Gênesis 47
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 — ausente —
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 — ausente —
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Entonces e rey cay uyubꞌi tuaꞌ usacunobꞌ e José y che:
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Pues non tarion tuaꞌ caturuan tama e lugar era tama inteꞌ tiempo umen que ayan meyra winar tama tunor or e lugar Canaán y matucꞌa tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ cawoveja. Y tamar era quisinic cawaret tuaꞌ awacton caturuan tama e lugar Gosén tiaꞌ ayan meyra ac tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tunor cawoveja, chenobꞌ usacunobꞌ e José uyareobꞌ e rey.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Entonces e rey uyare e José y che:
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Pues net erer asicbꞌa e lugar xeꞌ más imbꞌutz toit tama tunor or e lugar Egipto tiaꞌ tuaꞌ aturuanobꞌ. Pues taniut nen e lugar Gosén jax e lugar xeꞌ más galan tama tunor or e lugar y bueno taniut tuaꞌ aware atata taca asacunobꞌ tuaꞌ aquetpobꞌ yajaꞌ. Y jay net anata que ayan tujam asacunobꞌ tin e más obꞌnobꞌ ucojcobꞌ e aracꞌobꞌ, arenobꞌ tuaꞌ ucojcobꞌ niwacax ubꞌan, che e rey uyare e José.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Y de allí e José uqꞌueche ixin utata esto tut e rey ubꞌan, y conda cꞌotoy, e Jacob cotuan tut e rey.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Entonces e rey uyubꞌi tuaꞌ e Jacob y che:
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Entonces ojron e Jacob y che:
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Entonces e Jacob uchojbꞌes ut e rey y de allí locꞌoy tama e lugar yajaꞌ.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Y e José uyajcꞌu utata e lugar xeꞌ más galan tama tunor or e lugar Egipto tuaꞌ aturuan tamar bꞌan taca cocha arobꞌna tuaꞌ uche umen e rey. Pues bꞌan cocha era que utata y usacunobꞌ e José cꞌotoy quetpobꞌ ajyumobꞌ tama e rum xeꞌ aquetpa tama e lugar Gosén xeꞌ arobꞌna coner que “Tuaꞌ e Ramsés”.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Y e José uyajcꞌu lo que tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tunor ufamilia, bꞌan taca cocha war ucꞌaniobꞌ inteꞌ inteꞌ familia.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Pues matucꞌa e cosecha nien tama inteꞌ lugar y nien tama otronteꞌ lugar, y e winar war abꞌoro axin iraj iraj. Pues bꞌan cocha numuy tama e lugar Egipto y bꞌan numuy tama e lugar Canaán ubꞌan, y tamar era tunor e gente jayjayranobꞌ umen e winar.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Y e José war umorojse tunor e tumin tuaꞌ e gente xeꞌ turuanobꞌ tama e lugar Egipto y tama e lugar Canaán conda utoyobꞌ e trigo lo que war umaniobꞌ tuaꞌ. Y utꞌabꞌse tunor e tumin era tama uyotot e rey.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Y conda mix tucꞌa más e tumin tama tunor or e lugar Egipto y tunor or e lugar Canaán, tunorobꞌ cꞌotoyobꞌ tut e José tuaꞌ oꞌjronobꞌ tacar y chenobꞌ:
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Entonces ojron e José y che:
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Entonces tunor e gente tama e lugar Egipto cay uqꞌuechiobꞌ ixin tunor uchij y tunor uyoveja y tunor uwacax esto tut e José, y jaxir sutpa uyajcꞌuobꞌ e trigo tamar tuaꞌ uyubꞌiobꞌ awiobꞌ tama tunor e año era.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Pero conda cꞌapa e año yajaꞌ, y conda cay otronteꞌ año ixiobꞌ e gente tut e José otronyajr y chenobꞌ:
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Y tamar era cꞌani cawaret tuaꞌ amanion y tuaꞌ amani carum tuaꞌ uyubꞌion asutpa camani cora trigo tamar. Y non tuaꞌ caquetpa cora man xeꞌ mambꞌir inyajrer tuaꞌ e rey, y e cosecha lo que axin alocꞌoy tama e rum axin aquetpa tuaꞌ e rey ubꞌan. Pero net ucꞌani tuaꞌ awajcꞌon e semilla tuaꞌ capaqꞌui tuaꞌ machi cachamay umen e winar y tuaꞌ machi aquetpa bꞌan taca e rum. Porque matucꞌa cacꞌampibꞌir jay intaca caxin cachamay umen que matucꞌa tuaꞌ cacꞌuxi, chenobꞌ e gente uyareobꞌ e José.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Entonces e José ixin umani tunor e rum tuaꞌ e gente tama tunor or e lugar Egipto, y tamar era e rey cꞌotoy quetpa ajyum tama tunor e rum tama tunor e lugar Egipto, cocha tunor e gente quetpa tuaꞌ uchoniobꞌ urum tuaꞌ umaniobꞌ e trigo tamar.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Y tunor e gente tama e lugar e Egipto quetpobꞌ cora manobꞌ xeꞌ mambꞌir inyajrer tuaꞌ e rey.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Pues jax taquix e rum xeꞌ tuaꞌ tin e sacerdotiobꞌ tama e lugar Egipto xeꞌ machi majna umen e José, cocha e rey war uyajcꞌu e sacerdotiobꞌ e trigo tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ iraj iraj, y tamar taca era machi quetpa tuaꞌ uchoniobꞌ urum.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Entonces e José cay upejca tunor e gente y che:
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Pero cꞌani inwareox que ucꞌani tuaꞌ iwajcꞌu e rey chateꞌ pana tama e diez pana lo que alocꞌoy tama e cosecha. Y e ocho pana lo que aquetpa erer icꞌampes tuaꞌ ipaqꞌui tuaꞌ achecta e cosecha otronyajr y tuaꞌ icꞌuxi nox y imaxtac y tunor tin xeꞌ turobꞌ tacarox, che e José.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Entonces sutpa ojronobꞌ e gente era y chenobꞌ:
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Y bꞌan cocha era e José uyacta inteꞌ ley tama tunor or e lugar Egipto que e gente ucꞌani tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ e rey chateꞌ pana tama e diez pana lo que alocꞌoy tama e cosecha. Pues e ley era aquetpato esto coner, jax taca tin e sacerdotiobꞌ tama e lugar Egipto machi quetpa tuaꞌ utoyobꞌ e impuesto era, cocha e rum tuobꞌ machi cꞌotoy quetpa tuaꞌ e rey.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Pues entonces e gente tuaꞌ Israel quetpobꞌ tama e lugar Egipto, y cꞌotoy quetpobꞌ ajyumobꞌ tama e lugar Gosén, y cay bꞌoruobꞌ meyra tama e lugar yajaꞌ.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Pues e Jacob turuan diecisiete año tama e lugar Egipto, y tama tunor ujabꞌ cꞌotoy utzꞌacse 147 año.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Pues tama inteꞌ día conda e Jacob war ubꞌijnu que cꞌanix achamay uyare tuaꞌ apejcna e José y uyare cocha era y che:
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Y conda nen inxin inchamay incꞌani tuaꞌ inmujca tiaꞌ mucbꞌirobꞌ nitata viejobꞌirobꞌ tama e lugar Canaán, che e Jacob.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 —Arenen jay erach que san tuaꞌ ache lo que war inwaret era, che utata e José.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.