Ester 9

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pues conda cꞌotoy e día lo que actabꞌir tuaꞌ achempa tunor e ley tuaꞌ e rey xeꞌ jax e trece día tama e doce mes xeꞌ arobꞌna Adar, jax e día ubꞌan conda tin e aqꞌuijna uwira ubꞌobꞌ taca e gente tuaꞌ e Israel aquetpa tuaꞌ acꞌapa usatiobꞌ. Pero tunor e nuxi tzꞌojyir lo que war ani ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ uchiobꞌ tama e día era machi locꞌoy uchiobꞌ, porque jax jaxirobꞌ xeꞌ cꞌotoy quetpobꞌ manxujresbꞌirobꞌ umen e gente tuaꞌ e Israel.
1 No duodécimo mês, que é o de Adar, no dia treze do mês, data em que entrava em vigor a ordem e o edito do rei, no mesmo dia em que os inimigos dos judeus contavam fazer-lhes mal, aconteceu tudo ao contrário, e os judeus dominaram seus inimigos.
2 Pues tama inteꞌ inteꞌ departamento tiaꞌ acꞌotori e rey Asuero, tin e tuobꞌ e Israel cay umorojse ubꞌobꞌ tic taca tiaꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ chinam tuaꞌ uchiobꞌ e tzꞌojyir taca tin xeꞌ war aqꞌuijnobꞌ uwira ubꞌobꞌ xeꞌ war ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ achamsanobꞌ. Pero mamajchi ubꞌna uche e tzꞌojyir upater e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel, cocha cꞌaxi inteꞌ nuxi bꞌajcꞌut tama ujor tunor e gente tama inteꞌ inteꞌ chinam.
2 Estavam reunidos em suas respectivas cidades, em todas as províncias do rei Assuero para levantarem a mão contra aqueles que desejavam sua perda. Ninguém pôde resistir-lhes, porque o terror se tinha apoderado de todos os povos.
3 Y tunor e ajcꞌamparobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento, y tin e ajwinquirobꞌ y tin e ajcꞌotorerobꞌ tuaꞌ e rey cay ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ utacriobꞌ tin e tuobꞌ e Israel umen que war ubꞌacriobꞌ e Mardoqueo.
3 Todos os senhores das províncias, os sátrapas, os governadores, os funcionários do rei tomaram o partido dos judeus, por temor de Mardoqueu.
4 Porque jaxir cꞌotoy quetpa inteꞌ nuxi ajcꞌampar tama uyotot e rey, y war atajttzꞌa iraj iraj umen e ajcꞌamparobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento, y war uchꞌami más ucꞌotorer iraj iraj ubꞌan.
4 Porque este ocupava um alto lugar no palácio real e sua fama se espalhava em todas as províncias, onde sua influência não cessava de crescer.
5 Y e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel cꞌapa uchamsiobꞌ taca umachitobꞌ tunor tin e war aqꞌuijna upaterobꞌ, y cꞌapa usatiobꞌ tunorobꞌ inyajrer, y uchiobꞌ tacarobꞌ bꞌan taca cocha ubꞌijnuobꞌ.
5 Os judeus, pois, feriram todos os seus inimigos a golpes de espada: massacre e extermínio de seus opressores, aos quais trataram como quiseram.
6 Y tamar taca e chinam Susa uchamsiobꞌ 500 winicobꞌ,
6 Em Susa, na capital, mataram quinhentos homens.
7 y uchamsiobꞌ ubꞌan e Parsandata y e Dalfón y e Aspata
7 Fizeram igualmente perecer Farsandata, Delfon, Esfata,
8 y e Porata y e Adalías y e Aridata
8 Forata, Adalia, Aridata,
9 y e Parmasta y e Arisai y e Aridai y e Vaizata
9 Fermesta, Arisai, Aridai e Jesata,
10 xeꞌ jax ani e diez uyunenobꞌ e Amán, xeꞌ jax xeꞌ qꞌuijna uwira ubꞌa taca tunor tin e tuobꞌ e Israel. Pero jaxirobꞌ machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan ani tuobꞌ tin xeꞌ uchamsiobꞌ.
10 os dez filhos de Amã, filho de Amedata, o opressor dos judeus. Mas se abstiveram de toda pilhagem.
11 Pues tamar taca e día era checsuna tut e rey cobꞌa winicobꞌ xeꞌ chamesnobꞌix tama e chinam Susa,
11 Nesse mesmo dia fizeram conhecer ao rei o número das vítimas em Susa, a capital.
12 y entonces jaxir uyare e reina Ester cocha era y che:
12 E o rei disse a Ester: Em Susa, na capital, os judeus mataram quinhentos homens e os dez filhos de Amã. Que não terão feito nas outras províncias do rei! {Entretanto}, tens ainda algum pedido? Ser-te-á concedido. Tens algum desejo? Será satisfeito.
13 Entonces ojron e Ester y che:
13 Se parecer bem ao rei, respondeu Ester, seja permitido ainda amanhã, aos judeus de Susa, agir conforme ao decreto de hoje, e que se suspendam numa forca os dez filhos de Amã.
14 Entonces e rey uyare tuaꞌ achena bꞌan taca cocha arobꞌna umen e Ester. Y entonces checsuna ixin e ley tic taca tama tunor or e lugar tama e chinam Susa. Y de allí chꞌubꞌnobꞌ ucuerpobꞌ e diez uyunenobꞌ e Amán tama inteꞌ inteꞌ uteꞌ.
14 O rei deu ordem para que assim se fizesse. O edito foi publicado em Susa e suspenderam na forca os dez filhos de Amã.
15 Entonces e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Susa, sutpa umorojse ubꞌobꞌ tama e catorce día tama e mes Adar, y sutpa uchamsiobꞌ 300 winicobꞌ otronyajr. Pero machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan ani tuobꞌ tin e chamesnobꞌ.
15 Os judeus de Susa se reuniram de novo no dia quatorze do mês de Adar, e mataram na cidade trezentos homens, sem entretanto dar-se à pilhagem.
16 Y tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento cay umorojse ubꞌobꞌ ubꞌan tuaꞌ ucorpes ubꞌobꞌ y tuaꞌ uchamsiobꞌ tin e war aqꞌuijna uwira ubꞌobꞌ tacar. Y tama e día era cꞌapa uchamsiobꞌ 75,000 winicobꞌ. Pero machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan tuaꞌ tin e chamesnobꞌ.
16 Os outros judeus que estavam disseminados pelas províncias do rei se juntaram para defender suas vidas e se pôr a salvo dos ataques de seus inimigos. Massacraram setenta e cinco mil, sem entretanto entregar-se à pilhagem.
17 Y bꞌan numuy tama e trece día tama e mes Adar. Y tama e catorce día jiriobꞌ y cay uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar y cay tzayobꞌ meyra taca inteꞌ nuxi nojqꞌuin.
17 Era o dia treze do mês de Adar. No dia quatorze repousaram e fizeram um dia de banquete de alegria.
18 Pero tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Susa cay umorojse ubꞌobꞌ tama e chateꞌ día xeꞌ jax e trece día y e catorce día tuaꞌ uchamsiobꞌ tin xeꞌ ayopobꞌ tutobꞌ. Y de allí tama e quince día jiriobꞌ y nojqꞌuiniobꞌ, y cay uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar y tzayobꞌ meyra.
18 Quanto aos judeus de Susa, que se juntaram no dia treze e catorze do mesmo mês, repousaram no dia quinze, fazendo-o um dia de alegre banquete
19 Y entonces quetpa que tin e turobꞌ tama inteꞌ bꞌiqꞌuit chinam y tama inteꞌ aldea ajiriobꞌ y anojqꞌuiniobꞌ tama e catorce día, cocha utata viejobꞌirobꞌ cay chamsanobꞌ tama inteꞌ taca día xeꞌ jax e trece día. Entonces jax e catorce día conda axin atzayobꞌ meyra y conda uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar taca inteꞌ nuxi nojqꞌuin. Y uyajcꞌuobꞌ e regalo upiarobꞌ ubꞌan.
19 Eis por que os judeus do campo, que habitam nas cidades não fortificadas, fazem no dia catorze do mês de Adar, um dia de festa com banquetes de alegria, dia em que mandam presentes uns aos outros.
20 Entonces e Mardoqueo cay utzꞌijbꞌa tama inteꞌ jun tunor lo que numuy, y de allí uyebꞌta ixin e carta era tut tunor tin e tuobꞌ e Israel tic taca tiaꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento tiaꞌ war acꞌotori e rey Asuero. Y uyebꞌta ixin e carta tut tin e aturuanobꞌ más innajt, y tut tin e aturuanobꞌ majax innajt.
20 Mardoqueu consignou por escrito todos esses acontecimentos. Enviou cartas a todos os judeus das províncias do rei Assuero, próximas ou longínquas,
21 Y uyare tama e carta que ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ inteꞌ nojqꞌuin tama inteꞌ inteꞌ año tama e catorce día y tama e quince día tama e mes Adar
21 para lhes ordenar que celebrassem cada ano o dia catorze e o dia quinze do mês de Adar,
22 cocha jax tama e día era conda tin e tuobꞌ e Israel ucorpes ubꞌobꞌ tama ucꞌabꞌ tin e aqꞌuijnobꞌ. Y jax tama e mes era conda sutpa quetpa tzayer y jiriar tunor e sian cꞌuxner y e nuxi tzꞌintzꞌar lo que war ani unumse ubꞌobꞌ tamar. Y e Mardoqueo uyare que jax tama e día era conda ucꞌani tuaꞌ uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar taca meyra tzayer, y que ucꞌani tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ e regalo upiarobꞌ, y que ucꞌani tuaꞌ utacriobꞌ tin e tzajtaca utobꞌ.
22 como sendo dias em que tinham sido postos a salvo dos ataques de seus inimigos, e mês em que sua angústia tinha sido trocada em alegria e sua dor em felicidade. Deviam, pois, nesses dias oferecer alegres banquetes, dar-se presentes e praticar generosidade com os pobres.
23 Y bꞌan cocha era tin e tuobꞌ e Israel cay ucojcobꞌ e nojqꞌuin era tama inteꞌ inteꞌ año, tuaꞌ acꞌapa uchiobꞌ bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo.
23 Os judeus erigiram em costume o que tinham feito na primeira vez e o que Mardoqueu lhes tinha mandado.
24 Porque e Amán xeꞌ jax xeꞌ qꞌuijna meyra uwira utobꞌ tunor tin e tuobꞌ e Israel, cay ani ubꞌijnu tuaꞌ acꞌapa usati inyajrer tunor tin e tuobꞌ e Israel. Y cay uri e pur, o erer caware que cay uchiobꞌ suertiar tuaꞌ unatobꞌ tucꞌa día aquetpa tuaꞌ acꞌapa uchamsiobꞌ tunor tin e tuobꞌ e Israel.
24 Porque Amã, filho de Amedata, o agagita, o opressor dos judeus, tinha resolvido perdê-los, e lançado {contra eles} o pur, isto é, a sorte, para exterminá-los e destruí-los.
25 Pero conda e Ester cay uyare e rey tama tunor era, jaxir cay utzꞌijbꞌa inteꞌ ley tuaꞌ asutpa acꞌaxi e jatzꞌuar tama ujor e Amán tama tunor lo que war ubꞌijnu uche. Y bꞌan cocha era e Amán chꞌubꞌna taca uyunenobꞌ tama inteꞌ inteꞌ uteꞌ.
25 Mas quando Ester se apresentou diante do rei, este ordenou por escrito que a perversa maquinação, tramada contra os judeus, recaísse sobre a cabeça de seu autor e que este e seus filhos fossem suspensos à forca.
26 Y tamar era cꞌotoy turbꞌana ucꞌabꞌa e día era “Purim”, bꞌan cocha alocꞌoy tama e ojroner pur.
26 É por isso que se chamam esses dias Purim, da palavra pur. Assim, conforme o conteúdo dessa carta, conforme o que eles mesmos tinham visto e o que lhes tinha acontecido,
27 Entonces tin e tuobꞌ e Israel uturbꞌobꞌ e día tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ tama inteꞌ inteꞌ año. Y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor uchꞌajnarirobꞌ, y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor tin e ajnajtir gente xeꞌ cꞌotoy quetpobꞌ intera tacarobꞌ. Y machi tuaꞌ uyactobꞌ tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ tama e chateꞌ día era bꞌan cocha actabꞌir tama e carta xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo.
27 os judeus instituíram e estabeleceram para si, para sua posteridade e para seus adeptos, o costume irrevogável de celebrar anualmente esses dois dias, segundo a forma prescrita e no tempo marcado.
28 Y tamar era cꞌotoy quetpa que inteꞌ inteꞌ familia tama inteꞌ inteꞌ departamento y tama inteꞌ inteꞌ chinam ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ e nojqꞌuin era tama inteꞌ inteꞌ año. Y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor uchꞌajnarirobꞌ ubꞌan. Y aquetpa tuaꞌ achempa cocha era tuaꞌ machi axin anajpesna lo que numuy conda jujra e pur tama inyajr.
28 Esses dias deviam ser recordados e celebrados de geração em geração, em cada família, em cada província e em cada cidade. Jamais poderiam ser abolidos esses dias dos Purim entre os judeus, nem sua recordação se apagar entre seus descendentes.
29 Entonces e Ester, xeꞌ ijchꞌoc tuaꞌ e Abihail, taca e Mardoqueo xeꞌ chꞌajnarir tuaꞌ e Israel ubꞌan, cay utzꞌijbꞌobꞌ e chajr carta era tama ucꞌotorer e Ester xeꞌ jax e reina tuaꞌ aquetpa chequer que ucꞌani tuaꞌ achempa e nojqꞌuin era xeꞌ ucꞌabꞌa Purim bꞌan cocha che tama e carta xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir bꞌajxan umen e Mardoqueo.
29 A rainha Ester, filha de Abigail, e o judeu Mardoqueu escreveram uma segunda vez com insistência para confirmar a carta sobre os Purim.
30 Y de allí uyebꞌtobꞌ ixin e carta tut tunor tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e 127 departamento tiaꞌ war acꞌotori e rey Asuero. Y tama e carta era uyebꞌtobꞌ ixin cora ojroner tuaꞌ utꞌabꞌse uyalmobꞌ upiarobꞌ tuaꞌ machi abꞌactobꞌ y tuaꞌ machi amerecnobꞌ.
30 Depois enviaram a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do rei Assuero cartas com palavras de paz,
31 Y tamar era cꞌotoy quetpa que e nojqꞌuin Purim ucꞌani tuaꞌ achempa tama e día bꞌan cocha quetpa tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo y e reina Ester tama ucarta. Y bꞌan aquetpa tuaꞌ achempa umen tunor uchꞌajnarirobꞌ ubꞌan. Y tama e día era cꞌotoy quetpobꞌ de acuerdo que ucꞌani tuaꞌ uyactobꞌ tuaꞌ awiobꞌ y que ucꞌani tuaꞌ aꞌruobꞌ taca inteꞌ nuxi nuc conda uchiobꞌ e nojqꞌuin era.
31 e a recomendação de celebrarem fielmente esses dias dos Purim no tempo marcado, como o judeu Mardoqueu e a rainha Ester os tinham instituído, e como eles tinham estabelecido, tanto para si mesmos, como para seus descendentes, com os jejuns e as lamentações.
32 Y aquetpa que ucꞌani tuaꞌ achempa e nojqꞌuin Purim tama inteꞌ inteꞌ año umen que bꞌan che tama e ley lo que tzꞌijbꞌabꞌir umen e reina Ester. Y tunor era quetpa tzꞌijbꞌabꞌir tama inteꞌ jun xeꞌ tuaꞌ tin e tuobꞌ e Israel.
32 Desse modo, a ordem de Ester confirmou a instituição dos Purim, e tudo isso foi consignado num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.