Romanos 4

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Chica xtakaꞌej chirij cheꞌl xcolotaj ri Abraham, ri ojier katataꞌ ojreꞌ israelitas?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ri Abraham xiel chi man jun chic ru-pecado choch ri Dios, pero man ruma ta ri otz ri xaꞌruꞌon. Xa ta quireꞌ, jajaꞌ xtiquir ta xuya-ka rukꞌij ruyuon. Pero choch ri Dios man quireꞌ ta.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ruma chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, nuꞌej: Ri Abraham xunimaj ri Dios, y rumareꞌ ri Dios xuꞌon cha chi xiel chi man jun chic ru-pecado choch. Quireꞌ nuꞌej ri tzꞌibꞌan can.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ri nisamaj, can nituoj. Ri niyoꞌx cha, man choj ta nisipas cha, xa can inque akan choch.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero man jun nicolotaj ruma altíra nisamaj. Mesque nuꞌon kax man otz ta, pero xa nunimaj ri Dios, ri Dios can nuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch ruma nucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Incheꞌl ruꞌeꞌn can ri David, chi can jaꞌal caꞌquicuot ri vinak ri niꞌan chica ruma ri Dios chi man jun chic qui-pecado choch ruma xquinimaj, y man ruma ta ri otz ri xaꞌquiꞌan.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ri David ruꞌeꞌn can:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Can jaꞌal caꞌquicuot ri xtiꞌeꞌx chica ruma ri Ajaf Dios chi manak chic pecado cakan.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Joꞌc came quichin ri bꞌanun ri circuncisión chica chi can jaꞌal caꞌquicuot, o quichin jeꞌ ri man bꞌanun ta ri circuncisión chica? Ri más nicꞌatzin nakaꞌan ja chi kanimaj ri Dios, incheꞌl xuꞌon ri Abraham. Jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios y rumareꞌ ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Antok ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch, ¿bꞌanun chic came ri circuncisión cha o majaꞌ? Ri Abraham cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Y ri circuncisión ri xꞌan cha, xa ratal chi jajaꞌ manak chic ru-pecado choch ri Dios ruma xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin. Pero jajaꞌ manak chic ru-pecado choch ri Dios antok cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha, y rumareꞌ jajaꞌ xuoc quitataꞌ quinojiel ri niquinimaj ri Dios, mesque man bꞌanun ta ri circuncisión chica y niꞌan chica chi manak chic qui-pecado choch ri Dios.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Y ri Abraham katataꞌ jeꞌ ojreꞌ israelitas ri bꞌanun ri circuncisión chika, xa nakacukubꞌaꞌ kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios incheꞌl xuꞌon jajaꞌ, antok cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ri Dios xuꞌon prometer cha ri Abraham chi xtuyaꞌ ri roch-ulief cha, y chica jeꞌ ri rumáma. Ruma ri Abraham xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin, rumareꞌ xiel chi man jun chic ru-pecado choch, y man ruma ta xuꞌon ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ruma xa ta chica ri vinak ri ncaꞌbꞌano ri nuꞌej ri ley niyoꞌx ri ranun prometer ri Dios; man jun nicꞌatzin chi ojreꞌ kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ruma man niyoꞌx ta chika ri ranun prometer ri Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ri ley nucꞌam-pa castigo. Pero xa man ta cꞌo ri ley reꞌ, man ta niꞌeꞌx chika chi xa man nakaꞌan ta ri nuꞌej.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Rumareꞌ ri Dios joꞌc chica ri niquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin nuyaꞌ ri ranun prometer. Nuyaꞌ chica chi nikꞌalajin ri ru-favor jajaꞌ. Y nuyaꞌ chica xa icꞌo o man icꞌo ta chuxieꞌ ri ley. Ri nicꞌatzin niquiꞌan joꞌc tiquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, incheꞌl xuꞌon ri Abraham ri katataꞌ konojiel ojreꞌ ri kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Incheꞌl nuꞌej chupan ri tzꞌibꞌan can antok ri Dios xuꞌej cha ri Abraham: Nubꞌanun chava chi at quitataꞌ qꞌuiy vinak. Quireꞌ xuꞌej ri Dios antok xucꞌut-riꞌ choch ri Abraham. Y ri Abraham can xunimaj ri Dios. Ri Dios ncaꞌrucꞌasuoj ri quiminakiꞌ, y jajaꞌ nuꞌej ri kax ri man icꞌo ta, incheꞌl xa icꞌo.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ri Abraham xunimaj chi nibꞌanataj ri xꞌeꞌx cha ruma ri Dios, mesque ri xꞌeꞌx cha xa altíra cuesta ruma jajaꞌ xa mámix chic. Pero can xunimaj ri xuꞌej ri Dios cha, chi ntuoc quitataꞌ qꞌuiy vinak y ncaꞌcꞌujieꞌ iqꞌuiy rumáma.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Mesque ri Abraham cꞌo laꞌk cien rujunaꞌ, y ri Sara ri raxjayil xa aviela chic y manak ral alaxnak, jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri xuꞌej ri Dios cha.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Y can xroyoꞌiej ri xuꞌon prometer ri Dios cha, y man cacaꞌ ta rucꞌuꞌx xroyoꞌiej, xa can xucukubꞌaꞌ más rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios y xuyaꞌ jeꞌ rukꞌij ri Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ri Abraham rataꞌn jaꞌal chi ri Dios cꞌo ru-poder chi nuꞌon nojiel ri ranun prometer.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Y ruma ri Abraham xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ri Dios xuꞌon cha chi xiel chi man jun chic ru-pecado choch.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Y ri nuꞌej chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, man joꞌc ta nuꞌej chica manera ri Abraham xiel chi man jun chic ru-pecado choch ri Dios,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 xa nuꞌej chika ojreꞌ chica manera jeꞌ ntiel chi man jun chic ka-pecado choch ri Dios, vi xa nakanimaj ri Dios ri xcꞌasuon-pa ri Kajaf Jesús chiquicajol ri quiminakiꞌ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ri Jesús xjach chi xquimisas ruma ka-pecados ojreꞌ, y xcꞌastaj-pa chi quireꞌ ntiel chi manak chic ka-pecado choch ri Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.