Romanos 9
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NVI
1 Inárüni le lúnbei naríñaguni guetó jawágu nirásan, áu queísi ában afíñeti luágu Crístu, áni meyéejantina, aríñaga tumúti nanígi nun to úaraguaboun lúma Sífiri Sándu luágu inárüni lan.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Weíriti nírun, áni súnwandan níjein lan gáriti tídan nanígi jawágu nirásan.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Buséntina jamúga lun gíñe lábugiñe nan líñaragun Búngiu, díseñu lueí Crístu, ánjein jamúga ítara lúba lubeí gayára lan jerésibiruni Jesucrístu queísi jasálbaragüle lun jasálbarun.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Linébaanfaangu Israél jagía, áni resíbi lumútiña Búngiu queísi lirájüñü. Reídeití meja Búngiu jádan láu sun luweírigun áni rúlumuti gíñe darádu buri joun lúma lilúrudun lídaangiñe Moisés. Arúfudati igáburi joun lun jesériwidun lun, ligílisirugu, áni joun laríñaga luágu loúnajaba lan ában Asálbaragülei.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Janébaanfaangu Abrahám, Isáac lúma Jacób jagía, lídaangiñe jarásan liábin Crístu, le Búngiubei, le gíñe Súnti Gabáfu, le gadǘnamabei lun liñurúniwa líri lun sun dan. Ítaralá.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Mámatia luágu jamúga reídei lan lerérun Búngiu joun ladǘgawagun Israél magúnfulirunga, ladǘga máma sun Israelítagu lánigu Búngiu le tímatimaati.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Máma sun linébaanfaangu Abrahám lirájüñü Búngiu le tímatimaati, aríñagarügüti méja Búngiu lun Abrahám. “Lídaangiñerügüba Israél ganébaanfaangu ban.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Arúfuda lumúti líra woun luágu úa lan ni ában liraǘ Búngiu luágurügü lirásan, ja rügǘñanu lirájüñü ladǘga jafíñerun luágu lerérun, jagía anügǘbaña queísi lirájüñü ja tímatimaatiña.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Lugúndun niján dimúrei le líchugubei Búngiu lun Abrahám. “Niábinba dánme le lachǘlürün dan ligía, ábame tagáraüdün Sára ában irájü.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Áni máma rügǘñein líra, niján ábanya jémpulu luágu lanúadajan Búngiu. Biángubeí meja tirájüñü Rebéca ában jáguchi, le binádu wadúje Isáac,
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 — ausente —
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 ¿Cábati waríñaga? ¿Waríñaguba luágu múaran lan Búngiu? ¡Siñáti!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Lugúndun laríñajare lun Moisés. “Gareínibadina lun le nabúseerun, gudémejabu áume lun le únti nabúseera.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Ítara líña lubeíti, máma lídaañein wabúseerún o wáfaagun, lugúdemejabu Búngiu woun, lídaañein lugúndan.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Tídan Lerérun Búngiu, bürǘwañu líña dimúrei le laríñagubei lun urúei Ejíptona. “Nadǘgünbálibu urúeime lun narúfuduni nubáfu buágu, lun gíñe nasúbudiragüdüni níri lídan sun fulásu.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Gudémejabuti lubeíti Búngiu lun le labúseerun gudémejabu lan, derégüdaloún lanígi le únti labúseera ledéreragüdǘnun.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Baríñaguba lubeíti nun. “Ánjein ítara líña lubeí, ¿cáti uágu líchiga Búngiu dúru jawágu gürígia? ¿Cági gayáraabei ladǘgün cátei boúguditi lueí lugúndan Búngiu?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Wel, ¿cátabuñadíbugi lun balégejan lúma Búngiu? ¿Laríñaguba funági soúdieru lun le adǘgübalin. “¿Cáme badǘgana ítara?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Garíchati le adáagubei soúdieru lun ladǘgüni le labúseerun láu lubúñe soúdieru, gayáraati ladǘgün ában soúdieru le díseguati layúsurun, lúma ában le ayúsurúti lun furúmieguarügü cátei lídaangiñe ában méme ubúñei.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Ítara méme líña, gabáfuti Búngiu jawágu gürígia, aráanseñu líña lun larúfuduni luweírin ligáñi jawágu gürígia ja gadǘnabaña jagǘnrinchawagún. Áfaaga lumúti jaríban láu sarágu gurásu darí guetó
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 lúnrügü gayára lan larúfuduni luweírin luweírigun woun, wagía le únbaña gudémejabu lan, ja gíñe laráanserubaña lúmagiñe binárü lun gafánraanbadiwa lan lídan luweírigun.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Wáti Búngiu woun, jíbiri jádaangiñe juríu, jíbiri jádaangiñe ja mámabaña juríu,
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 queísi laríñagun Búngiu tídan lilíburun Oséas.
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Áni lídan méme fulásu le ñí lubei laríñawagúa joun. “Máma nánigu jugúya”,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Ánjeinti jawágu Israelítagu, ja méme juríubaña, laríñajare Isaías. “Láu sun gíbe jamá ladǘgawagun Israél quei ságoun láru béya, biánraürügǘbaña jádaangiñe erédera lun jasálbarun,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 lugúndun lagúnfulirubei Búngiu lerérun ligíbuagu uboú lun lagǘnrinchaguniña ja magáambadibaña lun, lídan ában igáburi le gumúti, le gíñe furéseti.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Queísi méja laríñagun méme Isaías.
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 ¿Cábati waríñaga? Luágu ja lan mámabaña juríu, ja mibíjinbalin lilúrudun Búngiu lun jasúbudiruni le buídubei lúma le wuríbabei, jagía anügǘbaña quei richáguatiña ligíbugiñe Búngiu ladǘga jafíñerun luágu.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Ánjañati ladǘgawagun Israél, ja áfaagubaña lun jerésibirúniwa queísi gürígia richáguatiña láurügü jagúnfulirun lúma lilúrudun Búngiu, siñá jamuti lúrudu ligía agúnfulira, machǘlüntiña lun richágua jamá ligíbugiñe Búngiu.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 ¿Cági uágu? Lugúndun máfaagun jamá lun jeréderun buídu ligíbugiñe Búngiu luágurügü jafíñen, jadǘgeirüga láu cátei le guánarügü jadǘgübei. Ligía jachúgeragunbei luágu Jesucrístu queísi “dǘbü le achúgeraguágülei”, ladǘga siñá lan jafíñerun luágu queísi Jasálbaragüle.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Laríñajare tídan Lerérun Búngiu.
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.