Gênesis 45

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Entonces cocha e José machi ixto ubꞌna uqꞌuecꞌojse ubꞌa tut usacunobꞌ, ojron taca inteꞌ nuxi nuc tut uyajpatnarobꞌ y che: “Loqꞌuenic tara tunorox”, che e José. Y wacchetaca locꞌoyobꞌ tunor e ajpatnarobꞌ y machi quetpa nien incojt man tuyejtzꞌer e José conda uchectes ubꞌa tut usacunobꞌ.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Entonces jaxir cay aru taca inteꞌ nuxi nuc, y tunor tin e turobꞌ macuir uyotot cay uyubꞌiobꞌ. Y wacchetaca cꞌotoy e checsuyaj tama tunor era esto tama uyotot e rey.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Entonces e José uyare usacunobꞌ tama uyojronerach y che:
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Entonces ojron otronyajr e José y che:
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Y bꞌan iche pero cꞌani inwareox que ira ixbꞌacta y que ira ixqꞌuijna iwira ibꞌa nox taca umen lo que iche nipater, porque jax e Dios xeꞌ uyebꞌta tarien bꞌajxan tama e lugar era tuaꞌ uyubꞌien incorpes ucuxtarobꞌ meyra gente y tuaꞌ uyubꞌien incorpesox nox ubꞌan.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Porque ayix chateꞌ año que ayan e winar tama e lugar era, y ucꞌanto cinco año que machi tuaꞌ alocꞌoy e cosecha, motor que ayan tin e axin upaqꞌuiobꞌ ut e semilla.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Pero e Dios uyebꞌta tarien bꞌajxan que nox tama e lugar era tuaꞌ uyubꞌien incorpes icuxtar y ucuxtarobꞌ ichꞌajnarir tuaꞌ aturuanobꞌto tara tor e rum taca inteꞌ cuxtar xeꞌ galan.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Y tamar era innata que majax nox xeꞌ iwebꞌta tarien esto tara, sino que jax e Dios xeꞌ uyebꞌta tarien, y jax jaxir xeꞌ uturbꞌen tuaꞌ inquetpa inteꞌ ajcanseyaj tut e rey, y tuaꞌ inquetpa bꞌan cocha inteꞌ ajyum tama tunor lo que ayan tama uyotot e rey, y tuaꞌ inquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Y tamar era quiquic wacchetaca esto tiaꞌ turu nitata, y arenic cocha era y che: ‘Bꞌan cocha era che oynen xeꞌ jax e José: “E Dios uturbꞌen tuaꞌ inquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto. Laric wacchetaca tama e lugar era.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Pues cꞌani inwajqꞌuet e lugar xeꞌ ucꞌabꞌa Gosén tuaꞌ ituruan tamar taca tunor oynenobꞌ y tunor asitzꞌobꞌ y taca tunor awaracꞌobꞌ y taca tunor lo que ayan tacaret. Y bꞌan cocha era net tuaꞌ icꞌotoy iquetpa tacaren tama e lugar Egipto.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Y nen cꞌani inwajqꞌuet lo que tuaꞌ acꞌuxi taca tunor afamilia y taca tunor tin xeꞌ turobꞌ tacaret tuaꞌ machi aquetpa que matucꞌa tuaꞌ icꞌuxi. Pues ayanto cinco año este que axin acꞌapa e winar era y este que axin alocꞌoy e cosecha otronyajr. Pero jay machi cꞌani icꞌotoy esto tara tama e lugar Egipto, cꞌani axin asatpa tunor lo que ayan tacaret este que iquetpa tzajtaca oit inyajrer”, xeꞌ jax lo que cꞌani inware nitata’.
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Pues nox y niwijtzꞌin Benjamín erer ixto iwira que nen jaxen e José.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Quiquic checsunic tut nitata tucꞌa nicꞌampibꞌir tama e lugar era, y tama tunor lo que iwirix tara ubꞌan. Quiquic wacchetaca y taresic nitata, che e José. Conda e José uchectes ubꞌa tut usacunobꞌ. (Génesis 45:3)|alt="When Joseph revealed himself to his brothers" src="CO00751B.TIF" size="span" loc="Génesis 45:1-13" copy="David C. Cook" ref="GENESIS 45:13"
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Entonces conda cꞌapa ojron e José cay umori umeqꞌue uwijtzꞌin Benjamín y cay aru. Y aru ubꞌan e Benjamín conda war umeqꞌue ubꞌobꞌ.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Y de allí e José cay utzꞌujtzꞌi ucajram tunor usacunobꞌ, y aru conda war umeqꞌue ubꞌobꞌ. Y de allí usacunobꞌ cay ojronobꞌ taca e José.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Y wacchetaca checsuna taca e rey que yaꞌ turobꞌ usacunobꞌ e José. Y tamar era cay tzay meyra e rey taca tunor uyajcꞌamparobꞌ.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Entonces ojron e rey taca e José y che:
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 y que utaresicobꞌ utatobꞌ y ufamiliobꞌ. Y nen cꞌani inwajcꞌuobꞌ cora rum tiaꞌ más alocꞌoy e cosecha tama tunor or e lugar Egipto, y erer ucꞌuxiobꞌ lo que más galan xeꞌ achena cosechar tama tunor e lugar era.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Y arenobꞌ cora ajcꞌamparobꞌ tanibꞌa tuaꞌ uqꞌuechiobꞌ axin cora carruaje tuaꞌ utaresobꞌ uwixcarobꞌ asacunobꞌ taca tunor umaxtacobꞌ y e tatabꞌir tabꞌa.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Y arenobꞌ tuaꞌ machi ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ utaresobꞌ tunor lo que ayan tacarobꞌ coner, porque tunor lo que ayan xeꞌ más galan tama e lugar Egipto jax tuobꞌ, che e rey.
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Entonces uyunenobꞌ e Jacob uchiobꞌ bꞌan taca cocha arobꞌnobꞌ. Y e José uyajcꞌu cora carruaje bꞌan cocha arobꞌna umen e rey, y uyajcꞌu lo que tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tama e bꞌir ubꞌan.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Y uyajcꞌu ubꞌan cora bꞌujc xeꞌ más imbꞌutz tuaꞌ ulapiobꞌ. Pero e Benjamín uyajcꞌu 300 ut tumin xeꞌ chembꞌir taca e plata y cinco mudada bꞌujc.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Y tut utata uyebꞌta ixin diez chij taca meyra cosa xeꞌ más imbꞌutz lo que ayan tama e lugar Egipto, y uyebꞌta ixin otro diez chij taca e trigo y e pan y lo que ucꞌani tuaꞌ ucꞌuxi utata tama e bꞌir.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Y conda e José locꞌoy tuyejtzꞌer usacunobꞌ ojron y che:
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Entonces jaxirobꞌ locꞌoyobꞌ tama e lugar Egipto y ixiobꞌ tama e lugar Canaán tiaꞌ turu e Jacob xeꞌ jax utatobꞌ.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Pero conda uchecsuobꞌ tut e Jacob que turuto e José, y que jax jaxir xeꞌ war acꞌotori tama tunor or e lugar Egipto, jaxir nien unata tucꞌa tuaꞌ uche y machi unata tucꞌa tuaꞌ ucꞌajti, cocha jaxir machi war ucꞌubꞌse lo que war arobꞌna umen uyunenobꞌ era.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Pero conda cay uchecsuobꞌ tut tunor lo que arobꞌnobꞌ umen e José, y conda uwira cora carruaje lo que ebꞌtana tari umen e José tuaꞌ aqꞌuejcha axin tamar, entonces nojran uyalma.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Y de allí ojron cocha era y che: “Tzꞌacarix era, innata ixto yaꞌ que turuto niunen José. Cꞌani inxin inwira bꞌajxan que inchamay”, che e Jacob.
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.