Atos 22
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NVT
1 Achiꞌaꞌ israelitas y ixreꞌ principales chupan ri katanamit, tivaxaj cꞌa ri tzij ri niꞌej chiva vacame, chi niꞌan defender-viꞌ chivach, xchaꞌ.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Y antok ri vinak xcaꞌxaj chi ri Pablo xa nichꞌoꞌ pa chꞌabꞌal hebreo, ri quichꞌabꞌal ijejeꞌ, más man jun xchꞌoꞌ. Y ri Pablo xuꞌej cꞌa chica:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Inreꞌ can in israelita. Y xinalax pa tanamet Tarso ri cꞌo Cilicia, pero vaveꞌ Jerusalén xiqꞌuiy-ve. Y ja ri Gamaliel, ri jun nem ache ri xtijuon vichin. Y xirutijuoj cꞌa riqꞌuin nojiel ri nuꞌej chupan ri ley ri xyoꞌx chica ri ojier tak kateꞌt-kamamaꞌ. Mareꞌ can nutijuon-pa nukꞌij chi niꞌan ri nrajoꞌ ri Dios, incheꞌl jeꞌ ri ntivajoꞌ ntiꞌan ixvonojiel ixreꞌ vacame.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ruma inreꞌ xaꞌnyaꞌ pa sufrimiento ri vinak ri quiniman ri Utzulaj Bꞌay. Xaꞌntzꞌom chi xaꞌnyaꞌ pa cárcel. Xaꞌnvucꞌuaj chi xaꞌquimisas. Chi ixokiꞌ chi achiꞌaꞌ quireꞌ xinꞌan chica.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Y ri sacerdote ri más cꞌo rukꞌij y quinojiel ri mamaꞌaꞌ tak achiꞌaꞌ ri niquiꞌan gobernar cataꞌn otz, ruma ijejeꞌ ri xaꞌyoꞌn-el poder pa nukꞌaꞌ, y xquiya-el cartas chuva chi xincꞌut chiquivach ri kavanakil ri icꞌo pa tanamet Damasco. Y xiꞌa chi ncaꞌntzꞌom ri quiniman ri Jesucristo y ncaꞌncꞌam-pa vaveꞌ Jerusalén, chi ncaꞌan castigar.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Pero pa nicꞌaj-kꞌij laꞌk in-bꞌanak y xa jubꞌaꞌ chic nrajoꞌ chi nquibꞌaka pa tanamet Damasco, jun arapienta xka-pa altíra luz panoꞌ ri patanak chicaj.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Y can xitzak-ka pan ulief rumareꞌ. Y xinvaꞌxaj chi cꞌo Jun ri xchꞌo-pa chuva, y xuꞌej: Saulo, Saulo, ¿karruma nquinaꞌan perseguir? xchaꞌ.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Y inreꞌ xinꞌej: ¿At chica cꞌa atreꞌ tuoya? xichaꞌ. Y jajaꞌ xuꞌej chuva: Inreꞌ ri Jesús aj-Nazaret, ri in-abꞌanun perseguir, xchaꞌ chuva.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Y ri i-bꞌanak viqꞌuin xquixiꞌij-quiꞌ ruma xquitzꞌat ri luz, pero man xiꞌka ta pa quiveꞌ (man xquiꞌan ta entender) ri xuꞌej ri Jun ri xchꞌo-pa chuva.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Y inreꞌ xinꞌej: ¿Chica navajoꞌ chi niꞌan, Ajaf? xichaꞌ. Y ri Ajaf xuꞌej chuva: Capalaj, y caꞌin cꞌa pa tanamet Damasco, y chireꞌ xtiꞌeꞌx chava ri chica nicꞌatzin chi naꞌan, xinucheꞌx.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Y ruma ri ruchukꞌaꞌ ri luz ri xintzꞌat, xinuoc muoy. Rumareꞌ ja ri i-bꞌanak viqꞌuin xaꞌyukien chinukꞌaꞌ chi xojꞌa Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Y chireꞌ Damasco cꞌo jun ache rubꞌinan Ananías, jun ache ri can nuꞌon-ve ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés. Y quinojiel ri kavanakil israelitas ri icꞌo chireꞌ, otz ncaꞌchꞌoꞌ chirij ri Ananías reꞌ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Y jajaꞌ xbꞌaka viqꞌuin y xbꞌaruꞌej chuva: Hermano Saulo, catzuꞌn chic cꞌa, xchaꞌ. Y inreꞌ can ja xitzuꞌn chic, y xintzꞌat ri Ananías.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Y jajaꞌ xuꞌej jeꞌ chuva: Ri Dios quichin ri kateꞌt-kamamaꞌ, can xaruchaꞌ chi navatamaj ri chica nrajoꞌ jajaꞌ y chi xatzꞌat jeꞌ ri Jun ri can choj rucꞌaslien, y chi xavaxaj ri xuꞌej.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Y atreꞌ ri xcatzijuon chica ri vinak ri xatzꞌat y ri xavaxaj.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Y vacame, ¿chica avoyoꞌien? Capalaj y tabꞌanaꞌ bautizar-aviꞌ y tacꞌutuj cha ri Ajaf chi nuꞌon sak cha ri acꞌaslien, xchaꞌ chuva.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Y antok xitzalaj-pa y xinalka vaveꞌ Jerusalén, xiꞌa pa templo chi xinbꞌanaꞌ orar. Y antok niꞌan orar, xinꞌan cꞌa jun incheꞌl achicꞌ,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 y ri Ajaf xucꞌut-riꞌ chinoch y xuꞌej chuva: Chaꞌnin catiel-el vaveꞌ Jerusalén, ruma ri vinak ri icꞌo vaveꞌ man xtiquinimaj ta ri xtatzijuoj chuvij inreꞌ, xchaꞌ chuva.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Y inreꞌ xinꞌej cha: Ajaf, ijejeꞌ cataꞌn chi inreꞌ xibꞌaka pa tak sinagogas chi ncaꞌntzꞌom-el ri at-quiniman, xaꞌnvucꞌuaj pa cárcel y xaꞌnchꞌey.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Y antok xquimisas ri Esteban ri xutzijuoj ri abꞌeꞌ, can xka chinoch ri xꞌan cha, can incꞌo jeꞌ quiqꞌuin ri xaꞌquimisan, nuchajin ri quitziak ri xquichꞌil can chiquij, xichaꞌ.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero ri Ajaf xuꞌej chuva: Caꞌin, ruma ncantak-el pa tak tanamet ri icꞌo naj, chi natzijuoj ri nuchꞌabꞌal chica ri vinak ri man israelitas ta, xchaꞌ chuva.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Y antok quireꞌ xuꞌej ri Pablo, ri vinak reꞌ man xcajoꞌ ta chic xcaꞌxaj. Rumareꞌ riqꞌuin nojiel quichukꞌaꞌ xquiꞌej: Tiquimisas la ache la, ruma man otz ta nicꞌasieꞌ más, ncaꞌchaꞌ.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ri vinak can riqꞌuin nojiel quichukꞌaꞌ ncaꞌchꞌoꞌ y niquiqꞌuiak ri quitziak chicaj, y niquijopij ulief chicaj ruma quiyoval.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Rumareꞌ ri comandante xuꞌej chi ticusas-oc ri Pablo chupan ri cuartel y tichꞌay, chi tuꞌej karruma ri vinak can altíra pa quichiꞌ niquiꞌan chirij.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Y antok ximuon chic ri Pablo chi nichꞌay, ri Pablo xuꞌej cha ri capitán ri cꞌo riqꞌuin: ¿Otz came nichꞌay jun ache romano, antok cꞌa majaꞌ tiꞌan juzgar?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Antok ri capitán xraꞌxaj quireꞌ, xbꞌaruꞌej cha ri comandante: ¿Chica naꞌan vacame? Ruma ri Pablo jun ache romano, xchaꞌ cha.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Y antok ri comandante xraꞌxaj reꞌ, xꞌa riqꞌuin ri Pablo y xbꞌarucꞌutuj cha: ¿Ketzij chi atreꞌ at jun ache romano? xchaꞌ cha. Y ri Pablo xuꞌej: Ketzij.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Y ri comandante xuꞌej: Inreꞌ can qꞌuiy miera xinyaꞌ chi quireꞌ xinuoc jun romano, xchaꞌ. Y ri Pablo xuꞌej: Inreꞌ man quireꞌ ta xinꞌan, inreꞌ desde que xinalax, in romano, xchaꞌ ri Pablo.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Y ruma xquinaꞌiej chi ri Pablo jun ache romano, ri achiꞌaꞌ ri icꞌo chic listo chi niquichꞌey, xaꞌjiel chiquij. Y ri comandante xuxiꞌij-riꞌ jeꞌ, ruma xuxim ri Pablo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Y chucaꞌn kꞌij, ri comandante nrajoꞌ nratamaj karruma ri israelitas niquiꞌan acusar ri Pablo, rumareꞌ jajaꞌ xucꞌan-el ri cadenas (yariena) y xutak quiyoxic ri principales sacerdotes y ri achiꞌaꞌ ri autoridades quichin ri israelitas. Y después xbꞌaralasaj-pa ri Pablo y xupabꞌaꞌ chiquivach.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.