Isaías 17

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aton juntzan̈ lolonel tic alb'ilcan d'a yib'an̈ chon̈ab' Damasco: A chon̈ab' Damasco, man̈xo chon̈ab'oc ol ajcanoc. Axon̈ej sc'ajil ol q'uecan b'ulan.
1 Recebi esta mensagem acerca de Damasco: “Vejam, a cidade de Damasco desaparecerá; ela se tornará um monte de ruínas!
2 A juntzan̈ chon̈ab' d'a stz'eytac Aroer, ol can tz'inan d'a juneln̈ej, ol ochcan svalab'oc noc' molb'etzal noc'. Junc'olal ol va noc' ta'.
2 As cidades de Aroer ficarão desertas; rebanhos pastarão nas ruas e ali se deitarão, sem que ninguém os espante.
3 Man̈xalaj chon̈ab' ayoch smuroal d'a yol yic Efraín. A Damasco, man̈xalaj yajalil. A eb' aj Siria olto can chi', q'uixvelal ol ajcan eb' icha eb' israel, xchi Jehová Yajal d'a Smasanil.
3 As cidades fortificadas de Israel também serão destruídas, e acabará o poder do reino de Damasco. Tudo que restar da Síria terá o mesmo destino da glória de Israel”, declara o S
4 A d'a jun c'ual chi', ol satel yac'umtaquil eb' yin̈tilal vin̈aj Jacob, ol satel yip eb', ol satpaxel sb'eyumal eb'.
4 “Naquele dia, a glória de Israel perderá seu brilho; seu corpo robusto definhará.
5 A schon̈ab' eb' chi', lajan ol ajcan icha b'aj toxo ix jochchaj ixim trigo, icha tz'aj sic'jiq'ue ixim jolom trigo tzato can d'a span̈anil yic Refaim. Axon̈ej ixim sb'atcan satc'olal scani.
5 A terra toda parecerá um campo de cereais depois que os ceifeiros colheram as espigas. Ficará desolada, como os campos no vale de Refaim depois da colheita.
6 Lajan pax ol ajcan eb' icha tz'ajcan junoc te' olivo toxo ix mac'chajemta sat, d'un̈quiltac tz'ajcan chab' oxeoc sat te' chi' d'a sn̈itac sc'ab', ma chan̈e' oyeoc scan d'a te' ste'al chi'. Icha chi' ol ajcanoc, xchi Jehová co Diosal a on̈ israel on̈ tic.
6 Restarão apenas uns poucos de seu povo, como as azeitonas que sobram quando a árvore é sacudida. Apenas duas ou três restam nos galhos mais altos, quatro ou cinco aqui e ali em seus ramos”, declara o S
7 A d'a jun tiempoal chi', ol meltzajxoc spensar eb' israel d'a Mach B'ojinac, aton sDiosal eb' Axon̈ej Ochi.
7 Naquele dia, enfim, as pessoas olharão para seu Criador e voltarão os olhos para o Santo de Israel.
8 Man̈xo ol yac'och juntzan̈ yaltar eb' sb'onac yipoc sc'ool. Man̈xalaj ol aj yelc'och juntzan̈ te' yechel Asera d'a yol sat eb' yed' pax juntzan̈ altar b'ob'il yuj eb' b'aj sn̈us incienso.
8 Não buscarão mais a ajuda de seus ídolos, nem adorarão aquilo que suas próprias mãos fizeram. Já não se curvarão para seus postes de Aserá, nem adorarão nos santuários idólatras que construíram.
9 A d'a jun tiempoal chi', a juntzan̈ chon̈ab' ayoch smuroal, ol can tz'inan. Icha ajnaccan tz'inan schon̈ab' eb' heveo yed' eb' amorreo ayic yelnac eb' elelal yuj xivelal d'a eb' quetisraelal d'a peca', icha chi' ol ajcanoc.
9 Suas maiores cidades ficarão como um bosque desabitado, como a terra que os heveus e os amorreus abandonaram quando os israelitas vieram para cá tanto tempo atrás; tudo ficará desolado.
10 Yujto ix b'at co Diosal satc'olal eyuuj, aton Jun coljinac on̈, maxtzac e nacoti tato a d'ay co colnac co b'a. Yuj chi' vach'chom tzeyavej juntzan̈ te' eyavb'en te' vach', te' tzeyic'cot d'a ch'oc nacional,
10 Pois você se afastou do Deus que o salva, se esqueceu da Rocha que o protege. Por isso, pode até plantar as melhores videiras e importar as mudas mais caras.
11 vach'chom d'a junn̈ej c'ual tzeyac' q'uib' te' yic xumacan te' d'a jun c'u chi', palta axo yic ol javoc yaelal man̈xa yan̈al d'a eyib'an̈, malaj tas ol eyic' d'a eyavb'en chi'.
11 Pode ser que elas brotem no dia em que as puser na terra, pode ser que floresçam na manhã em que as plantar, mas você jamais colherá delas uma uva sequer; sua colheita será apenas tristeza e dor contínua.
12 Ob'iltac eb' soldado scot d'a juntzan̈xo chon̈ab', te nivan sb'isul eb', icha sc'an̈ sq'ue vaan a' mar sc'an̈ scot eb'. Tz'el val yav juntzan̈ chon̈ab' chi' scoti, icha val sc'an̈ sb'at pon̈oljoc a' nivac a' sb'eyi.
12 Ouça! As tropas de muitas nações rugem como ruge o mar. Escute o estrondo dos exércitos, que avançam como ondas estrondosas.
13 Vach'chom sc'an̈ scot eb', palta ayic ol cachjoc eb' yuj Dios, ol b'at eb' elelal icha tz'aj yic'jib'at smatz'il ixim trigo yuj ic' d'a jolomtac vitz. Icha tz'aj yic'jib'at lum pococ yuj chacxuxum ic', icha chi' ol aj eb'.
13 Embora rujam como a rebentação na praia, Deus os calará e eles fugirão, como palha dispersada pelo vento, como folhas num redemoinho antes da tempestade.
14 A d'a yemc'ualil, te ay smay eb' ajc'ol chi' quilani, palta axo yic sacb'i, man̈xalaj eb' ayeq'ui. Icha chi' ol ajcan eb' tzon̈ elc'ani yed' pax eb' tzon̈ ixtani.
14 Ao cair da tarde, Israel espera, cheio de pavor, mas, ao amanhecer, seus inimigos estão mortos. Esse é o castigo merecido dos que nos saqueiam, o fim apropriado para os que nos destroem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.