Gênesis 47

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 — ausente —
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Entonces e rey cay uyubꞌi tuaꞌ usacunobꞌ e José y che:
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Pues non tarion tuaꞌ caturuan tama e lugar era tama inteꞌ tiempo umen que ayan meyra winar tama tunor or e lugar Canaán y matucꞌa tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ cawoveja. Y tamar era quisinic cawaret tuaꞌ awacton caturuan tama e lugar Gosén tiaꞌ ayan meyra ac tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tunor cawoveja, chenobꞌ usacunobꞌ e José uyareobꞌ e rey.
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Entonces e rey uyare e José y che:
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Pues net erer asicbꞌa e lugar xeꞌ más imbꞌutz toit tama tunor or e lugar Egipto tiaꞌ tuaꞌ aturuanobꞌ. Pues taniut nen e lugar Gosén jax e lugar xeꞌ más galan tama tunor or e lugar y bueno taniut tuaꞌ aware atata taca asacunobꞌ tuaꞌ aquetpobꞌ yajaꞌ. Y jay net anata que ayan tujam asacunobꞌ tin e más obꞌnobꞌ ucojcobꞌ e aracꞌobꞌ, arenobꞌ tuaꞌ ucojcobꞌ niwacax ubꞌan, che e rey uyare e José.
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Y de allí e José uqꞌueche ixin utata esto tut e rey ubꞌan, y conda cꞌotoy, e Jacob cotuan tut e rey.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Entonces e rey uyubꞌi tuaꞌ e Jacob y che:
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Entonces ojron e Jacob y che:
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Entonces e Jacob uchojbꞌes ut e rey y de allí locꞌoy tama e lugar yajaꞌ.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Y e José uyajcꞌu utata e lugar xeꞌ más galan tama tunor or e lugar Egipto tuaꞌ aturuan tamar bꞌan taca cocha arobꞌna tuaꞌ uche umen e rey. Pues bꞌan cocha era que utata y usacunobꞌ e José cꞌotoy quetpobꞌ ajyumobꞌ tama e rum xeꞌ aquetpa tama e lugar Gosén xeꞌ arobꞌna coner que “Tuaꞌ e Ramsés”.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Y e José uyajcꞌu lo que tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tunor ufamilia, bꞌan taca cocha war ucꞌaniobꞌ inteꞌ inteꞌ familia.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Pues matucꞌa e cosecha nien tama inteꞌ lugar y nien tama otronteꞌ lugar, y e winar war abꞌoro axin iraj iraj. Pues bꞌan cocha numuy tama e lugar Egipto y bꞌan numuy tama e lugar Canaán ubꞌan, y tamar era tunor e gente jayjayranobꞌ umen e winar.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Y e José war umorojse tunor e tumin tuaꞌ e gente xeꞌ turuanobꞌ tama e lugar Egipto y tama e lugar Canaán conda utoyobꞌ e trigo lo que war umaniobꞌ tuaꞌ. Y utꞌabꞌse tunor e tumin era tama uyotot e rey.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Y conda mix tucꞌa más e tumin tama tunor or e lugar Egipto y tunor or e lugar Canaán, tunorobꞌ cꞌotoyobꞌ tut e José tuaꞌ oꞌjronobꞌ tacar y chenobꞌ:
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Entonces ojron e José y che:
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Entonces tunor e gente tama e lugar Egipto cay uqꞌuechiobꞌ ixin tunor uchij y tunor uyoveja y tunor uwacax esto tut e José, y jaxir sutpa uyajcꞌuobꞌ e trigo tamar tuaꞌ uyubꞌiobꞌ awiobꞌ tama tunor e año era.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Pero conda cꞌapa e año yajaꞌ, y conda cay otronteꞌ año ixiobꞌ e gente tut e José otronyajr y chenobꞌ:
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Y tamar era cꞌani cawaret tuaꞌ amanion y tuaꞌ amani carum tuaꞌ uyubꞌion asutpa camani cora trigo tamar. Y non tuaꞌ caquetpa cora man xeꞌ mambꞌir inyajrer tuaꞌ e rey, y e cosecha lo que axin alocꞌoy tama e rum axin aquetpa tuaꞌ e rey ubꞌan. Pero net ucꞌani tuaꞌ awajcꞌon e semilla tuaꞌ capaqꞌui tuaꞌ machi cachamay umen e winar y tuaꞌ machi aquetpa bꞌan taca e rum. Porque matucꞌa cacꞌampibꞌir jay intaca caxin cachamay umen que matucꞌa tuaꞌ cacꞌuxi, chenobꞌ e gente uyareobꞌ e José.
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Entonces e José ixin umani tunor e rum tuaꞌ e gente tama tunor or e lugar Egipto, y tamar era e rey cꞌotoy quetpa ajyum tama tunor e rum tama tunor e lugar Egipto, cocha tunor e gente quetpa tuaꞌ uchoniobꞌ urum tuaꞌ umaniobꞌ e trigo tamar.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Y tunor e gente tama e lugar e Egipto quetpobꞌ cora manobꞌ xeꞌ mambꞌir inyajrer tuaꞌ e rey.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Pues jax taquix e rum xeꞌ tuaꞌ tin e sacerdotiobꞌ tama e lugar Egipto xeꞌ machi majna umen e José, cocha e rey war uyajcꞌu e sacerdotiobꞌ e trigo tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ iraj iraj, y tamar taca era machi quetpa tuaꞌ uchoniobꞌ urum.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Entonces e José cay upejca tunor e gente y che:
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Pero cꞌani inwareox que ucꞌani tuaꞌ iwajcꞌu e rey chateꞌ pana tama e diez pana lo que alocꞌoy tama e cosecha. Y e ocho pana lo que aquetpa erer icꞌampes tuaꞌ ipaqꞌui tuaꞌ achecta e cosecha otronyajr y tuaꞌ icꞌuxi nox y imaxtac y tunor tin xeꞌ turobꞌ tacarox, che e José.
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Entonces sutpa ojronobꞌ e gente era y chenobꞌ:
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Y bꞌan cocha era e José uyacta inteꞌ ley tama tunor or e lugar Egipto que e gente ucꞌani tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ e rey chateꞌ pana tama e diez pana lo que alocꞌoy tama e cosecha. Pues e ley era aquetpato esto coner, jax taca tin e sacerdotiobꞌ tama e lugar Egipto machi quetpa tuaꞌ utoyobꞌ e impuesto era, cocha e rum tuobꞌ machi cꞌotoy quetpa tuaꞌ e rey.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Pues entonces e gente tuaꞌ Israel quetpobꞌ tama e lugar Egipto, y cꞌotoy quetpobꞌ ajyumobꞌ tama e lugar Gosén, y cay bꞌoruobꞌ meyra tama e lugar yajaꞌ.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Pues e Jacob turuan diecisiete año tama e lugar Egipto, y tama tunor ujabꞌ cꞌotoy utzꞌacse 147 año.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Pues tama inteꞌ día conda e Jacob war ubꞌijnu que cꞌanix achamay uyare tuaꞌ apejcna e José y uyare cocha era y che:
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Y conda nen inxin inchamay incꞌani tuaꞌ inmujca tiaꞌ mucbꞌirobꞌ nitata viejobꞌirobꞌ tama e lugar Canaán, che e Jacob.
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 —Arenen jay erach que san tuaꞌ ache lo que war inwaret era, che utata e José.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.