Gênesis 47

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Entonces e rey cay uyubꞌi tuaꞌ usacunobꞌ e José y che:
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Pues non tarion tuaꞌ caturuan tama e lugar era tama inteꞌ tiempo umen que ayan meyra winar tama tunor or e lugar Canaán y matucꞌa tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ cawoveja. Y tamar era quisinic cawaret tuaꞌ awacton caturuan tama e lugar Gosén tiaꞌ ayan meyra ac tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tunor cawoveja, chenobꞌ usacunobꞌ e José uyareobꞌ e rey.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Entonces e rey uyare e José y che:
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Pues net erer asicbꞌa e lugar xeꞌ más imbꞌutz toit tama tunor or e lugar Egipto tiaꞌ tuaꞌ aturuanobꞌ. Pues taniut nen e lugar Gosén jax e lugar xeꞌ más galan tama tunor or e lugar y bueno taniut tuaꞌ aware atata taca asacunobꞌ tuaꞌ aquetpobꞌ yajaꞌ. Y jay net anata que ayan tujam asacunobꞌ tin e más obꞌnobꞌ ucojcobꞌ e aracꞌobꞌ, arenobꞌ tuaꞌ ucojcobꞌ niwacax ubꞌan, che e rey uyare e José.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Y de allí e José uqꞌueche ixin utata esto tut e rey ubꞌan, y conda cꞌotoy, e Jacob cotuan tut e rey.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Entonces e rey uyubꞌi tuaꞌ e Jacob y che:
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Entonces ojron e Jacob y che:
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Entonces e Jacob uchojbꞌes ut e rey y de allí locꞌoy tama e lugar yajaꞌ.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Y e José uyajcꞌu utata e lugar xeꞌ más galan tama tunor or e lugar Egipto tuaꞌ aturuan tamar bꞌan taca cocha arobꞌna tuaꞌ uche umen e rey. Pues bꞌan cocha era que utata y usacunobꞌ e José cꞌotoy quetpobꞌ ajyumobꞌ tama e rum xeꞌ aquetpa tama e lugar Gosén xeꞌ arobꞌna coner que “Tuaꞌ e Ramsés”.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Y e José uyajcꞌu lo que tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tunor ufamilia, bꞌan taca cocha war ucꞌaniobꞌ inteꞌ inteꞌ familia.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Pues matucꞌa e cosecha nien tama inteꞌ lugar y nien tama otronteꞌ lugar, y e winar war abꞌoro axin iraj iraj. Pues bꞌan cocha numuy tama e lugar Egipto y bꞌan numuy tama e lugar Canaán ubꞌan, y tamar era tunor e gente jayjayranobꞌ umen e winar.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Y e José war umorojse tunor e tumin tuaꞌ e gente xeꞌ turuanobꞌ tama e lugar Egipto y tama e lugar Canaán conda utoyobꞌ e trigo lo que war umaniobꞌ tuaꞌ. Y utꞌabꞌse tunor e tumin era tama uyotot e rey.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Y conda mix tucꞌa más e tumin tama tunor or e lugar Egipto y tunor or e lugar Canaán, tunorobꞌ cꞌotoyobꞌ tut e José tuaꞌ oꞌjronobꞌ tacar y chenobꞌ:
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Entonces ojron e José y che:
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Entonces tunor e gente tama e lugar Egipto cay uqꞌuechiobꞌ ixin tunor uchij y tunor uyoveja y tunor uwacax esto tut e José, y jaxir sutpa uyajcꞌuobꞌ e trigo tamar tuaꞌ uyubꞌiobꞌ awiobꞌ tama tunor e año era.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Pero conda cꞌapa e año yajaꞌ, y conda cay otronteꞌ año ixiobꞌ e gente tut e José otronyajr y chenobꞌ:
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Y tamar era cꞌani cawaret tuaꞌ amanion y tuaꞌ amani carum tuaꞌ uyubꞌion asutpa camani cora trigo tamar. Y non tuaꞌ caquetpa cora man xeꞌ mambꞌir inyajrer tuaꞌ e rey, y e cosecha lo que axin alocꞌoy tama e rum axin aquetpa tuaꞌ e rey ubꞌan. Pero net ucꞌani tuaꞌ awajcꞌon e semilla tuaꞌ capaqꞌui tuaꞌ machi cachamay umen e winar y tuaꞌ machi aquetpa bꞌan taca e rum. Porque matucꞌa cacꞌampibꞌir jay intaca caxin cachamay umen que matucꞌa tuaꞌ cacꞌuxi, chenobꞌ e gente uyareobꞌ e José.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Entonces e José ixin umani tunor e rum tuaꞌ e gente tama tunor or e lugar Egipto, y tamar era e rey cꞌotoy quetpa ajyum tama tunor e rum tama tunor e lugar Egipto, cocha tunor e gente quetpa tuaꞌ uchoniobꞌ urum tuaꞌ umaniobꞌ e trigo tamar.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Y tunor e gente tama e lugar e Egipto quetpobꞌ cora manobꞌ xeꞌ mambꞌir inyajrer tuaꞌ e rey.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Pues jax taquix e rum xeꞌ tuaꞌ tin e sacerdotiobꞌ tama e lugar Egipto xeꞌ machi majna umen e José, cocha e rey war uyajcꞌu e sacerdotiobꞌ e trigo tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ iraj iraj, y tamar taca era machi quetpa tuaꞌ uchoniobꞌ urum.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Entonces e José cay upejca tunor e gente y che:
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Pero cꞌani inwareox que ucꞌani tuaꞌ iwajcꞌu e rey chateꞌ pana tama e diez pana lo que alocꞌoy tama e cosecha. Y e ocho pana lo que aquetpa erer icꞌampes tuaꞌ ipaqꞌui tuaꞌ achecta e cosecha otronyajr y tuaꞌ icꞌuxi nox y imaxtac y tunor tin xeꞌ turobꞌ tacarox, che e José.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Entonces sutpa ojronobꞌ e gente era y chenobꞌ:
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Y bꞌan cocha era e José uyacta inteꞌ ley tama tunor or e lugar Egipto que e gente ucꞌani tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ e rey chateꞌ pana tama e diez pana lo que alocꞌoy tama e cosecha. Pues e ley era aquetpato esto coner, jax taca tin e sacerdotiobꞌ tama e lugar Egipto machi quetpa tuaꞌ utoyobꞌ e impuesto era, cocha e rum tuobꞌ machi cꞌotoy quetpa tuaꞌ e rey.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Pues entonces e gente tuaꞌ Israel quetpobꞌ tama e lugar Egipto, y cꞌotoy quetpobꞌ ajyumobꞌ tama e lugar Gosén, y cay bꞌoruobꞌ meyra tama e lugar yajaꞌ.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Pues e Jacob turuan diecisiete año tama e lugar Egipto, y tama tunor ujabꞌ cꞌotoy utzꞌacse 147 año.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Pues tama inteꞌ día conda e Jacob war ubꞌijnu que cꞌanix achamay uyare tuaꞌ apejcna e José y uyare cocha era y che:
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Y conda nen inxin inchamay incꞌani tuaꞌ inmujca tiaꞌ mucbꞌirobꞌ nitata viejobꞌirobꞌ tama e lugar Canaán, che e Jacob.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 —Arenen jay erach que san tuaꞌ ache lo que war inwaret era, che utata e José.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.