Ester 9
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 Pues conda cꞌotoy e día lo que actabꞌir tuaꞌ achempa tunor e ley tuaꞌ e rey xeꞌ jax e trece día tama e doce mes xeꞌ arobꞌna Adar, jax e día ubꞌan conda tin e aqꞌuijna uwira ubꞌobꞌ taca e gente tuaꞌ e Israel aquetpa tuaꞌ acꞌapa usatiobꞌ. Pero tunor e nuxi tzꞌojyir lo que war ani ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ uchiobꞌ tama e día era machi locꞌoy uchiobꞌ, porque jax jaxirobꞌ xeꞌ cꞌotoy quetpobꞌ manxujresbꞌirobꞌ umen e gente tuaꞌ e Israel.
1 Chegou o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar , o dia em que deveria ser cumprida a ordem do rei. Era o dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los; mas o que aconteceu foi o contrário: os judeus derrotaram os seus inimigos.
2 Pues tama inteꞌ inteꞌ departamento tiaꞌ acꞌotori e rey Asuero, tin e tuobꞌ e Israel cay umorojse ubꞌobꞌ tic taca tiaꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ chinam tuaꞌ uchiobꞌ e tzꞌojyir taca tin xeꞌ war aqꞌuijnobꞌ uwira ubꞌobꞌ xeꞌ war ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ achamsanobꞌ. Pero mamajchi ubꞌna uche e tzꞌojyir upater e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel, cocha cꞌaxi inteꞌ nuxi bꞌajcꞌut tama ujor tunor e gente tama inteꞌ inteꞌ chinam.
2 Em todas as cidades do reino onde havia judeus, eles se reuniram para atacar os que queriam matá-los. Ninguém podia resistir aos seus ataques, pois todos estavam com medo deles.
3 Y tunor e ajcꞌamparobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento, y tin e ajwinquirobꞌ y tin e ajcꞌotorerobꞌ tuaꞌ e rey cay ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ utacriobꞌ tin e tuobꞌ e Israel umen que war ubꞌacriobꞌ e Mardoqueo.
3 Todos os oficiais das províncias , isto é, os chefes dos vários povos, os representantes do rei e os governadores das províncias, ajudaram os judeus, pois tinham medo de Mordecai.
4 Porque jaxir cꞌotoy quetpa inteꞌ nuxi ajcꞌampar tama uyotot e rey, y war atajttzꞌa iraj iraj umen e ajcꞌamparobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento, y war uchꞌami más ucꞌotorer iraj iraj ubꞌan.
4 A fama dele se havia espalhado pelo reino inteiro, e todos sabiam que ele tinha muita autoridade no governo. E o poder de Mordecai ia aumentando cada vez mais.
5 Y e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel cꞌapa uchamsiobꞌ taca umachitobꞌ tunor tin e war aqꞌuijna upaterobꞌ, y cꞌapa usatiobꞌ tunorobꞌ inyajrer, y uchiobꞌ tacarobꞌ bꞌan taca cocha ubꞌijnuobꞌ.
5 Portanto, os judeus fizeram com os seus inimigos o que queriam. Mataram todos com as suas espadas; não deixaram ninguém escapar.
6 Y tamar taca e chinam Susa uchamsiobꞌ 500 winicobꞌ,
6 Em Susã, a capital, eles mataram quinhentos homens. Mataram também os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Os nomes deles eram Parsandata, Dalfão, Aspatá, Porata, Adalias, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata. Mas os judeus não ficaram com os bens deles.
7 y uchamsiobꞌ ubꞌan e Parsandata y e Dalfón y e Aspata
7 — ausente —
8 y e Porata y e Adalías y e Aridata
8 — ausente —
9 y e Parmasta y e Arisai y e Aridai y e Vaizata
9 — ausente —
10 xeꞌ jax ani e diez uyunenobꞌ e Amán, xeꞌ jax xeꞌ qꞌuijna uwira ubꞌa taca tunor tin e tuobꞌ e Israel. Pero jaxirobꞌ machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan ani tuobꞌ tin xeꞌ uchamsiobꞌ.
10 — ausente —
11 Pues tamar taca e día era checsuna tut e rey cobꞌa winicobꞌ xeꞌ chamesnobꞌix tama e chinam Susa,
11 Naquele mesmo dia, o rei foi informado de quantas pessoas haviam sido mortas em Susã.
12 y entonces jaxir uyare e reina Ester cocha era y che:
12 Então disse a Ester: — Aqui em Susã os judeus mataram quinhentos homens e também os dez filhos de Hamã. E, nas províncias, quantos eles terão matado? O que é que você quer agora? É só pedir. Se quiser mais alguma coisa, eu lhe darei.
13 Entonces ojron e Ester y che:
13 Ester respondeu: — Se for do agrado do rei, dê autorização aos judeus de Susã para fazerem amanhã o mesmo que tinham ordem para fazer hoje. E peço também que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados em forcas.
14 Entonces e rey uyare tuaꞌ achena bꞌan taca cocha arobꞌna umen e Ester. Y entonces checsuna ixin e ley tic taca tama tunor or e lugar tama e chinam Susa. Y de allí chꞌubꞌnobꞌ ucuerpobꞌ e diez uyunenobꞌ e Amán tama inteꞌ inteꞌ uteꞌ.
14 O rei concordou e mandou ler a autorização em público em Susã. E os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados em forcas.
15 Entonces e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Susa, sutpa umorojse ubꞌobꞌ tama e catorce día tama e mes Adar, y sutpa uchamsiobꞌ 300 winicobꞌ otronyajr. Pero machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan ani tuobꞌ tin e chamesnobꞌ.
15 No dia catorze do mês de adar, os judeus de Susã se reuniram e mataram mais trezentos homens na cidade. Mas não ficaram com os bens deles.
16 Y tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento cay umorojse ubꞌobꞌ ubꞌan tuaꞌ ucorpes ubꞌobꞌ y tuaꞌ uchamsiobꞌ tin e war aqꞌuijna uwira ubꞌobꞌ tacar. Y tama e día era cꞌapa uchamsiobꞌ 75,000 winicobꞌ. Pero machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan tuaꞌ tin e chamesnobꞌ.
16 — ausente —
17 Y bꞌan numuy tama e trece día tama e mes Adar. Y tama e catorce día jiriobꞌ y cay uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar y cay tzayobꞌ meyra taca inteꞌ nuxi nojqꞌuin.
17 — ausente —
18 Pero tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Susa cay umorojse ubꞌobꞌ tama e chateꞌ día xeꞌ jax e trece día y e catorce día tuaꞌ uchamsiobꞌ tin xeꞌ ayopobꞌ tutobꞌ. Y de allí tama e quince día jiriobꞌ y nojqꞌuiniobꞌ, y cay uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar y tzayobꞌ meyra.
18 Mas em Susã os judeus comemoraram no dia quinze do mês, pois nos dias treze e catorze eles mataram os seus inimigos e só no dia quinze descansaram.
19 Y entonces quetpa que tin e turobꞌ tama inteꞌ bꞌiqꞌuit chinam y tama inteꞌ aldea ajiriobꞌ y anojqꞌuiniobꞌ tama e catorce día, cocha utata viejobꞌirobꞌ cay chamsanobꞌ tama inteꞌ taca día xeꞌ jax e trece día. Entonces jax e catorce día conda axin atzayobꞌ meyra y conda uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar taca inteꞌ nuxi nojqꞌuin. Y uyajcꞌuobꞌ e regalo upiarobꞌ ubꞌan.
19 É por isso que os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o dia catorze de adar com banquetes e festas e mandam comida uns aos outros.
20 Entonces e Mardoqueo cay utzꞌijbꞌa tama inteꞌ jun tunor lo que numuy, y de allí uyebꞌta ixin e carta era tut tunor tin e tuobꞌ e Israel tic taca tiaꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento tiaꞌ war acꞌotori e rey Asuero. Y uyebꞌta ixin e carta tut tin e aturuanobꞌ más innajt, y tut tin e aturuanobꞌ majax innajt.
20 Mordecai escreveu tudo o que havia acontecido e mandou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do reino, tanto aos de perto como aos de longe.
21 Y uyare tama e carta que ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ inteꞌ nojqꞌuin tama inteꞌ inteꞌ año tama e catorce día y tama e quince día tama e mes Adar
21 Nas cartas ele ordenou que todos os anos eles comemorassem os dias catorze e quinze do mês de adar ,
22 cocha jax tama e día era conda tin e tuobꞌ e Israel ucorpes ubꞌobꞌ tama ucꞌabꞌ tin e aqꞌuijnobꞌ. Y jax tama e mes era conda sutpa quetpa tzayer y jiriar tunor e sian cꞌuxner y e nuxi tzꞌintzꞌar lo que war ani unumse ubꞌobꞌ tamar. Y e Mardoqueo uyare que jax tama e día era conda ucꞌani tuaꞌ uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar taca meyra tzayer, y que ucꞌani tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ e regalo upiarobꞌ, y que ucꞌani tuaꞌ utacriobꞌ tin e tzajtaca utobꞌ.
22 pois foi nestes dias que os judeus se livraram dos seus inimigos, e foi neste mês que a tristeza e o luto se transformaram em alegria e festa. Portanto, que dessem banquetes e festas, mandassem comida uns aos outros e distribuíssem presentes aos pobres.
23 Y bꞌan cocha era tin e tuobꞌ e Israel cay ucojcobꞌ e nojqꞌuin era tama inteꞌ inteꞌ año, tuaꞌ acꞌapa uchiobꞌ bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo.
23 Assim os judeus, de acordo com o que Mordecai tinha escrito, começaram o costume de comemorar esses dias.
24 Porque e Amán xeꞌ jax xeꞌ qꞌuijna meyra uwira utobꞌ tunor tin e tuobꞌ e Israel, cay ani ubꞌijnu tuaꞌ acꞌapa usati inyajrer tunor tin e tuobꞌ e Israel. Y cay uri e pur, o erer caware que cay uchiobꞌ suertiar tuaꞌ unatobꞌ tucꞌa día aquetpa tuaꞌ acꞌapa uchamsiobꞌ tunor tin e tuobꞌ e Israel.
24 Hamã, filho de Hamedata, descendente de Agague e inimigo dos judeus, tinha planejado acabar com eles e tinha mandado tirar a sorte (chama-se isso de “purim”) para resolver em que dia ia matá-los.
25 Pero conda e Ester cay uyare e rey tama tunor era, jaxir cay utzꞌijbꞌa inteꞌ ley tuaꞌ asutpa acꞌaxi e jatzꞌuar tama ujor e Amán tama tunor lo que war ubꞌijnu uche. Y bꞌan cocha era e Amán chꞌubꞌna taca uyunenobꞌ tama inteꞌ inteꞌ uteꞌ.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por escrito que o mal que Hamã havia planejado contra os judeus caísse sobre o próprio Hamã. Portanto, enforcaram Hamã e os seus filhos.
26 Y tamar era cꞌotoy turbꞌana ucꞌabꞌa e día era “Purim”, bꞌan cocha alocꞌoy tama e ojroner pur.
26 É por isso que esses dias feriados são chamados de “Purim”, que é o plural da palavra “pur” . Como resultado da carta de Mordecai e de tudo o que os judeus tinham visto e das coisas que aconteceram,
27 Entonces tin e tuobꞌ e Israel uturbꞌobꞌ e día tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ tama inteꞌ inteꞌ año. Y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor uchꞌajnarirobꞌ, y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor tin e ajnajtir gente xeꞌ cꞌotoy quetpobꞌ intera tacarobꞌ. Y machi tuaꞌ uyactobꞌ tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ tama e chateꞌ día era bꞌan cocha actabꞌir tama e carta xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo.
27 eles resolveram que eles mesmos, os seus descendentes e os que se convertessem ao Judaísmo seguiriam o costume de comemorar todos os anos esses dois dias, conforme Mordecai havia escrito.
28 Y tamar era cꞌotoy quetpa que inteꞌ inteꞌ familia tama inteꞌ inteꞌ departamento y tama inteꞌ inteꞌ chinam ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ e nojqꞌuin era tama inteꞌ inteꞌ año. Y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor uchꞌajnarirobꞌ ubꞌan. Y aquetpa tuaꞌ achempa cocha era tuaꞌ machi axin anajpesna lo que numuy conda jujra e pur tama inyajr.
28 Ficou resolvido que daí em diante toda família judaica, em todas as cidades das províncias do reino, comemoraria a Festa de Purim, para que os judeus lembrassem sempre do que havia acontecido. Nunca, em qualquer época, deixariam de comemorar essa festa.
29 Entonces e Ester, xeꞌ ijchꞌoc tuaꞌ e Abihail, taca e Mardoqueo xeꞌ chꞌajnarir tuaꞌ e Israel ubꞌan, cay utzꞌijbꞌobꞌ e chajr carta era tama ucꞌotorer e Ester xeꞌ jax e reina tuaꞌ aquetpa chequer que ucꞌani tuaꞌ achempa e nojqꞌuin era xeꞌ ucꞌabꞌa Purim bꞌan cocha che tama e carta xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir bꞌajxan umen e Mardoqueo.
29 A rainha Ester, filha de Abiail, também escreveu uma carta junto com o judeu Mordecai, dando todo o seu apoio à carta que Mordecai já havia escrito a respeito da Festa de Purim.
30 Y de allí uyebꞌtobꞌ ixin e carta tut tunor tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e 127 departamento tiaꞌ war acꞌotori e rey Asuero. Y tama e carta era uyebꞌtobꞌ ixin cora ojroner tuaꞌ utꞌabꞌse uyalmobꞌ upiarobꞌ tuaꞌ machi abꞌactobꞌ y tuaꞌ machi amerecnobꞌ.
30 Cópias da carta foram mandadas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do reino, desejando-lhes paz e prosperidade
31 Y tamar era cꞌotoy quetpa que e nojqꞌuin Purim ucꞌani tuaꞌ achempa tama e día bꞌan cocha quetpa tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo y e reina Ester tama ucarta. Y bꞌan aquetpa tuaꞌ achempa umen tunor uchꞌajnarirobꞌ ubꞌan. Y tama e día era cꞌotoy quetpobꞌ de acuerdo que ucꞌani tuaꞌ uyactobꞌ tuaꞌ awiobꞌ y que ucꞌani tuaꞌ aꞌruobꞌ taca inteꞌ nuxi nuc conda uchiobꞌ e nojqꞌuin era.
31 e confirmando que a Festa de Purim devia ser comemorada nos dias marcados. Assim como haviam marcado para si mesmos e para os seus descendentes dias de festas e de jejum, eles deveriam seguir essas ordens do judeu Mordecai e da rainha Ester.
32 Y aquetpa que ucꞌani tuaꞌ achempa e nojqꞌuin Purim tama inteꞌ inteꞌ año umen que bꞌan che tama e ley lo que tzꞌijbꞌabꞌir umen e reina Ester. Y tunor era quetpa tzꞌijbꞌabꞌir tama inteꞌ jun xeꞌ tuaꞌ tin e tuobꞌ e Israel.
32 A ordem de Ester, confirmando as instruções para a comemoração de Purim, foi escrita num livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.