Ester 9
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT
1 Pues conda cꞌotoy e día lo que actabꞌir tuaꞌ achempa tunor e ley tuaꞌ e rey xeꞌ jax e trece día tama e doce mes xeꞌ arobꞌna Adar, jax e día ubꞌan conda tin e aqꞌuijna uwira ubꞌobꞌ taca e gente tuaꞌ e Israel aquetpa tuaꞌ acꞌapa usatiobꞌ. Pero tunor e nuxi tzꞌojyir lo que war ani ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ uchiobꞌ tama e día era machi locꞌoy uchiobꞌ, porque jax jaxirobꞌ xeꞌ cꞌotoy quetpobꞌ manxujresbꞌirobꞌ umen e gente tuaꞌ e Israel.
1 Assim, no dia 7 de março, os dois decretos do rei entraram em vigor. Nesse dia, os inimigos dos judeus esperavam dominá-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram seus inimigos.
2 Pues tama inteꞌ inteꞌ departamento tiaꞌ acꞌotori e rey Asuero, tin e tuobꞌ e Israel cay umorojse ubꞌobꞌ tic taca tiaꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ chinam tuaꞌ uchiobꞌ e tzꞌojyir taca tin xeꞌ war aqꞌuijnobꞌ uwira ubꞌobꞌ xeꞌ war ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ achamsanobꞌ. Pero mamajchi ubꞌna uche e tzꞌojyir upater e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel, cocha cꞌaxi inteꞌ nuxi bꞌajcꞌut tama ujor tunor e gente tama inteꞌ inteꞌ chinam.
2 Reuniram-se em suas cidades em todas as províncias do rei Xerxes para atacar qualquer um que procurasse lhes fazer mal. Ninguém conseguiu resistir-lhes, pois todos tinham muito medo deles.
3 Y tunor e ajcꞌamparobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento, y tin e ajwinquirobꞌ y tin e ajcꞌotorerobꞌ tuaꞌ e rey cay ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ utacriobꞌ tin e tuobꞌ e Israel umen que war ubꞌacriobꞌ e Mardoqueo.
3 E todos os nobres das províncias, os mais altos oficiais, os governadores e os oficiais do rei ajudaram os judeus, pois temiam Mardoqueu.
4 Porque jaxir cꞌotoy quetpa inteꞌ nuxi ajcꞌampar tama uyotot e rey, y war atajttzꞌa iraj iraj umen e ajcꞌamparobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento, y war uchꞌami más ucꞌotorer iraj iraj ubꞌan.
4 Ele havia sido promovido no palácio do rei e, à medida que se tornava mais poderoso, sua fama se espalhava por todas as províncias.
5 Y e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel cꞌapa uchamsiobꞌ taca umachitobꞌ tunor tin e war aqꞌuijna upaterobꞌ, y cꞌapa usatiobꞌ tunorobꞌ inyajrer, y uchiobꞌ tacarobꞌ bꞌan taca cocha ubꞌijnuobꞌ.
5 Portanto, na data marcada, os judeus feriram seus inimigos à espada. Mataram e aniquilaram seus inimigos e fizeram o que queriam com aqueles que os odiavam.
6 Y tamar taca e chinam Susa uchamsiobꞌ 500 winicobꞌ,
6 Só na fortaleza de Susã, os judeus atacaram e mataram quinhentos homens.
7 y uchamsiobꞌ ubꞌan e Parsandata y e Dalfón y e Aspata
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 y e Porata y e Adalías y e Aridata
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 y e Parmasta y e Arisai y e Aridai y e Vaizata
9 Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 xeꞌ jax ani e diez uyunenobꞌ e Amán, xeꞌ jax xeꞌ qꞌuijna uwira ubꞌa taca tunor tin e tuobꞌ e Israel. Pero jaxirobꞌ machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan ani tuobꞌ tin xeꞌ uchamsiobꞌ.
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, inimigo dos judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
11 Pues tamar taca e día era checsuna tut e rey cobꞌa winicobꞌ xeꞌ chamesnobꞌix tama e chinam Susa,
11 Naquele mesmo dia, quando o rei foi informado do número de pessoas mortas na fortaleza de Susã,
12 y entonces jaxir uyare e reina Ester cocha era y che:
12 mandou chamar a rainha Ester e disse: “Só na fortaleza de Susã, os judeus mataram quinhentos homens, além dos filhos de Hamã. Se fizeram isso aqui, o que terão feito nas províncias? E agora, o que mais deseja? Seu pedido será atendido; diga-me e será feito”.
13 Entonces ojron e Ester y che:
13 Ester respondeu: “Se parecer bem ao rei, dê permissão aos judeus de Susã para que façam novamente amanhã o mesmo que fizeram hoje; e que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca”.
14 Entonces e rey uyare tuaꞌ achena bꞌan taca cocha arobꞌna umen e Ester. Y entonces checsuna ixin e ley tic taca tama tunor or e lugar tama e chinam Susa. Y de allí chꞌubꞌnobꞌ ucuerpobꞌ e diez uyunenobꞌ e Amán tama inteꞌ inteꞌ uteꞌ.
14 O rei concordou e publicou o decreto em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Entonces e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Susa, sutpa umorojse ubꞌobꞌ tama e catorce día tama e mes Adar, y sutpa uchamsiobꞌ 300 winicobꞌ otronyajr. Pero machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan ani tuobꞌ tin e chamesnobꞌ.
15 Então, no dia 8 de março, os judeus de Susã se reuniram e mataram trezentos homens. Mais uma vez, porém, não tomaram nenhum despojo.
16 Y tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento cay umorojse ubꞌobꞌ ubꞌan tuaꞌ ucorpes ubꞌobꞌ y tuaꞌ uchamsiobꞌ tin e war aqꞌuijna uwira ubꞌobꞌ tacar. Y tama e día era cꞌapa uchamsiobꞌ 75,000 winicobꞌ. Pero machi uchꞌamiobꞌ lo que ayan tuaꞌ tin e chamesnobꞌ.
16 Enquanto isso, os outros judeus em todas as províncias do rei haviam se reunido para defender a própria vida. Livraram-se de seus inimigos ao matar 75 mil dos que odiavam os judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
17 Y bꞌan numuy tama e trece día tama e mes Adar. Y tama e catorce día jiriobꞌ y cay uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar y cay tzayobꞌ meyra taca inteꞌ nuxi nojqꞌuin.
17 Isso foi feito em todas as províncias no dia 7 de março, e no dia 8 descansaram e comemoraram sua vitória com um dia de festa e alegria.
18 Pero tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Susa cay umorojse ubꞌobꞌ tama e chateꞌ día xeꞌ jax e trece día y e catorce día tuaꞌ uchamsiobꞌ tin xeꞌ ayopobꞌ tutobꞌ. Y de allí tama e quince día jiriobꞌ y nojqꞌuiniobꞌ, y cay uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar y tzayobꞌ meyra.
18 (Os judeus de Susã mataram seus inimigos nos dias 7 e 8 de março e descansaram no dia 9, fazendo dele um dia de festa e alegria.)
19 Y entonces quetpa que tin e turobꞌ tama inteꞌ bꞌiqꞌuit chinam y tama inteꞌ aldea ajiriobꞌ y anojqꞌuiniobꞌ tama e catorce día, cocha utata viejobꞌirobꞌ cay chamsanobꞌ tama inteꞌ taca día xeꞌ jax e trece día. Entonces jax e catorce día conda axin atzayobꞌ meyra y conda uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar taca inteꞌ nuxi nojqꞌuin. Y uyajcꞌuobꞌ e regalo upiarobꞌ ubꞌan.
19 Por isso, os judeus que vivem em povoados nas regiões rurais celebram a festa anual nesse dia determinado, data em que se alegram, festejam e presenteiam uns aos outros com alimentos.
20 Entonces e Mardoqueo cay utzꞌijbꞌa tama inteꞌ jun tunor lo que numuy, y de allí uyebꞌta ixin e carta era tut tunor tin e tuobꞌ e Israel tic taca tiaꞌ turobꞌ tama inteꞌ inteꞌ departamento tiaꞌ war acꞌotori e rey Asuero. Y uyebꞌta ixin e carta tut tin e aturuanobꞌ más innajt, y tut tin e aturuanobꞌ majax innajt.
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas aos judeus em todas as províncias do rei Xerxes, tanto aos de perto como aos de longe,
21 Y uyare tama e carta que ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ inteꞌ nojqꞌuin tama inteꞌ inteꞌ año tama e catorce día y tama e quince día tama e mes Adar
21 instruindo-os a celebrar uma festa anual nesses dois dias.
22 cocha jax tama e día era conda tin e tuobꞌ e Israel ucorpes ubꞌobꞌ tama ucꞌabꞌ tin e aqꞌuijnobꞌ. Y jax tama e mes era conda sutpa quetpa tzayer y jiriar tunor e sian cꞌuxner y e nuxi tzꞌintzꞌar lo que war ani unumse ubꞌobꞌ tamar. Y e Mardoqueo uyare que jax tama e día era conda ucꞌani tuaꞌ uyustesobꞌ inteꞌ nuxi wiar taca meyra tzayer, y que ucꞌani tuaꞌ uyajcꞌuobꞌ e regalo upiarobꞌ, y que ucꞌani tuaꞌ utacriobꞌ tin e tzajtaca utobꞌ.
22 Ordenou que celebrassem com festas e alegria, presenteando uns aos outros com alimentos e distribuindo presentes aos pobres. Assim, recordariam a ocasião em que os judeus se livraram de seus inimigos e em que sua tristeza foi transformada em alegria, e seu lamento, em dia de festa.
23 Y bꞌan cocha era tin e tuobꞌ e Israel cay ucojcobꞌ e nojqꞌuin era tama inteꞌ inteꞌ año, tuaꞌ acꞌapa uchiobꞌ bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo.
23 Os judeus aceitaram a orientação de Mardoqueu e adotaram esse costume anual.
24 Porque e Amán xeꞌ jax xeꞌ qꞌuijna meyra uwira utobꞌ tunor tin e tuobꞌ e Israel, cay ani ubꞌijnu tuaꞌ acꞌapa usati inyajrer tunor tin e tuobꞌ e Israel. Y cay uri e pur, o erer caware que cay uchiobꞌ suertiar tuaꞌ unatobꞌ tucꞌa día aquetpa tuaꞌ acꞌapa uchamsiobꞌ tunor tin e tuobꞌ e Israel.
24 Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo dos judeus, havia tramado destruí-los numa data determinada pelo lançamento de sortes (chamadas purim).
25 Pero conda e Ester cay uyare e rey tama tunor era, jaxir cay utzꞌijbꞌa inteꞌ ley tuaꞌ asutpa acꞌaxi e jatzꞌuar tama ujor e Amán tama tunor lo que war ubꞌijnu uche. Y bꞌan cocha era e Amán chꞌubꞌna taca uyunenobꞌ tama inteꞌ inteꞌ uteꞌ.
25 Mas, quando Ester foi à presença do rei, ele publicou um decreto que fez o plano perverso de Hamã se voltar contra ele, e Hamã e seus filhos foram pendurados numa forca.
26 Y tamar era cꞌotoy turbꞌana ucꞌabꞌa e día era “Purim”, bꞌan cocha alocꞌoy tama e ojroner pur.
26 Por isso, essa comemoração se chama Purim, palavra que se usava antigamente para “lançar sortes”. Assim, por causa da carta de Mardoqueu e daquilo que lhes havia acontecido,
27 Entonces tin e tuobꞌ e Israel uturbꞌobꞌ e día tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ tama inteꞌ inteꞌ año. Y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor uchꞌajnarirobꞌ, y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor tin e ajnajtir gente xeꞌ cꞌotoy quetpobꞌ intera tacarobꞌ. Y machi tuaꞌ uyactobꞌ tuaꞌ anojqꞌuiniobꞌ tama e chateꞌ día era bꞌan cocha actabꞌir tama e carta xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo.
27 os judeus em todo o reino concordaram em dar início a essa tradição e transmiti-la a seus descendentes e a todos que se tornassem judeus. Declararam que não deixariam de celebrar anualmente esses dois dias na data determinada.
28 Y tamar era cꞌotoy quetpa que inteꞌ inteꞌ familia tama inteꞌ inteꞌ departamento y tama inteꞌ inteꞌ chinam ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ e nojqꞌuin era tama inteꞌ inteꞌ año. Y bꞌan tuaꞌ uchiobꞌ tunor uchꞌajnarirobꞌ ubꞌan. Y aquetpa tuaꞌ achempa cocha era tuaꞌ machi axin anajpesna lo que numuy conda jujra e pur tama inyajr.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados de geração em geração, por todas as famílias, em todas as províncias e cidades do império. A Festa de Purim jamais deixaria de ser celebrada pelos judeus, nem a lembrança do que havia acontecido se apagaria entre seus descendentes.
29 Entonces e Ester, xeꞌ ijchꞌoc tuaꞌ e Abihail, taca e Mardoqueo xeꞌ chꞌajnarir tuaꞌ e Israel ubꞌan, cay utzꞌijbꞌobꞌ e chajr carta era tama ucꞌotorer e Ester xeꞌ jax e reina tuaꞌ aquetpa chequer que ucꞌani tuaꞌ achempa e nojqꞌuin era xeꞌ ucꞌabꞌa Purim bꞌan cocha che tama e carta xeꞌ tzꞌijbꞌabꞌir bꞌajxan umen e Mardoqueo.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu escreveram outra carta com toda a autoridade para confirmar a carta de Mardoqueu e estabelecer a Festa de Purim.
30 Y de allí uyebꞌtobꞌ ixin e carta tut tunor tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e 127 departamento tiaꞌ war acꞌotori e rey Asuero. Y tama e carta era uyebꞌtobꞌ ixin cora ojroner tuaꞌ utꞌabꞌse uyalmobꞌ upiarobꞌ tuaꞌ machi abꞌactobꞌ y tuaꞌ machi amerecnobꞌ.
30 Enviaram cartas a todos os judeus das 127 províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança.
31 Y tamar era cꞌotoy quetpa que e nojqꞌuin Purim ucꞌani tuaꞌ achempa tama e día bꞌan cocha quetpa tzꞌijbꞌabꞌir umen e Mardoqueo y e reina Ester tama ucarta. Y bꞌan aquetpa tuaꞌ achempa umen tunor uchꞌajnarirobꞌ ubꞌan. Y tama e día era cꞌotoy quetpobꞌ de acuerdo que ucꞌani tuaꞌ uyactobꞌ tuaꞌ awiobꞌ y que ucꞌani tuaꞌ aꞌruobꞌ taca inteꞌ nuxi nuc conda uchiobꞌ e nojqꞌuin era.
31 Essas cartas estabeleciam a Festa de Purim, uma celebração anual desses dias na data determinada, conforme decretado tanto pelo judeu Mardoqueu como pela rainha Ester. O povo resolveu celebrar essa festa, assim como haviam estabelecido para si e seus descendentes os tempos de jejum e de lamentação.
32 Y aquetpa que ucꞌani tuaꞌ achempa e nojqꞌuin Purim tama inteꞌ inteꞌ año umen que bꞌan che tama e ley lo que tzꞌijbꞌabꞌir umen e reina Ester. Y tunor era quetpa tzꞌijbꞌabꞌir tama inteꞌ jun xeꞌ tuaꞌ tin e tuobꞌ e Israel.
32 Assim, o decreto de Ester confirmou as orientações para a Festa de Purim, e tudo foi escrito nos registros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.