1 Reis 18

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ix ec'b'at oxe' ab'il, ix lolonxi Jehová d'a vin̈aj Elías chi' icha tic: B'at ch'ox a b'a d'a vin̈aj Acab yujto ol vac'xib'at q'uinal n̈ab', xchi d'a vin̈.
1 Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o S enhor disse a Elias: “Vá apresentar-se ao rei Acabe. Diga-lhe que enviarei chuva”.
2 Ix b'at vin̈ sch'ox sb'a d'a vin̈aj rey Acab chi'. A d'a Samaria te ov yac'an vejel.
2 Elias foi apresentar-se a Acabe. A fome era severa em Samaria.
3 — ausente —
3 Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias temia profundamente o S enhor .
4 — ausente —
4 Certa vez, quando Jezabel havia tentado matar todos os profetas do S enhor , Obadias escondeu cem deles em duas cavernas. Colocou cinquenta em cada caverna e forneceu alimento e água para eles.)
5 — ausente —
5 Acabe disse a Obadias: “Precisamos ir a todas as fontes e vales na terra. Quem sabe encontraremos pasto suficiente para salvar pelo menos alguns de meus cavalos e mulas!”.
6 — ausente —
6 Então dividiram o território entre si. Acabe foi para um lado, e Obadias, para o outro.
7 Ayic van yec' vin̈aj Abdías sayoj yan̈ chej chi', ix schalaj sb'a vin̈ yed' vin̈aj Elías chi'. Ayic ix yilanoch vin̈aj Elías chi' vin̈, ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈, ix yalan vin̈:
7 Enquanto Obadias caminhava, viu de repente Elias vindo em sua direção. Ao reconhecê-lo, Obadias curvou-se diante dele com o rosto no chão. “É o senhor mesmo, meu senhor Elias?”, perguntou.
8 —I' a in toni. Ixic al d'a vin̈aj Acab to ayinec' d'a tic, xchi vin̈aj Elías chi'.
8 “Sim, sou eu”, respondeu Elias. “Agora vá e diga ao rei: ‘Elias está aqui’.”
9 Ix tac'vi vin̈aj Abdías chi':
9 Obadias, porém, protestou: “Que mal lhe fiz para que me envie para morrer nas mãos de Acabe?
10 D'a yichan̈ Jehová co Diosal sval d'ayach to malaj junoc nación b'aj maj ach sayjiec' yuj vin̈ rey chi'. Ayic ix yalan eb' vin̈ rey chi' to malaj ach ayach ec' d'a yol smacb'en eb' vin̈, ix yalan vin̈aj Acab chi' to syac' sti' eb' vin̈ tato yel malaj ach ayach ec' ta'.
10 Pois, tão certo como vive o S enhor , seu Deus, o rei o procurou em todas as nações e reinos da terra, de uma extremidade à outra. E cada vez que lhe diziam: ‘Elias não está aqui’, o rei Acabe fazia o rei daquela nação jurar que tinha falado a verdade.
11 Axo ticnaic tzalan d'ayin to sb'at val d'a vin̈ rey chi' to ayach ec' d'a tic.
11 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’.
12 Axom ol ajoc, an̈ej yic tzin el d'a a tz'ey tic, axo Yespíritu Dios ol ach ic'anb'atoc. Ma chequel b'ajtom ol ach c'ochoc, axo yic ol in c'och val d'a vin̈aj Acab chi', ol cot vin̈ ach saya'. Tato man̈xo ach ayoc ec' d'a tic, axom in smilancham vin̈ chi' uuj. A in a checab' in tic, yictax quelem into ayn̈ej in xivc'olal d'a Jehová.
12 Mas, assim que eu o deixar, o Espírito do S enhor o levará embora, sabe-se lá para onde, e quando Acabe chegar e não o encontrar, ele me matará. E, no entanto, tenho servido fielmente ao S enhor toda a minha vida.
13 ¿Tom manta mach tz'alan d'ayach tas ix aj in colan eb' vin̈ schecab' Jehová d'a ix Jezabel ayic van smiljicham eb' vin̈ yuj ix? Ix in c'ub'ejel 100 eb' vin̈ d'a yol chab' q'uen n̈aq'ueen, 50 tac ix vutej in c'ub'anel eb' vin̈, ix vac'an tas sva eb' vin̈ yed' tas ix yuq'uej eb' vin̈.
13 Ninguém lhe falou da ocasião em que Jezabel tentou matar os profetas do S enhor ? Escondi cem deles em duas cavernas e lhes forneci alimento e água.
14 Axo ticnaic tzalani to sb'at val d'a vin̈ rey chi' to ayachec' d'a tic, axom in smilancham vin̈ chi', xchi vin̈.
14 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’. Se eu fizer isso, certamente Acabe me matará!”.
15 Ix yalan vin̈aj Elías chi':
15 Mas Elias disse: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, em cuja presença estou, hoje mesmo me apresentarei ao rei Acabe”.
16 Ix lajvi chi' ix b'at vin̈aj Abdías chi' yal d'a vin̈aj rey Acab chi'. Axo yic ix yab'an jun chi' vin̈aj Acab chi', ix cot vin̈ scha vin̈aj Elías chi'.
16 Então Obadias foi dizer a Acabe que Elias tinha vindo, e Acabe saiu para encontrar-se com Elias.
17 Axo yic ix ilchaj vin̈aj Elías chi' yuj vin̈, ix yalan vin̈ icha tic:
17 Quando Acabe o viu, disse: “É você mesmo, perturbador de Israel?”.
18 Ix tac'vi vin̈aj Elías chi' d'a vin̈ icha tic: Man̈oc in laj van vixtan jun chon̈ab' tic, palta a ach yed' masanil eb' a c'ab' oc, yujto ix eyactejcan schecnab'il Jehová. Axo d'a comon dios Baal tzex och ejmelal.
18 “Não causei problema algum a Israel”, respondeu Elias. “O senhor e sua família é que são os perturbadores, pois se recusaram a obedecer aos mandamentos do S enhor e, em vez disso, adoraram imagens de Baal.
19 A ticnaic, checb'at yic'umal eb' quetisraelal yed' 450 eb' vin̈ schecab' Baal yed' pax 400 eb' vin̈ schecab' ix dios Asera, aton eb' vin̈ tz'ac'ji va yuj ix Jezabel. Ol in chalaj in b'a yed' eb' vin̈ d'a jolom vitz Carmelo, xchi vin̈ d'a vin̈ rey chi'.
19 Agora, convoque todo o Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo, além dos 450 profetas de Baal e os 400 profetas de Aserá que comem à mesa de Jezabel.”
20 Yuj chi' ix schecan vin̈aj Acab chi' molb'aj masanil eb' vin̈ schecab' comon dios Baal d'a yol smacb'en Israel d'a jolom vitz Carmelo.
20 Acabe convocou todo o povo de Israel e os profetas para se reunirem no monte Carmelo.
21 Ix lajvi chi', ix c'och vin̈aj Elías chi' d'a scal eb' anima chi' smasanil, ix yalan vin̈ d'a eb' icha tic:
21 Elias se colocou diante do povo e disse: “Até quando ficarão oscilando de um lado para o outro? Se o S enhor é Deus, sigam-no! Mas, se Baal é Deus, então sigam Baal!”. O povo, contudo, ficou em silêncio.
22 Ix yalanxi vin̈aj Elías chi' icha tic:
22 Então Elias lhes disse: “Sou o único que resta dos profetas do S enhor , mas Baal tem 450 profetas.
23 Yuj chi', iq'ueccot chavan̈oc noc' mam vacax, sic'lan eb' vin̈ schecab' Baal chi' junoc noc' yico', scotac xicanb'at noc' eb' vin̈, syac'anq'ue noc' eb' vin̈ d'a yib'an̈ te' c'atzitz, palta max yac'ochlaj sc'ac'al te' c'atzitz chi' eb' vin̈. A inxo ol in b'opax junxo noc' chi', ol vac'anpaxq'ue noc' d'a yib'an̈ te' c'atzitz, an̈eja' malaj sc'ac'al ol vac'ochi.
23 Agora, tragam para cá dois novilhos. Que os profetas de Baal escolham um deles, cortem o animal em pedaços e o coloquem sobre a lenha do altar, mas não ponham fogo na lenha. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha no altar, mas não porei fogo na lenha.
24 Slajvi chi', ol avaj eb' vin̈ d'a sdiosal chi', an̈eja' in pax tic ol in avaj d'a Jehová in Diosal. A junoc Dios ol ac'ancot c'ac' d'a yib'an̈ noc' silab' chi', aton jun chi' Dios d'a yel, xchi vin̈ d'a eb'.
24 Então invoquem o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do S enhor . O deus que responder com fogo, esse é o Deus verdadeiro!”. E todo o povo concordou.
25 Ix yalan vin̈aj Elías chi' d'a eb' vin̈ schecab' Baal chi' icha tic:
25 Então Elias disse aos profetas de Baal: “Comecem vocês, pois são muitos. Escolham um dos novilhos, preparem-no e invoquem o nome de seu deus. Mas não ponham fogo na lenha”.
26 Ix smilancham noc' yic eb' vin̈ chi', ix sb'oan noc' eb' vin̈. Ix syamanoch eb' vin̈ yavaj d'a sdiosal chi' d'a q'uin̈ib'alil, an̈eja' yavaj eb' vin̈ masanto ix och chimc'ualil, syalan eb' vin̈ icha tic: Tac'van̈ d'ayon̈ Baal, xchi eb' vin̈. Sq'ue chennaj eb' vin̈, tz'ec' oyoyoc eb' vin̈ d'a spatic altar b'aj ayq'ue silab' ix sb'o chi', malaj mach stac'vi d'a eb' vin̈.
26 Eles prepararam um dos novilhos e o colocaram sobre o altar. Invocaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia e gritavam: “Ó Baal, responde-nos!”, mas não houve resposta alguma. E dançavam em volta do altar que haviam feito.
27 Axo yic ix och chimc'ualil, ix syamanoch vin̈aj Elías chi' sb'uchvaj d'a eb' vin̈:
27 Por volta do meio-dia, Elias começou a zombar deles: “Vocês precisam gritar mais alto”, dizia ele. “Sem dúvida ele é um deus! Talvez esteja meditando ou ocupado em outro lugar. Ou talvez esteja viajando, ou dormindo, e precise ser acordado!”
28 Ix ochxi ijan eb' vin̈ yavaj chaan̈, ix laj spolan sb'a eb' vin̈ d'a q'uen cuchilub' yed' d'a q'uen cotac lanza, ichataxon sb'eyb'al eb' vin̈, chic'tacxon̈ej ix aj eb' vin̈.
28 Então gritaram mais alto e, como era seu costume, cortaram-se com facas e espadas, até sangrarem.
29 Ix ec' chimc'ualil, an̈eja' yel yav eb' vin̈, sq'ue chennaj eb' vin̈ masanto ayic van sc'och yorail tz'ac'ji silab' d'a Jehová d'a yemc'ualil. Palta malaj mach ix ab'an tas ix yal eb' vin̈ chi'.
29 Agitaram-se em transe desde o meio-dia até a hora do sacrifício da tarde, mas não houve sequer um som, nem resposta ou reação alguma.
30 Yuj chi' ix yalan vin̈aj Elías chi' d'a eb' anima chi':
30 Então Elias disse ao povo: “Venham aqui!”. Todos se reuniram em volta dele enquanto ele consertava o altar do S enhor que havia sido derrubado.
31 Ix yic'ancot lajchave' q'uen q'ueen vin̈, yujto icha chi' sb'isul eb' vin̈ yuninal vin̈aj Jacob, aton vin̈ yalnac Jehová d'ay to Israel sb'iejcani.
31 Pegou doze pedras, uma para cada tribo dos filhos de Jacó, a quem o S enhor disse: “Teu nome será Israel”,
32 Ix sb'oan jun altar chi' vin̈ d'a Jehová d'a q'uen q'ueen chi', ix sjoyan jun sanja vin̈ d'a spatictac jun altar chi', chan̈e' am galón a' tz'em d'a yool.
32 e com elas reconstruiu o altar em nome do S enhor . Depois, cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade suficiente para doze litros de água.
33 Ix sb'oanq'ue te' c'atzitz vin̈ d'a yib'an̈ altar chi', ix scotac xicanb'at noc' vacax chi' vin̈, ix yac'anq'ue noc' vin̈ d'a yib'an̈ te' c'atzitz chi'.
33 Empilhou lenha sobre o altar, cortou o novilho em pedaços e colocou os pedaços sobre a lenha.
34 Ix yalan vin̈:
34 Depois que fizeram isso, disse: “Façam a mesma coisa novamente”. Quando terminaram, ele disse: “Agora façam o mesmo pela terceira vez”. Eles seguiram sua instrução,
35 Ix el yoc a' d'a spatictac altar chi', masanto ix b'ud'jican jun sanja chi'.
35 e a água corria ao redor do altar e encheu a valeta.
36 Ayic ix c'och yorail ichataxon yic tz'ac'ji silab' d'a yemc'ualil, ix snitzanoch sb'a vin̈aj Elías chi' d'a stz'ey altar chi', ix yalan vin̈: Mamin Jehová sDiosal ach vin̈aj Abraham, vin̈aj Isaac yed' vin̈aj Israel. A ticnaic ojtacajocab'eli to a ach ton co Diosal ach a on̈ israel on̈ tic, a inxo tic to a checab' in, a ach ix a chec in c'ulej juntzan̈ tic.
36 Na hora costumeira de oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e orou: “Ó S enhor , Deus de Abraão, Isaque e Jacó, prova hoje que és Deus em Israel e que sou teu servo. Prova que fiz tudo isso por ordem tua.
37 Mamin Jehová, tac'van̈ d'ayin, yic vach' ol yojtaquejel juntzan̈ anima tic to a achn̈ej ton Dios ach, tzic'anxi meltzaj spensar eb' d'ayach, xchi vin̈.
37 Ó S enhor , responde-me! Que este povo saiba que tu, ó S enhor , és o verdadeiro Deus e estás buscando o povo de volta para ti!”.
38 Val d'a jun rato chi' ix cot copnaj c'ac' d'a satchaan̈ yuj Jehová, ix tz'ab'at noc' silab' chi' yed' te' c'atzitz chi' yed' q'uen q'ueen yed' lum pococ, ix tupb'atpax a a' d'a yol sanja chi'.
38 No mesmo instante, fogo do S enhor desceu do céu e queimou o novilho, a madeira, as pedras e o chão, e secou até a água da valeta.
39 Ayic ix yilan eb' anima tas ix uji chi', ix sjulanec' telnaj sb'a eb' d'a sat luum, ix laj avaj chaan̈ eb': An̈ej Jehová yel Dios toni, xchixon̈ej eb'.
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto no chão e gritaram: “O S enhor é Deus! Sim, o S enhor é Deus!”.
40 Ix yalan vin̈aj Elías chi' d'a eb':
40 Então Elias ordenou: “Prendam todos os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar!”. O povo os prendeu, e Elias os levou para o riacho de Quisom e ali os matou.
41 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Elías d'a vin̈aj Acab icha tic:
41 Em seguida, Elias disse a Acabe: “Vá comer e beber, pois ouço uma forte tempestade chegando”.
42 Ix b'at vin̈aj Acab chi', ix va vin̈, ix yuc'an a' vin̈. Axo vin̈aj Elías chi', ix q'uex vin̈ d'a jolom vitz Carmelo chi', ix em cuman vin̈ ta' lesal, ix emc'och snan̈al sat vin̈ d'a scal sjolom spenec.
42 Acabe foi comer e beber. Elias, porém, subiu ao topo do monte Carmelo, prostrou-se até o chão com o rosto entre os joelhos e orou.
43 Ix yalan vin̈ d'a vin̈ schecab' icha tic:
43 Depois, disse a seu servo: “Vá e olhe na direção do mar”. O servo foi e olhou, depois voltou e disse: “Não vi nada”. Sete vezes Elias mandou que ele fosse e olhasse.
44 Ayic ix lajvi xid'ec' vin̈ d'a yuquelal chi', ix yalan vin̈:
44 Por fim, na sétima vez, o servo lhe disse: “Vi subir do mar uma pequena nuvem, do tamanho da mão de um homem”. Então Elias lhe disse: “Vá depressa dizer a Acabe: ‘Apronte seu carro e volte para casa. Se não se apressar, a chuva o impedirá!’”.
45 Ix q'ue vin̈aj Acab chi' d'a yol scarruaje yic sb'at d'a Jezreel. Vanto val sb'at vin̈ ix q'uic'b'iel satchan̈ yuj asun, ix cot ic' te ov, ix cot jun nivan yaxn̈ab'.
45 Em pouco tempo, o céu ficou escuro com nuvens. Um vento forte trouxe uma grande tempestade, e Acabe partiu em sua carruagem a toda velocidade para Jezreel.
46 Axo Jehová ix och yed' vin̈aj Elías chi', elan̈chamel ix stoc'chaan̈ sjucan pichul vin̈, ix sch'apanq'ue vin̈ d'a stzec'ul snan̈al, ix b'at lemnaj vin̈. B'ab'el sb'at vin̈ yuj vin̈aj Acab chi' masanto ix c'och vin̈ d'a Jezreel.
46 Então o S enhor concedeu força extraordinária a Elias. Ele prendeu a capa no cinto e correu à frente do carro de Acabe até a entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.