2 Coríntios 7

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ixreꞌ hermanos ri altíra nquixvajoꞌ, ri xinꞌej yan chiva, nojiel reꞌ ranun prometer chika ri Dios. Rumareꞌ kacꞌama-el nojiel ri man otz ta ri cꞌo chupan ri ka-cuerpo y ri ka-espíritu. Kaxiꞌij-kiꞌ choch ri Dios y katijaꞌ kakꞌij chi siempre nakucꞌuaj jun cꞌaslien sak.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ojreꞌ man jun kax itziel kabꞌanun chiva, tijakaꞌ ri ivánima chi quireꞌ nkojcꞌujieꞌ iviqꞌuin. Ojreꞌ man jun chivach ri kacꞌaxuon runoꞌj, man jun kabꞌanun engañar.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ri tzij ri xinꞌej, man xinꞌej ta ruma nivajoꞌ niꞌej chi ixreꞌ cꞌo ichꞌoꞌj. Inreꞌ ya xinꞌej naꞌay chi ixcꞌo riqꞌuin kánima, y man jun xtitiquir xquixalasan-el chireꞌ. Xa ojcꞌas o nkucon, ixreꞌ can ixcꞌo riqꞌuin kánima.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Nojiel ri nunaꞌ ri vánima ivuma ixreꞌ, can niꞌej chiva, rumareꞌ altíra nquiquicuot ivuma ixreꞌ. Can altíra nquiniꞌan consolar, y jareꞌ ri nibꞌano chuva chi altíra nquiquicuot chupan nojiel sufrimientos.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ojreꞌ qꞌuiy sufrimientos nakakꞌasaj pa kacꞌaslien, y quireꞌ jeꞌ xbꞌanataj chika antok xojalka vaveꞌ Macedonia. Can man jubꞌaꞌ xojuxlan pa rukꞌaꞌ ri sufrimiento. Can nakaꞌan sufrir ruma ri ayoval ri niꞌan chika, y can kaxiꞌin-kiꞌ jeꞌ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pero ri Dios, ri can ncaꞌruꞌon consolar ri manak-oc quikalien, xojruꞌon consolar ruma xalka ri Tito kiqꞌuin.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Y man joꞌc ta ruma xalka ri Tito kiqꞌuin y xkatzꞌat roch; xojruꞌon consolar ruma xkatzꞌat chi jajaꞌ ibꞌanun-pa consolar. Xalruꞌej jeꞌ chika chi ixreꞌ can nkojivajoꞌ, chi nquixbꞌisuon ruma man chaꞌnin ta xiꞌan arreglar ri xbꞌanataj chicajol. Y xalrutzijuoj jeꞌ chi ixreꞌ altíra ntitej ikꞌij chi ntiꞌan ri nuꞌeꞌn chiva. Nojiel cꞌa reꞌ can xuꞌon chuva chi can altíra xquicuot ri vánima.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ri vacame, inreꞌ man ninaꞌ ta chic cꞌa ri ralal ruma ri xinꞌej-el chupan ri carta ri xintak-el chiva naꞌay, mesque ri naꞌay mul xinnaꞌ ri ralal, ruma xinꞌan chiva chi xixbꞌisuon. Vacame, man nquibꞌisuon ta chic ruma xa jubꞌaꞌ oc tiempo ri xixruyaꞌ pa bꞌis ri carta reꞌ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Vacame can nquiquicuot, pero man ruma ta xixyaꞌ pa bꞌis. Man quireꞌ ta. Inreꞌ nquiquicuot ruma ri bꞌis xuꞌon chiva chi xtzalaj-pa ivánima riqꞌuin ri Dios y ntiꞌan ri nrajoꞌ jajaꞌ. Y xixbꞌisuon ruma quireꞌ xrajoꞌ ri Dios y cꞌo xucꞌam-pa chiva, ruma xa man ta xtzalaj-pa ri ivánima, reꞌ kuma ta ojreꞌ xa man jun ta kax xkaꞌej chiva.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ruma ri bꞌis ri nuyaꞌ ri Dios, can nuꞌon cha jun chi nitzalaj-pa ránima riqꞌuin chi quireꞌ nicolotaj. Rumareꞌ man jun tiꞌeꞌn chi ri bꞌis reꞌ man otz ta. Pero ri bꞌis ri cꞌo quiqꞌuin ri vinak ri man quiniman ta ri Dios, xa camic espiritual ri nucꞌam-pa chica.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Joꞌc titzꞌataꞌ ri chica xuꞌon ri bꞌis ri xuyaꞌ ri Dios chiva. Can chaꞌnin xixtiquir xiꞌan arreglar ri xbꞌanataj chicajol. Can man xka ta chivach ri rubꞌanun-pa ri jun, ruma cꞌo chupan pecado. Can xixiꞌij-iviꞌ ruma xiꞌka pan iveꞌ (xiꞌan entender) ri itziel kax ri cꞌo chicajol. Can joꞌc ri nrajoꞌ ri Dios ntivajoꞌ ntiꞌan, rumareꞌ ja xivalasaj-el chicajol ri xbꞌano pecado. Can otz xiꞌan cha nojiel.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Antok inreꞌ xintzꞌibꞌaj-el ri carta y xintak-el chiva, man joꞌc ta ruma ri jun ri xbꞌano chꞌoꞌj, y man joꞌc ta jeꞌ ruma ri jun ri choj cha xꞌan-ve. Man quireꞌ ta. Xa richin chi tivatamaj y tikꞌalajin chivach chi ojreꞌ altíra nakajoꞌ nquixkatoꞌ, chi quireꞌ man ta nibꞌanataj chic quireꞌ chicajol. Ri Dios can nutzꞌat-pa ri chica ri nakaꞌan choch.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Y ruma ixreꞌ xiꞌan arreglar nojiel, ojreꞌ can xojꞌan consolar. Pero más xojquicuot antok xkatzꞌat ri Tito chi altíra niquicuot ránima patanak antok xtzalaj-pa iviqꞌuin. Ixreꞌ can xiya-pa ruchukꞌaꞌ ri ru-espíritu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Vacame man nquiqꞌuix ta choch ri Tito, ruma antok cꞌa majaꞌ tiꞌa iviqꞌuin, inreꞌ xinꞌej-el cha chi ixreꞌ altíra ix otz y nojiel niꞌka pan iveꞌ (ntiꞌan entender). Y xkꞌalajin chi man choj ta xinyaꞌ ikꞌij riqꞌuin ri nuchꞌabꞌal, xa ketzij xiel, can incheꞌl ivataꞌn ixreꞌ chi ojreꞌ man jun bꞌay kaꞌeꞌn ta chiva jun tzij ri xa man ketzij ta.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Vacame ri Tito más nquixrajoꞌ que antok cꞌa majaꞌ tiꞌka iviqꞌuin. Can nalka paroꞌ antok jajaꞌ xbꞌaka iviqꞌuin, ixreꞌ can ixiꞌin-iviꞌ y nquixbꞌarbꞌuot xiꞌan recibir. Y can nalka paroꞌ jeꞌ chi ixreꞌ altíra nquixniman.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Inreꞌ altíra nquiquicuot, ruma nucukubꞌan nucꞌuꞌx chirij nojiel ri ntiꞌan ixreꞌ.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.