Lucas 15
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs ARA
1 Pues tama inyajr tunor e ajmorojseyajobꞌ tumin tuaꞌ e gobierno y cora ajmabꞌambꞌanirobꞌ cꞌotoyobꞌ tut e Jesús tuaꞌ uyubꞌiobꞌ uyojroner.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pero conda irnobꞌ umen cora fariseobꞌ y umen cora ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés lo que war uche e Jesús, qꞌuijnobꞌ y cay ojronobꞌ upater y chenobꞌ:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Entonces e Jesús cay uchecsu inteꞌ ojroner tutobꞌ y che:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Ayan inteꞌ ojroner tama inteꞌ winic xeꞌ ayan 100 oveja tuaꞌ. Pero jay asatpa incojt, ¿machi ca uyacta e noventa y nueve macu umacteꞌ tuaꞌ axin usajca e incojt xeꞌ satpa esto tiaꞌ axin utajwi?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Y conda e winic era utajwi uyoveja, cꞌani atzay uwira ut y axin ucꞌatbꞌu tor uquejrebꞌ y uqꞌueche axin tama uyotot.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Y conda acꞌotoy tama uyotot cꞌani uyare tunor upiarobꞌ y tin e atzay uwira y che: “Tzayenic tacaren porque intajwi niwoveja xeꞌ satpa ani”, che e winic. Y cꞌani atzayobꞌ tunorobꞌ tacar jaxir.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Y tamar era cꞌani inwareox que más axin atzayobꞌ tin e turobꞌ tichan tut e qꞌuin tama inteꞌ winic xeꞌ ajmabꞌambꞌanir cocha era xeꞌ axin uyacta umabꞌambꞌanir tuaꞌ asutpa uchꞌami uyojroner e Dios que tama e noventa y nueve winicobꞌ xeꞌ imbꞌutzix uwirnarobꞌ xeꞌ machix cꞌani uyactobꞌ umabꞌambꞌanir. Tara acꞌapa e ojroner, che e Jesús.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entonces e Jesús uyare e fariseobꞌ y e ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés otronyajr y che:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Pero conda utajwi ut utumin cay umorojse upiarobꞌ y tin e atzay uwira y uyare cocha era y che: “Tzayenic tacaren porque intajwix ut nitumin xeꞌ chocpa ani”, che e ixic.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Cꞌani inwareox era que bꞌan ixto cocha era ayan meyra tzayer tichan tut e qꞌuin tujam e sian angelobꞌ tuaꞌ e Dios conda uwirobꞌ asutpa uyacta umabꞌambꞌanir inteꞌ winic, che e Jesús.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Entonces e Jesús cay uyare e fariseobꞌ y e ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés era otronyajr y che:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Y e ijtzꞌimbꞌir uyare utata y che: “Ajcꞌunen era lo que tuaꞌ awajqꞌuen conda ichamay”, che uyunen era. Entonces e tatabꞌir cay uxere lo que aquetpa tuaꞌ uchꞌamiobꞌ.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Pero tunor lo que uchꞌami tuaꞌ utata cꞌapa uchoni wacchetaca, y taca e tumin era putzꞌuy ixin tama inteꞌ nuxi chinam xeꞌ innajt y cay usati tunor utumin tamar lo que uyusre uche uwerir.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pero conda cꞌapa usati tunor utumin, tari inteꞌ tiempo conda checta inteꞌ nuxi winar tama e lugar yajaꞌ, y cay cꞌujya uyalma umen e winar.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Entonces ixin usicbꞌa inteꞌ patnar taca inteꞌ winic tama e lugar yajaꞌ. Y umen e winic era tzacarna ixin e sitz tuaꞌ ucojco cora sian chitam xeꞌ tuaꞌ e ajyum rum.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Pero conda más cay ecsibꞌa ut umen e winar cay ubꞌijnu que cꞌani ani ubꞌutꞌi unac tacar lo que war ucꞌuxi e chitam, porque mamajchi umen ajcꞌuna tucꞌa tuaꞌ ucꞌuxi jaxir.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Entonces cay ubꞌijnu tamar uyotot utata otronyajr y che jax taca: “Ayan uman nitata y lo que war aꞌjcꞌuna tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ machi uyubꞌiobꞌ tuaꞌ acꞌapa ucꞌuxiobꞌ, y nen tara turen war ecsibꞌa niut umen e winar.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Cꞌani insutpa inxin tut nitata otronyajr y cꞌani inware cocha era y che: ‘Nitatet, nen inchix e mabꞌambꞌanir tut e Dios y toit net ubꞌan.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Irix awaren que oynenento. Chenen cocha inteꞌ aman’. Bꞌan war ubꞌijnu tuaꞌ uyare utata”, xeꞌ ubꞌijnu tuaꞌ oꞌjron e sitz.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Entonces locꞌoy ixin tama e bꞌir tuaꞌ acꞌotoy tama uyotot utata.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Entonces e sitz uyare utata y che: “Nitatet, nen inchix e mabꞌambꞌanir tut e Dios y toit net ubꞌan. Irix awaren que oynenento”, che e sitz era.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero e tatabꞌir uyare umanobꞌ y che: “Quiqui taresic inteꞌ bꞌujc xeꞌ más galan uwirnar y juric tama unuc, y juric inteꞌ anillo tama or ucꞌabꞌ, y juric e xanabꞌ tama uyoc.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Y quiqui taresic incojt chꞌom wacax xeꞌ más nojta unojrir y chamsenic tuaꞌ cacꞌuxi porque cꞌani canojqꞌuini coner.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Porque nisitz chamen ani taniut y era sutpa yopa otronyajr. Satpa ani ut pero sutpa yopa tama niotot otronyajr”, che e tatabꞌir. Y cay ubꞌijnu tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Pero tama otronteꞌ lugar xeꞌ innajt cora war apatna e sacumbꞌir tama inteꞌ uchor, pero conda sutpa yopa tuyejtzꞌer uyotot cay uyubꞌi que turix cora lajbꞌar y que warix anojqꞌuiniobꞌ tama uyotot.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Entonces upejca inteꞌ man y uyubꞌi tuaꞌ y che: “¿Tucꞌa war uche nitata?” che e sacumbꞌir.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Y che e man: “Awijtzꞌin sutpa yopa tama uyotot otronyajr, y atata war atzay y uyareon tuaꞌ cachamse inteꞌ chꞌom wacax xeꞌ más nojta unojrir, porque majax ajmuac conda sutpa yopa awijtzꞌin”, che e man.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Pero e sacumbꞌir cay qꞌuijna conda uyubꞌi e ojroner era, y cocha jaxir war aqꞌuijna uwira uwijtzꞌin, machi cꞌani oꞌchoy macuir uyotot. Entonces locꞌoy tajwina umen utata tama uni e bꞌir y cay uyare tuaꞌ oꞌchoy macu.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Pero e sacumbꞌir uyare utata y che: “Net anata que ixnix war impatna tacaret y que mato inyajr que machi incꞌupset. Pero net mato inyajr awajqꞌuen incojt yar chivo tuaꞌ inchamse tuaꞌ innojqꞌuini taca tin e intzay inwira.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pero coner yopa ixto oynen era xeꞌ intaca ixin usati tunor atumin taca e ajnajtir ixictac y tama tunor e mabꞌambꞌanir lo que cay ubꞌijnu uche. Y jaxir ma tiaꞌ cay cꞌupseyan toit, y era intaca war asati e chꞌom wacax tama oynen era”, che e sacumbꞌir.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Entonces e tatabꞌir che: “Net nisitzet, y net turet tacaren iraj iraj, y tunor lo que ayan tanibꞌa cꞌani aquetpa tabꞌa.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pero coner ucꞌani tuaꞌ canojqꞌuini porque awijtzꞌin xeꞌ quetpa bꞌan cocha jay chamen ani taniut, y era sutpa yopa otronyajr. Jaxir satpa ani pero era sutpa yopa otronyajr taniut”, che e tatabꞌir. Tara acꞌapa e ojroner, che e Jesús.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.