Gênesis 45
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA
1 Entonces cocha e José machi ixto ubꞌna uqꞌuecꞌojse ubꞌa tut usacunobꞌ, ojron taca inteꞌ nuxi nuc tut uyajpatnarobꞌ y che: “Loqꞌuenic tara tunorox”, che e José. Y wacchetaca locꞌoyobꞌ tunor e ajpatnarobꞌ y machi quetpa nien incojt man tuyejtzꞌer e José conda uchectes ubꞌa tut usacunobꞌ.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Entonces jaxir cay aru taca inteꞌ nuxi nuc, y tunor tin e turobꞌ macuir uyotot cay uyubꞌiobꞌ. Y wacchetaca cꞌotoy e checsuyaj tama tunor era esto tama uyotot e rey.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Entonces e José uyare usacunobꞌ tama uyojronerach y che:
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Entonces ojron otronyajr e José y che:
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Y bꞌan iche pero cꞌani inwareox que ira ixbꞌacta y que ira ixqꞌuijna iwira ibꞌa nox taca umen lo que iche nipater, porque jax e Dios xeꞌ uyebꞌta tarien bꞌajxan tama e lugar era tuaꞌ uyubꞌien incorpes ucuxtarobꞌ meyra gente y tuaꞌ uyubꞌien incorpesox nox ubꞌan.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Porque ayix chateꞌ año que ayan e winar tama e lugar era, y ucꞌanto cinco año que machi tuaꞌ alocꞌoy e cosecha, motor que ayan tin e axin upaqꞌuiobꞌ ut e semilla.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Pero e Dios uyebꞌta tarien bꞌajxan que nox tama e lugar era tuaꞌ uyubꞌien incorpes icuxtar y ucuxtarobꞌ ichꞌajnarir tuaꞌ aturuanobꞌto tara tor e rum taca inteꞌ cuxtar xeꞌ galan.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Y tamar era innata que majax nox xeꞌ iwebꞌta tarien esto tara, sino que jax e Dios xeꞌ uyebꞌta tarien, y jax jaxir xeꞌ uturbꞌen tuaꞌ inquetpa inteꞌ ajcanseyaj tut e rey, y tuaꞌ inquetpa bꞌan cocha inteꞌ ajyum tama tunor lo que ayan tama uyotot e rey, y tuaꞌ inquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Y tamar era quiquic wacchetaca esto tiaꞌ turu nitata, y arenic cocha era y che: ‘Bꞌan cocha era che oynen xeꞌ jax e José: “E Dios uturbꞌen tuaꞌ inquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto. Laric wacchetaca tama e lugar era.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Pues cꞌani inwajqꞌuet e lugar xeꞌ ucꞌabꞌa Gosén tuaꞌ ituruan tamar taca tunor oynenobꞌ y tunor asitzꞌobꞌ y taca tunor awaracꞌobꞌ y taca tunor lo que ayan tacaret. Y bꞌan cocha era net tuaꞌ icꞌotoy iquetpa tacaren tama e lugar Egipto.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Y nen cꞌani inwajqꞌuet lo que tuaꞌ acꞌuxi taca tunor afamilia y taca tunor tin xeꞌ turobꞌ tacaret tuaꞌ machi aquetpa que matucꞌa tuaꞌ icꞌuxi. Pues ayanto cinco año este que axin acꞌapa e winar era y este que axin alocꞌoy e cosecha otronyajr. Pero jay machi cꞌani icꞌotoy esto tara tama e lugar Egipto, cꞌani axin asatpa tunor lo que ayan tacaret este que iquetpa tzajtaca oit inyajrer”, xeꞌ jax lo que cꞌani inware nitata’.
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Pues nox y niwijtzꞌin Benjamín erer ixto iwira que nen jaxen e José.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Quiquic checsunic tut nitata tucꞌa nicꞌampibꞌir tama e lugar era, y tama tunor lo que iwirix tara ubꞌan. Quiquic wacchetaca y taresic nitata, che e José. Conda e José uchectes ubꞌa tut usacunobꞌ. (Génesis 45:3)|alt="When Joseph revealed himself to his brothers" src="CO00751B.TIF" size="span" loc="Génesis 45:1-13" copy="David C. Cook" ref="GENESIS 45:13"
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Entonces conda cꞌapa ojron e José cay umori umeqꞌue uwijtzꞌin Benjamín y cay aru. Y aru ubꞌan e Benjamín conda war umeqꞌue ubꞌobꞌ.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Y de allí e José cay utzꞌujtzꞌi ucajram tunor usacunobꞌ, y aru conda war umeqꞌue ubꞌobꞌ. Y de allí usacunobꞌ cay ojronobꞌ taca e José.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Y wacchetaca checsuna taca e rey que yaꞌ turobꞌ usacunobꞌ e José. Y tamar era cay tzay meyra e rey taca tunor uyajcꞌamparobꞌ.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Entonces ojron e rey taca e José y che:
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 y que utaresicobꞌ utatobꞌ y ufamiliobꞌ. Y nen cꞌani inwajcꞌuobꞌ cora rum tiaꞌ más alocꞌoy e cosecha tama tunor or e lugar Egipto, y erer ucꞌuxiobꞌ lo que más galan xeꞌ achena cosechar tama tunor e lugar era.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Y arenobꞌ cora ajcꞌamparobꞌ tanibꞌa tuaꞌ uqꞌuechiobꞌ axin cora carruaje tuaꞌ utaresobꞌ uwixcarobꞌ asacunobꞌ taca tunor umaxtacobꞌ y e tatabꞌir tabꞌa.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Y arenobꞌ tuaꞌ machi ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ utaresobꞌ tunor lo que ayan tacarobꞌ coner, porque tunor lo que ayan xeꞌ más galan tama e lugar Egipto jax tuobꞌ, che e rey.
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Entonces uyunenobꞌ e Jacob uchiobꞌ bꞌan taca cocha arobꞌnobꞌ. Y e José uyajcꞌu cora carruaje bꞌan cocha arobꞌna umen e rey, y uyajcꞌu lo que tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tama e bꞌir ubꞌan.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Y uyajcꞌu ubꞌan cora bꞌujc xeꞌ más imbꞌutz tuaꞌ ulapiobꞌ. Pero e Benjamín uyajcꞌu 300 ut tumin xeꞌ chembꞌir taca e plata y cinco mudada bꞌujc.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Y tut utata uyebꞌta ixin diez chij taca meyra cosa xeꞌ más imbꞌutz lo que ayan tama e lugar Egipto, y uyebꞌta ixin otro diez chij taca e trigo y e pan y lo que ucꞌani tuaꞌ ucꞌuxi utata tama e bꞌir.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Y conda e José locꞌoy tuyejtzꞌer usacunobꞌ ojron y che:
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Entonces jaxirobꞌ locꞌoyobꞌ tama e lugar Egipto y ixiobꞌ tama e lugar Canaán tiaꞌ turu e Jacob xeꞌ jax utatobꞌ.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Pero conda uchecsuobꞌ tut e Jacob que turuto e José, y que jax jaxir xeꞌ war acꞌotori tama tunor or e lugar Egipto, jaxir nien unata tucꞌa tuaꞌ uche y machi unata tucꞌa tuaꞌ ucꞌajti, cocha jaxir machi war ucꞌubꞌse lo que war arobꞌna umen uyunenobꞌ era.
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Pero conda cay uchecsuobꞌ tut tunor lo que arobꞌnobꞌ umen e José, y conda uwira cora carruaje lo que ebꞌtana tari umen e José tuaꞌ aqꞌuejcha axin tamar, entonces nojran uyalma.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Y de allí ojron cocha era y che: “Tzꞌacarix era, innata ixto yaꞌ que turuto niunen José. Cꞌani inxin inwira bꞌajxan que inchamay”, che e Jacob.
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.