Isaías 17

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aton juntzan̈ lolonel tic alb'ilcan d'a yib'an̈ chon̈ab' Damasco: A chon̈ab' Damasco, man̈xo chon̈ab'oc ol ajcanoc. Axon̈ej sc'ajil ol q'uecan b'ulan.
1 Esta é a mensagem contra a Síria: “Damasco não será mais uma cidade; ela vai virar um montão de ruínas.
2 A juntzan̈ chon̈ab' d'a stz'eytac Aroer, ol can tz'inan d'a juneln̈ej, ol ochcan svalab'oc noc' molb'etzal noc'. Junc'olal ol va noc' ta'.
2 As cidades da Síria ficarão abandonadas para sempre; os rebanhos irão até lá para descansar, e ninguém os espantará dali.
3 Man̈xalaj chon̈ab' ayoch smuroal d'a yol yic Efraín. A Damasco, man̈xalaj yajalil. A eb' aj Siria olto can chi', q'uixvelal ol ajcan eb' icha eb' israel, xchi Jehová Yajal d'a Smasanil.
3 As fortalezas de Israel serão destruídas, e a Síria deixará de ser um reino. Os sírios que não forem mortos serão como o povo de Israel: eles viverão na miséria. Sou eu, o
4 A d'a jun c'ual chi', ol satel yac'umtaquil eb' yin̈tilal vin̈aj Jacob, ol satel yip eb', ol satpaxel sb'eyumal eb'.
4 “Está chegando o dia em que Israel perderá todo o seu poder, e todas as suas riquezas acabarão.
5 A schon̈ab' eb' chi', lajan ol ajcan icha b'aj toxo ix jochchaj ixim trigo, icha tz'aj sic'jiq'ue ixim jolom trigo tzato can d'a span̈anil yic Refaim. Axon̈ej ixim sb'atcan satc'olal scani.
5 Naquele dia, o país ficará parecido com um campo depois que todo o trigo foi colhido ou como o vale dos Gigantes depois de colhidas todas as espigas.
6 Lajan pax ol ajcan eb' icha tz'ajcan junoc te' olivo toxo ix mac'chajemta sat, d'un̈quiltac tz'ajcan chab' oxeoc sat te' chi' d'a sn̈itac sc'ab', ma chan̈e' oyeoc scan d'a te' ste'al chi'. Icha chi' ol ajcanoc, xchi Jehová co Diosal a on̈ israel on̈ tic.
6 Mas umas poucas pessoas ficarão vivas, e Israel será como uma oliveira depois da colheita. Depois que a oliveira é sacudida, ainda fica com duas ou três azeitonas nos galhos mais altos ou umas quatro ou cinco nos galhos de baixo. Eu, o
7 A d'a jun tiempoal chi', ol meltzajxoc spensar eb' israel d'a Mach B'ojinac, aton sDiosal eb' Axon̈ej Ochi.
7 Naquele dia, as pessoas olharão para o seu Criador a fim de pedir ajuda; todos se voltarão para o Santo Deus de Israel.
8 Man̈xo ol yac'och juntzan̈ yaltar eb' sb'onac yipoc sc'ool. Man̈xalaj ol aj yelc'och juntzan̈ te' yechel Asera d'a yol sat eb' yed' pax juntzan̈ altar b'ob'il yuj eb' b'aj sn̈us incienso.
8 Não confiarão mais nos altares que eles construíram, nem nas imagens que eles mesmos fizeram, nem nos postes da deusa Aserá , nem nos altares de queimar incenso.
9 A d'a jun tiempoal chi', a juntzan̈ chon̈ab' ayoch smuroal, ol can tz'inan. Icha ajnaccan tz'inan schon̈ab' eb' heveo yed' eb' amorreo ayic yelnac eb' elelal yuj xivelal d'a eb' quetisraelal d'a peca', icha chi' ol ajcanoc.
9 Naquele dia, as cidades protegidas por muralhas ficarão desertas como as cidades que os heveus e os amorreus abandonaram quando os israelitas invadiram a sua terra; tudo será arrasado.
10 Yujto ix b'at co Diosal satc'olal eyuuj, aton Jun coljinac on̈, maxtzac e nacoti tato a d'ay co colnac co b'a. Yuj chi' vach'chom tzeyavej juntzan̈ te' eyavb'en te' vach', te' tzeyic'cot d'a ch'oc nacional,
10 Povo de Israel, vocês esqueceram o seu Deus, que os salvou, e não lembram mais do seu forte protetor. Vocês plantam jardins sagrados em honra dos deuses pagãos.
11 vach'chom d'a junn̈ej c'ual tzeyac' q'uib' te' yic xumacan te' d'a jun c'u chi', palta axo yic ol javoc yaelal man̈xa yan̈al d'a eyib'an̈, malaj tas ol eyic' d'a eyavb'en chi'.
11 Mas ainda que as plantas desses jardins brotem e floresçam no mesmo dia em que forem plantadas, ainda assim não haverá colheitas nos campos quando chegar o dia de sofrimento e de dor sem cura.
12 Ob'iltac eb' soldado scot d'a juntzan̈xo chon̈ab', te nivan sb'isul eb', icha sc'an̈ sq'ue vaan a' mar sc'an̈ scot eb'. Tz'el val yav juntzan̈ chon̈ab' chi' scoti, icha val sc'an̈ sb'at pon̈oljoc a' nivac a' sb'eyi.
12 Escutem o barulho de muitas nações que se agitam e se revoltam; parece o rugido do mar, parece o estrondo de ondas violentas.
13 Vach'chom sc'an̈ scot eb', palta ayic ol cachjoc eb' yuj Dios, ol b'at eb' elelal icha tz'aj yic'jib'at smatz'il ixim trigo yuj ic' d'a jolomtac vitz. Icha tz'aj yic'jib'at lum pococ yuj chacxuxum ic', icha chi' ol aj eb'.
13 Os povos rugem como o mar, mas Deus os repreenderá, e eles fugirão. Serão como a palha que o vento leva pelos montes ou como o pó que a ventania espalha.
14 A d'a yemc'ualil, te ay smay eb' ajc'ol chi' quilani, palta axo yic sacb'i, man̈xalaj eb' ayeq'ui. Icha chi' ol ajcan eb' tzon̈ elc'ani yed' pax eb' tzon̈ ixtani.
14 Ao pôr do sol, metem medo, mas de manhã já não existem mais. É isso o que vai acontecer com os nossos inimigos, que arrasam a nossa terra e levam embora todos os nossos bens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.