Romanos 9
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NVT
1 Inárüni le lúnbei naríñaguni guetó jawágu nirásan, áu queísi ában afíñeti luágu Crístu, áni meyéejantina, aríñaga tumúti nanígi nun to úaraguaboun lúma Sífiri Sándu luágu inárüni lan.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Weíriti nírun, áni súnwandan níjein lan gáriti tídan nanígi jawágu nirásan.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Buséntina jamúga lun gíñe lábugiñe nan líñaragun Búngiu, díseñu lueí Crístu, ánjein jamúga ítara lúba lubeí gayára lan jerésibiruni Jesucrístu queísi jasálbaragüle lun jasálbarun.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Linébaanfaangu Israél jagía, áni resíbi lumútiña Búngiu queísi lirájüñü. Reídeití meja Búngiu jádan láu sun luweírigun áni rúlumuti gíñe darádu buri joun lúma lilúrudun lídaangiñe Moisés. Arúfudati igáburi joun lun jesériwidun lun, ligílisirugu, áni joun laríñaga luágu loúnajaba lan ában Asálbaragülei.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Janébaanfaangu Abrahám, Isáac lúma Jacób jagía, lídaangiñe jarásan liábin Crístu, le Búngiubei, le gíñe Súnti Gabáfu, le gadǘnamabei lun liñurúniwa líri lun sun dan. Ítaralá.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Mámatia luágu jamúga reídei lan lerérun Búngiu joun ladǘgawagun Israél magúnfulirunga, ladǘga máma sun Israelítagu lánigu Búngiu le tímatimaati.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Máma sun linébaanfaangu Abrahám lirájüñü Búngiu le tímatimaati, aríñagarügüti méja Búngiu lun Abrahám. “Lídaangiñerügüba Israél ganébaanfaangu ban.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Arúfuda lumúti líra woun luágu úa lan ni ában liraǘ Búngiu luágurügü lirásan, ja rügǘñanu lirájüñü ladǘga jafíñerun luágu lerérun, jagía anügǘbaña queísi lirájüñü ja tímatimaatiña.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Lugúndun niján dimúrei le líchugubei Búngiu lun Abrahám. “Niábinba dánme le lachǘlürün dan ligía, ábame tagáraüdün Sára ában irájü.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Áni máma rügǘñein líra, niján ábanya jémpulu luágu lanúadajan Búngiu. Biángubeí meja tirájüñü Rebéca ában jáguchi, le binádu wadúje Isáac,
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Cábati waríñaga? ¿Waríñaguba luágu múaran lan Búngiu? ¡Siñáti!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Lugúndun laríñajare lun Moisés. “Gareínibadina lun le nabúseerun, gudémejabu áume lun le únti nabúseera.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ítara líña lubeíti, máma lídaañein wabúseerún o wáfaagun, lugúdemejabu Búngiu woun, lídaañein lugúndan.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Tídan Lerérun Búngiu, bürǘwañu líña dimúrei le laríñagubei lun urúei Ejíptona. “Nadǘgünbálibu urúeime lun narúfuduni nubáfu buágu, lun gíñe nasúbudiragüdüni níri lídan sun fulásu.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Gudémejabuti lubeíti Búngiu lun le labúseerun gudémejabu lan, derégüdaloún lanígi le únti labúseera ledéreragüdǘnun.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Baríñaguba lubeíti nun. “Ánjein ítara líña lubeí, ¿cáti uágu líchiga Búngiu dúru jawágu gürígia? ¿Cági gayáraabei ladǘgün cátei boúguditi lueí lugúndan Búngiu?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Wel, ¿cátabuñadíbugi lun balégejan lúma Búngiu? ¿Laríñaguba funági soúdieru lun le adǘgübalin. “¿Cáme badǘgana ítara?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Garíchati le adáagubei soúdieru lun ladǘgüni le labúseerun láu lubúñe soúdieru, gayáraati ladǘgün ában soúdieru le díseguati layúsurun, lúma ában le ayúsurúti lun furúmieguarügü cátei lídaangiñe ában méme ubúñei.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ítara méme líña, gabáfuti Búngiu jawágu gürígia, aráanseñu líña lun larúfuduni luweírin ligáñi jawágu gürígia ja gadǘnabaña jagǘnrinchawagún. Áfaaga lumúti jaríban láu sarágu gurásu darí guetó
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 lúnrügü gayára lan larúfuduni luweírin luweírigun woun, wagía le únbaña gudémejabu lan, ja gíñe laráanserubaña lúmagiñe binárü lun gafánraanbadiwa lan lídan luweírigun.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Wáti Búngiu woun, jíbiri jádaangiñe juríu, jíbiri jádaangiñe ja mámabaña juríu,
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 queísi laríñagun Búngiu tídan lilíburun Oséas.
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Áni lídan méme fulásu le ñí lubei laríñawagúa joun. “Máma nánigu jugúya”,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ánjeinti jawágu Israelítagu, ja méme juríubaña, laríñajare Isaías. “Láu sun gíbe jamá ladǘgawagun Israél quei ságoun láru béya, biánraürügǘbaña jádaangiñe erédera lun jasálbarun,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 lugúndun lagúnfulirubei Búngiu lerérun ligíbuagu uboú lun lagǘnrinchaguniña ja magáambadibaña lun, lídan ában igáburi le gumúti, le gíñe furéseti.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Queísi méja laríñagun méme Isaías.
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Cábati waríñaga? Luágu ja lan mámabaña juríu, ja mibíjinbalin lilúrudun Búngiu lun jasúbudiruni le buídubei lúma le wuríbabei, jagía anügǘbaña quei richáguatiña ligíbugiñe Búngiu ladǘga jafíñerun luágu.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ánjañati ladǘgawagun Israél, ja áfaagubaña lun jerésibirúniwa queísi gürígia richáguatiña láurügü jagúnfulirun lúma lilúrudun Búngiu, siñá jamuti lúrudu ligía agúnfulira, machǘlüntiña lun richágua jamá ligíbugiñe Búngiu.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Cági uágu? Lugúndun máfaagun jamá lun jeréderun buídu ligíbugiñe Búngiu luágurügü jafíñen, jadǘgeirüga láu cátei le guánarügü jadǘgübei. Ligía jachúgeragunbei luágu Jesucrístu queísi “dǘbü le achúgeraguágülei”, ladǘga siñá lan jafíñerun luágu queísi Jasálbaragüle.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Laríñajare tídan Lerérun Búngiu.
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.