Romanos 9
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NTLH
1 Inreꞌ, ruma nuniman ri Cristo, can ketzij niꞌej y man nitzꞌak ta tzij chivach. Ri nujaluon y ri vánima quireꞌ niquiꞌej chuva, chi can ketzij, ruma ri Espíritu Santo quireꞌ jeꞌ nuꞌej, chi ri niꞌej chiva can ketzij.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Can altíra nquibꞌisuon y siempre nikꞌaxo vánima.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ruma inreꞌ nivajoꞌ chi quinojiel ta nuvanakil israelitas niquinimaj ri Cristo. Xa ta inreꞌ nquilasas-el riqꞌuin ri Cristo y nika ri castigo panoꞌ, y xa riqꞌuin reꞌ ncaꞌcolotaj ri nuvanakil, niyaꞌ nutzij chi quireꞌ niꞌan chuva.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ri israelitas qꞌuiy ri xyoꞌx chica. Ri Dios xuꞌon ralcꞌual chica, can xucꞌut rukꞌij chiquivach, y xuꞌon jun pacto quiqꞌuin. Chica ijejeꞌ xuya-ve ri ru-ley, y xucꞌut chiquivach ri chica niquiꞌan chi niquiyaꞌ rukꞌij. Y cꞌo xuꞌon prometer chica.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ijejeꞌ i-rumáma can ri Abraham, ri Isaac y ri Jacob. Y antok ri Cristo xpa vaveꞌ choch-ulief, chiquicajol ijejeꞌ xalax-ve. Ri Cristo jareꞌ ri Dios y cꞌo paroꞌ nojiel. Y richin nojiel tiempo niyoꞌx rukꞌij. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Man takaꞌan pensar chi ri Dios man rubꞌanun ta ri ruꞌeꞌn chupan ri ruchꞌabꞌal. Ruma man quinojiel ta ri israelitas i-choꞌn ruma ri Dios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Man quinojiel ta ri rumáma can ri Abraham i-choꞌn ruma ri Dios. Incheꞌl nuꞌej chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios, antok xꞌeꞌx cha ri Abraham: Joꞌc ri i-rumáma ri Isaac xtiquibꞌinaj chi i-ketzij i-amáma, xchaꞌ ri Dios cha ri Abraham.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Y rumareꞌ nakatzꞌat chi man quinojiel ta ri rumáma can ri Abraham i-ralcꞌual ri Dios. Joꞌc ri i-ruchoꞌn ri xtuyaꞌ chica ri ranun prometer, xa chica ijejeꞌ ri niꞌeꞌx ruma ri Dios chi i-ralcꞌual chic.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Incheꞌl antok ri Dios xuꞌon prometer cha ri Abraham: Xquipa chic jun bꞌay aviqꞌuin antok xtalka ri kꞌij, y ri Sara ri avaxjayil xticꞌujieꞌ jun ral-alaꞌ. Quireꞌ xuꞌej ri Dios cha ri Abraham.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Y can quire-ve xbꞌanataj. Can xalax-ve ri Isaac ri kamamaꞌ, ri ojier can tiempo. Y antok ri Isaac cꞌulan chic, ri Rebeca ri raxjayil xcꞌujieꞌ encinta (embarazada) y xaꞌlax icaꞌyeꞌ ral.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Y ruma ri xbꞌanataj quiqꞌuin ri icaꞌyeꞌ ral, can kꞌalaj chi ri Dios man nkuruchaꞌ ta ruma ri nakaꞌan. Jajaꞌ ncaꞌruchaꞌ ri can ranun-pa pensar chi ncaꞌruchaꞌ. Ruma antok majaꞌ caꞌalax ri icaꞌyeꞌ ral reꞌ, y majaꞌ kꞌalaj ri chica xtalquibꞌanaꞌ, xa otz o man otz ta,
11 — ausente —
12 ri Dios xuꞌej yan cha ri quitieꞌ: Ri nem xtuoc rusamajiel ri ruchakꞌ.
12 — ausente —
13 Y chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, nuꞌej: Ri Jacob nivajoꞌ. Pero ri Esaú man nivajoꞌ ta. Quireꞌ nuꞌej ri tzꞌibꞌan can.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Chica xtakaꞌej? ¿Man choj ta came xuꞌon ri Dios? Man quireꞌ ta.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Incheꞌl ri nuꞌej ri ruchꞌabꞌal ri Dios, antok xꞌeꞌx cha ri Moisés: Ri nivajoꞌ nijoyovaj roch, can nijoyovaj-ve roch. Y ri nivajoꞌ nitoꞌ, can nito-ve. Quireꞌ xuꞌej ri Dios cha ri Moisés.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Can kꞌalaj chi antok ri Dios cꞌo ri nuyaꞌ chika, quireꞌ nuꞌon joꞌc ruma nujoyovaj kavach, y man ruma ta jareꞌ ri altíra nakajoꞌ y nkojxulie-nkojjotieꞌ chucunuxic.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Incheꞌl nuꞌej chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can; ri Dios xuꞌej cha ri Faraón: Xanpilisaj chi xkꞌalajin ri nu-poder aviqꞌuin. Ruma nivajoꞌ chi nitzijos ri nubꞌeꞌ nojiel tanamet ri icꞌo choch-ulief. Quireꞌ xuꞌej ri Dios cha ri Faraón ojier can tiempo.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Y rumareꞌ nakatzꞌat chi ri Dios nujoyovaj roch jun vinak xa nrajoꞌ nujoyovaj roch, o nuꞌon cof ránima cha ri nrajoꞌ nuꞌon cof cha.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Pero man ruma ta reꞌ ixreꞌ ntiꞌan pensar: ¿Karruma oj pecadores nuꞌej chika? Ruma ¿chica nitiquir nukꞌat choch ri Dios ri chica nrajoꞌ nuꞌon?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pero inreꞌ niꞌej: Ojreꞌ oj vinak man nkojtiquir ta nakaꞌej cha ri Dios chi man otz ta ri nuꞌon. ¿Otz came chi jun bꞌajoꞌy nuꞌej cha ri xbꞌano richin: Karruma quireꞌ xaꞌan chuva?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ruma riqꞌuin ri aj-bꞌanoy-bꞌajoꞌy cꞌo-ve ri chica nrajoꞌ nuꞌon cha ri barro. Ruma cha ri barro nitiquir nuꞌon jun bꞌajoꞌy ri cꞌo rakalien y nuꞌon jun ri xa manak rakalien.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Y quireꞌ jeꞌ ri Dios, pa rukꞌaꞌ jajaꞌ cꞌo-ve chi nucꞌut ri ru-poder y ri rayoval pa quiveꞌ ri vinak. Pero altíra i-rucachꞌuon, mesque otz ta chi xka yan ta ri rayoval pa quiveꞌ y xaꞌqꞌuis yan ta.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Y chi nucꞌut chi altíra rukꞌij, xujoyovaj kavach, y xojruchaꞌ yan chi xtiꞌkilaꞌ jun utzulaj cꞌaslien riqꞌuin jajaꞌ, y nicꞌujieꞌ kakꞌij.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Quireꞌ rubꞌanun kiqꞌuin ojreꞌ ri xojrayuoj, chi israelitas y man israelitas ta.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Incheꞌl nuꞌej ri Dios chupan ri rutzꞌibꞌan can ri Oseas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Y ri lugar pacheꞌ xꞌeꞌx chica ri vinak: Ixreꞌ man ix nutanamit ta,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Y chikij ojreꞌ israelitas, cꞌo ri xuꞌej can ri profeta Isaías. Jajaꞌ can cof xchꞌoꞌ y xuꞌej:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ri Ajaf Dios can ruꞌeꞌn chi xtuyaꞌ ri castigo paroꞌ ri roch-ulief.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ri profeta Isaías ruꞌeꞌn can jeꞌ:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Chica cꞌa nakaꞌej chirij reꞌ? Ri man israelitas ta, mesque man quitijuon ta pa quikꞌij chi ntiel chi man jun chic qui-pecado choch ri Dios, pero xa ja yan chic ijejeꞌ ri can ketzij chi xiel chi man jun chic qui-pecado choch ri Dios. Quireꞌ niꞌan chica quinojiel ri niquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Jesucristo.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Pero ri kavanakil israelitas can nicajoꞌ niquiꞌan ri nuꞌej chupan ri ru-ley ri Moisés, chi quireꞌ ntiel chi man jun chic qui-pecado choch ri Dios, pero man ncaꞌtiquir ta.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Y karruma? Ruma man quicukubꞌan ta quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Jesucristo. Xa ja ri ru-ley ri Moisés ri altíra nicajoꞌ niquiꞌan y man nicajoꞌ ta niquinimaj ri Jesucristo; rumareꞌ xquitupij cakan choch ri Abꞌaj.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Incheꞌl nuꞌej ri Dios chupan ri tzꞌibꞌan can:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.