Romanos 4
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs VC
1 ¿Chica xtakaꞌej chirij cheꞌl xcolotaj ri Abraham, ri ojier katataꞌ ojreꞌ israelitas?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ri Abraham xiel chi man jun chic ru-pecado choch ri Dios, pero man ruma ta ri otz ri xaꞌruꞌon. Xa ta quireꞌ, jajaꞌ xtiquir ta xuya-ka rukꞌij ruyuon. Pero choch ri Dios man quireꞌ ta.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ruma chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, nuꞌej: Ri Abraham xunimaj ri Dios, y rumareꞌ ri Dios xuꞌon cha chi xiel chi man jun chic ru-pecado choch. Quireꞌ nuꞌej ri tzꞌibꞌan can.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ri nisamaj, can nituoj. Ri niyoꞌx cha, man choj ta nisipas cha, xa can inque akan choch.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero man jun nicolotaj ruma altíra nisamaj. Mesque nuꞌon kax man otz ta, pero xa nunimaj ri Dios, ri Dios can nuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch ruma nucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Incheꞌl ruꞌeꞌn can ri David, chi can jaꞌal caꞌquicuot ri vinak ri niꞌan chica ruma ri Dios chi man jun chic qui-pecado choch ruma xquinimaj, y man ruma ta ri otz ri xaꞌquiꞌan.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Ri David ruꞌeꞌn can:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Can jaꞌal caꞌquicuot ri xtiꞌeꞌx chica ruma ri Ajaf Dios chi manak chic pecado cakan.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Joꞌc came quichin ri bꞌanun ri circuncisión chica chi can jaꞌal caꞌquicuot, o quichin jeꞌ ri man bꞌanun ta ri circuncisión chica? Ri más nicꞌatzin nakaꞌan ja chi kanimaj ri Dios, incheꞌl xuꞌon ri Abraham. Jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios y rumareꞌ ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Antok ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch, ¿bꞌanun chic came ri circuncisión cha o majaꞌ? Ri Abraham cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Y ri circuncisión ri xꞌan cha, xa ratal chi jajaꞌ manak chic ru-pecado choch ri Dios ruma xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin. Pero jajaꞌ manak chic ru-pecado choch ri Dios antok cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha, y rumareꞌ jajaꞌ xuoc quitataꞌ quinojiel ri niquinimaj ri Dios, mesque man bꞌanun ta ri circuncisión chica y niꞌan chica chi manak chic qui-pecado choch ri Dios.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Y ri Abraham katataꞌ jeꞌ ojreꞌ israelitas ri bꞌanun ri circuncisión chika, xa nakacukubꞌaꞌ kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios incheꞌl xuꞌon jajaꞌ, antok cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ri Dios xuꞌon prometer cha ri Abraham chi xtuyaꞌ ri roch-ulief cha, y chica jeꞌ ri rumáma. Ruma ri Abraham xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin, rumareꞌ xiel chi man jun chic ru-pecado choch, y man ruma ta xuꞌon ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ruma xa ta chica ri vinak ri ncaꞌbꞌano ri nuꞌej ri ley niyoꞌx ri ranun prometer ri Dios; man jun nicꞌatzin chi ojreꞌ kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ruma man niyoꞌx ta chika ri ranun prometer ri Dios.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ri ley nucꞌam-pa castigo. Pero xa man ta cꞌo ri ley reꞌ, man ta niꞌeꞌx chika chi xa man nakaꞌan ta ri nuꞌej.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Rumareꞌ ri Dios joꞌc chica ri niquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin nuyaꞌ ri ranun prometer. Nuyaꞌ chica chi nikꞌalajin ri ru-favor jajaꞌ. Y nuyaꞌ chica xa icꞌo o man icꞌo ta chuxieꞌ ri ley. Ri nicꞌatzin niquiꞌan joꞌc tiquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, incheꞌl xuꞌon ri Abraham ri katataꞌ konojiel ojreꞌ ri kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Incheꞌl nuꞌej chupan ri tzꞌibꞌan can antok ri Dios xuꞌej cha ri Abraham: Nubꞌanun chava chi at quitataꞌ qꞌuiy vinak. Quireꞌ xuꞌej ri Dios antok xucꞌut-riꞌ choch ri Abraham. Y ri Abraham can xunimaj ri Dios. Ri Dios ncaꞌrucꞌasuoj ri quiminakiꞌ, y jajaꞌ nuꞌej ri kax ri man icꞌo ta, incheꞌl xa icꞌo.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ri Abraham xunimaj chi nibꞌanataj ri xꞌeꞌx cha ruma ri Dios, mesque ri xꞌeꞌx cha xa altíra cuesta ruma jajaꞌ xa mámix chic. Pero can xunimaj ri xuꞌej ri Dios cha, chi ntuoc quitataꞌ qꞌuiy vinak y ncaꞌcꞌujieꞌ iqꞌuiy rumáma.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Mesque ri Abraham cꞌo laꞌk cien rujunaꞌ, y ri Sara ri raxjayil xa aviela chic y manak ral alaxnak, jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri xuꞌej ri Dios cha.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Y can xroyoꞌiej ri xuꞌon prometer ri Dios cha, y man cacaꞌ ta rucꞌuꞌx xroyoꞌiej, xa can xucukubꞌaꞌ más rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios y xuyaꞌ jeꞌ rukꞌij ri Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ri Abraham rataꞌn jaꞌal chi ri Dios cꞌo ru-poder chi nuꞌon nojiel ri ranun prometer.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Y ruma ri Abraham xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ri Dios xuꞌon cha chi xiel chi man jun chic ru-pecado choch.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Y ri nuꞌej chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, man joꞌc ta nuꞌej chica manera ri Abraham xiel chi man jun chic ru-pecado choch ri Dios,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 xa nuꞌej chika ojreꞌ chica manera jeꞌ ntiel chi man jun chic ka-pecado choch ri Dios, vi xa nakanimaj ri Dios ri xcꞌasuon-pa ri Kajaf Jesús chiquicajol ri quiminakiꞌ.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ri Jesús xjach chi xquimisas ruma ka-pecados ojreꞌ, y xcꞌastaj-pa chi quireꞌ ntiel chi manak chic ka-pecado choch ri Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.