Atos 22
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs VC
1 Achiꞌaꞌ israelitas y ixreꞌ principales chupan ri katanamit, tivaxaj cꞌa ri tzij ri niꞌej chiva vacame, chi niꞌan defender-viꞌ chivach, xchaꞌ.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Y antok ri vinak xcaꞌxaj chi ri Pablo xa nichꞌoꞌ pa chꞌabꞌal hebreo, ri quichꞌabꞌal ijejeꞌ, más man jun xchꞌoꞌ. Y ri Pablo xuꞌej cꞌa chica:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Inreꞌ can in israelita. Y xinalax pa tanamet Tarso ri cꞌo Cilicia, pero vaveꞌ Jerusalén xiqꞌuiy-ve. Y ja ri Gamaliel, ri jun nem ache ri xtijuon vichin. Y xirutijuoj cꞌa riqꞌuin nojiel ri nuꞌej chupan ri ley ri xyoꞌx chica ri ojier tak kateꞌt-kamamaꞌ. Mareꞌ can nutijuon-pa nukꞌij chi niꞌan ri nrajoꞌ ri Dios, incheꞌl jeꞌ ri ntivajoꞌ ntiꞌan ixvonojiel ixreꞌ vacame.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ruma inreꞌ xaꞌnyaꞌ pa sufrimiento ri vinak ri quiniman ri Utzulaj Bꞌay. Xaꞌntzꞌom chi xaꞌnyaꞌ pa cárcel. Xaꞌnvucꞌuaj chi xaꞌquimisas. Chi ixokiꞌ chi achiꞌaꞌ quireꞌ xinꞌan chica.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Y ri sacerdote ri más cꞌo rukꞌij y quinojiel ri mamaꞌaꞌ tak achiꞌaꞌ ri niquiꞌan gobernar cataꞌn otz, ruma ijejeꞌ ri xaꞌyoꞌn-el poder pa nukꞌaꞌ, y xquiya-el cartas chuva chi xincꞌut chiquivach ri kavanakil ri icꞌo pa tanamet Damasco. Y xiꞌa chi ncaꞌntzꞌom ri quiniman ri Jesucristo y ncaꞌncꞌam-pa vaveꞌ Jerusalén, chi ncaꞌan castigar.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Pero pa nicꞌaj-kꞌij laꞌk in-bꞌanak y xa jubꞌaꞌ chic nrajoꞌ chi nquibꞌaka pa tanamet Damasco, jun arapienta xka-pa altíra luz panoꞌ ri patanak chicaj.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Y can xitzak-ka pan ulief rumareꞌ. Y xinvaꞌxaj chi cꞌo Jun ri xchꞌo-pa chuva, y xuꞌej: Saulo, Saulo, ¿karruma nquinaꞌan perseguir? xchaꞌ.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Y inreꞌ xinꞌej: ¿At chica cꞌa atreꞌ tuoya? xichaꞌ. Y jajaꞌ xuꞌej chuva: Inreꞌ ri Jesús aj-Nazaret, ri in-abꞌanun perseguir, xchaꞌ chuva.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Y ri i-bꞌanak viqꞌuin xquixiꞌij-quiꞌ ruma xquitzꞌat ri luz, pero man xiꞌka ta pa quiveꞌ (man xquiꞌan ta entender) ri xuꞌej ri Jun ri xchꞌo-pa chuva.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Y inreꞌ xinꞌej: ¿Chica navajoꞌ chi niꞌan, Ajaf? xichaꞌ. Y ri Ajaf xuꞌej chuva: Capalaj, y caꞌin cꞌa pa tanamet Damasco, y chireꞌ xtiꞌeꞌx chava ri chica nicꞌatzin chi naꞌan, xinucheꞌx.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Y ruma ri ruchukꞌaꞌ ri luz ri xintzꞌat, xinuoc muoy. Rumareꞌ ja ri i-bꞌanak viqꞌuin xaꞌyukien chinukꞌaꞌ chi xojꞌa Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Y chireꞌ Damasco cꞌo jun ache rubꞌinan Ananías, jun ache ri can nuꞌon-ve ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés. Y quinojiel ri kavanakil israelitas ri icꞌo chireꞌ, otz ncaꞌchꞌoꞌ chirij ri Ananías reꞌ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Y jajaꞌ xbꞌaka viqꞌuin y xbꞌaruꞌej chuva: Hermano Saulo, catzuꞌn chic cꞌa, xchaꞌ. Y inreꞌ can ja xitzuꞌn chic, y xintzꞌat ri Ananías.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Y jajaꞌ xuꞌej jeꞌ chuva: Ri Dios quichin ri kateꞌt-kamamaꞌ, can xaruchaꞌ chi navatamaj ri chica nrajoꞌ jajaꞌ y chi xatzꞌat jeꞌ ri Jun ri can choj rucꞌaslien, y chi xavaxaj ri xuꞌej.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Y atreꞌ ri xcatzijuon chica ri vinak ri xatzꞌat y ri xavaxaj.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Y vacame, ¿chica avoyoꞌien? Capalaj y tabꞌanaꞌ bautizar-aviꞌ y tacꞌutuj cha ri Ajaf chi nuꞌon sak cha ri acꞌaslien, xchaꞌ chuva.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Y antok xitzalaj-pa y xinalka vaveꞌ Jerusalén, xiꞌa pa templo chi xinbꞌanaꞌ orar. Y antok niꞌan orar, xinꞌan cꞌa jun incheꞌl achicꞌ,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 y ri Ajaf xucꞌut-riꞌ chinoch y xuꞌej chuva: Chaꞌnin catiel-el vaveꞌ Jerusalén, ruma ri vinak ri icꞌo vaveꞌ man xtiquinimaj ta ri xtatzijuoj chuvij inreꞌ, xchaꞌ chuva.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Y inreꞌ xinꞌej cha: Ajaf, ijejeꞌ cataꞌn chi inreꞌ xibꞌaka pa tak sinagogas chi ncaꞌntzꞌom-el ri at-quiniman, xaꞌnvucꞌuaj pa cárcel y xaꞌnchꞌey.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Y antok xquimisas ri Esteban ri xutzijuoj ri abꞌeꞌ, can xka chinoch ri xꞌan cha, can incꞌo jeꞌ quiqꞌuin ri xaꞌquimisan, nuchajin ri quitziak ri xquichꞌil can chiquij, xichaꞌ.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero ri Ajaf xuꞌej chuva: Caꞌin, ruma ncantak-el pa tak tanamet ri icꞌo naj, chi natzijuoj ri nuchꞌabꞌal chica ri vinak ri man israelitas ta, xchaꞌ chuva.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Y antok quireꞌ xuꞌej ri Pablo, ri vinak reꞌ man xcajoꞌ ta chic xcaꞌxaj. Rumareꞌ riqꞌuin nojiel quichukꞌaꞌ xquiꞌej: Tiquimisas la ache la, ruma man otz ta nicꞌasieꞌ más, ncaꞌchaꞌ.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ri vinak can riqꞌuin nojiel quichukꞌaꞌ ncaꞌchꞌoꞌ y niquiqꞌuiak ri quitziak chicaj, y niquijopij ulief chicaj ruma quiyoval.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Rumareꞌ ri comandante xuꞌej chi ticusas-oc ri Pablo chupan ri cuartel y tichꞌay, chi tuꞌej karruma ri vinak can altíra pa quichiꞌ niquiꞌan chirij.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Y antok ximuon chic ri Pablo chi nichꞌay, ri Pablo xuꞌej cha ri capitán ri cꞌo riqꞌuin: ¿Otz came nichꞌay jun ache romano, antok cꞌa majaꞌ tiꞌan juzgar?
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Antok ri capitán xraꞌxaj quireꞌ, xbꞌaruꞌej cha ri comandante: ¿Chica naꞌan vacame? Ruma ri Pablo jun ache romano, xchaꞌ cha.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Y antok ri comandante xraꞌxaj reꞌ, xꞌa riqꞌuin ri Pablo y xbꞌarucꞌutuj cha: ¿Ketzij chi atreꞌ at jun ache romano? xchaꞌ cha. Y ri Pablo xuꞌej: Ketzij.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Y ri comandante xuꞌej: Inreꞌ can qꞌuiy miera xinyaꞌ chi quireꞌ xinuoc jun romano, xchaꞌ. Y ri Pablo xuꞌej: Inreꞌ man quireꞌ ta xinꞌan, inreꞌ desde que xinalax, in romano, xchaꞌ ri Pablo.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Y ruma xquinaꞌiej chi ri Pablo jun ache romano, ri achiꞌaꞌ ri icꞌo chic listo chi niquichꞌey, xaꞌjiel chiquij. Y ri comandante xuxiꞌij-riꞌ jeꞌ, ruma xuxim ri Pablo.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Y chucaꞌn kꞌij, ri comandante nrajoꞌ nratamaj karruma ri israelitas niquiꞌan acusar ri Pablo, rumareꞌ jajaꞌ xucꞌan-el ri cadenas (yariena) y xutak quiyoxic ri principales sacerdotes y ri achiꞌaꞌ ri autoridades quichin ri israelitas. Y después xbꞌaralasaj-pa ri Pablo y xupabꞌaꞌ chiquivach.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.