Gênesis 45
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 Entonces cocha e José machi ixto ubꞌna uqꞌuecꞌojse ubꞌa tut usacunobꞌ, ojron taca inteꞌ nuxi nuc tut uyajpatnarobꞌ y che: “Loqꞌuenic tara tunorox”, che e José. Y wacchetaca locꞌoyobꞌ tunor e ajpatnarobꞌ y machi quetpa nien incojt man tuyejtzꞌer e José conda uchectes ubꞌa tut usacunobꞌ.
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Entonces jaxir cay aru taca inteꞌ nuxi nuc, y tunor tin e turobꞌ macuir uyotot cay uyubꞌiobꞌ. Y wacchetaca cꞌotoy e checsuyaj tama tunor era esto tama uyotot e rey.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Entonces e José uyare usacunobꞌ tama uyojronerach y che:
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Entonces ojron otronyajr e José y che:
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Y bꞌan iche pero cꞌani inwareox que ira ixbꞌacta y que ira ixqꞌuijna iwira ibꞌa nox taca umen lo que iche nipater, porque jax e Dios xeꞌ uyebꞌta tarien bꞌajxan tama e lugar era tuaꞌ uyubꞌien incorpes ucuxtarobꞌ meyra gente y tuaꞌ uyubꞌien incorpesox nox ubꞌan.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Porque ayix chateꞌ año que ayan e winar tama e lugar era, y ucꞌanto cinco año que machi tuaꞌ alocꞌoy e cosecha, motor que ayan tin e axin upaqꞌuiobꞌ ut e semilla.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Pero e Dios uyebꞌta tarien bꞌajxan que nox tama e lugar era tuaꞌ uyubꞌien incorpes icuxtar y ucuxtarobꞌ ichꞌajnarir tuaꞌ aturuanobꞌto tara tor e rum taca inteꞌ cuxtar xeꞌ galan.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Y tamar era innata que majax nox xeꞌ iwebꞌta tarien esto tara, sino que jax e Dios xeꞌ uyebꞌta tarien, y jax jaxir xeꞌ uturbꞌen tuaꞌ inquetpa inteꞌ ajcanseyaj tut e rey, y tuaꞌ inquetpa bꞌan cocha inteꞌ ajyum tama tunor lo que ayan tama uyotot e rey, y tuaꞌ inquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 Y tamar era quiquic wacchetaca esto tiaꞌ turu nitata, y arenic cocha era y che: ‘Bꞌan cocha era che oynen xeꞌ jax e José: “E Dios uturbꞌen tuaꞌ inquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto. Laric wacchetaca tama e lugar era.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Pues cꞌani inwajqꞌuet e lugar xeꞌ ucꞌabꞌa Gosén tuaꞌ ituruan tamar taca tunor oynenobꞌ y tunor asitzꞌobꞌ y taca tunor awaracꞌobꞌ y taca tunor lo que ayan tacaret. Y bꞌan cocha era net tuaꞌ icꞌotoy iquetpa tacaren tama e lugar Egipto.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Y nen cꞌani inwajqꞌuet lo que tuaꞌ acꞌuxi taca tunor afamilia y taca tunor tin xeꞌ turobꞌ tacaret tuaꞌ machi aquetpa que matucꞌa tuaꞌ icꞌuxi. Pues ayanto cinco año este que axin acꞌapa e winar era y este que axin alocꞌoy e cosecha otronyajr. Pero jay machi cꞌani icꞌotoy esto tara tama e lugar Egipto, cꞌani axin asatpa tunor lo que ayan tacaret este que iquetpa tzajtaca oit inyajrer”, xeꞌ jax lo que cꞌani inware nitata’.
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Pues nox y niwijtzꞌin Benjamín erer ixto iwira que nen jaxen e José.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Quiquic checsunic tut nitata tucꞌa nicꞌampibꞌir tama e lugar era, y tama tunor lo que iwirix tara ubꞌan. Quiquic wacchetaca y taresic nitata, che e José. Conda e José uchectes ubꞌa tut usacunobꞌ. (Génesis 45:3)|alt="When Joseph revealed himself to his brothers" src="CO00751B.TIF" size="span" loc="Génesis 45:1-13" copy="David C. Cook" ref="GENESIS 45:13"
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Entonces conda cꞌapa ojron e José cay umori umeqꞌue uwijtzꞌin Benjamín y cay aru. Y aru ubꞌan e Benjamín conda war umeqꞌue ubꞌobꞌ.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Y de allí e José cay utzꞌujtzꞌi ucajram tunor usacunobꞌ, y aru conda war umeqꞌue ubꞌobꞌ. Y de allí usacunobꞌ cay ojronobꞌ taca e José.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Y wacchetaca checsuna taca e rey que yaꞌ turobꞌ usacunobꞌ e José. Y tamar era cay tzay meyra e rey taca tunor uyajcꞌamparobꞌ.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Entonces ojron e rey taca e José y che:
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 y que utaresicobꞌ utatobꞌ y ufamiliobꞌ. Y nen cꞌani inwajcꞌuobꞌ cora rum tiaꞌ más alocꞌoy e cosecha tama tunor or e lugar Egipto, y erer ucꞌuxiobꞌ lo que más galan xeꞌ achena cosechar tama tunor e lugar era.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Y arenobꞌ cora ajcꞌamparobꞌ tanibꞌa tuaꞌ uqꞌuechiobꞌ axin cora carruaje tuaꞌ utaresobꞌ uwixcarobꞌ asacunobꞌ taca tunor umaxtacobꞌ y e tatabꞌir tabꞌa.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Y arenobꞌ tuaꞌ machi ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ utaresobꞌ tunor lo que ayan tacarobꞌ coner, porque tunor lo que ayan xeꞌ más galan tama e lugar Egipto jax tuobꞌ, che e rey.
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Entonces uyunenobꞌ e Jacob uchiobꞌ bꞌan taca cocha arobꞌnobꞌ. Y e José uyajcꞌu cora carruaje bꞌan cocha arobꞌna umen e rey, y uyajcꞌu lo que tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tama e bꞌir ubꞌan.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Y uyajcꞌu ubꞌan cora bꞌujc xeꞌ más imbꞌutz tuaꞌ ulapiobꞌ. Pero e Benjamín uyajcꞌu 300 ut tumin xeꞌ chembꞌir taca e plata y cinco mudada bꞌujc.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Y tut utata uyebꞌta ixin diez chij taca meyra cosa xeꞌ más imbꞌutz lo que ayan tama e lugar Egipto, y uyebꞌta ixin otro diez chij taca e trigo y e pan y lo que ucꞌani tuaꞌ ucꞌuxi utata tama e bꞌir.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Y conda e José locꞌoy tuyejtzꞌer usacunobꞌ ojron y che:
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Entonces jaxirobꞌ locꞌoyobꞌ tama e lugar Egipto y ixiobꞌ tama e lugar Canaán tiaꞌ turu e Jacob xeꞌ jax utatobꞌ.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Pero conda uchecsuobꞌ tut e Jacob que turuto e José, y que jax jaxir xeꞌ war acꞌotori tama tunor or e lugar Egipto, jaxir nien unata tucꞌa tuaꞌ uche y machi unata tucꞌa tuaꞌ ucꞌajti, cocha jaxir machi war ucꞌubꞌse lo que war arobꞌna umen uyunenobꞌ era.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Pero conda cay uchecsuobꞌ tut tunor lo que arobꞌnobꞌ umen e José, y conda uwira cora carruaje lo que ebꞌtana tari umen e José tuaꞌ aqꞌuejcha axin tamar, entonces nojran uyalma.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Y de allí ojron cocha era y che: “Tzꞌacarix era, innata ixto yaꞌ que turuto niunen José. Cꞌani inxin inwira bꞌajxan que inchamay”, che e Jacob.
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.