João 4
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs NTLH
1 'Et ndunnah Pharisee hiyulh údits'o hoh 'uhíyulhni, “Sizi 'en John degha nus lhanah dune chah yugha hoodul'eh suli, 'ink'ez dune too be' úlh'en chah 'ut'en,” hutni.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 'Et whunts'ih 'alha Sizi 'aw dich'oh ilah dune too be' bulh'en, yugha hoodul'eh, 'en zeh 'uhut'en.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 'Et neMoodihti whulh úduzts'ai 'aw 'et Judea yun k'ut whuch'a nasja 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'ih natesja.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 'Et nadalh hoh Samaria yun k'ut hoh lhunátedalh,
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 'ink'ez Samaria yun k'ut keyah Sychar huwhútni ts'ih ninya. Njan keyah 'et yun k'ut Jacob buye' Joseph yugha óoni'ai ínle, 'et wheghah whuz'ai.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 'Et Jacob too k'et 'uhóonla, 'et whuz'ai. 'Et Sizi tube sa nuséya 'ink'ez ninéntsai, 'et huwa too k'et whuzih 'et nátl'adeda. 'Et 6:00 'uhúnet'oh hoh 'ut'en.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 'Et usda hoh 'ilhunuh ts'eke, Samaria whut'en, 'en too kéya. 'Et Sizi ndi yúlhni, “Too sugha nínkaih!” yúlhni.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Dich'oh zeh 'int'ah, yugha hoodul'eh keyah ts'ih ts'iyi hootekulh ts'ih whehándel 'et huwa.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 'Et ndun Samaria ts'eke 'en 'uyúlhni, “Nyun Lizwif 'int'ah 'ink'ez si Samaria ts'eke 'ust'ah, 'ink'ez di ka dini too suts'un ka' dini?” Lizwif, 'en Samaria whut'en 'aw buka cha'hunízun 'et huwa 'utni.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ndi Yak'usda huwa íni'ai, 'i soo cho t'eninzun t'eh, 'ink'ez ndun 'utni nyulh yálhtuk hoh too nts'u ka 'utni, 'en t'enínzun t'eh, 'et nyun 'uda oodolhkut 'ink'ez ndai too bugha hiye khuna, 'i da nughá yoolhdzeh inle,” yúlhni.
10 Então Jesus disse:
11 'Et ndun ts'eke ndi yúlhni, “Nyun 'aw be ta'ónkalh 'i chaínt'ih, 'ink'ez njan too k'et nádalhdzat, nts'e na'a ndi too be ts'úkhuna, 'i be 'útankalh?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Netsuh whudelhdzulh Jacob 'en njan too k'et negha óoni'ai. Didut, buye'kah, 'ink'ez bughunai teh, njan too k'et 'et too hutnai ínle, 'et huwa nyun buba nus incha ninzun ih?” yúlhni.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 'Et Sizi ndi yúlhni, “Ndunnah njan too k'et too utnai, doo chah zeh ta'hóosde hulhih,
13 Então Jesus disse:
14 'et whunts'ih ndunnah too bugha ítelhdzoh, 'i hiyetnai t'eh, 'aw 'o 'at ta'hóde ghaít'ah. Ndun ndi too bugha ínulhdze, 'i too 'ahoolhyez ninli 'int'ah, 'i be 'ahoolhyez wheni hukhutena,” yúlhni.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 'Et ts'eke ndi yúlhni, “Hoh ndi too 'udíni 'i sugha nílhdzeh, 'et huwa 'aw 'o 'un tacha'ootuzesde 'ink'ez 'aw 'o 'at njan too ooskalh ghaít'ah.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 “Nki 'anih díni 'ink'ez 'en bulh dez náht'us,” yúlhni Sizi.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 'Et ts'eke 'utni, “Aw suki hoolah hoh 'ust'ah.” 'Et Sizi ndi yúlhni, “Soo' dini! Ts'ah'un na'a sudíni, 'aw nki chah hoolah dini.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 T'éoonúszun skwunlanah nkikah inle, 'ink'ez k'an bughu sinda, 'en chah 'aw nki ilah 'int'ah. 'Et ts'ah'un na'a 'udenja,” yúlhni.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 'Et ts'eke ndi yúlhni, “Nyun nus whunilh'en tuli' nint'ah?
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Netsuh whudelhdzulh, 'en ndi dzulh k'ut 'et teni 'uhunilhzun ínle. 'Et nuhwheni 'udúhni Jerusalem 'et 'ilhun whuz'ai, 'et dune teni 'uhunoolhzin huba 'uhoont'ah,” yúlhni.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 'Et Sizi ndi yúlhni, “Mba 'alha 'udoosni, 'ilhudzin dez whélts'ulh hoh 'uhoont'ah, 'aw ndi dzulh k'ut k'us Jerusalem 'et zeh ilah Yak'usda 'en buts'u téni 'untelhdzin hoh 'uhoont'ah.
21 Jesus disse:
22 Nuhwheni ndai buts'un téni 'unulhdzun 'i 'aw nuhwheni be t'enuzúhzun. Wheni ndun buts'u téni 'uznilhzun t'ezninzun, Lizwif, 'en hubula tah ts'ih zeh dune hudutejih 'et huwa.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ndet whuz de whúdezulh k'an 'et huba 'uhoont'ah, ts'ah'un na'a teni 'uhunilhzun soo ndzi ndulhcho 'i be ts'ah'un na'a Yak'usda hits'un téni 'uhunoolhzin wheni. 'En ndunt'ah, 'en Yak'usda buka' ninzun buts'u téni 'uhunoolhzin ka.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yak'usda 'en nudúdeh 'i unli ho' 'int'ah. 'Ink'ez ndunnah hits'un téni' hunilhzun, 'en ts'ah'un na'a buyégha be hits'un teni 'unoolhdzin huba' hoont'ah,” yúlhni.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 'Et ndan ts'eke ndi yúlhni, “T'éoonúszun ndan Messiah whusatéyalh, ndan Christ hiyúlhni, 'en whusaínya t'eh, dutsuk newhuntelhtun.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 'Et Sizi ndi yúlhni, “K'an 'et ndan nyulh yálhtuk, 'en si usdli hoh 'ust'ah.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Soo 'et ndutni 'aw 'et 'ustl'e' 'udeja hoh, yugha hoodul'eh whusanáhedel. Tube huba hooncha Sizi ndun ts'eke 'en yulh yálhtuk, 'et whunts'ih 'aw 'ilhunuh nts'ih chahiyoodulhkut, “Di ka ndun ts'eke 'en bulh yaílhtuk?” k'us, “Ndet 'et nahoote'alh?” chahidínil.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 'Et ndun ts'eke too ye kuya 'i chah 'aw 'et nínin'ai 'ink'ez keyah ts'ih whenája. 'Et dune ts'iyawh ndó bulhni,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Anih! Ndun dune noolh'en si! Nts'oh tula né'zust'en inle, ts'iyawh ndusúlhni. 'En tulih Christ 'int'ah?” hubúlhni.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 'Et huwa soo ts'iyannah keyah ts'ih hahándel 'ink'ez Sizi highu nindel.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 'Et ho da yugha hoodul'eh 'uyúlhni, “Rabbi, na'int'alh!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 'Et Sizi ndo búlhni, “Uda ndi ts'iyi 'aw nuhwheni t'enuzuhzun, 'i úst'i.”
32 Jesus respondeu:
33 'Et yugha hoodul'eh dich'oh 'úlhodutni, “Uyoon dune yuté'alh 'i yuba whusayánla ho tulih ni?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 'Et Sizi ndo búlhni, “Ndun whuz de sutelh'a, ndet suts'u húkwa' ninzun, hoh tune'óost'en 'ink'ez be 'ut'en lhadóosdleh huba 'uhoont'ah. Ndi 'i zeh suts'eyi 'int'ah.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 'Awhuz dink'i sanun whuz'ai, tl'o 'utelilh whuts'un. 'Et whunts'ih 'un whudusni hoh soo zélhts'ai, soo cho nuhwhuna be whunulh'en. Tl'o k'ut 'aw 'et whudezgi tl'o 'utenilh huba.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ndan whut'as, 'en huba k'elha hóle, 'ink'ez ndan 'ilhodughulhdzeh 'en, 'et ndunnah 'ilhunabughesdle, 'en 'ilhuz wúle hiye khúna, 'i bugha itélts'ulh. 'Et huwa ndan 'a'nule 'ink'ez ndan 'ilhodughulhdzeh, nahúlt'ah 'en hóntelhnik.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 'Et whuz na'a daja ni 'alha 'utni, ‘'Ilhunuh dune 'en whuye' nule 'ink'ez 'uyoon dune 'en ha' nule.’ 'Et ndi 'utni 'i 'alha 'uhoont'ah.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 'Aw whutsah da cha'záht'en 'et whunts'ih whetélh'a na'oolhdzooh wheni. Whuz whutsuh da 'uyoon suba 'et'en ínle. 'Et k'an nuhli whusáhdel 'ink'ez 'uyoon ha' nanla 'et ha' nilhla,” hubúlhni.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 'Et ndun ts'eke, njan keyah whut'en, 'en ts'iyannah hubudáni, “Dast'en inle, ts'iyawh ndusúlhni,” ni. 'Et huwa 'en bughunek bugha lhannah Samaria whut'en huba 'alha' yint'ah suli.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 'Et huwa Samaria whut'en dune Sizi highu nindel hoh hubuzih ónda hiyúlhni. 'Et huwa nat dzin 'et hubuzih inda.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Bughunek 'i bugha tube 'o nus unéltsuk, 'en bugha hububa 'alha 'uhoont'ah.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 'Et ndun ts'eke 'uhiyúlhni, “Aw nyun nghunek 'i bugha zeh ilah neba 'alha' 'int'ah, whenich'oh bughunek ts'udánts'o. 'I bugha 'alha ndun 'en dune telhyis wheni, Christ, 'en ndi yun k'einya t'ets'onanzin,” hiyúlhni.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nat dzin inle hoh Sizi Galilee yun k'ut ts'ih whénya,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 'ink'ez dich'oh hoh ndútni, “Yak'usda be nus whúnilh'en dich'oh dukeyah inda, 'et whunts'ih, 'aw chahidílhti,” ni.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 'Et Galilee yun k'ut ts'ih hainya hoh ndunnah Galilee whut'en 'en dune tube huhóont'i hubughu ninya. Didut chah Jerusalem dzenis whuti nduhóolyez hoh 'et 'uhet'en 'ink'ez Sizi hinilh'en hoh hubunalh hooncha túne' 'ust'en.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 'Et doo chah Sizi Galilee yun k'ut, keyah Cana huwhútni ts'ih lhunásja. 'Et 'uja too, 'i mai too yulhtsi ínle. 'Et 'ilhunuh dune keyah dune tsuh whudélhdzulh buye' tube únduda keyah Capernaum huwhútni 'et.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 'Et Sizi Judea yun k'ut ts'ih haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut whuz tezya, 'et whulh úduzts'ai hoh yuts'un ninya, Capernaum ts'ih dudulh nátoot'as buye' 'aw 'et datétsah, 'en soo ná'yooleh, 'et hukwa yuts'un tedudlih.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 'Et Sizi ndi yúlhni, “Nyunalh huwa 'int'en tune' 'ust'en 'ink'ez hooncha tune' 'úst'en t'eh, 'et t'eh zeh mba 'alha 'oost'e.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 'Et ndun keyah dune tsuh whudélhdzulh ndi yúlhni, “Sumoodih 'anih soo 'a! Siyaz datétsah whutsah da!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 'Et Sizi ndi yúlhni, “Naindalh, nye' khuna.” 'Et ndun dune daja yulhni, Sizi yuba 'alha deja 'ink'ez whenája.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 'Awhuz bukoo whuts'un nádalh hoh, be' ustle hidudezdel 'ink'ez, “Nye' khuna,” hiyúlhni.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 'Et huboodulhkut, “Soo nts'oh da whudézulh hoh soo na'uja?” 'Et hiyúlhni, “Hulhda 7:00 'uhunit'oh hoh ndi dada buts'u haídelts'ut.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 'Et ndun dune t'ewhunínzun soo hoh wheghah whezulh hoh Sizi ndi yúlhni, “Nye' khuna.” 'Et didut 'ink'ez 'on ghoh 'int'ah tubulh, ts'iyawh Sizi bugha hububa 'alha' yint'ah suli.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 'Et Judea yun k'ut ts'ih haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut 'et ninya hoh whulh nat 'i yun k'ut Sizi hooncha tune' 'ust'en.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.