2 Coríntios 7
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs ARA
1 Ixreꞌ hermanos ri altíra nquixvajoꞌ, ri xinꞌej yan chiva, nojiel reꞌ ranun prometer chika ri Dios. Rumareꞌ kacꞌama-el nojiel ri man otz ta ri cꞌo chupan ri ka-cuerpo y ri ka-espíritu. Kaxiꞌij-kiꞌ choch ri Dios y katijaꞌ kakꞌij chi siempre nakucꞌuaj jun cꞌaslien sak.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ojreꞌ man jun kax itziel kabꞌanun chiva, tijakaꞌ ri ivánima chi quireꞌ nkojcꞌujieꞌ iviqꞌuin. Ojreꞌ man jun chivach ri kacꞌaxuon runoꞌj, man jun kabꞌanun engañar.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ri tzij ri xinꞌej, man xinꞌej ta ruma nivajoꞌ niꞌej chi ixreꞌ cꞌo ichꞌoꞌj. Inreꞌ ya xinꞌej naꞌay chi ixcꞌo riqꞌuin kánima, y man jun xtitiquir xquixalasan-el chireꞌ. Xa ojcꞌas o nkucon, ixreꞌ can ixcꞌo riqꞌuin kánima.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nojiel ri nunaꞌ ri vánima ivuma ixreꞌ, can niꞌej chiva, rumareꞌ altíra nquiquicuot ivuma ixreꞌ. Can altíra nquiniꞌan consolar, y jareꞌ ri nibꞌano chuva chi altíra nquiquicuot chupan nojiel sufrimientos.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Ojreꞌ qꞌuiy sufrimientos nakakꞌasaj pa kacꞌaslien, y quireꞌ jeꞌ xbꞌanataj chika antok xojalka vaveꞌ Macedonia. Can man jubꞌaꞌ xojuxlan pa rukꞌaꞌ ri sufrimiento. Can nakaꞌan sufrir ruma ri ayoval ri niꞌan chika, y can kaxiꞌin-kiꞌ jeꞌ.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pero ri Dios, ri can ncaꞌruꞌon consolar ri manak-oc quikalien, xojruꞌon consolar ruma xalka ri Tito kiqꞌuin.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Y man joꞌc ta ruma xalka ri Tito kiqꞌuin y xkatzꞌat roch; xojruꞌon consolar ruma xkatzꞌat chi jajaꞌ ibꞌanun-pa consolar. Xalruꞌej jeꞌ chika chi ixreꞌ can nkojivajoꞌ, chi nquixbꞌisuon ruma man chaꞌnin ta xiꞌan arreglar ri xbꞌanataj chicajol. Y xalrutzijuoj jeꞌ chi ixreꞌ altíra ntitej ikꞌij chi ntiꞌan ri nuꞌeꞌn chiva. Nojiel cꞌa reꞌ can xuꞌon chuva chi can altíra xquicuot ri vánima.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ri vacame, inreꞌ man ninaꞌ ta chic cꞌa ri ralal ruma ri xinꞌej-el chupan ri carta ri xintak-el chiva naꞌay, mesque ri naꞌay mul xinnaꞌ ri ralal, ruma xinꞌan chiva chi xixbꞌisuon. Vacame, man nquibꞌisuon ta chic ruma xa jubꞌaꞌ oc tiempo ri xixruyaꞌ pa bꞌis ri carta reꞌ.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Vacame can nquiquicuot, pero man ruma ta xixyaꞌ pa bꞌis. Man quireꞌ ta. Inreꞌ nquiquicuot ruma ri bꞌis xuꞌon chiva chi xtzalaj-pa ivánima riqꞌuin ri Dios y ntiꞌan ri nrajoꞌ jajaꞌ. Y xixbꞌisuon ruma quireꞌ xrajoꞌ ri Dios y cꞌo xucꞌam-pa chiva, ruma xa man ta xtzalaj-pa ri ivánima, reꞌ kuma ta ojreꞌ xa man jun ta kax xkaꞌej chiva.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ruma ri bꞌis ri nuyaꞌ ri Dios, can nuꞌon cha jun chi nitzalaj-pa ránima riqꞌuin chi quireꞌ nicolotaj. Rumareꞌ man jun tiꞌeꞌn chi ri bꞌis reꞌ man otz ta. Pero ri bꞌis ri cꞌo quiqꞌuin ri vinak ri man quiniman ta ri Dios, xa camic espiritual ri nucꞌam-pa chica.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Joꞌc titzꞌataꞌ ri chica xuꞌon ri bꞌis ri xuyaꞌ ri Dios chiva. Can chaꞌnin xixtiquir xiꞌan arreglar ri xbꞌanataj chicajol. Can man xka ta chivach ri rubꞌanun-pa ri jun, ruma cꞌo chupan pecado. Can xixiꞌij-iviꞌ ruma xiꞌka pan iveꞌ (xiꞌan entender) ri itziel kax ri cꞌo chicajol. Can joꞌc ri nrajoꞌ ri Dios ntivajoꞌ ntiꞌan, rumareꞌ ja xivalasaj-el chicajol ri xbꞌano pecado. Can otz xiꞌan cha nojiel.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Antok inreꞌ xintzꞌibꞌaj-el ri carta y xintak-el chiva, man joꞌc ta ruma ri jun ri xbꞌano chꞌoꞌj, y man joꞌc ta jeꞌ ruma ri jun ri choj cha xꞌan-ve. Man quireꞌ ta. Xa richin chi tivatamaj y tikꞌalajin chivach chi ojreꞌ altíra nakajoꞌ nquixkatoꞌ, chi quireꞌ man ta nibꞌanataj chic quireꞌ chicajol. Ri Dios can nutzꞌat-pa ri chica ri nakaꞌan choch.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Y ruma ixreꞌ xiꞌan arreglar nojiel, ojreꞌ can xojꞌan consolar. Pero más xojquicuot antok xkatzꞌat ri Tito chi altíra niquicuot ránima patanak antok xtzalaj-pa iviqꞌuin. Ixreꞌ can xiya-pa ruchukꞌaꞌ ri ru-espíritu.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Vacame man nquiqꞌuix ta choch ri Tito, ruma antok cꞌa majaꞌ tiꞌa iviqꞌuin, inreꞌ xinꞌej-el cha chi ixreꞌ altíra ix otz y nojiel niꞌka pan iveꞌ (ntiꞌan entender). Y xkꞌalajin chi man choj ta xinyaꞌ ikꞌij riqꞌuin ri nuchꞌabꞌal, xa ketzij xiel, can incheꞌl ivataꞌn ixreꞌ chi ojreꞌ man jun bꞌay kaꞌeꞌn ta chiva jun tzij ri xa man ketzij ta.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Vacame ri Tito más nquixrajoꞌ que antok cꞌa majaꞌ tiꞌka iviqꞌuin. Can nalka paroꞌ antok jajaꞌ xbꞌaka iviqꞌuin, ixreꞌ can ixiꞌin-iviꞌ y nquixbꞌarbꞌuot xiꞌan recibir. Y can nalka paroꞌ jeꞌ chi ixreꞌ altíra nquixniman.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Inreꞌ altíra nquiquicuot, ruma nucukubꞌan nucꞌuꞌx chirij nojiel ri ntiꞌan ixreꞌ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.