Romanos 9

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yujto yic inxo Cristo eyed'oc, yuj chi' a juntzan̈ tas ol valb'at tic d'ayex te yel, man̈ esoc. A jun in pensar tic tzin cuchb'ani, a sch'oxani to yel juntzan̈ ol val tic d'ayex, yujto a Yespíritu Dios tz'ac'an in na'a.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 A in tic, te nivan in cusc'olal. Masanil tiempo pitz'anoch d'a in c'ool ayic tzin naan eb' vetisraelal, yujto in gana scolchaj eb'.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Q'uinaloc tato syala' tzin c'ancot yoval sc'ool Cristo d'a vib'an̈ ticnaic, yic tzin el d'a yol sc'ab' axo eb' vetchon̈ab' chi' scolchajcaneli. Tato icha chi', ay in gana vac'an in b'a yuj eb'.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 A eb' chi', yin̈tilal Israel eb' ved'oc. A Dios ac'jinacoch eb' yuninaloc, sch'oxnacpax sb'a yed' stziquiquial d'a scal eb', yac'annaccan juntzan̈ strato yed' eb'. Yac'annacpaxcan ley Moisés d'a eb'. Yalnaccan d'a eb' tas syutej yalan sb'a eb' d'ay. Ay pax juntzan̈ tas b'aj yac'naccan sti' d'a eb'.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 A juntzan̈ eb' nivan yelc'och d'a yichan̈ Dios d'a peca', aton eb' smam yicham eb'. A Cristo, ata' ul yac'nacoch sb'a animail, yochnac yetchon̈ab'oc eb'. A Cristo chi', aton Dios Yajal yaj d'a yib'an̈ smasanil tasi. Masanil tiempo ol aljoc vach' lolonel d'ay. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Vach'chom maj colchaj eb' israel smasanil, max yal calani to maj elc'och tas yalnaccan Dios chi' d'a eb'. Yujto a eb' israel chi', a d'a yichan̈ Dios, man̈ masaniloc eb' israel d'a val yel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 A eb' israel chi', yin̈tilal ton Abraham yaj eb', palta man̈ masaniloc eb' yel yin̈tilal vin̈ d'a yichan̈ Dios. Yujto yalnaccan Dios d'a vin̈aj Abraham chi' icha tic: A d'a vin̈aj Isaac tic ol b'eyn̈ejb'at jantac in̈tilal, xchicani.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 A jun tic syalelc'ochi to malaj junoc mach yuj smam yicham syal yoch yuninaloc Dios. A eb' yin̈tilal vin̈aj Abraham pitzvinaquel icha yutejnac Dios yac'annaccan sti' d'a vin̈, an̈ejton eb' yel yin̈tilal vin̈ d'a yichan̈ Dios chi'.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Yalnaccan Dios d'a vin̈aj Abraham chi' icha tic: Yab' val icha tic junab' tzin jax junelxo vac' a paxyal. Ata' ol aljoc junoc svinac unin ix Sara tic, xchican Dios chi' d'a vin̈.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Man̈ocn̈ej juntzan̈ tic sval d'ayex. A vin̈ co mam quicham Isaac, a ix Rebeca yic'nac vin̈. Axo yic scuchanoch yune' ix, ay chavan̈ unin yuneej ix. A vin̈aj Isaac chi' ay yic eb' schavan̈il.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Palta ¿tas scutej co naani? ¿Tom man̈ tojoloc Dios d'a icha chi'? Maay. Tojol toni.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Yujto icha tic yutej yalannaccan d'a vin̈aj Moisés: “Ol vac' in vach'c'olal d'a eb' b'aj syal in c'ool svac'a'. Ol oc' in c'ool d'a eb' b'aj syal in c'ool,” xchi Dios.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Vach'chom co gana tzon̈ colchaji, vach'chom scac' val quip, man̈ yujoc chi' tzon̈ colchaji, palta yujn̈ej val to tz'oc' sc'ool Dios d'ayon̈.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Tz'ib'ab'ilcan d'a Slolonel tas yalnaccan Dios d'a vin̈ yajal Egipto. Syal icha tic: Ix ach vac'och d'a opisio yic vach' uuj tzin ch'oxel in poder, yic ay smay in b'inaj d'a masanil yolyib'an̈q'uinal, xchi Dios d'a vin̈.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Yuj chi', a eb' sgana Dios b'aj tz'oc' sc'ool, aton eb' chi' b'aj tz'oc' sc'ool. Yed' pax eb' sgana Dios spitb'i, aton eb' chi' spitb'i yuuj.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Palta tecan ayex tzeyal icha tic d'ayin: Tato icha chi', ¿tas yuj syal Dios jun to ay co mul? ¿Toc ay mach syal scachanoch vaan tas sgana Dios chi'? tecan xe chi.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Palta max yal-laj calan icha chi'. Malaj junoc mach syal stelan sb'a yed' Dios. A junoc lum chen, ¿tom syal yalan luum icha tic d'a mach stz'acani, tas yuj icha tic tzin utej, tom xchi luum?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Yujto a jun tz'acum, ay yalan yic stz'acan luum icha d'a sgana. Vach'chom junn̈ej slumal sc'ana', palta ay yalan yic sb'oan junoc te vach' yilji yed' junoc palta yilji.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Icha pax chi' yaj co Mam Dios qued'oc a on̈ anima on̈ tic. Vach'chom snib'ej sch'ox yoval sc'ool d'a yib'an̈ chucal, snib'ej pax sch'ox spoder, palta syac' techaj d'a yib'an̈ eb' anima smoj sb'atcan d'a syaelal yuj schucal, aton eb' yictaxon yaj sateli.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Icha chi' yutejnac Dios sch'oxanel snivan vach'c'olal d'ayon̈, yujto ix oc' sc'ool d'ayon̈. Atax d'a peca' sic'nac on̈ och yicoc, yic ay calan quic d'a svach'il.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Yavtejnac on̈ och yicoc, vach'chom israel on̈, vach'chom man̈ on̈ israeloc.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Yujto icha chi' syal Dios d'a slibro vin̈aj Oseas, b'aj syal icha tic:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 A d'a jun lugar b'aj yalnaccan Dios d'a eb': A ex tic, man̈ ex in chon̈ab'oc, xchi. An̈eja' ta' ol aljoc d'a eb' to yuninal Dios pitzan yaj eb', xchi d'a Slolonel Dios chi'.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Palta yalnaccan yab'ixal eb' israel vin̈aj Isaías, b'aj syal icha tic:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Yujto a Dios Cajal, man̈xo ol stan̈vej ec' tiempo, yic ol sch'olb'itan tas yaj eb' anima d'a yolyib'an̈q'uinal tic. Icha chi' ol yutoc yac'an tz'acvoc elc'och slolonel, xchi.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 An̈ejtona' vin̈aj Isaías chi' aljinaccan junxo tic:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 A ticnaic ol val d'ayex, tas syalelc'och juntzan̈ sval tic. A eb' man̈ israeloc, max snalaj eb' tas syutej eb' yoch vach'il d'a yichan̈ Dios. Palta syal Dios to ay eb' vach' d'a yichan̈. Icha chi' syal Dios yuj eb', yujto syac'och Cristo eb' d'a sc'ool.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Axo eb' israel, syac'och spensar eb' d'a ley Moisés yic tz'och eb' vach'il d'a yichan̈ Dios yuuj, palta max tzac'vanlaj yoch eb' vach'il yuj ley chi' d'a yichan̈ Dios.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Tas yuj icha chi' tz'ajcan eb' tze na'a? Scann̈ej eb' icha chi', yujto max yac'och Cristo eb' d'a sc'ool. A snaan eb' to syal yoch eb' vach'il d'a yichan̈ Dios yuj juntzan̈ tas munil sc'ulej eb'. Yuj chi', icha yaj junoc q'ueen b'aj sco tenoch coc, icha chi' yaj Cristo d'a eb'.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Yalnac yab'ixal Cristo Dios d'a Slolonel, b'aj syal icha tic:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.