Atos 27
Re C'ac'a Testamento pa Kach'abal (CAKYNT) vs ACF
1 Y tak bin chic che re Pablo y re nic'aj chic re jec'o pa cárcel ye'tak-a pa Roma, re tenemit re c'o chupan re lugar rubini'an Italia, xe'jach-a pa ruk'a' re jun ache rubini'an Julio. Re Julio re' jun capitán quichin jun ciento soldados, y re soldados re' je richin re jun grupo soldados quibini'an Chin re Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Mare' yen Lucas, vichibil-a re hermano Aristarco, re aj pa tenemit Tesalónica re c'o pa Macedonia, xojba chij re Pablo. Xojoc-a pa jun barco re pitinak quila pa jun tenemit rubini'an Adramitio, y niba pa tak nic'aj chic tenemit re jec'o chuchi-mar chire' chupan re lugar rubini'an Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Pa ruca'n k'ij xojapon pa tenemit rubini'an Sidón. Y chire' re Julio re ec'uay quichin re soldados, xuban jun namalaj utzil cha re Pablo, roma xuya' k'ij cha che xba chuyi'ic ruxnokil-quivach re hermanos y chin chuka' che re hermanos xquito-pa re Pablo.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Xojoc chic-a chupan re barco, y xkaya' can re tenemit Sidón. Jac'a tak yojbinak, xbakac'ulu' jun cak'ik' camas ruchuk'a', y mare' tiene que xojak'ax chach re Chipre, re lugar re' isla roma pa mar c'o-va, y chire' xojak'ax-va roma man can-ta pa rubey cak'ik' c'o-va. Y pa ka-lado izquierdo xc'ue-va can.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Y tak kak'asan chic can ronojel re mar re c'o-apo chiquivach re Cilicia y re Panfilia, xojapon pa tenemit rubini'an Mira, re tenemit re' chupan re lugar rubini'an Licia c'o-va.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Y chire' pa tenemit Mira, re Julio re capitán xbo'rvila' jun barco re pitinak quila pa jun tenemit rubini'an Alejandría, y niba pan Italia. Y chupan chic re barco re' xojrucusaj-va-a chin nakaban-a re bey re c'a c'o chakij.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Y q'uiy k'ij re camas akal xojbiyin. C'are' xojak'ax chach re tenemit rubini'an Gnido, roma re cak'ik' c'a ntajin-na, y can yojrutzolij chakij. Mare' xojak'ax chach re Salmón, y xbakaya-pa vuelta chij re Creta, re jun lugar re' isla roma pa mar chuka' c'o-va.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Y c'ayef chuka' kabanon yojbinak, kac'uan-a re ruchi' re mar, y pa kajquik'a' c'o-va can re Creta. Y tak xbakela' re lugar rubini'an Buenos Puertos, xojc'ue' chire'. Re lugar re' c'o-apo chunakaj re tenemit rubini'an Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Y camas q'uiy k'ij xk'ax-yan, y c'ayef chic che niban binen pa rue' re mar, roma ja tiempo re ne'ka-yan chin re cak'ik'-job. Y mare' re Pablo xuya' quina'oj re achi'a' re andex niquiban.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Reja' xubij chique: Yen ninojij, vo xa nakatz'am chic-a bey pa rue' re mar, c'ayef, man xe-ta cha re barco y re ejka'n re ruc'uan-a, xa can quire' chuka' chaka yoj, xcha'.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pero re Julio re capitán man xunimaj-ta re xubij re Pablo cha. Xa ja re xubij re rajaf re barco y re xubij re ache re c'o más ruk'ij re ac'ayon chin re barco, xa jare' re xuban.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Y roma chire' man can-ta otz che ye'c'ue-ka che niquik'asaj-na-a re ru-tiempo re cak'ik'-job, mare' bama conojel re xe'nojin che más otz che niquiya' can re anche' jec'o-va, roma q'uiba' ye'tiquir ye'bapon re pa Fenice, re c'o chire' pa Creta. Roma re Fenice can man pa rubey-ta cak'ik' c'o-va, y re tenemit re' nitzu'un bama anche' ndel-va-pa re k'ij, y otz chin niquik'asaj re tiempo chin cak'ik'-job.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Y tak xpa re xocomil, reje' xquinojij che otz yojba pa Fenice. Tak xojel-a, xaxe re ruchi' re mar chin re Creta yojbinak-va.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero c'a ba' c'a kojel-va-a chire', tak xbec'ulum-pa jun namalaj cak'ik' re pitinak pa rue-a ba' re anche' nakatz'at che ndel-va-pa re k'ij, jun cak'ik' re camas ruchuk'a', y no'rpaxij-ri' chach re barco re anche' yojbinak-va.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Y roma camas ruchuk'a' re cak'ik', nrajo' yojrukararej-a. Y man yojtiquir-ta yojbiyin chakavach. Mare' tiene que xkaya' k'ij che xojrukararej-a.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Xojak'ax chunakaj jun lugar rubini'an Clauda, re lugar re' jun isla roma pa mar c'o-va. Y chire' man can-ta c'o ruchuk'a' re cak'ik'. Pero c'ayef xuban chakavach chin xkajotoba-a re lancha re kararen-a roma re barco re anche' yojbinak-va.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Y tak re lancha c'o chic pa barco, re achi'a' re je'ac'ayon re barco re', xquijitz' re barco cha chavon tak colo' y chavon quipan chin che man tijakataj rupan re barco. Y roma je'jotoban chicaj re moma' tak tziak chin re barco, re cak'ik' ye'runem chupan re ya' co'ol rupan re rubini'an Sirte, mare' xe'pa re je'ac'ayon chin re barco xe'quikasaj re tziak, chin che man xe'beka-ta chire'. Roma reje' camas niquixibij-qui' ye'beka chire'.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Y pa ruca'n k'ij, roma re cak'ik' can c'aja quire' rubanon, xquich'akij c'a can pa ya' nic'aj cha re ejka'n re ruc'uan re barco.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Y pa rox k'ij, roma re cak'ik' can c'a ntajin-na, mare' yoj can xojta'on chin che q'uiy cosas re ye'oc cha re barco re xe'kach'akela' can pa mar.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Y roma camas ruchuk'a' re cak'ik' re nimiyon kachin, y q'uiy-yan k'ij re man katz'eton-ta rach re k'ij y ni xe-ta quivach re ch'umil, mare' xaxe chic re kacamic kayaben y nakana' che man chic yojcolotaj-ta.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Y roma c'o-yan che k'ij re man can-ta yojviynak, re Pablo xbepa'e-pa chire' chiquicojol conojel y xubij chique: Xinimaj-ta re tzij ximbij chiva tak c'a yojc'o pa Creta, che man-ta xojel-pa, man-ta yojc'o pa c'ayef vocame, y chuka' man-ta xkaban perder re ejka'n y re cosas re ye'oc cha re barco.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Pero vocame nimbij chiva: Tibana' confiar-ivi', roma man jun xticom, xaxe re barco re xtiq'uis can.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Roma chak'a' xuc'ut-ri' chinoch jun ángel re rutakom-pa re Dios, re Dios re Vajaf y re ninsamajij chuka' rube'.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Y re ángel re' xubij chua: Pablo, man c'a taxibij-avi'. Rat tiene que yatapon pa Roma chach re César. Mare' man jun cosa xtac'alvachij. Y avoma rat, re Dios xque'rucol chuka' re je avchibil chupan re jun barco re'. Can man jun xticom can chiva, xincho'x roma re ángel.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Mare' tibana' confiar-ivi' che xquixcolotaj, roma yen can ntaman-va che re Dios can xkojrucol, ancha'l xubij can re ángel chua.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Y chupan jun lugar re pa mar c'o-va xkoje'ka-va, xcha' re Pablo chique conojel re achi'a' re je'binak chupan re jun barco re'.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Y ca'e' semanas c'a tutz'am-va-pa re cak'ik' re' y katz'amon bey pa rue' re mar. Y re mar re anche' yojbinak-va rubini'an Adria. Y c'o la'k pa tak nic'aj-ak'a' che' tak re achi'a' re je'ac'ayon chin re barco xquinabej che nakaj chic yojc'o-va-apo cha re ruch'ulef.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Y reje' xquivitaj jenipa' rupan re ya'. Y xquitz'at che treinta y seis metros rupan re ya' tak xquivitaj nabey. Jac'a tak xojbiyin chic ba', xquitz'at che xa más co'ol rupan nuban-ka re ya', roma xaxe chic veintisiete metros rupan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Y roma niquixibij-qui' che re barco nupaxij-ri' chiquivach aboj, mare' xquich'akij-ka pa ya' caje' ch'ich' re nibex ancla chique, chin che re barco man chic tibiyin. Re caje' anclas re' chij can re barco xe'xim-va can. Reje' quiyaben jampa' nisakar-ka. Pero xa man nisakar-ta-pa, y cama-va nisakar-ta-ka.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Y re achi'a' re je'ac'ayon re barco niquijo' ye'numaj-a. Mare' xquikasaj-ka re lancha pa ya', y niquiban che ancha'l xa ja re nic'aj chic anclas re jec'o chach re barco re ye'tajin chukasasic.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Mare' re Pablo xbo'rya' rutzijol cha re capitán y chuka' chique re soldados. Reja' xubij chique che vo xa xtiquiya' k'ij che ye'numaj-a re je'ac'ayon chin re barco, man jun chiva yex re xticolotaj chach re camic.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Mare' xe'pa re soldados xe'quikupila' can re colo' re anchok riq'uin quiyukuban-va re lancha chach re barco, chin che re lancha tic'ue' can pa ya'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Jac'a tak nisakar-pa, re Pablo xubij che que'va'. Y ja tzij re' re xubij reja' chique conojel re je'binak chupan re barco: Vocame nitz'akater ca'e' semanas re man yixvirnak-ta jabal, y man yixviynak-ta chuka'.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Mare' nimbij chiva vocame, che quixva' chin c'o ivuchuk'a'. Roma can xkojcolotaj konojel, ancha'l re xbex chua, che can man jun chaka yoj re c'o jun cosa xtuc'alvachij.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Y tak ch'ovenak chic-ka re Pablo, reja' xbo'rc'ama-pa jun xcana-vay, xutioxij cha re Dios chire' chiquivach conojel, xupar y xutz'am rutijic.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Y conojel camas xe'qui'cot y can jare' xquitz'am va'in.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Y re yojbinak chupan re barco, yoj doscientos setenta y seis che nojel.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Y tak xe'va-yan jabal, xquitz'am can ruch'akexic re trigo pa ya', chin che man al-ta nuban can re barco.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tak xsakar-ka, re achi'a' re je'ac'ayon chin re barco man quitaman-ta anchique lugar xe'beka-va. Xaxe xquitz'at che c'o jun ruk'a-ya', y re chuchi' jabal li'on. Mare' xquinojij che q'uiba' ye'tiquir niquic'uaj-apo re barco chire'.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Mare' xquikupila' can re colo' re ac'ayon chin re anclas, y re anclas xe'ba can chuxe' ya'. Y xe'quisol re ndoc chin nic'uan re barco pa rue-ya'. C'are' xquijotoba' re jun moma' tziak re c'o-apo chach re barco, y re cak'ik' xutz'am runimic re barco chuchi-ya'.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Y c'amaje-na rutzijol che yojapon chuchi-ya', tak xbakela' jun tinitec rion sanayi' c'o chuxe' ya' y chire' xbo'rnima-va-ri' rutza'n re barco, ja chire' xk'ate-va can y man chic xsilon-ta. Y re jun parte chij can re barco can tijok'ok' xba roma re ya' can riq'uin ruchuk'a' no'rpaxij-ri' chij.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Mare' tak re soldados xquinojij, Ro che que'kaquimisaj conojel re presos, che man que'numaj-a chuxe' ya'.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero re capitán man xrajo-ta che xquiban quire', chin che nicolotaj re Pablo. Xa xubij che jenipa' re can ye'tiquir ye'muxan pa ya' chin ye'el-a c'a chuchi', tiquich'akij-a-qui' y que'ba nabey.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Jac'a re nic'aj chic re man ye'tiquir-ta, xubij chique che ye'quitz'amala-a tz'alam o xabanchique che' chin re barco re je'elinak-a, chin man ye'jik'-ta. Y quire' xkaban chin xojel-a chuchi' re ya', y man jun xcom chaka.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.