2 Coríntios 7
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NAA
1 Ixreꞌ hermanos ri altíra nquixvajoꞌ, ri xinꞌej yan chiva, nojiel reꞌ ranun prometer chika ri Dios. Rumareꞌ kacꞌama-el nojiel ri man otz ta ri cꞌo chupan ri ka-cuerpo y ri ka-espíritu. Kaxiꞌij-kiꞌ choch ri Dios y katijaꞌ kakꞌij chi siempre nakucꞌuaj jun cꞌaslien sak.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ojreꞌ man jun kax itziel kabꞌanun chiva, tijakaꞌ ri ivánima chi quireꞌ nkojcꞌujieꞌ iviqꞌuin. Ojreꞌ man jun chivach ri kacꞌaxuon runoꞌj, man jun kabꞌanun engañar.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ri tzij ri xinꞌej, man xinꞌej ta ruma nivajoꞌ niꞌej chi ixreꞌ cꞌo ichꞌoꞌj. Inreꞌ ya xinꞌej naꞌay chi ixcꞌo riqꞌuin kánima, y man jun xtitiquir xquixalasan-el chireꞌ. Xa ojcꞌas o nkucon, ixreꞌ can ixcꞌo riqꞌuin kánima.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nojiel ri nunaꞌ ri vánima ivuma ixreꞌ, can niꞌej chiva, rumareꞌ altíra nquiquicuot ivuma ixreꞌ. Can altíra nquiniꞌan consolar, y jareꞌ ri nibꞌano chuva chi altíra nquiquicuot chupan nojiel sufrimientos.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ojreꞌ qꞌuiy sufrimientos nakakꞌasaj pa kacꞌaslien, y quireꞌ jeꞌ xbꞌanataj chika antok xojalka vaveꞌ Macedonia. Can man jubꞌaꞌ xojuxlan pa rukꞌaꞌ ri sufrimiento. Can nakaꞌan sufrir ruma ri ayoval ri niꞌan chika, y can kaxiꞌin-kiꞌ jeꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pero ri Dios, ri can ncaꞌruꞌon consolar ri manak-oc quikalien, xojruꞌon consolar ruma xalka ri Tito kiqꞌuin.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Y man joꞌc ta ruma xalka ri Tito kiqꞌuin y xkatzꞌat roch; xojruꞌon consolar ruma xkatzꞌat chi jajaꞌ ibꞌanun-pa consolar. Xalruꞌej jeꞌ chika chi ixreꞌ can nkojivajoꞌ, chi nquixbꞌisuon ruma man chaꞌnin ta xiꞌan arreglar ri xbꞌanataj chicajol. Y xalrutzijuoj jeꞌ chi ixreꞌ altíra ntitej ikꞌij chi ntiꞌan ri nuꞌeꞌn chiva. Nojiel cꞌa reꞌ can xuꞌon chuva chi can altíra xquicuot ri vánima.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ri vacame, inreꞌ man ninaꞌ ta chic cꞌa ri ralal ruma ri xinꞌej-el chupan ri carta ri xintak-el chiva naꞌay, mesque ri naꞌay mul xinnaꞌ ri ralal, ruma xinꞌan chiva chi xixbꞌisuon. Vacame, man nquibꞌisuon ta chic ruma xa jubꞌaꞌ oc tiempo ri xixruyaꞌ pa bꞌis ri carta reꞌ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Vacame can nquiquicuot, pero man ruma ta xixyaꞌ pa bꞌis. Man quireꞌ ta. Inreꞌ nquiquicuot ruma ri bꞌis xuꞌon chiva chi xtzalaj-pa ivánima riqꞌuin ri Dios y ntiꞌan ri nrajoꞌ jajaꞌ. Y xixbꞌisuon ruma quireꞌ xrajoꞌ ri Dios y cꞌo xucꞌam-pa chiva, ruma xa man ta xtzalaj-pa ri ivánima, reꞌ kuma ta ojreꞌ xa man jun ta kax xkaꞌej chiva.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ruma ri bꞌis ri nuyaꞌ ri Dios, can nuꞌon cha jun chi nitzalaj-pa ránima riqꞌuin chi quireꞌ nicolotaj. Rumareꞌ man jun tiꞌeꞌn chi ri bꞌis reꞌ man otz ta. Pero ri bꞌis ri cꞌo quiqꞌuin ri vinak ri man quiniman ta ri Dios, xa camic espiritual ri nucꞌam-pa chica.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Joꞌc titzꞌataꞌ ri chica xuꞌon ri bꞌis ri xuyaꞌ ri Dios chiva. Can chaꞌnin xixtiquir xiꞌan arreglar ri xbꞌanataj chicajol. Can man xka ta chivach ri rubꞌanun-pa ri jun, ruma cꞌo chupan pecado. Can xixiꞌij-iviꞌ ruma xiꞌka pan iveꞌ (xiꞌan entender) ri itziel kax ri cꞌo chicajol. Can joꞌc ri nrajoꞌ ri Dios ntivajoꞌ ntiꞌan, rumareꞌ ja xivalasaj-el chicajol ri xbꞌano pecado. Can otz xiꞌan cha nojiel.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Antok inreꞌ xintzꞌibꞌaj-el ri carta y xintak-el chiva, man joꞌc ta ruma ri jun ri xbꞌano chꞌoꞌj, y man joꞌc ta jeꞌ ruma ri jun ri choj cha xꞌan-ve. Man quireꞌ ta. Xa richin chi tivatamaj y tikꞌalajin chivach chi ojreꞌ altíra nakajoꞌ nquixkatoꞌ, chi quireꞌ man ta nibꞌanataj chic quireꞌ chicajol. Ri Dios can nutzꞌat-pa ri chica ri nakaꞌan choch.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Y ruma ixreꞌ xiꞌan arreglar nojiel, ojreꞌ can xojꞌan consolar. Pero más xojquicuot antok xkatzꞌat ri Tito chi altíra niquicuot ránima patanak antok xtzalaj-pa iviqꞌuin. Ixreꞌ can xiya-pa ruchukꞌaꞌ ri ru-espíritu.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Vacame man nquiqꞌuix ta choch ri Tito, ruma antok cꞌa majaꞌ tiꞌa iviqꞌuin, inreꞌ xinꞌej-el cha chi ixreꞌ altíra ix otz y nojiel niꞌka pan iveꞌ (ntiꞌan entender). Y xkꞌalajin chi man choj ta xinyaꞌ ikꞌij riqꞌuin ri nuchꞌabꞌal, xa ketzij xiel, can incheꞌl ivataꞌn ixreꞌ chi ojreꞌ man jun bꞌay kaꞌeꞌn ta chiva jun tzij ri xa man ketzij ta.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Vacame ri Tito más nquixrajoꞌ que antok cꞌa majaꞌ tiꞌka iviqꞌuin. Can nalka paroꞌ antok jajaꞌ xbꞌaka iviqꞌuin, ixreꞌ can ixiꞌin-iviꞌ y nquixbꞌarbꞌuot xiꞌan recibir. Y can nalka paroꞌ jeꞌ chi ixreꞌ altíra nquixniman.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Inreꞌ altíra nquiquicuot, ruma nucukubꞌan nucꞌuꞌx chirij nojiel ri ntiꞌan ixreꞌ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.