Isaías 17
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs VC
1 Aton juntzan̈ lolonel tic alb'ilcan d'a yib'an̈ chon̈ab' Damasco: A chon̈ab' Damasco, man̈xo chon̈ab'oc ol ajcanoc. Axon̈ej sc'ajil ol q'uecan b'ulan.
1 Oráculo contra Damasco. Damasco vai ser suprimida do número das cidades, e será reduzida a ruínas abandonadas para sempre.
2 A juntzan̈ chon̈ab' d'a stz'eytac Aroer, ol can tz'inan d'a juneln̈ej, ol ochcan svalab'oc noc' molb'etzal noc'. Junc'olal ol va noc' ta'.
2 Suas cidades serão abandonadas aos rebanhos que virão repousar aí sem que ninguém os enxote.
3 Man̈xalaj chon̈ab' ayoch smuroal d'a yol yic Efraín. A Damasco, man̈xalaj yajalil. A eb' aj Siria olto can chi', q'uixvelal ol ajcan eb' icha eb' israel, xchi Jehová Yajal d'a Smasanil.
3 Foi tirado o baluarte de Efraim, foi tirada a realeza de Damasco; os restos de Aarão perecerão, passarão como a glória de Israel. Oráculo do Senhor dos exércitos.
4 A d'a jun c'ual chi', ol satel yac'umtaquil eb' yin̈tilal vin̈aj Jacob, ol satel yip eb', ol satpaxel sb'eyumal eb'.
4 Naquele dia a glória de Jacó declinará, e sua gordura reduzir-se-á em magreza,
5 A schon̈ab' eb' chi', lajan ol ajcan icha b'aj toxo ix jochchaj ixim trigo, icha tz'aj sic'jiq'ue ixim jolom trigo tzato can d'a span̈anil yic Refaim. Axon̈ej ixim sb'atcan satc'olal scani.
5 como quando o ceifador já colheu o trigo e seu braço cortou as espigas, alguém rebusca as searas no vale de Rafaim;
6 Lajan pax ol ajcan eb' icha tz'ajcan junoc te' olivo toxo ix mac'chajemta sat, d'un̈quiltac tz'ajcan chab' oxeoc sat te' chi' d'a sn̈itac sc'ab', ma chan̈e' oyeoc scan d'a te' ste'al chi'. Icha chi' ol ajcanoc, xchi Jehová co Diosal a on̈ israel on̈ tic.
6 aí não haverá para respigar, como quando já se varejou as oliveiras, senão dois ou três bagos no mais alto topo. Oráculo do Senhor, Deus de Israel.
7 A d'a jun tiempoal chi', ol meltzajxoc spensar eb' israel d'a Mach B'ojinac, aton sDiosal eb' Axon̈ej Ochi.
7 Naquele dia o homem voltará seus olhares para o seu Criador, seus olhos verão o Santo de Israel;
8 Man̈xo ol yac'och juntzan̈ yaltar eb' sb'onac yipoc sc'ool. Man̈xalaj ol aj yelc'och juntzan̈ te' yechel Asera d'a yol sat eb' yed' pax juntzan̈ altar b'ob'il yuj eb' b'aj sn̈us incienso.
8 e ele não olhará mais aquilo que seus dedos fizeram {as estacas sagradas e as estelas ao sol}.
9 A d'a jun tiempoal chi', a juntzan̈ chon̈ab' ayoch smuroal, ol can tz'inan. Icha ajnaccan tz'inan schon̈ab' eb' heveo yed' eb' amorreo ayic yelnac eb' elelal yuj xivelal d'a eb' quetisraelal d'a peca', icha chi' ol ajcanoc.
9 Naquele dia, tuas cidades serão abandonadas como as cidades despovoadas dos amorreus e dos heveus, abandonadas no tempo da invasão dos israelitas. Elas ficarão desabitadas,
10 Yujto ix b'at co Diosal satc'olal eyuuj, aton Jun coljinac on̈, maxtzac e nacoti tato a d'ay co colnac co b'a. Yuj chi' vach'chom tzeyavej juntzan̈ te' eyavb'en te' vach', te' tzeyic'cot d'a ch'oc nacional,
10 porque esqueceste o Deus que te salva, e não te lembraste de tua fortaleza! Esforçar-te-ás em vão para plantar jardins de Adônis, e neles semear plantas exóticas;
11 vach'chom d'a junn̈ej c'ual tzeyac' q'uib' te' yic xumacan te' d'a jun c'u chi', palta axo yic ol javoc yaelal man̈xa yan̈al d'a eyib'an̈, malaj tas ol eyic' d'a eyavb'en chi'.
11 no dia em que plantares, vê-los-ás crescer, e numa bela manhã tua planta dará flores; porém a colheita será nula no dia do infortúnio, e o mal, irremediável.
12 Ob'iltac eb' soldado scot d'a juntzan̈xo chon̈ab', te nivan sb'isul eb', icha sc'an̈ sq'ue vaan a' mar sc'an̈ scot eb'. Tz'el val yav juntzan̈ chon̈ab' chi' scoti, icha val sc'an̈ sb'at pon̈oljoc a' nivac a' sb'eyi.
12 Oh! Esse barulho de povo numeroso, esse rumor semelhante ao do mar! Esse tumulto de nações poderosas, semelhante ao brilhar de águas impetuosas!
13 Vach'chom sc'an̈ scot eb', palta ayic ol cachjoc eb' yuj Dios, ol b'at eb' elelal icha tz'aj yic'jib'at smatz'il ixim trigo yuj ic' d'a jolomtac vitz. Icha tz'aj yic'jib'at lum pococ yuj chacxuxum ic', icha chi' ol aj eb'.
13 Ele as ameaça e elas fogem para longe como, nas alturas, a palha levada pelo vento, como a poeira levantada pela tempestade.
14 A d'a yemc'ualil, te ay smay eb' ajc'ol chi' quilani, palta axo yic sacb'i, man̈xalaj eb' ayeq'ui. Icha chi' ol ajcan eb' tzon̈ elc'ani yed' pax eb' tzon̈ ixtani.
14 Quando veio a noite, houve terror, e antes da manhã, nada mais restava deles. Esta será a sorte daqueles que nos saqueiam, tal será o quinhão daqueles que nos despojam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.