João 4
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs VC
1 'Et ndunnah Pharisee hiyulh údits'o hoh 'uhíyulhni, “Sizi 'en John degha nus lhanah dune chah yugha hoodul'eh suli, 'ink'ez dune too be' úlh'en chah 'ut'en,” hutni.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 'Et whunts'ih 'alha Sizi 'aw dich'oh ilah dune too be' bulh'en, yugha hoodul'eh, 'en zeh 'uhut'en.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 'Et neMoodihti whulh úduzts'ai 'aw 'et Judea yun k'ut whuch'a nasja 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'ih natesja.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 'Et nadalh hoh Samaria yun k'ut hoh lhunátedalh,
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 'ink'ez Samaria yun k'ut keyah Sychar huwhútni ts'ih ninya. Njan keyah 'et yun k'ut Jacob buye' Joseph yugha óoni'ai ínle, 'et wheghah whuz'ai.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 'Et Jacob too k'et 'uhóonla, 'et whuz'ai. 'Et Sizi tube sa nuséya 'ink'ez ninéntsai, 'et huwa too k'et whuzih 'et nátl'adeda. 'Et 6:00 'uhúnet'oh hoh 'ut'en.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 'Et usda hoh 'ilhunuh ts'eke, Samaria whut'en, 'en too kéya. 'Et Sizi ndi yúlhni, “Too sugha nínkaih!” yúlhni.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Dich'oh zeh 'int'ah, yugha hoodul'eh keyah ts'ih ts'iyi hootekulh ts'ih whehándel 'et huwa.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 'Et ndun Samaria ts'eke 'en 'uyúlhni, “Nyun Lizwif 'int'ah 'ink'ez si Samaria ts'eke 'ust'ah, 'ink'ez di ka dini too suts'un ka' dini?” Lizwif, 'en Samaria whut'en 'aw buka cha'hunízun 'et huwa 'utni.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ndi Yak'usda huwa íni'ai, 'i soo cho t'eninzun t'eh, 'ink'ez ndun 'utni nyulh yálhtuk hoh too nts'u ka 'utni, 'en t'enínzun t'eh, 'et nyun 'uda oodolhkut 'ink'ez ndai too bugha hiye khuna, 'i da nughá yoolhdzeh inle,” yúlhni.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 'Et ndun ts'eke ndi yúlhni, “Nyun 'aw be ta'ónkalh 'i chaínt'ih, 'ink'ez njan too k'et nádalhdzat, nts'e na'a ndi too be ts'úkhuna, 'i be 'útankalh?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Netsuh whudelhdzulh Jacob 'en njan too k'et negha óoni'ai. Didut, buye'kah, 'ink'ez bughunai teh, njan too k'et 'et too hutnai ínle, 'et huwa nyun buba nus incha ninzun ih?” yúlhni.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ndunnah njan too k'et too utnai, doo chah zeh ta'hóosde hulhih,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 'et whunts'ih ndunnah too bugha ítelhdzoh, 'i hiyetnai t'eh, 'aw 'o 'at ta'hóde ghaít'ah. Ndun ndi too bugha ínulhdze, 'i too 'ahoolhyez ninli 'int'ah, 'i be 'ahoolhyez wheni hukhutena,” yúlhni.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 'Et ts'eke ndi yúlhni, “Hoh ndi too 'udíni 'i sugha nílhdzeh, 'et huwa 'aw 'o 'un tacha'ootuzesde 'ink'ez 'aw 'o 'at njan too ooskalh ghaít'ah.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 “Nki 'anih díni 'ink'ez 'en bulh dez náht'us,” yúlhni Sizi.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 'Et ts'eke 'utni, “Aw suki hoolah hoh 'ust'ah.” 'Et Sizi ndi yúlhni, “Soo' dini! Ts'ah'un na'a sudíni, 'aw nki chah hoolah dini.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 T'éoonúszun skwunlanah nkikah inle, 'ink'ez k'an bughu sinda, 'en chah 'aw nki ilah 'int'ah. 'Et ts'ah'un na'a 'udenja,” yúlhni.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 'Et ts'eke ndi yúlhni, “Nyun nus whunilh'en tuli' nint'ah?
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Netsuh whudelhdzulh, 'en ndi dzulh k'ut 'et teni 'uhunilhzun ínle. 'Et nuhwheni 'udúhni Jerusalem 'et 'ilhun whuz'ai, 'et dune teni 'uhunoolhzin huba 'uhoont'ah,” yúlhni.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 'Et Sizi ndi yúlhni, “Mba 'alha 'udoosni, 'ilhudzin dez whélts'ulh hoh 'uhoont'ah, 'aw ndi dzulh k'ut k'us Jerusalem 'et zeh ilah Yak'usda 'en buts'u téni 'untelhdzin hoh 'uhoont'ah.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Nuhwheni ndai buts'un téni 'unulhdzun 'i 'aw nuhwheni be t'enuzúhzun. Wheni ndun buts'u téni 'uznilhzun t'ezninzun, Lizwif, 'en hubula tah ts'ih zeh dune hudutejih 'et huwa.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ndet whuz de whúdezulh k'an 'et huba 'uhoont'ah, ts'ah'un na'a teni 'uhunilhzun soo ndzi ndulhcho 'i be ts'ah'un na'a Yak'usda hits'un téni 'uhunoolhzin wheni. 'En ndunt'ah, 'en Yak'usda buka' ninzun buts'u téni 'uhunoolhzin ka.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Yak'usda 'en nudúdeh 'i unli ho' 'int'ah. 'Ink'ez ndunnah hits'un téni' hunilhzun, 'en ts'ah'un na'a buyégha be hits'un teni 'unoolhdzin huba' hoont'ah,” yúlhni.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 'Et ndan ts'eke ndi yúlhni, “T'éoonúszun ndan Messiah whusatéyalh, ndan Christ hiyúlhni, 'en whusaínya t'eh, dutsuk newhuntelhtun.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 'Et Sizi ndi yúlhni, “K'an 'et ndan nyulh yálhtuk, 'en si usdli hoh 'ust'ah.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Soo 'et ndutni 'aw 'et 'ustl'e' 'udeja hoh, yugha hoodul'eh whusanáhedel. Tube huba hooncha Sizi ndun ts'eke 'en yulh yálhtuk, 'et whunts'ih 'aw 'ilhunuh nts'ih chahiyoodulhkut, “Di ka ndun ts'eke 'en bulh yaílhtuk?” k'us, “Ndet 'et nahoote'alh?” chahidínil.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 'Et ndun ts'eke too ye kuya 'i chah 'aw 'et nínin'ai 'ink'ez keyah ts'ih whenája. 'Et dune ts'iyawh ndó bulhni,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Anih! Ndun dune noolh'en si! Nts'oh tula né'zust'en inle, ts'iyawh ndusúlhni. 'En tulih Christ 'int'ah?” hubúlhni.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 'Et huwa soo ts'iyannah keyah ts'ih hahándel 'ink'ez Sizi highu nindel.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 'Et ho da yugha hoodul'eh 'uyúlhni, “Rabbi, na'int'alh!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 'Et Sizi ndo búlhni, “Uda ndi ts'iyi 'aw nuhwheni t'enuzuhzun, 'i úst'i.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 'Et yugha hoodul'eh dich'oh 'úlhodutni, “Uyoon dune yuté'alh 'i yuba whusayánla ho tulih ni?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 'Et Sizi ndo búlhni, “Ndun whuz de sutelh'a, ndet suts'u húkwa' ninzun, hoh tune'óost'en 'ink'ez be 'ut'en lhadóosdleh huba 'uhoont'ah. Ndi 'i zeh suts'eyi 'int'ah.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 'Awhuz dink'i sanun whuz'ai, tl'o 'utelilh whuts'un. 'Et whunts'ih 'un whudusni hoh soo zélhts'ai, soo cho nuhwhuna be whunulh'en. Tl'o k'ut 'aw 'et whudezgi tl'o 'utenilh huba.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ndan whut'as, 'en huba k'elha hóle, 'ink'ez ndan 'ilhodughulhdzeh 'en, 'et ndunnah 'ilhunabughesdle, 'en 'ilhuz wúle hiye khúna, 'i bugha itélts'ulh. 'Et huwa ndan 'a'nule 'ink'ez ndan 'ilhodughulhdzeh, nahúlt'ah 'en hóntelhnik.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 'Et whuz na'a daja ni 'alha 'utni, ‘'Ilhunuh dune 'en whuye' nule 'ink'ez 'uyoon dune 'en ha' nule.’ 'Et ndi 'utni 'i 'alha 'uhoont'ah.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 'Aw whutsah da cha'záht'en 'et whunts'ih whetélh'a na'oolhdzooh wheni. Whuz whutsuh da 'uyoon suba 'et'en ínle. 'Et k'an nuhli whusáhdel 'ink'ez 'uyoon ha' nanla 'et ha' nilhla,” hubúlhni.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 'Et ndun ts'eke, njan keyah whut'en, 'en ts'iyannah hubudáni, “Dast'en inle, ts'iyawh ndusúlhni,” ni. 'Et huwa 'en bughunek bugha lhannah Samaria whut'en huba 'alha' yint'ah suli.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 'Et huwa Samaria whut'en dune Sizi highu nindel hoh hubuzih ónda hiyúlhni. 'Et huwa nat dzin 'et hubuzih inda.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Bughunek 'i bugha tube 'o nus unéltsuk, 'en bugha hububa 'alha 'uhoont'ah.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 'Et ndun ts'eke 'uhiyúlhni, “Aw nyun nghunek 'i bugha zeh ilah neba 'alha' 'int'ah, whenich'oh bughunek ts'udánts'o. 'I bugha 'alha ndun 'en dune telhyis wheni, Christ, 'en ndi yun k'einya t'ets'onanzin,” hiyúlhni.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nat dzin inle hoh Sizi Galilee yun k'ut ts'ih whénya,
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 'ink'ez dich'oh hoh ndútni, “Yak'usda be nus whúnilh'en dich'oh dukeyah inda, 'et whunts'ih, 'aw chahidílhti,” ni.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 'Et Galilee yun k'ut ts'ih hainya hoh ndunnah Galilee whut'en 'en dune tube huhóont'i hubughu ninya. Didut chah Jerusalem dzenis whuti nduhóolyez hoh 'et 'uhet'en 'ink'ez Sizi hinilh'en hoh hubunalh hooncha túne' 'ust'en.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 'Et doo chah Sizi Galilee yun k'ut, keyah Cana huwhútni ts'ih lhunásja. 'Et 'uja too, 'i mai too yulhtsi ínle. 'Et 'ilhunuh dune keyah dune tsuh whudélhdzulh buye' tube únduda keyah Capernaum huwhútni 'et.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 'Et Sizi Judea yun k'ut ts'ih haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut whuz tezya, 'et whulh úduzts'ai hoh yuts'un ninya, Capernaum ts'ih dudulh nátoot'as buye' 'aw 'et datétsah, 'en soo ná'yooleh, 'et hukwa yuts'un tedudlih.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 'Et Sizi ndi yúlhni, “Nyunalh huwa 'int'en tune' 'ust'en 'ink'ez hooncha tune' 'úst'en t'eh, 'et t'eh zeh mba 'alha 'oost'e.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 'Et ndun keyah dune tsuh whudélhdzulh ndi yúlhni, “Sumoodih 'anih soo 'a! Siyaz datétsah whutsah da!”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 'Et Sizi ndi yúlhni, “Naindalh, nye' khuna.” 'Et ndun dune daja yulhni, Sizi yuba 'alha deja 'ink'ez whenája.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 'Awhuz bukoo whuts'un nádalh hoh, be' ustle hidudezdel 'ink'ez, “Nye' khuna,” hiyúlhni.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 'Et huboodulhkut, “Soo nts'oh da whudézulh hoh soo na'uja?” 'Et hiyúlhni, “Hulhda 7:00 'uhunit'oh hoh ndi dada buts'u haídelts'ut.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 'Et ndun dune t'ewhunínzun soo hoh wheghah whezulh hoh Sizi ndi yúlhni, “Nye' khuna.” 'Et didut 'ink'ez 'on ghoh 'int'ah tubulh, ts'iyawh Sizi bugha hububa 'alha' yint'ah suli.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 'Et Judea yun k'ut ts'ih haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut 'et ninya hoh whulh nat 'i yun k'ut Sizi hooncha tune' 'ust'en.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.