Gênesis 41
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 Pues entonces conda numuy chateꞌ año e rey waycꞌa que war awawan tama utiꞌ inteꞌ xucur xeꞌ ucꞌabꞌa Nilo,
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 y uwira tama uwayac que tamar e xucur locꞌoyobꞌ siete wacax xeꞌ galan utobꞌ y xeꞌ anojranobꞌ meyra, y war ucꞌuxiobꞌ e cꞌopot tujam e pojp.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Y de allí locꞌoyobꞌ otro siete wacax tama e xucur xeꞌ calapir utobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ xeꞌ ixiobꞌ wawanobꞌ tuyejtzꞌer e inmojr wacaxobꞌ era.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Y de allí e siete wacax xeꞌ calapir utobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete wacax xeꞌ galanic y xeꞌ anojranobꞌ meyra.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Entonces e rey sutpa wayan otronyajr y sutpa uwira otronteꞌ uwayac, y waycꞌa uwira cocha era: Ayan siete uchujchur e trigo xeꞌ bꞌutꞌur ut tamar y xeꞌ galan uwirnarobꞌ y que war aꞌchꞌiobꞌ tama inteꞌ taca ucujquir.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Y de allí chujchuri otronteꞌ siete uchujchur xeꞌ taquin y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan meyra.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Y e siete uchujchur era xeꞌ taquin ut ixin ucꞌuxi e siete uchujchur xeꞌ galanic y xeꞌ bꞌutꞌur ut.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Pero conda sacojpa tama inteꞌ día cay ubꞌijnu meyra tamar uwayac lo que uwira, y tamar era uyare tuaꞌ apejcna watobꞌ tin tin xeꞌ unata uchecsu lo que war che inteꞌ wayac. Entonces conda yopobꞌ, e rey cay uchecsu tin e unatobꞌ aqꞌuiniobꞌ, pero mamajchi tujamobꞌ ubꞌna uyare lo que che uwayac era.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Entonces e man xeꞌ aquetpa tujor e inmojr manobꞌ xeꞌ uyajcꞌu e vino e rey cay uyare e rey y che:
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Pues ayan inyajr conda net cay qꞌuijnet meyra taca chateꞌ aman, y tamar era awebꞌta ixion chatertion taca e ajcheyaj pan tama e cárcel lo que ayan tama uyotot e capitán tuaꞌ e policia.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Y conda turon yajaꞌ tama e cárcel ayan inteꞌ acbꞌar conda chatertion cay cawira inteꞌ cawayac, y inteꞌ inteꞌ wayac ayan lo que che.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Y tama e cárcel era turu inteꞌ chꞌom sitz tacaron xeꞌ tuaꞌ uchꞌajnarir e Héber xeꞌ jax inteꞌ man tuaꞌ e capitán tuaꞌ e policia. Y cachecsu cawayac tacar y jaxir cay uchecsu lo que war che tunor era.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Y numuy tunor bꞌan taca cocha jaxir cay uyareon. Pues net sutpet awajqꞌuen nipatnar otronyajr, y e incojt aware tuaꞌ ajijtꞌa unuc y tuaꞌ achꞌubꞌna tama inteꞌ teꞌ este que chamay, bꞌan taca cocha e chꞌom sitz uyareon, che e man era.
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Entonces e rey uyare tuaꞌ apejcna watar e José. Entonces e José loqꞌuesna tama e cárcel wacchetaca, y de allí ususi utzucti, y ulapi e bꞌujc xeꞌ más galan, y de allí ixin tuaꞌ awawan tut e rey.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Entonces e rey uyare e José y che:
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Entonces ojron e José y che:
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Entonces e rey uyare e José y che:
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 y que tama e xucur era locꞌoyobꞌ siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra y que galan uwirnarobꞌ, y war ucꞌuxiobꞌ e cꞌopot tujam e pojp.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Pero tama upatobꞌ jaxirobꞌ locꞌoyobꞌ otro siete wacax xeꞌ calapir uwirnarobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ. Pues nen ma tiaꞌ acay inwira cora wacax xeꞌ más calapir uwirnarobꞌ tama tunor or e lugar Egipto.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Pues e wacax era xeꞌ cꞌoxobꞌ y xeꞌ calapir uwirnarobꞌ cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e bꞌajxan siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Y motor que cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra, pero ma chequer tama uwirnarobꞌ, cocha quetpobꞌto cꞌoxobꞌ y calapir uwirnarobꞌ bꞌan taca cocha turobꞌ bꞌajxan.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 Pues nacpat era inwira otronteꞌ wayac tiaꞌ ayan siete uchujchur e trigo xeꞌ bꞌutꞌur ut y que galan uwirnar xeꞌ war aꞌchꞌiobꞌ tama intera taca ucujquir.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Y de allí chꞌiobꞌ otro siete uchujchur e trigo xeꞌ taquin y xeꞌ chilin chilin ut y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan meyra.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Pues e siete uchujchur e trigo era xeꞌ taquin cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete uchujchur e trigo xeꞌ galanic uwirnar. Pues cay inchecsu tunor era tut tin e war unatobꞌ aqꞌuiniobꞌ, pero nien incojt tujamobꞌ machi uyubꞌi uyarenobꞌ tucꞌa war che e wayac era”, che e rey.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Entonces e José uyare e rey y che:
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Porque e siete wacax xeꞌ galanic uwirnarobꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha siete año, y bꞌan ubꞌan e siete uchujchur e trigo xeꞌ galanic uwirnarobꞌ.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Pues e siete wacax xeꞌ cꞌoxobꞌ y xeꞌ calapir uwirnarobꞌ xeꞌ locꞌoyobꞌ tupatobꞌ e siete wacax xeꞌ anojranobꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha siete año ubꞌan, y bꞌan ubꞌan e siete uchujchur e trigo xeꞌ taquin y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan. Pues jax era aquetpobꞌ bꞌan cocha e siete año tama e winar.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 Pues lo que war inwaret era jax lo que e Dios war uchecsu toit tamar lo que cꞌani uche watar e día.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Porque cꞌani watar siete año conda axin alocꞌoy meyra cosecha tama tunor or e lugar Egipto.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Pero nacpat era axin watar siete año conda machi cꞌani alocꞌoy nien imbꞌijc e cosecha. Y mamajchi axin ucꞌajpes tunor e sian cosecha lo que cay locꞌoy tama e lugar Egipto, porque e sian winar xeꞌ watar axin ucꞌajpes tunor e cosecha lo que ayan ani tama e lugar Egipto.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Pues imbꞌacꞌajr uwirnar e nuxi winar lo que axin watar, cocha machi ixto axin aquetpa chequer nien imbꞌijc e cosecha lo que locꞌoy bꞌajxan.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Pues aquetpa inteꞌ taca bꞌijnusiaj tamar e chateꞌ wayac lo que awira, y bꞌan uche e Dios tuaꞌ uwirset que cꞌani ixto uche tunor era, y que machi tuaꞌ anumuy meyra tiempo bꞌajxan que cꞌani uche.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 “Pues tamar era quisinic que asicbꞌa inteꞌ winic xeꞌ ayan meyra unatanyaj e Dios tamar, y conda aturbꞌana que jaxir aquetpa tuaꞌ acꞌotori tujor tunor lo que ucꞌani tuaꞌ achempa tama e día xeꞌ watar tama e lugar Egipto.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Y tamar era quisinic que ache cocha era: Que aturbꞌa cora ajcꞌamparobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tama tunor or e lugar Egipto tuaꞌ umorojsiobꞌ chateꞌ pana tama e diez pana lo que axin alocꞌoy tama e cosecha tama tunor e siete año era,
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 y que umorojsicobꞌ e trigo cora cora cocha era tama e siete año conda war alocꞌoy meyra e sian cosecha y que utꞌabꞌsicobꞌ tama inteꞌ lugar tama inteꞌ inteꞌ chinam y que aquetpa tunor era yebꞌar acꞌotorer tuaꞌ uyubꞌiet iꞌxin awese e gente otronyajr conda matucꞌa e cosecha.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Y tamar era atzꞌacta e trigo lo que axin aquetpa tꞌabꞌesbꞌir tama inteꞌ inteꞌ chinam tuaꞌ machi axin achamayobꞌ e gente umen e winar tama e siete año xeꞌ watar conda matucꞌa e cosecha tama e lugar Egipto”, che e José.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Pues quetpa imbꞌutz tunor e bꞌijnusiaj era tut e rey y tut uyajcꞌamparobꞌ,
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 y tamar era e rey ojron y che:
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Entonces uyare e José y che:
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Pues jax net xeꞌ tuaꞌ iquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto, y tunor e gente axin aquetpa tuaꞌ oꞌbꞌianobꞌ tut tunor lo que net aware. Y jax taca nen xeꞌ tuaꞌ inquetpa más nojta que net, cocha nen jax e reyen, che e rey.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Entonces sutpa ojron e rey otronyajr taca e José y che:
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Y de allí e rey ulocse e anillo xeꞌ ayan usello tamar xeꞌ jurur tor ucꞌabꞌ, y ujuriꞌ tor ucꞌabꞌ e José, y uyare tuaꞌ abꞌujcsena taca e bꞌujc xeꞌ más atujri, y que tuaꞌ achꞌubꞌna inteꞌ yujy tama unuc xeꞌ chembꞌir taca e oro.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Y nacpat era uyare tuaꞌ atꞌabꞌay tama e carruaje lo que aquetpa tuaꞌ tin e acꞌotori yebꞌar e rey. Y uyare tin e war axanobꞌ tuyejtzꞌerobꞌ tuaꞌ aꞌruobꞌ tut jaxir y che: “Jabꞌic e bꞌir”. Y bꞌan cocha era uche e rey tuaꞌ uche aquetpa ajcꞌotorer e José tama tunor or e lugar Egipto.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Entonces e rey uyare e José y che:
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Entonces e rey uturbꞌa ucꞌabꞌa e José Safenat-panéah xeꞌ jax xeꞌ tuaꞌ acꞌampesna tama e lugar Egipto, y uche tuaꞌ anujbꞌi taca e Asenat xeꞌ jax uwijchꞌoc e Potifera xeꞌ jax inteꞌ sacerdote tama e chinam On. Y bꞌan cocha era e José cꞌotoy quetpa ajcꞌotorer tama e lugar Egipto.
45 — ausente —
46 Pues war ucojco treinta año e José conda cay cꞌotori yebꞌar ucꞌotorer e rey tama e lugar Egipto.
46 — ausente —
47 Pues tama e siete año yajaꞌ locꞌoy meyra sian cosecha.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Y e José uyare tuaꞌ amorojsena tunor e sian trigo lo que locꞌoy tama e siete año era, y utꞌabꞌsiobꞌ e trigo tama inteꞌ lugar tama inteꞌ inteꞌ chinam.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Pues morojsena meyra sian trigo bꞌan cocha e sian jiꞌ lo que ayan tutiꞌ e nuxi jaꞌ. Y morojsena meyra sian trigo este que uyacta tuaꞌ ubꞌisiobꞌ, cocha machi uyubꞌi tuaꞌ atzijca tuaꞌ eꞌrna jayteꞌ trigo ayan, cocha ayan meyra sian cosecha.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Entonces conda merato acay e año conda aquetpa tuaꞌ achecta e nuxi winar, e José qꞌuechuan chateꞌ umaxtac tacar uwixcar xeꞌ jax e Asenat xeꞌ jax uwijchꞌoc e Potifera xeꞌ jax inteꞌ sacerdote tama e chinam On.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Y e bꞌajxan unembꞌir uturbꞌa ucꞌabꞌa Manasés xeꞌ war che: “E Dios uche tuaꞌ innajpes tunor lo que cay innumse nibꞌa y uche tuaꞌ innajpes tunor nifamilia”.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Y tama e ijtzꞌimbꞌir uturbꞌa ucꞌabꞌa Efraín xeꞌ war che: “E Dios uche tuaꞌ inchꞌijrse nimaxtac tama e lugar tiaꞌ cay innumse nibꞌa meyra”, che e José.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Pues entonces numuy e siete año conda ayan meyra sian cosecha tama e lugar Egipto,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 y de allí cay e siete año conda ayan meyra winar, bꞌan taca cocha e ojroner xeꞌ ajcꞌuna umen e José. Y checta meyra winar tama tunor e sian chinamobꞌ xeꞌ aquetpobꞌ tuyejtzꞌer, pero tama e lugar Egipto matucꞌa e winar, cocha yajaꞌ ayan e trigo tuaꞌ acꞌujxa.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Y conda e gente tama e lugar Egipto cay jaytzꞌobꞌ, cay ixiobꞌ tuaꞌ ucꞌajtiobꞌ e trigo taca e rey. Pero e rey uyare tunor e gente y che: “Quiquic iranic e José, y chenic lo que uyareox”, che e rey.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Pues conda e winar wechcꞌa ixin tama tunor e sian chinamobꞌ, e José uyare tuaꞌ apajsa tunor e sian granero tiaꞌ ayan e trigo tuaꞌ uchoni taca tunor e gente tama e lugar Egipto cocha war abꞌoro e winar iraj iraj.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Y tunor e gente xeꞌ turobꞌ tama otro inmojr chinamobꞌ war acꞌotoyobꞌ tama e lugar Egipto tuaꞌ umaniobꞌ e trigo taca e José, cocha matucꞌa ayan tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tama tunor e sian chinam.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.