Gênesis 41

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pues entonces conda numuy chateꞌ año e rey waycꞌa que war awawan tama utiꞌ inteꞌ xucur xeꞌ ucꞌabꞌa Nilo,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 y uwira tama uwayac que tamar e xucur locꞌoyobꞌ siete wacax xeꞌ galan utobꞌ y xeꞌ anojranobꞌ meyra, y war ucꞌuxiobꞌ e cꞌopot tujam e pojp.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Y de allí locꞌoyobꞌ otro siete wacax tama e xucur xeꞌ calapir utobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ xeꞌ ixiobꞌ wawanobꞌ tuyejtzꞌer e inmojr wacaxobꞌ era.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Y de allí e siete wacax xeꞌ calapir utobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete wacax xeꞌ galanic y xeꞌ anojranobꞌ meyra.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Entonces e rey sutpa wayan otronyajr y sutpa uwira otronteꞌ uwayac, y waycꞌa uwira cocha era: Ayan siete uchujchur e trigo xeꞌ bꞌutꞌur ut tamar y xeꞌ galan uwirnarobꞌ y que war aꞌchꞌiobꞌ tama inteꞌ taca ucujquir.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Y de allí chujchuri otronteꞌ siete uchujchur xeꞌ taquin y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan meyra.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Y e siete uchujchur era xeꞌ taquin ut ixin ucꞌuxi e siete uchujchur xeꞌ galanic y xeꞌ bꞌutꞌur ut.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Pero conda sacojpa tama inteꞌ día cay ubꞌijnu meyra tamar uwayac lo que uwira, y tamar era uyare tuaꞌ apejcna watobꞌ tin tin xeꞌ unata uchecsu lo que war che inteꞌ wayac. Entonces conda yopobꞌ, e rey cay uchecsu tin e unatobꞌ aqꞌuiniobꞌ, pero mamajchi tujamobꞌ ubꞌna uyare lo que che uwayac era.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Entonces e man xeꞌ aquetpa tujor e inmojr manobꞌ xeꞌ uyajcꞌu e vino e rey cay uyare e rey y che:
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Pues ayan inyajr conda net cay qꞌuijnet meyra taca chateꞌ aman, y tamar era awebꞌta ixion chatertion taca e ajcheyaj pan tama e cárcel lo que ayan tama uyotot e capitán tuaꞌ e policia.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Y conda turon yajaꞌ tama e cárcel ayan inteꞌ acbꞌar conda chatertion cay cawira inteꞌ cawayac, y inteꞌ inteꞌ wayac ayan lo que che.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Y tama e cárcel era turu inteꞌ chꞌom sitz tacaron xeꞌ tuaꞌ uchꞌajnarir e Héber xeꞌ jax inteꞌ man tuaꞌ e capitán tuaꞌ e policia. Y cachecsu cawayac tacar y jaxir cay uchecsu lo que war che tunor era.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Y numuy tunor bꞌan taca cocha jaxir cay uyareon. Pues net sutpet awajqꞌuen nipatnar otronyajr, y e incojt aware tuaꞌ ajijtꞌa unuc y tuaꞌ achꞌubꞌna tama inteꞌ teꞌ este que chamay, bꞌan taca cocha e chꞌom sitz uyareon, che e man era.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Entonces e rey uyare tuaꞌ apejcna watar e José. Entonces e José loqꞌuesna tama e cárcel wacchetaca, y de allí ususi utzucti, y ulapi e bꞌujc xeꞌ más galan, y de allí ixin tuaꞌ awawan tut e rey.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Entonces e rey uyare e José y che:
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Entonces ojron e José y che:
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Entonces e rey uyare e José y che:
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 y que tama e xucur era locꞌoyobꞌ siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra y que galan uwirnarobꞌ, y war ucꞌuxiobꞌ e cꞌopot tujam e pojp.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Pero tama upatobꞌ jaxirobꞌ locꞌoyobꞌ otro siete wacax xeꞌ calapir uwirnarobꞌ y xeꞌ cꞌoxobꞌ. Pues nen ma tiaꞌ acay inwira cora wacax xeꞌ más calapir uwirnarobꞌ tama tunor or e lugar Egipto.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Pues e wacax era xeꞌ cꞌoxobꞌ y xeꞌ calapir uwirnarobꞌ cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e bꞌajxan siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Y motor que cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete wacax xeꞌ anojranobꞌ meyra, pero ma chequer tama uwirnarobꞌ, cocha quetpobꞌto cꞌoxobꞌ y calapir uwirnarobꞌ bꞌan taca cocha turobꞌ bꞌajxan.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Pues nacpat era inwira otronteꞌ wayac tiaꞌ ayan siete uchujchur e trigo xeꞌ bꞌutꞌur ut y que galan uwirnar xeꞌ war aꞌchꞌiobꞌ tama intera taca ucujquir.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Y de allí chꞌiobꞌ otro siete uchujchur e trigo xeꞌ taquin y xeꞌ chilin chilin ut y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan meyra.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Pues e siete uchujchur e trigo era xeꞌ taquin cꞌapa ucꞌuxiobꞌ e siete uchujchur e trigo xeꞌ galanic uwirnar. Pues cay inchecsu tunor era tut tin e war unatobꞌ aqꞌuiniobꞌ, pero nien incojt tujamobꞌ machi uyubꞌi uyarenobꞌ tucꞌa war che e wayac era”, che e rey.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Entonces e José uyare e rey y che:
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Porque e siete wacax xeꞌ galanic uwirnarobꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha siete año, y bꞌan ubꞌan e siete uchujchur e trigo xeꞌ galanic uwirnarobꞌ.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Pues e siete wacax xeꞌ cꞌoxobꞌ y xeꞌ calapir uwirnarobꞌ xeꞌ locꞌoyobꞌ tupatobꞌ e siete wacax xeꞌ anojranobꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha siete año ubꞌan, y bꞌan ubꞌan e siete uchujchur e trigo xeꞌ taquin y xeꞌ purem ut umen e icꞌar xeꞌ apurutsan. Pues jax era aquetpobꞌ bꞌan cocha e siete año tama e winar.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Pues lo que war inwaret era jax lo que e Dios war uchecsu toit tamar lo que cꞌani uche watar e día.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Porque cꞌani watar siete año conda axin alocꞌoy meyra cosecha tama tunor or e lugar Egipto.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Pero nacpat era axin watar siete año conda machi cꞌani alocꞌoy nien imbꞌijc e cosecha. Y mamajchi axin ucꞌajpes tunor e sian cosecha lo que cay locꞌoy tama e lugar Egipto, porque e sian winar xeꞌ watar axin ucꞌajpes tunor e cosecha lo que ayan ani tama e lugar Egipto.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Pues imbꞌacꞌajr uwirnar e nuxi winar lo que axin watar, cocha machi ixto axin aquetpa chequer nien imbꞌijc e cosecha lo que locꞌoy bꞌajxan.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Pues aquetpa inteꞌ taca bꞌijnusiaj tamar e chateꞌ wayac lo que awira, y bꞌan uche e Dios tuaꞌ uwirset que cꞌani ixto uche tunor era, y que machi tuaꞌ anumuy meyra tiempo bꞌajxan que cꞌani uche.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Pues tamar era quisinic que asicbꞌa inteꞌ winic xeꞌ ayan meyra unatanyaj e Dios tamar, y conda aturbꞌana que jaxir aquetpa tuaꞌ acꞌotori tujor tunor lo que ucꞌani tuaꞌ achempa tama e día xeꞌ watar tama e lugar Egipto.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Y tamar era quisinic que ache cocha era: Que aturbꞌa cora ajcꞌamparobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tama tunor or e lugar Egipto tuaꞌ umorojsiobꞌ chateꞌ pana tama e diez pana lo que axin alocꞌoy tama e cosecha tama tunor e siete año era,
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 y que umorojsicobꞌ e trigo cora cora cocha era tama e siete año conda war alocꞌoy meyra e sian cosecha y que utꞌabꞌsicobꞌ tama inteꞌ lugar tama inteꞌ inteꞌ chinam y que aquetpa tunor era yebꞌar acꞌotorer tuaꞌ uyubꞌiet iꞌxin awese e gente otronyajr conda matucꞌa e cosecha.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Y tamar era atzꞌacta e trigo lo que axin aquetpa tꞌabꞌesbꞌir tama inteꞌ inteꞌ chinam tuaꞌ machi axin achamayobꞌ e gente umen e winar tama e siete año xeꞌ watar conda matucꞌa e cosecha tama e lugar Egipto”, che e José.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Pues quetpa imbꞌutz tunor e bꞌijnusiaj era tut e rey y tut uyajcꞌamparobꞌ,
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 y tamar era e rey ojron y che:
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Entonces uyare e José y che:
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Pues jax net xeꞌ tuaꞌ iquetpa ajcꞌotorer tama tunor or e lugar Egipto, y tunor e gente axin aquetpa tuaꞌ oꞌbꞌianobꞌ tut tunor lo que net aware. Y jax taca nen xeꞌ tuaꞌ inquetpa más nojta que net, cocha nen jax e reyen, che e rey.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Entonces sutpa ojron e rey otronyajr taca e José y che:
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Y de allí e rey ulocse e anillo xeꞌ ayan usello tamar xeꞌ jurur tor ucꞌabꞌ, y ujuriꞌ tor ucꞌabꞌ e José, y uyare tuaꞌ abꞌujcsena taca e bꞌujc xeꞌ más atujri, y que tuaꞌ achꞌubꞌna inteꞌ yujy tama unuc xeꞌ chembꞌir taca e oro.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Y nacpat era uyare tuaꞌ atꞌabꞌay tama e carruaje lo que aquetpa tuaꞌ tin e acꞌotori yebꞌar e rey. Y uyare tin e war axanobꞌ tuyejtzꞌerobꞌ tuaꞌ aꞌruobꞌ tut jaxir y che: “Jabꞌic e bꞌir”. Y bꞌan cocha era uche e rey tuaꞌ uche aquetpa ajcꞌotorer e José tama tunor or e lugar Egipto.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Entonces e rey uyare e José y che:
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Entonces e rey uturbꞌa ucꞌabꞌa e José Safenat-panéah xeꞌ jax xeꞌ tuaꞌ acꞌampesna tama e lugar Egipto, y uche tuaꞌ anujbꞌi taca e Asenat xeꞌ jax uwijchꞌoc e Potifera xeꞌ jax inteꞌ sacerdote tama e chinam On. Y bꞌan cocha era e José cꞌotoy quetpa ajcꞌotorer tama e lugar Egipto.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Pues war ucojco treinta año e José conda cay cꞌotori yebꞌar ucꞌotorer e rey tama e lugar Egipto.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Pues tama e siete año yajaꞌ locꞌoy meyra sian cosecha.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Y e José uyare tuaꞌ amorojsena tunor e sian trigo lo que locꞌoy tama e siete año era, y utꞌabꞌsiobꞌ e trigo tama inteꞌ lugar tama inteꞌ inteꞌ chinam.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Pues morojsena meyra sian trigo bꞌan cocha e sian jiꞌ lo que ayan tutiꞌ e nuxi jaꞌ. Y morojsena meyra sian trigo este que uyacta tuaꞌ ubꞌisiobꞌ, cocha machi uyubꞌi tuaꞌ atzijca tuaꞌ eꞌrna jayteꞌ trigo ayan, cocha ayan meyra sian cosecha.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Entonces conda merato acay e año conda aquetpa tuaꞌ achecta e nuxi winar, e José qꞌuechuan chateꞌ umaxtac tacar uwixcar xeꞌ jax e Asenat xeꞌ jax uwijchꞌoc e Potifera xeꞌ jax inteꞌ sacerdote tama e chinam On.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Y e bꞌajxan unembꞌir uturbꞌa ucꞌabꞌa Manasés xeꞌ war che: “E Dios uche tuaꞌ innajpes tunor lo que cay innumse nibꞌa y uche tuaꞌ innajpes tunor nifamilia”.
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Y tama e ijtzꞌimbꞌir uturbꞌa ucꞌabꞌa Efraín xeꞌ war che: “E Dios uche tuaꞌ inchꞌijrse nimaxtac tama e lugar tiaꞌ cay innumse nibꞌa meyra”, che e José.
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Pues entonces numuy e siete año conda ayan meyra sian cosecha tama e lugar Egipto,
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 y de allí cay e siete año conda ayan meyra winar, bꞌan taca cocha e ojroner xeꞌ ajcꞌuna umen e José. Y checta meyra winar tama tunor e sian chinamobꞌ xeꞌ aquetpobꞌ tuyejtzꞌer, pero tama e lugar Egipto matucꞌa e winar, cocha yajaꞌ ayan e trigo tuaꞌ acꞌujxa.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Y conda e gente tama e lugar Egipto cay jaytzꞌobꞌ, cay ixiobꞌ tuaꞌ ucꞌajtiobꞌ e trigo taca e rey. Pero e rey uyare tunor e gente y che: “Quiquic iranic e José, y chenic lo que uyareox”, che e rey.
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Pues conda e winar wechcꞌa ixin tama tunor e sian chinamobꞌ, e José uyare tuaꞌ apajsa tunor e sian granero tiaꞌ ayan e trigo tuaꞌ uchoni taca tunor e gente tama e lugar Egipto cocha war abꞌoro e winar iraj iraj.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Y tunor e gente xeꞌ turobꞌ tama otro inmojr chinamobꞌ war acꞌotoyobꞌ tama e lugar Egipto tuaꞌ umaniobꞌ e trigo taca e José, cocha matucꞌa ayan tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ tama tunor e sian chinam.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.