no'rpaxij-ri' chij.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Mare' tak re soldados xquinojij, Ro che que'kaquimisaj conojel re presos, che man que'numaj-a chuxe' ya'.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero re capitán man xrajo-ta che xquiban quire', chin che nicolotaj re Pablo. Xa xubij che jenipa' re can ye'tiquir ye'muxan pa ya' chin ye'el-a c'a chuchi', tiquich'akij-a-qui' y que'ba nabey.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Jac'a re nic'aj chic re man ye'tiquir-ta, xubij chique che ye'quitz'amala-a tz'alam o xabanchique che' chin re barco re je'elinak-a, chin man ye'jik'-ta. Y quire' xkaban chin xojel-a chuchi' re ya', y man jun xcom chaka.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.