Romanos 4

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¿Chica xtakaꞌej chirij cheꞌl xcolotaj ri Abraham, ri ojier katataꞌ ojreꞌ israelitas?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ri Abraham xiel chi man jun chic ru-pecado choch ri Dios, pero man ruma ta ri otz ri xaꞌruꞌon. Xa ta quireꞌ, jajaꞌ xtiquir ta xuya-ka rukꞌij ruyuon. Pero choch ri Dios man quireꞌ ta.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ruma chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, nuꞌej: Ri Abraham xunimaj ri Dios, y rumareꞌ ri Dios xuꞌon cha chi xiel chi man jun chic ru-pecado choch. Quireꞌ nuꞌej ri tzꞌibꞌan can.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ri nisamaj, can nituoj. Ri niyoꞌx cha, man choj ta nisipas cha, xa can inque akan choch.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pero man jun nicolotaj ruma altíra nisamaj. Mesque nuꞌon kax man otz ta, pero xa nunimaj ri Dios, ri Dios can nuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch ruma nucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Incheꞌl ruꞌeꞌn can ri David, chi can jaꞌal caꞌquicuot ri vinak ri niꞌan chica ruma ri Dios chi man jun chic qui-pecado choch ruma xquinimaj, y man ruma ta ri otz ri xaꞌquiꞌan.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ri David ruꞌeꞌn can:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Can jaꞌal caꞌquicuot ri xtiꞌeꞌx chica ruma ri Ajaf Dios chi manak chic pecado cakan.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Joꞌc came quichin ri bꞌanun ri circuncisión chica chi can jaꞌal caꞌquicuot, o quichin jeꞌ ri man bꞌanun ta ri circuncisión chica? Ri más nicꞌatzin nakaꞌan ja chi kanimaj ri Dios, incheꞌl xuꞌon ri Abraham. Jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios y rumareꞌ ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Antok ri Dios xuꞌon cha chi man jun chic ru-pecado choch, ¿bꞌanun chic came ri circuncisión cha o majaꞌ? Ri Abraham cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Y ri circuncisión ri xꞌan cha, xa ratal chi jajaꞌ manak chic ru-pecado choch ri Dios ruma xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin. Pero jajaꞌ manak chic ru-pecado choch ri Dios antok cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha, y rumareꞌ jajaꞌ xuoc quitataꞌ quinojiel ri niquinimaj ri Dios, mesque man bꞌanun ta ri circuncisión chica y niꞌan chica chi manak chic qui-pecado choch ri Dios.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Y ri Abraham katataꞌ jeꞌ ojreꞌ israelitas ri bꞌanun ri circuncisión chika, xa nakacukubꞌaꞌ kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios incheꞌl xuꞌon jajaꞌ, antok cꞌa majaꞌ tiꞌan ri circuncisión cha.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ri Dios xuꞌon prometer cha ri Abraham chi xtuyaꞌ ri roch-ulief cha, y chica jeꞌ ri rumáma. Ruma ri Abraham xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin, rumareꞌ xiel chi man jun chic ru-pecado choch, y man ruma ta xuꞌon ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ruma xa ta chica ri vinak ri ncaꞌbꞌano ri nuꞌej ri ley niyoꞌx ri ranun prometer ri Dios; man jun nicꞌatzin chi ojreꞌ kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ruma man niyoꞌx ta chika ri ranun prometer ri Dios.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ri ley nucꞌam-pa castigo. Pero xa man ta cꞌo ri ley reꞌ, man ta niꞌeꞌx chika chi xa man nakaꞌan ta ri nuꞌej.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Rumareꞌ ri Dios joꞌc chica ri niquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin nuyaꞌ ri ranun prometer. Nuyaꞌ chica chi nikꞌalajin ri ru-favor jajaꞌ. Y nuyaꞌ chica xa icꞌo o man icꞌo ta chuxieꞌ ri ley. Ri nicꞌatzin niquiꞌan joꞌc tiquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, incheꞌl xuꞌon ri Abraham ri katataꞌ konojiel ojreꞌ ri kacukubꞌan kacꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Incheꞌl nuꞌej chupan ri tzꞌibꞌan can antok ri Dios xuꞌej cha ri Abraham: Nubꞌanun chava chi at quitataꞌ qꞌuiy vinak. Quireꞌ xuꞌej ri Dios antok xucꞌut-riꞌ choch ri Abraham. Y ri Abraham can xunimaj ri Dios. Ri Dios ncaꞌrucꞌasuoj ri quiminakiꞌ, y jajaꞌ nuꞌej ri kax ri man icꞌo ta, incheꞌl xa icꞌo.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ri Abraham xunimaj chi nibꞌanataj ri xꞌeꞌx cha ruma ri Dios, mesque ri xꞌeꞌx cha xa altíra cuesta ruma jajaꞌ xa mámix chic. Pero can xunimaj ri xuꞌej ri Dios cha, chi ntuoc quitataꞌ qꞌuiy vinak y ncaꞌcꞌujieꞌ iqꞌuiy rumáma.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Mesque ri Abraham cꞌo laꞌk cien rujunaꞌ, y ri Sara ri raxjayil xa aviela chic y manak ral alaxnak, jajaꞌ xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri xuꞌej ri Dios cha.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Y can xroyoꞌiej ri xuꞌon prometer ri Dios cha, y man cacaꞌ ta rucꞌuꞌx xroyoꞌiej, xa can xucukubꞌaꞌ más rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios y xuyaꞌ jeꞌ rukꞌij ri Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ri Abraham rataꞌn jaꞌal chi ri Dios cꞌo ru-poder chi nuꞌon nojiel ri ranun prometer.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Y ruma ri Abraham xucukubꞌaꞌ rucꞌuꞌx riqꞌuin ri Dios, ri Dios xuꞌon cha chi xiel chi man jun chic ru-pecado choch.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Y ri nuꞌej chupan ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri tzꞌibꞌan can, man joꞌc ta nuꞌej chica manera ri Abraham xiel chi man jun chic ru-pecado choch ri Dios,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 xa nuꞌej chika ojreꞌ chica manera jeꞌ ntiel chi man jun chic ka-pecado choch ri Dios, vi xa nakanimaj ri Dios ri xcꞌasuon-pa ri Kajaf Jesús chiquicajol ri quiminakiꞌ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ri Jesús xjach chi xquimisas ruma ka-pecados ojreꞌ, y xcꞌastaj-pa chi quireꞌ ntiel chi manak chic ka-pecado choch ri Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.