Mateus 27

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Soon di neks maanin, aala di cheef prees dehn ahn di Jooish leeda dehn get tugeda ahn disaid fi kil Jeezas.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Dehn tai ahn op ahn kehr ahn weh, ahn han ahn oava tu Pailat, weh da-mi di Roaman govna.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Wen Joodas, di wan weh mi sel owt Jeezas, si dat dehn mi wahn kil Jeezas, ih mi oanli feel bad. Soh ih gaan ahn ih kehr bak di terti pees a silva da di cheef prees ahn di Jooish leeda dehn, ahn ih seh,
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 “Ah du wahn terabl sin bikaa Ah sel owt sohnbadi weh noh du notn rang ataal.”
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Soh Joodas chroa dong di moni eena di templ ahn gaan owt gaahn heng ihself.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Di cheef prees dehn pik op di moni ahn seh, “Dis moni mi yooz fi pay fi geh wahn man kil, soh wi kyaahn miks it op wid di templ moni.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Dehn agree fi yooz di moni fi bai wahn feel weh bilangz tu sohnbadi weh mek klay pat. Dehn mi waahn yooz di feel fi beri farinaz eena.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Dats wai dehn kaal di feel di Feel a Blod eevn op tu tudeh.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Den weh di prafit Jerimaiya mi seh kohn chroo. Ih mi seh,
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 Ahn dehn bai di feel weh bilangz tu sohnbadi weh mek klay pat,
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o ­Senhor.
11 Now Jeezas stan op fronta Pailat, weh da-mi di govna, ahn Pailat aks ahn seh, “Yoo da di king a di Jooz?”
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Bot wen di cheef prees dehn ahn di Jooish leeda dehn akyooz ahn, ih neva ansa nat wan werd.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Den Pailat seh tu ahn, “Yoo noh yehr humoch ting dehn di akyooz yu a?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Bot Jeezas neva seh notn. Ih neva ansa tu nat wan a di chaaj dehn weh dehn mi bring gens ahn. Dis mi oanli sopraiz di govna.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Now dehn mi ga wahn ting weh di govna du evri yaa joorin di Paasoava selibrayshan, weh ih let goh wahn prizna weh di krowd pik.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Da sayhn taim deh dehn mi ga wahn prizna weh evribadi mi noa weh nayhn Baraabas.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Soh wen di krowd don gyada, Pailat aks dehn seh, “Da wich wan a dehn prizna unu waahn Ah let goh fi unu? Unu waahn Ah let goh Baraabas, er Jeezas weh dehn seh da di Krais?”
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Pailat mi wel noa dat da mi sayka dehn mi jelos mek dehn mi han Jeezas oava tu ahn.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Wail Pailat mi dehdeh di joj Jeezas kays, ih waif sen wahn mesij weh seh, “Noh ga notn fi du wid da man weh inosent, kaa Ah mi ga wahn bad bad jreem bowt hihn, ahn ih bada mi hoal day.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Bot di cheef prees ahn di Jooish leeda dehn set op di krowd fi aks fi Baraabas ahn mek dehn kroosifai Jeezas.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Pailat aks dehn seh, “Da wich wan a dehnya too man unu waahn Ah let goh tu unu?”
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Soh Pailat aks dehn seh, “Weh unu waahn mek Ah du wid Jeezas weh dehn kaal di Krais?”
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Pailat aks dehn seh, “Wai? Ih komit eni kraim?”
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Soh wen Pailat si raiyat mi-di brok owt ahn hihn neva mi-di mek no hedway, ih tek waata ahn wash aaf ih han dehn fronta di krowd ahn seh, “Aarait, Ai inosent a dis man blod. Unu du dis unuself.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Den aala di peepl dehn hala tugeda ahn seh, “Mek ih blod deh pahn fi wee hed, ahn pahn fi wi pikni dehn hed!”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Den Pailat let goh Baraabas tu dehn. Bot ih mek di soalja dehn flag Jeezas. Den ih han ahn oava fi mek dehn kroosifai ahn.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Den di govna soalja dehn kehr Jeezas da di govna hows ahn dehn kaal aala di res a soalja dehn fi gyada rong ahn.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 Dehn haal aaf ih kloaz ahn jres ahn op eena wahn red gong;
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 ahn den dehn mek wahn krong owta prikl bush ahn put it pahn ih hed. Dehn put wahn stik eena ih rait han ahn neel dong fronta ahn tek ahn mek papishoh. Dehn seh, “Lang liv di king a di Jooz!”
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Dehn spit pan ahn, ahn tek di stik ahn wap ahn kraas ih hed oava ahn oava agen.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Wen dehn don tek ahn mek nof papishoh, dehn tek aaf di gong ahn put aan bak ih oan kloaz pan ahn, ahn kehr ahn gaahn kroosifai ahn.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Az dehn mi-di goh owt, dehn meet wahn man nayhn Saiman fahn Saireen. Dehn foas ahn fi bak Jeezas kraas.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Dehn reech wahn plays weh nayhn Galgota, weh meen “Skol Hil.”
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Dehn gi Jeezas wain weh miks wid wahn kaina bitaz weh nayhn gaal, bot wen ih tays it, ih neva jrink it ataal.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Wen dehn don kroosifai ahn, dehn gyambl fi si how dehn mi wahn shayr op ih kloaz monks dehn.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Den dehn sidong deh di kip wach oava ahn.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Dehn put wahn sain oava ih hed weh seh wai dehn mi-di kroosifai ahn. Di sain seh: dis da jeezas, di king a di jooz.
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Too teef mi kroosifai lang wid ahn. Dehn put wan pahn ih rait ahn wan pahn ih lef.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 — ausente —
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 — ausente —
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 — ausente —
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 — ausente —
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Hihn chros eena Gaad. Wel den, mek Gaad sayv ahn if ih waahn, kaa da hihn seh, ‘Ai da Gaad Son.’”
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Sayhn way, di teef dehn weh mi kroosifai lang wid Jeezas mi-di insolt ahn op tu.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Fahn big twelv aklak da day rait op til bowt chree aklak da aftanoon di hoal plays geh daak daak.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Bowt chree aklak di aftanoon Jeezas hala owt haad-wan, “Eloi, Eloi, lama sabaktani.” Dat meen, “Oa mai Gaad, mai Gaad! Weh mek yu ton yu bak pahn mi?”
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Wen som a dehn weh mi-di stan op deh yehr dat, dehn seh, “Ih di hala fi Ilaija.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Sayhn taim wan a dehn ron gaahn geh wahn sponj. Ih soak it wid wain vineega ahn hais it op pahn wahn stik ahn gi Jeezas fi jrink.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Bot di nada wan dehn seh, “Wayt, mek wi si if Ilaija wahn kohn kohn sayv ahn.”
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ahn wen Jeezas baal owt haad-wan agen, ih jraa ih laas bret.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Sayhn taim di kertn eena di templ weh paat aaf di hoaliyis paat fahn di res a di templ tayr rait dong fahn tap tu batam. Di grong shayk ahn di rak dehn split oapm.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Di grayv dehn oapm op tu, ahn lata Gaad peepl kohn bak tu laif.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Dehn kom owta dehn grayv, ahn afta Jeezas rayz bak fahn di ded, dehn gaahn da Jeroosalem ahn apyaa tu lata peepl.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Wen di aami aafisa ahn dehn wan weh mi-di gyaad Jeezas si di ertwayk ahn aal weh mi-di hapm, dehn mi fraitn bad ahn dehn seh, “Dis man da-mi Gaad Son fi chroo!”
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 — ausente —
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 — ausente —
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Now wahn rich man fahn Arimateeya kohn wen da mi eevnin. Hihn mi nayhn Joazef ahn ih da-mi wan a Jeezas falowa dehn.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Wel, hihn gaahn da Pailat gaahn aks fi Jeezas badi, ahn soh Pailat gi aadaz fi mek dehn gi ahn.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Joazef tek di badi ahn rap it op eena sohn kleen linin klaat.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 Ih put it fi lidong eena fi hihn oan nyoo toom weh ih mi dig owta wahn raki hil. Ahn den ih tek wahn big big stoan ahn roal it fronta di hoal, ahn den ih gaan.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Mayri Magdaleen ahn di ada Mayri mi-di sidong pahn di neks said a di toom.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 — ausente —
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Soh aada dehn fi wach di grayv til di chree dayz op; da way deh yu ku stap di disaipl dehn fahn kohn teef ih badi ahn goh tel di peepl dehn dat ih rayz op bak fahn di ded. If dat hapm, den dis laas lai wahn wosa dan di fos wan.”
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Pailat tel dehn seh, “Tek sohn soalja ahn mek dehn gyaad di toom az gud az dehn ku gyaad it.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Soh dehn gaahn da di toom ahn seel it op tait, ahn dehn lef sohn soalja fi gyaad it.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.