Lucas 15
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs ACF
1 Pues tama inyajr tunor e ajmorojseyajobꞌ tumin tuaꞌ e gobierno y cora ajmabꞌambꞌanirobꞌ cꞌotoyobꞌ tut e Jesús tuaꞌ uyubꞌiobꞌ uyojroner.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pero conda irnobꞌ umen cora fariseobꞌ y umen cora ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés lo que war uche e Jesús, qꞌuijnobꞌ y cay ojronobꞌ upater y chenobꞌ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Entonces e Jesús cay uchecsu inteꞌ ojroner tutobꞌ y che:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Ayan inteꞌ ojroner tama inteꞌ winic xeꞌ ayan 100 oveja tuaꞌ. Pero jay asatpa incojt, ¿machi ca uyacta e noventa y nueve macu umacteꞌ tuaꞌ axin usajca e incojt xeꞌ satpa esto tiaꞌ axin utajwi?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Y conda e winic era utajwi uyoveja, cꞌani atzay uwira ut y axin ucꞌatbꞌu tor uquejrebꞌ y uqꞌueche axin tama uyotot.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Y conda acꞌotoy tama uyotot cꞌani uyare tunor upiarobꞌ y tin e atzay uwira y che: “Tzayenic tacaren porque intajwi niwoveja xeꞌ satpa ani”, che e winic. Y cꞌani atzayobꞌ tunorobꞌ tacar jaxir.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Y tamar era cꞌani inwareox que más axin atzayobꞌ tin e turobꞌ tichan tut e qꞌuin tama inteꞌ winic xeꞌ ajmabꞌambꞌanir cocha era xeꞌ axin uyacta umabꞌambꞌanir tuaꞌ asutpa uchꞌami uyojroner e Dios que tama e noventa y nueve winicobꞌ xeꞌ imbꞌutzix uwirnarobꞌ xeꞌ machix cꞌani uyactobꞌ umabꞌambꞌanir. Tara acꞌapa e ojroner, che e Jesús.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entonces e Jesús uyare e fariseobꞌ y e ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés otronyajr y che:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Pero conda utajwi ut utumin cay umorojse upiarobꞌ y tin e atzay uwira y uyare cocha era y che: “Tzayenic tacaren porque intajwix ut nitumin xeꞌ chocpa ani”, che e ixic.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Cꞌani inwareox era que bꞌan ixto cocha era ayan meyra tzayer tichan tut e qꞌuin tujam e sian angelobꞌ tuaꞌ e Dios conda uwirobꞌ asutpa uyacta umabꞌambꞌanir inteꞌ winic, che e Jesús.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Entonces e Jesús cay uyare e fariseobꞌ y e ajcanseyajobꞌ tama uley e Moisés era otronyajr y che:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Y e ijtzꞌimbꞌir uyare utata y che: “Ajcꞌunen era lo que tuaꞌ awajqꞌuen conda ichamay”, che uyunen era. Entonces e tatabꞌir cay uxere lo que aquetpa tuaꞌ uchꞌamiobꞌ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Pero tunor lo que uchꞌami tuaꞌ utata cꞌapa uchoni wacchetaca, y taca e tumin era putzꞌuy ixin tama inteꞌ nuxi chinam xeꞌ innajt y cay usati tunor utumin tamar lo que uyusre uche uwerir.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pero conda cꞌapa usati tunor utumin, tari inteꞌ tiempo conda checta inteꞌ nuxi winar tama e lugar yajaꞌ, y cay cꞌujya uyalma umen e winar.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Entonces ixin usicbꞌa inteꞌ patnar taca inteꞌ winic tama e lugar yajaꞌ. Y umen e winic era tzacarna ixin e sitz tuaꞌ ucojco cora sian chitam xeꞌ tuaꞌ e ajyum rum.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Pero conda más cay ecsibꞌa ut umen e winar cay ubꞌijnu que cꞌani ani ubꞌutꞌi unac tacar lo que war ucꞌuxi e chitam, porque mamajchi umen ajcꞌuna tucꞌa tuaꞌ ucꞌuxi jaxir.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Entonces cay ubꞌijnu tamar uyotot utata otronyajr y che jax taca: “Ayan uman nitata y lo que war aꞌjcꞌuna tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ machi uyubꞌiobꞌ tuaꞌ acꞌapa ucꞌuxiobꞌ, y nen tara turen war ecsibꞌa niut umen e winar.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Cꞌani insutpa inxin tut nitata otronyajr y cꞌani inware cocha era y che: ‘Nitatet, nen inchix e mabꞌambꞌanir tut e Dios y toit net ubꞌan.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Irix awaren que oynenento. Chenen cocha inteꞌ aman’. Bꞌan war ubꞌijnu tuaꞌ uyare utata”, xeꞌ ubꞌijnu tuaꞌ oꞌjron e sitz.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Entonces locꞌoy ixin tama e bꞌir tuaꞌ acꞌotoy tama uyotot utata.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Entonces e sitz uyare utata y che: “Nitatet, nen inchix e mabꞌambꞌanir tut e Dios y toit net ubꞌan. Irix awaren que oynenento”, che e sitz era.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero e tatabꞌir uyare umanobꞌ y che: “Quiqui taresic inteꞌ bꞌujc xeꞌ más galan uwirnar y juric tama unuc, y juric inteꞌ anillo tama or ucꞌabꞌ, y juric e xanabꞌ tama uyoc.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Y quiqui taresic incojt chꞌom wacax xeꞌ más nojta unojrir y chamsenic tuaꞌ cacꞌuxi porque cꞌani canojqꞌuini coner.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Porque nisitz chamen ani taniut y era sutpa yopa otronyajr. Satpa ani ut pero sutpa yopa tama niotot otronyajr”, che e tatabꞌir. Y cay ubꞌijnu tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Pero tama otronteꞌ lugar xeꞌ innajt cora war apatna e sacumbꞌir tama inteꞌ uchor, pero conda sutpa yopa tuyejtzꞌer uyotot cay uyubꞌi que turix cora lajbꞌar y que warix anojqꞌuiniobꞌ tama uyotot.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Entonces upejca inteꞌ man y uyubꞌi tuaꞌ y che: “¿Tucꞌa war uche nitata?” che e sacumbꞌir.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Y che e man: “Awijtzꞌin sutpa yopa tama uyotot otronyajr, y atata war atzay y uyareon tuaꞌ cachamse inteꞌ chꞌom wacax xeꞌ más nojta unojrir, porque majax ajmuac conda sutpa yopa awijtzꞌin”, che e man.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pero e sacumbꞌir cay qꞌuijna conda uyubꞌi e ojroner era, y cocha jaxir war aqꞌuijna uwira uwijtzꞌin, machi cꞌani oꞌchoy macuir uyotot. Entonces locꞌoy tajwina umen utata tama uni e bꞌir y cay uyare tuaꞌ oꞌchoy macu.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Pero e sacumbꞌir uyare utata y che: “Net anata que ixnix war impatna tacaret y que mato inyajr que machi incꞌupset. Pero net mato inyajr awajqꞌuen incojt yar chivo tuaꞌ inchamse tuaꞌ innojqꞌuini taca tin e intzay inwira.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pero coner yopa ixto oynen era xeꞌ intaca ixin usati tunor atumin taca e ajnajtir ixictac y tama tunor e mabꞌambꞌanir lo que cay ubꞌijnu uche. Y jaxir ma tiaꞌ cay cꞌupseyan toit, y era intaca war asati e chꞌom wacax tama oynen era”, che e sacumbꞌir.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Entonces e tatabꞌir che: “Net nisitzet, y net turet tacaren iraj iraj, y tunor lo que ayan tanibꞌa cꞌani aquetpa tabꞌa.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Pero coner ucꞌani tuaꞌ canojqꞌuini porque awijtzꞌin xeꞌ quetpa bꞌan cocha jay chamen ani taniut, y era sutpa yopa otronyajr. Jaxir satpa ani pero era sutpa yopa otronyajr taniut”, che e tatabꞌir. Tara acꞌapa e ojroner, che e Jesús.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.