Atos 27
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA
1 Pues entonces conda cay ubꞌijnuobꞌ tunor e nuquir winicobꞌ que cꞌani uyebꞌtobꞌ axin e Pablo esto tama e lugar Italia, quetpa tuaꞌ caxin tor e jaꞌ tama inteꞌ nuxi barco. Entonces ajcꞌuna e Pablo tama ucꞌabꞌ inteꞌ capitán romano xeꞌ ucꞌabꞌa Julio. Y e Julio era jax tuaꞌ inteꞌ grupo tama e ejército xeꞌ ucꞌabꞌa: “Tuaꞌ e Augusto.”
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Entonces ixin tꞌabꞌayon tama e nuxi barco xeꞌ tuaꞌ inteꞌ chinam xeꞌ ucꞌabꞌa Adramitio que turix tuaꞌ alocꞌoy esto tama cora chinam tama e departamento Asia. Y ixin tacaron ubꞌan inteꞌ hermano xeꞌ ucꞌabꞌa Aristarco xeꞌ tari tama e chinam Tesalónica xeꞌ turu tama e departamento Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Y tama otronteꞌ día conda cꞌotoyon tama e puerto tama e chinam Sidón e capitán Julio xeꞌ war ucojco e Pablo uchojbꞌes ut tuaꞌ uyacta ecmay tuaꞌ axin uwarajse cora ajcꞌupesiajobꞌ tama e Cristo xeꞌ turobꞌ tama e chinam era y tuaꞌ atacarna umenerobꞌ.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Y conda locꞌoy e nuquir barco tama e chinam Sidón, war caxin esto tama e norte tama e barco era, pero intran tuaꞌ caxana porque watar e sian icꞌar tiaꞌ war caxin. Entonces cora cora cay ixion y canumse e Chipre tama catzꞌejcꞌabꞌ xeꞌ jax inteꞌ lugar tiaꞌ ayan e rum tuyuxin e jaꞌ.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Y xanon tor e jaꞌ tuaꞌ canumse e nuxi jaꞌ tut e chinam Cilicia, y de allí canumse tama e chinam Panfilia tuaꞌ cacꞌotoy tama e chinam Mira xeꞌ turu tama e departamento Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Y tama e chinam Mira era e capitán tuaꞌ e soldadobꞌ utajwi inteꞌ nuxi barco xeꞌ war axin esto tama e lugar Italia. Y e barco era tuaꞌ e chinam Alejandría. Entonces jaxir uchion catꞌabꞌay tamar tuaꞌ caxin tiaꞌ cꞌani cacꞌotoy tama caxambꞌar.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Entonces locꞌoyon tama e lugar era y xanon tor e jaꞌ, pero cora cora war caxin tama cora día cocha e icꞌar war uxoti coit, y tamar era intran tuaꞌ caxin tama e barco, y numuyon tut e chinam Gnido. Y cocha e icꞌar warto uxoti coit numuyon tut e chinam Salmón, y de allí ixion tupat e lugar Creta xeꞌ jax inteꞌ lugar tiaꞌ ayan e rum tuyuxin e jaꞌ porque yajaꞌ machi war aꞌtzꞌo e icꞌar meyra.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Y intran tuaꞌ caxana tor e jaꞌ tama e barco cocha machi cꞌani axin umen e sian icꞌar lo que watar, entonces numuyon tut utiꞌ e jaꞌ y canumse tutiꞌ e lugar Creta era este que cꞌotoyon tama e chinam xeꞌ ucꞌabꞌa Buenos Puertos xeꞌ majax innajt tut e chinam Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Pues quetpon cora día tama e nuxi barco tama e chinam Buenos Puertos era. Pues tarde tama e año tuaꞌ axana inteꞌ barco tor e jaꞌ porque ya war achecta e hora conda ayan e jajar fuerte y conda ayan e icꞌar fuerte, y tamar era intran tuaꞌ axana inteꞌ barco tor e jaꞌ tama e tiempo era. Y tamar era cay ubꞌijnu e Pablo que ucꞌani tuaꞌ oꞌjron taca uyajyum e barco.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Entonces uyare e ajyum barco taca e inmojr winicobꞌ yajaꞌ y che:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero tin e capitán tuaꞌ e soldadobꞌ machi ucꞌupse lo que arobꞌna umen e Pablo, sino más uturbꞌa ubꞌa tamar lo que arobꞌna umen e ajyum barco y tamar lo que arobꞌna umen e capitán tama e barco.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Y cocha e puerto tiaꞌ turobꞌ majax bueno tuaꞌ unumsiobꞌ e tiempo era conda ayan e jajar, tunorobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e barco war ubꞌijnuobꞌ que más ani bueno tuaꞌ alocꞌoyobꞌ yajaꞌ. Cꞌani uwirobꞌ jay erer acꞌotoy esto tama e chinam Fenice xeꞌ turu tama e lugar Creta. Pues e Fenice jax inteꞌ puerto tiaꞌ erer oꞌchoy inteꞌ barco tuaꞌ ajiri conda war acꞌaxi e jajar y conda ayan e icꞌar, y ayan tiaꞌ pasar tiaꞌ erer axin inteꞌ barco tor e jaꞌ esto tama e norte y esto tama e sur. Entonces war ubꞌijnuobꞌ axiobꞌ esto bꞌana tuaꞌ aquetpobꞌ tama e tiempo era.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Pues entonces conda cay moyrema e icꞌar xeꞌ tari tama e sur, cay ubꞌijnuobꞌ e winicobꞌ tama e barco que ererto axiobꞌ otronyajr tama e xambꞌar era bꞌan cocha war ucꞌaniobꞌ. Entonces locꞌoyon tama e chinam Buenos Puertos era y cay ixion tor e jaꞌ, pero machi ixion innajt tut e rum tama e Creta era.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero wartocto calocꞌoy tama e puerto era conda checta inteꞌ nuxi icꞌar xeꞌ tari tutiꞌ e rum, y cay uqꞌuechion ixin esto tama e sur. Pues e nuxi icꞌar era arobꞌna umen e gente yajaꞌ que: “Nordeste.”
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Entonces cay uqꞌuechion ixin e nuxi icꞌar era innajt tut e rum y ma cocha erer uquetiobꞌ ujor e barco tut e icꞌar. Entonces matucꞌa más tuaꞌ cache, intaca cawacta tuaꞌ uqꞌuechion caxin e icꞌar era.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Y wacchetaca war caxin tor e jaꞌ war utacsuon e icꞌar caxin conda numuyon tupat inteꞌ chuchu lugar tiaꞌ ayan e rum tuyuxin e jaꞌ xeꞌ ucꞌabꞌa Clauda. Y tama e lugar era machi uyajcꞌon e icꞌar meyra. Y ayan inteꞌ chuchu barco xeꞌ war acuchpa tupat e nuxi barco y era war abꞌactobꞌ que bꞌajcꞌat cꞌani acuchpa asatpa, y cocha sisa e icꞌar cora era tupat e rum, cay ubꞌijnuobꞌ que más ani bueno tuaꞌ caturbꞌa e chuchu barco tujor e nuxi barco.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Entonces uturbꞌobꞌ e chuchu barco tujor e nuxi barco, y ucachiobꞌ unac e nuxi barco taca e lazo tuaꞌ aqꞌuecꞌo y tuaꞌ machi asatpa. Pues tama e costa yajaꞌ ayan inteꞌ lugar xeꞌ ucꞌabꞌa Sirte tiaꞌ ayan e sian jiꞌ macuir e jaꞌ tiaꞌ majax intam e jaꞌ, y tamar era war ubꞌacriobꞌ que bꞌajcꞌat axin atijrpa e barco y que machi ixto tuaꞌ uyubꞌiobꞌ ulocse. Y tamar era uyemsiobꞌ e nuxi vela xeꞌ chꞌur tujor e barco xeꞌ uqꞌueche axin e barco taca e icꞌar, y de allí intaca uyactobꞌ ajni e barco tut e icꞌar.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Pero e nuxi jajar taca e icꞌar era machi sisa, y tamar era tama otronteꞌ día cay uyojresobꞌ tunor lo que war uqꞌuechiobꞌ axin tama e barco era.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Y tama e uxteꞌ día cay cachoqui tama e jaꞌ tunor e lo que quetpato tama e barco tuaꞌ machi ani asatpa e barco inyajrer.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Y meyra día turon tor e jaꞌ, y machi cawira e qꞌuin y nien inteꞌ lucero machi cawira tama e acbꞌar umen e sian jajar, y e icꞌar war uyajcꞌon meyra y war uqꞌuechion caxin tor e jaꞌ, y tamar era satpa tunor cacojcsiaj tuaꞌ cacorpes cabꞌa, y cay cabꞌijnu que cꞌani cachamay tunoron macuir e jaꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Y cocha numuyix meyra día que turon tor e jaꞌ y mamajchi xeꞌ war aweꞌ, achpa e Pablo y wawan tut e winicobꞌ era y cay ojron y che:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero coner cꞌani inwareox tuaꞌ iqꞌuecꞌojse iwalma y ira ixbꞌacta, porque mamajchi tama e barco era xeꞌ cꞌani usati ucuxtar, motor que e barco cꞌani ixto asatpa.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Pues acbꞌar acbꞌi checta inteꞌ ángel taniut xeꞌ ebꞌetna tari umen e Dios xeꞌ jax xeꞌ war unjtzꞌi ut y xeꞌ tuen jaxir.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Y jaxir ojron tacaren y che: “Pablo, ira ibꞌacta, porque net ucꞌani tuaꞌ iwawan tut e emperador romano, y Adiosir, cocha war uyajta oit, cꞌani ucorpes tunor e winicobꞌ tama e chamer xeꞌ turobꞌ tacaret tama e barco era”, che e ángel.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Entonces, winicox, qꞌuecꞌojsenic iwalma, porque nen war incꞌupseyan tama e Dios que bꞌan cocha cay uyaren e ángel y bꞌan tuaꞌ anumuy.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pero e barco cꞌani asatpa umen que cꞌani aqꞌuejcha axin umen e icꞌar esto tut e rum tiaꞌ tuaꞌ acꞌoccha tama inteꞌ lugar tiaꞌ ayan e rum tuyuxin e jaꞌ, bꞌan che e Pablo uyare e winicobꞌ tama e barco.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Pues entonces ya turuanon tor e jaꞌ quince día y warto utacsuon caxin e nuxi icꞌar conda catajwi cabꞌa tama e mar Adriático, y tama uyuxin e acbꞌar e winicobꞌ xeꞌ war ucojcobꞌ e barco cay ubꞌijnuobꞌ que bꞌajcꞌat qꞌuix cacꞌotoy tutiꞌ e rum.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Y tamar era cay ucachiobꞌ ingojr tun tama inteꞌ succhij tuaꞌ ubꞌisiobꞌ cobꞌa intam e jaꞌ, y conda cꞌapa ubꞌisiobꞌ utajwiobꞌ que ayan cuarenta y siete varas. Y sutpa ubꞌisiobꞌ otronyajr y utajwiobꞌ que treinta y cuatro varas taca xeꞌ intam e jaꞌ coner.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Y cocha war abꞌactobꞌ que cꞌani utene ubꞌa e barco taca e tun xeꞌ turu tutiꞌ e rum, cay uriobꞌ cora nuquir taqꞌuin xeꞌ ayan ucꞌabꞌ xeꞌ cachar taca e lazo tupat e barco tuaꞌ ucachi e barco tama e rum macuir e jaꞌ. Y ayan cuatro taqꞌuin cocha era xeꞌ uriobꞌ tupat e barco tama e jaꞌ tuaꞌ uquete uwabꞌu e barco tuaꞌ machi axin utene ubꞌa taca e nuquir tun xeꞌ ayan tutiꞌ e jaꞌ. Y cocha war abꞌactobꞌ, intaca ucojcobꞌ este que asacojpa.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Y tin e war apatnobꞌ tama e barco war usicbꞌobꞌ cocha tuaꞌ alocꞌoy ajniobꞌ taca e chuchu barco, y tamar era cay uyemsiobꞌ e chuchu barco tor e jaꞌ. Pues war uche ubꞌobꞌ que cꞌani ani uyustes inteꞌ nuxi taqꞌuin xeꞌ cachar chꞌur taca e lazo tama usuy e nuxi barco. Pero bꞌan war uchiobꞌ tuaꞌ taca umajresobꞌ ani e inmojr winicobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e nuxi barco, porque war ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ alocꞌoy ajniobꞌ tuaꞌ acꞌotoyobꞌ tut e rum tama e chuchu barco.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pero e Pablo war uwira tucꞌa war anumuy era, y tamar era ojron taca e capitán militar y e soldadobꞌ y che:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Entonces e soldadobꞌ ixin uxuriobꞌ e chꞌan xeꞌ cachar e chuchu barco tamar, y tamar era ojri ixin tor e jaꞌ ubꞌajner, y mamajchi ayan tamar.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Entonces conda cꞌanix asacojpa e Pablo cay ojron taca e winicobꞌ tama e barco y che:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Y tamar era cꞌani inwareox que más ani bueno tuaꞌ ixweꞌ porque nox ucꞌani tuaꞌ ixqꞌuecꞌo tuaꞌ uyubꞌiox icorpes ibꞌa. Pues mamajchi tuaꞌ achamay era conda caxin tutiꞌ e rum, y mamajchi tuaꞌ usati nien inteꞌ utzutzer ujor, che e Pablo uyare e winicobꞌ era.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Y tamar era e Pablo ujajpi ingojr pan y cay utattzꞌi e Dios tamar tutobꞌ, y de allí uxere e pan y cay ucꞌuxi.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Entonces tunorobꞌ cay utꞌabꞌse uyalmobꞌ y cay wiobꞌ tunorobꞌ ubꞌan.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Y ayanon tama e barco era 276.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Y conda cꞌapa wiobꞌ tunorobꞌ, cay ulocsiobꞌ tunor lo que ayanto tama e barco tuaꞌ uchoquiobꞌ tama e jaꞌ, y tamar era cay uchoquiobꞌ tunor e sian trigo tama e jaꞌ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Pues entonces conda sacojpa tin e war apatnobꞌ tama e barco cay uwira que chequer e rum, pero machi unatobꞌ tiaꞌ turobꞌ era. Y ayanto meyra e icꞌar xeꞌ warto aꞌtzꞌo. Pero cay uwirobꞌ que ayan tiaꞌ chequer e rum y que ayan tiaꞌ ayan e sian jiꞌ y que matucꞌa e tun yajaꞌ, y tamar era cay ubꞌijnuobꞌ que bꞌajcꞌat erer uyactobꞌ ajni e barco tut e icꞌar axin esto tut e rum bꞌana tuaꞌ ucorpes ubꞌobꞌ tama e chamer macuir e jaꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Entonces cay uxuriobꞌ e lazo tiaꞌ cachbꞌir e cuatro taqꞌuin, y uyactobꞌ ojri ixin e taqꞌuin macuir e jaꞌ, y de allí ubꞌaniobꞌ e teꞌ lo que acꞌampa tuaꞌ abꞌijresna axin e barco. Entonces cay utꞌabꞌse e vela xeꞌ turu tor e barco xeꞌ acꞌampa tuaꞌ atacsuna axin e barco umen e icꞌar, y tamar era cay ixin e barco tor e jaꞌ esto tutiꞌ e jaꞌ tiaꞌ ayan e jiꞌ.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Entonces xana e barco tor e jaꞌ este que uyobꞌi ubꞌa tama e jiꞌ tiaꞌ ma intam e jaꞌ, y ujor e barco era ochoy macuir e jiꞌ y quetpa tzꞌajwan tamar y machi ixto uyubꞌi ajni, motor que innajtto cora tiaꞌ ayan e rum. Pero upat e barco quetpa chꞌur tor e jaꞌ y war ayobꞌorna umen que war atobꞌoy e jaꞌ watar, y tamar era war acꞌapa atijrpa upat e barco.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Entonces cay ubꞌijnuobꞌ e soldadobꞌ que más ani bueno tuaꞌ uchamsiobꞌ tunor tin e turobꞌ preso tuaꞌ machi uyubꞌiobꞌ alocꞌoy ajniobꞌ tutobꞌ tiaꞌ war anujxiobꞌ.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero cocha e capitán militar war ucꞌani tuaꞌ ucorpes e Pablo tuaꞌ machi achamesna, uyare e soldadobꞌ que machi tuaꞌ uchiobꞌ. Entonces uyare tunor e winicobꞌ xeꞌ unatobꞌ anujxiobꞌ tuaꞌ uyacta ubꞌobꞌ axin macuir e jaꞌ tuaꞌ anujxiobꞌ esto tutiꞌ e rum teinxejr.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Y e inmojr quetpobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tama inteꞌ pachpachteꞌ o tama inteꞌ teꞌ xeꞌ cꞌoccha tama e barco, cocha war atijrpa axin era. Y tamar era tunoron locꞌoyon esto tutiꞌ e rum y mamajchi chamay macuir e jaꞌ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.