João 4
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs NVI
1 'Et ndunnah Pharisee hiyulh údits'o hoh 'uhíyulhni, “Sizi 'en John degha nus lhanah dune chah yugha hoodul'eh suli, 'ink'ez dune too be' úlh'en chah 'ut'en,” hutni.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 'Et whunts'ih 'alha Sizi 'aw dich'oh ilah dune too be' bulh'en, yugha hoodul'eh, 'en zeh 'uhut'en.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 'Et neMoodihti whulh úduzts'ai 'aw 'et Judea yun k'ut whuch'a nasja 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'ih natesja.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 'Et nadalh hoh Samaria yun k'ut hoh lhunátedalh,
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 'ink'ez Samaria yun k'ut keyah Sychar huwhútni ts'ih ninya. Njan keyah 'et yun k'ut Jacob buye' Joseph yugha óoni'ai ínle, 'et wheghah whuz'ai.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 'Et Jacob too k'et 'uhóonla, 'et whuz'ai. 'Et Sizi tube sa nuséya 'ink'ez ninéntsai, 'et huwa too k'et whuzih 'et nátl'adeda. 'Et 6:00 'uhúnet'oh hoh 'ut'en.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 'Et usda hoh 'ilhunuh ts'eke, Samaria whut'en, 'en too kéya. 'Et Sizi ndi yúlhni, “Too sugha nínkaih!” yúlhni.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Dich'oh zeh 'int'ah, yugha hoodul'eh keyah ts'ih ts'iyi hootekulh ts'ih whehándel 'et huwa.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 'Et ndun Samaria ts'eke 'en 'uyúlhni, “Nyun Lizwif 'int'ah 'ink'ez si Samaria ts'eke 'ust'ah, 'ink'ez di ka dini too suts'un ka' dini?” Lizwif, 'en Samaria whut'en 'aw buka cha'hunízun 'et huwa 'utni.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ndi Yak'usda huwa íni'ai, 'i soo cho t'eninzun t'eh, 'ink'ez ndun 'utni nyulh yálhtuk hoh too nts'u ka 'utni, 'en t'enínzun t'eh, 'et nyun 'uda oodolhkut 'ink'ez ndai too bugha hiye khuna, 'i da nughá yoolhdzeh inle,” yúlhni.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 'Et ndun ts'eke ndi yúlhni, “Nyun 'aw be ta'ónkalh 'i chaínt'ih, 'ink'ez njan too k'et nádalhdzat, nts'e na'a ndi too be ts'úkhuna, 'i be 'útankalh?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Netsuh whudelhdzulh Jacob 'en njan too k'et negha óoni'ai. Didut, buye'kah, 'ink'ez bughunai teh, njan too k'et 'et too hutnai ínle, 'et huwa nyun buba nus incha ninzun ih?” yúlhni.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ndunnah njan too k'et too utnai, doo chah zeh ta'hóosde hulhih,
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 'et whunts'ih ndunnah too bugha ítelhdzoh, 'i hiyetnai t'eh, 'aw 'o 'at ta'hóde ghaít'ah. Ndun ndi too bugha ínulhdze, 'i too 'ahoolhyez ninli 'int'ah, 'i be 'ahoolhyez wheni hukhutena,” yúlhni.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 'Et ts'eke ndi yúlhni, “Hoh ndi too 'udíni 'i sugha nílhdzeh, 'et huwa 'aw 'o 'un tacha'ootuzesde 'ink'ez 'aw 'o 'at njan too ooskalh ghaít'ah.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 “Nki 'anih díni 'ink'ez 'en bulh dez náht'us,” yúlhni Sizi.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 'Et ts'eke 'utni, “Aw suki hoolah hoh 'ust'ah.” 'Et Sizi ndi yúlhni, “Soo' dini! Ts'ah'un na'a sudíni, 'aw nki chah hoolah dini.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 T'éoonúszun skwunlanah nkikah inle, 'ink'ez k'an bughu sinda, 'en chah 'aw nki ilah 'int'ah. 'Et ts'ah'un na'a 'udenja,” yúlhni.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 'Et ts'eke ndi yúlhni, “Nyun nus whunilh'en tuli' nint'ah?
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Netsuh whudelhdzulh, 'en ndi dzulh k'ut 'et teni 'uhunilhzun ínle. 'Et nuhwheni 'udúhni Jerusalem 'et 'ilhun whuz'ai, 'et dune teni 'uhunoolhzin huba 'uhoont'ah,” yúlhni.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 'Et Sizi ndi yúlhni, “Mba 'alha 'udoosni, 'ilhudzin dez whélts'ulh hoh 'uhoont'ah, 'aw ndi dzulh k'ut k'us Jerusalem 'et zeh ilah Yak'usda 'en buts'u téni 'untelhdzin hoh 'uhoont'ah.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Nuhwheni ndai buts'un téni 'unulhdzun 'i 'aw nuhwheni be t'enuzúhzun. Wheni ndun buts'u téni 'uznilhzun t'ezninzun, Lizwif, 'en hubula tah ts'ih zeh dune hudutejih 'et huwa.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ndet whuz de whúdezulh k'an 'et huba 'uhoont'ah, ts'ah'un na'a teni 'uhunilhzun soo ndzi ndulhcho 'i be ts'ah'un na'a Yak'usda hits'un téni 'uhunoolhzin wheni. 'En ndunt'ah, 'en Yak'usda buka' ninzun buts'u téni 'uhunoolhzin ka.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Yak'usda 'en nudúdeh 'i unli ho' 'int'ah. 'Ink'ez ndunnah hits'un téni' hunilhzun, 'en ts'ah'un na'a buyégha be hits'un teni 'unoolhdzin huba' hoont'ah,” yúlhni.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 'Et ndan ts'eke ndi yúlhni, “T'éoonúszun ndan Messiah whusatéyalh, ndan Christ hiyúlhni, 'en whusaínya t'eh, dutsuk newhuntelhtun.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 'Et Sizi ndi yúlhni, “K'an 'et ndan nyulh yálhtuk, 'en si usdli hoh 'ust'ah.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Soo 'et ndutni 'aw 'et 'ustl'e' 'udeja hoh, yugha hoodul'eh whusanáhedel. Tube huba hooncha Sizi ndun ts'eke 'en yulh yálhtuk, 'et whunts'ih 'aw 'ilhunuh nts'ih chahiyoodulhkut, “Di ka ndun ts'eke 'en bulh yaílhtuk?” k'us, “Ndet 'et nahoote'alh?” chahidínil.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 'Et ndun ts'eke too ye kuya 'i chah 'aw 'et nínin'ai 'ink'ez keyah ts'ih whenája. 'Et dune ts'iyawh ndó bulhni,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Anih! Ndun dune noolh'en si! Nts'oh tula né'zust'en inle, ts'iyawh ndusúlhni. 'En tulih Christ 'int'ah?” hubúlhni.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 'Et huwa soo ts'iyannah keyah ts'ih hahándel 'ink'ez Sizi highu nindel.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 'Et ho da yugha hoodul'eh 'uyúlhni, “Rabbi, na'int'alh!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 'Et Sizi ndo búlhni, “Uda ndi ts'iyi 'aw nuhwheni t'enuzuhzun, 'i úst'i.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 'Et yugha hoodul'eh dich'oh 'úlhodutni, “Uyoon dune yuté'alh 'i yuba whusayánla ho tulih ni?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 'Et Sizi ndo búlhni, “Ndun whuz de sutelh'a, ndet suts'u húkwa' ninzun, hoh tune'óost'en 'ink'ez be 'ut'en lhadóosdleh huba 'uhoont'ah. Ndi 'i zeh suts'eyi 'int'ah.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 'Awhuz dink'i sanun whuz'ai, tl'o 'utelilh whuts'un. 'Et whunts'ih 'un whudusni hoh soo zélhts'ai, soo cho nuhwhuna be whunulh'en. Tl'o k'ut 'aw 'et whudezgi tl'o 'utenilh huba.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Ndan whut'as, 'en huba k'elha hóle, 'ink'ez ndan 'ilhodughulhdzeh 'en, 'et ndunnah 'ilhunabughesdle, 'en 'ilhuz wúle hiye khúna, 'i bugha itélts'ulh. 'Et huwa ndan 'a'nule 'ink'ez ndan 'ilhodughulhdzeh, nahúlt'ah 'en hóntelhnik.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 'Et whuz na'a daja ni 'alha 'utni, ‘'Ilhunuh dune 'en whuye' nule 'ink'ez 'uyoon dune 'en ha' nule.’ 'Et ndi 'utni 'i 'alha 'uhoont'ah.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 'Aw whutsah da cha'záht'en 'et whunts'ih whetélh'a na'oolhdzooh wheni. Whuz whutsuh da 'uyoon suba 'et'en ínle. 'Et k'an nuhli whusáhdel 'ink'ez 'uyoon ha' nanla 'et ha' nilhla,” hubúlhni.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 'Et ndun ts'eke, njan keyah whut'en, 'en ts'iyannah hubudáni, “Dast'en inle, ts'iyawh ndusúlhni,” ni. 'Et huwa 'en bughunek bugha lhannah Samaria whut'en huba 'alha' yint'ah suli.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 'Et huwa Samaria whut'en dune Sizi highu nindel hoh hubuzih ónda hiyúlhni. 'Et huwa nat dzin 'et hubuzih inda.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Bughunek 'i bugha tube 'o nus unéltsuk, 'en bugha hububa 'alha 'uhoont'ah.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 'Et ndun ts'eke 'uhiyúlhni, “Aw nyun nghunek 'i bugha zeh ilah neba 'alha' 'int'ah, whenich'oh bughunek ts'udánts'o. 'I bugha 'alha ndun 'en dune telhyis wheni, Christ, 'en ndi yun k'einya t'ets'onanzin,” hiyúlhni.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Nat dzin inle hoh Sizi Galilee yun k'ut ts'ih whénya,
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 'ink'ez dich'oh hoh ndútni, “Yak'usda be nus whúnilh'en dich'oh dukeyah inda, 'et whunts'ih, 'aw chahidílhti,” ni.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 'Et Galilee yun k'ut ts'ih hainya hoh ndunnah Galilee whut'en 'en dune tube huhóont'i hubughu ninya. Didut chah Jerusalem dzenis whuti nduhóolyez hoh 'et 'uhet'en 'ink'ez Sizi hinilh'en hoh hubunalh hooncha túne' 'ust'en.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 'Et doo chah Sizi Galilee yun k'ut, keyah Cana huwhútni ts'ih lhunásja. 'Et 'uja too, 'i mai too yulhtsi ínle. 'Et 'ilhunuh dune keyah dune tsuh whudélhdzulh buye' tube únduda keyah Capernaum huwhútni 'et.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 'Et Sizi Judea yun k'ut ts'ih haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut whuz tezya, 'et whulh úduzts'ai hoh yuts'un ninya, Capernaum ts'ih dudulh nátoot'as buye' 'aw 'et datétsah, 'en soo ná'yooleh, 'et hukwa yuts'un tedudlih.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 'Et Sizi ndi yúlhni, “Nyunalh huwa 'int'en tune' 'ust'en 'ink'ez hooncha tune' 'úst'en t'eh, 'et t'eh zeh mba 'alha 'oost'e.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 'Et ndun keyah dune tsuh whudélhdzulh ndi yúlhni, “Sumoodih 'anih soo 'a! Siyaz datétsah whutsah da!”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 'Et Sizi ndi yúlhni, “Naindalh, nye' khuna.” 'Et ndun dune daja yulhni, Sizi yuba 'alha deja 'ink'ez whenája.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 'Awhuz bukoo whuts'un nádalh hoh, be' ustle hidudezdel 'ink'ez, “Nye' khuna,” hiyúlhni.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 'Et huboodulhkut, “Soo nts'oh da whudézulh hoh soo na'uja?” 'Et hiyúlhni, “Hulhda 7:00 'uhunit'oh hoh ndi dada buts'u haídelts'ut.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 'Et ndun dune t'ewhunínzun soo hoh wheghah whezulh hoh Sizi ndi yúlhni, “Nye' khuna.” 'Et didut 'ink'ez 'on ghoh 'int'ah tubulh, ts'iyawh Sizi bugha hububa 'alha' yint'ah suli.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 'Et Judea yun k'ut ts'ih haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut 'et ninya hoh whulh nat 'i yun k'ut Sizi hooncha tune' 'ust'en.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.