Lucas 14

Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Luágu ában wéyu le eméraaguagülei, ába lídin Jesúsu eíga lúbiñe ában fariséo weíriguti, sun ja ñíbaña, jaríaguñein Jesúsu.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ñíñein gíñe ában wügǘri láu sándi le ílu,
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 ábati lálügüdüniña Jesúsu arúfudajatiña lilúrudun Moisés jáma fariséogu, laríñaga joun.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ába jeréderun maníñu. Ábati lanǘgüni Jesúsu sánditi ligía, ába lareídaguagüdüni, ába laríñagun lun lun lídin.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ába laríñagun joun fariséogu.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Maríñagun jáña ni cáta.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Dan le laríjini Jesúsu janúadajani amísurajoútiña ubáraü buri le joúnbei ja weírigubaña, ába laríñagun joun.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Dánme le bamísurajoún lídoun ában fédu lánina maríei, máluajabeí lubuídun-ágei ubáraü, ñǘbin liñeín ábanya amísurajoúti weírigutimáati bueí,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 ábame liábin le amísurajabalün, laríñagame bun. “Rúbei bubára lun wügǘri le.” Ábameti bídin láu busíganu añúura lídan lǘnabun-ágei ubáraü.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Dánme le bamísurajoún lídoun ában fédu, ñurúba lídan lǘnabun-ágei ubáraü, lun dánme lan le liábin le amísurajabalibu, laríñagame bun. “Numáda, sügǘba lídoun ában ubáraü weírigutimaati.” Ítara lúba berésibirun inébesei jagíbugiñe sun ja ñúnbaña luágu dábula.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Le anáanguti lúngua weíri, lǘnabudúba, le ǘnabuti lanáangun lúngua, weíribei lanügǘn.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Aríñagati gíñe lun wügǘri le amísurajabalin.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Dánme le badǘgün fédu, amísuraja báña gudémetiña, siñáguatiña úngua, danímaatiña, maríjintiña.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ábame gúnda ban, ladǘga siñáti jafáyeirunibu, bibíjubeiti bafáyeiruaja lídaanme le jásaarun ja richáguabaña ligíbugiñe Búngiu lídaangiñe oúweni.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Dan le lagáambunbalin ában jádaangiñe ja ñúnbaña luágu dábula cátei le, ába laríñagun lun Jesúsu.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ábati laríñagun Jesúsu lun.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Óra lun adíneruni, aba loúnajani lumúsun aríñaga joun amísurajoútiña. “Queímoun, aráanseeli sun cátei.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Súngubei, ába jaríñagun luágu siñá lan joúdin. Laríñaga furúmiñeti. “Sun líña nagáñijan ában fulásu, mósu nídin aríjei, ferúduna bána, siñáti nídin.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Laríñaga ában. “Agáñijaadina seíngü féru bágasu lánina wadágimanu, neíbuga oúchaña, adǘgabá fuleísei nun, ferúduna bána, siñáti nídin.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Laríñagaya ában. “Sun líña namárieidun, ligía siñá lubei nídin.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Dan le lagíribudun músu, ába labájüdaguni sun cátei le lun liyúbudiri. Ábati lagáñidun liyúbudiri, ába laríñagun lun músu. “Beíba lídan sun ǘma le ubúrugubei, banǘgañame gudémetiña, siñáguatiña úngua, danímaatiña, jáma maríjintiña.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Lárigiñe ladǘgüni, ába laríñagun músu lun liyúbudiri. “Nabúreme, adǘga náali le bubeíbei nun, níjein mémegua ubáraü.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ábati laríñagun iyúbudiri lun músu ligía. “Beíba lídan sun ǘma boúgudin lueí ubúrugu, lúma sun fulásu geyégua láu, ábame bafósuruniña sun ja badárirun lun jayábin lídoun nufédun, buin támuga núban.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ladǘga naríñajare jun luágu úabei lan ni ában jádaangiñe ja namísurajabaña eígiti lídan nadíneragüdün.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sarágu jáña gürígia afálaruti Jesúsu, ába lagáraragun, ába laríñagun joun.
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Siñáti nánigubei lan le jínsiñejabutimaati lun lúguchi, o lúguchu, o lúmari, o lisáanigu, o líbugañanu jáma lamúlenu, o lítunu, o libágari guánarügü, sügǘ náu.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Le gíñe májabei lasúfurirun nueígiñe queísigubeirügü jamúga ában wügǘri le anǘgüti lugúruwan, siñáti náni lan disípulu.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ánjein arítagua ában jídaangiñe ladǘgün ában wáyelesi, ¿ma funági lañúuruba furúmiñe asáminara átiribei lan lagástarun lun laríjini ánjein gabáfu lubeí lun lagúmuchuni?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ladǘga ánjein líchiga ébuu, lárigiñeme lásiñerei wadágimanu agúmucha, jéjerajaba ja aríjubalin láu,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 jaríñagame. “Guméseti wügǘri le ában wadágimanu, siñá lumuti agúmucha.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Ánjein lawúribuja lubeí ában urúei lúma ámu urúei, ¿ma funági ñurúti furúmiñe lun lasáminarun ánjein gayáraabei lubeí lageíndagun jáu díisi mílu súdaara lúma le jáubei wein mílu?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ánjeinti arítagua luágu siñábei lan, dánme le dísegili le ában urúei, ábame loúnajan aríñaga lun lun mawúribujan jamá, lun jebélurun lídoun idíli.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ítara líña lubeíti, furúmieguarügü jídaangiñe le mígirunti sun le lúmabei lun lafálarunina, siñáti nánibei lan disípulu.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ‘Buíti sálu, ánjein leféridira lubásuan, ¿cábagi un ju lan?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Mabuídunjali ni lun lábunawagún nádü lídan, ni lun lidérebugu múa, fíwarügaalime. Agáamba jumána, jugúya le garígeirugubei lun jagáambun.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.