Lucas 20

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pues tama inteꞌ día conda turu e Jesús macuir e templo war acanseyan tut tunor e sian gente tama ucorpesiaj e Dios, checta cꞌotoyobꞌ uwinquirobꞌ e inmojr sacerdotiobꞌ taca cora ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés y cora nuquir winicobꞌ
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 xeꞌ chenobꞌ:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Y che e Jesús:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Chi umen tzacarna ixin e Juan tuaꞌ achꞌuyma? ¿Umen ca e Dios, o umen e winicobꞌ? che e Jesús.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Entonces cay ojronobꞌ jaxobꞌ taca y chenobꞌ:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Pero jay caware que e Juan ebꞌetbꞌir tari umen e winicobꞌ, cꞌani aqꞌuijnobꞌ tunor e gente este que axin urionobꞌ taca e tun tuaꞌ uchamsionobꞌ porque tunorobꞌ war unatobꞌ que e Juan ojron tamar taca lo que ajcꞌuna umen e Dios, chenobꞌ e nuquir winicobꞌ era jaxobꞌ taca.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Y tamar era uyareobꞌ e Jesús que machi unatobꞌ chi umen ebꞌetbꞌir tari e Juan tuaꞌ achꞌuyma.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Entonces e Jesús che:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Pues entonces cay ojron e Jesús tut e gente otronyajr y uchecsu inteꞌ ojroner xeꞌ mucur cora tutobꞌ y che:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Entonces conda cꞌotoy e día tuaꞌ e cosecha e ajyum uyebꞌta ixin inteꞌ uman tuaꞌ axin ucꞌajti imbꞌijc e cosecha xeꞌ quetpa tuaꞌ uchꞌami, pero e ajpatnarobꞌ cay uwatzꞌiobꞌ e man y utzacriobꞌ ixin bꞌan taca, matucꞌa uyajcꞌuobꞌ.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Entonces e ajyum sutpa uyebꞌta ixin otronteꞌ uman, pero intaca ucꞌayobꞌ y uwatzꞌiobꞌ otronyajr y utzacriobꞌ ixin bꞌan taca, matucꞌa uyajcꞌuobꞌ otronyajr.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Y de allí e ajyum sutpa uyebꞌta ixin otronteꞌ uman pero e ajpatnarobꞌ cꞌapa uchꞌaquiobꞌ y uyajnesobꞌ locꞌoy ixin.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Pero tama ucꞌapesnibꞌir cay ubꞌijnu e ajyum jax taca y che, “Pero ¿tucꞌa tuaꞌ inche tamar era? ¿O inwebꞌta ca axin niunen xeꞌ inyajta ut? Y conda uwirobꞌ e ajpatnarobꞌ que jax era niunen xeꞌ war acꞌotoy, bꞌajcꞌat ubꞌacriobꞌ este que axin uyajcꞌuobꞌ imbꞌijc e cosecha xeꞌ aquetpa tuaꞌ ani uyajqꞌuenobꞌ”, xeꞌ ubꞌijnu e ajyum jax taca. Entonces ixin uche e ajyum cocha cay ubꞌijnu era.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Pero conda irna usitz umen e ajpatnarobꞌ cay ojronobꞌ jaxobꞌ taca y chenobꞌ: “¿O jax ca era xeꞌ tuaꞌ aquetpa ajyum tuaꞌ tunor e rum era conda axin achamay utata? Cachamsenic tuaꞌ aquetpa tunor e cꞌopot era tacaron”, chenobꞌ e ajpatnarobꞌ xeꞌ calapir uwirnarobꞌ jaxobꞌ taca.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Entonces ulocsiobꞌ macuir e chor y uchamsiobꞌ. Tara acꞌapa e ojroner, che e Jesús.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Cꞌani inwareox era tucꞌa cꞌani uche: Jaxir cꞌani axin uchamse tunor e ajpatnarobꞌ era y de allí cꞌani axin upojro otro inmojr ajpatnarobꞌ xeꞌ cꞌani utoyi tuaꞌ apatnobꞌ tama e rum era, che e Jesús.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Pero e Jesús uchꞌujcu uwira tunor e gente era y che:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Tin e axin acucrema tujor e tun era axin ucꞌocchi ubꞌa tamar, y jay oꞌjri e tun era tujor inteꞌ, jaxir tuaꞌ aquetpa uchꞌeir umen umabꞌambꞌanir, che e Jesús war uchecsu tut e gente que jaxir jax e tun era.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Pues entonces qꞌuijnobꞌ uwinquirobꞌ e inmojr sacerdotiobꞌ y e ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés umen lo que arobꞌnobꞌ umen e Jesús porque uyubꞌiobꞌ lo que che e ojroner era que jaxirobꞌ jax e ajpatnarobꞌ xeꞌ calapir uwirnarobꞌ. Y tamar era cay usajcobꞌ cocha tuaꞌ uquete uturbꞌobꞌ e Jesús macuir e cárcel, pero ma cocha tuaꞌ uchiobꞌ coner porque war ubꞌacriobꞌ e gente umen que tunorobꞌ war ucꞌaniobꞌ e Jesús.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Entonces cay uyebꞌta ixin cora winicobꞌ tuaꞌ uche ubꞌobꞌ que erobꞌach ani tut e Jesús. Cꞌani ani umajresobꞌ e Jesús tuaꞌ erer utuchꞌiobꞌ tut e ley tamar taca uyojroner tuaꞌ uyubꞌi uqꞌuechiobꞌ axin tut e gobernador.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Y tamar era e winicobꞌ era cay uyubꞌiobꞌ tuaꞌ e Jesús y chenobꞌ:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Pero ayan lo que cꞌani canata tacaret: ¿Ucꞌani ca tuaꞌ catoyi e tumin lo que arobꞌnon umen e César que ucꞌani tuaꞌ amorojsena iraj iraj, o machi? che e ajmajresiajobꞌ era.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Pero e Jesús cꞌotoy unata lo que cꞌani ani achena upater umenerobꞌ y che:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Irseniquen inteꞌ tumin xeꞌ wechꞌer ut. ¿Chi uyeroj xeꞌ turu tamar? ¿Tucꞌa ucꞌabꞌa xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir tamar? che e Jesús.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Y che e Jesús:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Y matucꞌa tamar obꞌnobꞌ umajresobꞌ e Jesús tut e gente, sino que bꞌactobꞌ tama tunor lo que che e Jesús y subꞌajrobꞌ que matucꞌa obꞌna uchiobꞌ tacar.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Pues nacpat era checta tari cora winicobꞌ tut e Jesús xeꞌ tuaꞌ inteꞌ grupo religioso xeꞌ ucꞌabꞌa saduceo. Y e saduceobꞌ era ucansiobꞌ que mamajchi tuaꞌ asutpa abꞌixcꞌa tujam e chamenobꞌ. Y tamar era cꞌani ani umajresobꞌ e Jesús y chenobꞌ:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 —Cawinquiret, chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uley e Moisés que jay axin anujbꞌi inteꞌ sitz taca inteꞌ ijchꞌoc, pero conda mato tucꞌa umaxtac achamay e winic, entonces uwijtzꞌin e winic era ucꞌani tuaꞌ asutpa anujbꞌi taca e ixic tuaꞌ achꞌijtesian tacar. Y e sitz xeꞌ axin acuxpa bꞌajxan ucꞌani tuaꞌ aquetpa tama ucꞌabꞌa usacun xeꞌ chamay.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Pues tama inyajr ayan inteꞌ familía xeꞌ ayan siete xeꞌ intarer tejromtac tacaron. Entonces xeꞌ bꞌajxan ixin nujbꞌi taca inteꞌ ijchꞌoc pero chamay y matucꞌa umaxtac uyacta.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Entonces e ijtzꞌimbꞌir uchꞌami uwixcar usacun ani tuaꞌ anujbꞌi tacar, pero jaxir chamay ubꞌan, matucꞌa umaxtac uyacta.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Entonces e uxteꞌ tejromtac sutpa nujbꞌi otronyajr taca uwixcar usacunobꞌ, y bꞌan cꞌapa uchiobꞌ tunor e siete tejromtac, inteꞌ intiobꞌ ixin uchꞌamiobꞌ e ixic era y mamajchi checta umaxtac tacar, y bꞌan taca chamayobꞌ tunor e siete tejromtac era.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Entonces tama ucꞌapesnibꞌir tunor era chamay e ixic ubꞌan. Tara acꞌapa e ojroner era.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Entonces arenon ¿tucꞌa tuaꞌ anumuy conda asujta abꞌixqꞌuesna tunor e gente tara tor e rum? Y ¿chi tacar tuaꞌ aquetpa ixcarbꞌir e ixic cocha cꞌapa nujbꞌi taca inteꞌ inteꞌ e siete tejromtac era? che e saduceobꞌ era.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Entonces che e Jesús:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pero tama e tiempo xeꞌ tuaꞌ watar tunor tin e tawar cꞌani asujta abꞌixqꞌuesna tujam e chamenobꞌ, y machi ixto tuaꞌ anujbꞌiobꞌ más y nien machi ixto tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ uwijchꞌoctacobꞌ tuaꞌ anujbꞌiobꞌ más.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Porque machi ixto tuaꞌ asutpa achamayobꞌ más. Pero tunor e gente era xeꞌ tuaꞌ asujta abꞌixqꞌuesna tujam e chamenobꞌ cꞌani aquetpobꞌ bꞌan cocha uyangelobꞌ e Dios y aquetpobꞌ umaxtacobꞌ e Dios umen que sujta bꞌixqꞌuesnobꞌ.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Pues e Moisés canseyan ubꞌan que cꞌani asutpa abꞌixqꞌuesna e gente. Porque chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umener que conda jaxir turu tut e chꞌac tꞌix xeꞌ war atzꞌajbꞌa cay uyubꞌi unuc e Dios xeꞌ che que Cawinquirar Dios jax Udiosir e Abraham y que jax Udiosir e Isaac y que jax Udiosir e Jacob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Pues Cadiosir majax Udiosirobꞌ tin e chamen, sino que jax Udiosirobꞌ tin e bꞌixir turobꞌ, che e Jesús.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Entonces cay tzayobꞌ cora ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés y chenobꞌ:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Entonces subꞌajrobꞌ e saduceobꞌ era y matucꞌa más uyubꞌiobꞌ tuaꞌ e Jesús.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Pues entonces che e Jesús:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Porque chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e David tama e ojroner xeꞌ ucꞌabꞌa Salmos que:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 este que inturbꞌa tunor tin e aqꞌuijna uwiretobꞌ yebꞌar utajn oꞌc
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Entonces cocha e David uyare: “Niwinquiraret” tama e Cristo, ¿cocha tuaꞌ caware que e Cristo jax taca usitz e David ubꞌan? che e Jesús.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Pues tunor e gente war uyubꞌiobꞌ uyojroner e Jesús y tamar era jaxir cay uyare uyajcanuarobꞌ y che:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Iwiric tamar lo que acanseyanobꞌ e ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés, porque jaxirobꞌ war uyusre tuaꞌ ulapiobꞌ e bꞌujc xeꞌ nojta xeꞌ acꞌaxi esto tama unuc uyocobꞌ tuaꞌ anatanwa umen e gente que jaxirobꞌ nuquir winicobꞌ. Y jaxirobꞌ war uyusreobꞌ tuaꞌ atajttzꞌobꞌ umen e gente tama e chinam. Y jaxirobꞌ war usajcobꞌ e turtar xeꞌ más galanic tuaꞌ aturuanobꞌ tamar tama e sinagoga. Y jaxirobꞌ war usajcobꞌ e bꞌajxan turtar tor e mesa tama inteꞌ nojqꞌuin tuaꞌ awiobꞌ bꞌajxan.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Y ulocsiobꞌ uyototobꞌ e ixictac xeꞌ chamen uviejobꞌ. Y tuaꞌ eꞌrnobꞌ umen e gente que imbꞌutzobꞌ tut e Dios axin ucꞌajtiobꞌ meyra tiempo taca e Dios. Y tamar era cꞌani ajajtzꞌobꞌ más nojta umen e Dios tama e día tuaꞌ e juicio, che e Jesús.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.