Mateus 22
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARIB
1 Jeezas mi yooz sohn lee stoari fi teech di peepl dehn agen. Ih seh,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Di kingdom a hevn da laik wen wahn king mi ga wahn bankwit fi ih son wedn.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ih sen ih servant dehn fi tel dehn wan weh mi invaitid da di bankwit dat da mi taim fi dehn kohn, bot dehn neva waahn kohn ataal.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Di king sen sohn neks wan a ih servant dehn tu dehn wan weh mi invaitid fi tel dehn seh, ‘Luk ya, di dina don redi. Mi kow dehn ahn mi kyaaf dehn weh mi-di fatn op don kil aredi ahn evriting don redi; unu mos kohn da di bankwit.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 — ausente —
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 — ausente —
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Wel, di king mi beks no miks! Ih sen ih soalja dehn fi kil aaf dehn merdaraz, ahn bon dong dehn siti.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Den di king tel ih servant dehn seh, ‘Di dina don redi, bot dehn wan weh mi invaitid neva dizerv fi kohn.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Soh unu goh owt da aala di schreet kaana dehn ahn invait evribadi weh unu ku fain da di bankwit.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Di servant dehn gaan owt da di schreet dehn ahn haal een aal hoo dehn kuda mi fain, gud ahn bad; soh di wedn haal mi ful op wid ges.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Bot wen di king kohn kohn meet di ges dehn, ih noatis seh dat wahn man mi dehdeh weh neva mi gat aan di prapa kaina kloaz weh yu fi wayr da wedn.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Soh ih seh tu di man, ‘Mi breda, da how yoo get een ya widowt di prapa kaina kloaz?’ Di man neva noa weh fi seh.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Den di king seh tu ih servant dehn, ‘Tai op fi hihn han ahn ih fut dehn ahn pich ahn owt eena daak, weh peepl wahn di baal ahn grain op dehn teet eena payn.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Yu si, lat geh invaitid bot oanli lee bit a peepl geh pik.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Den di Farisee dehn gaahn gaahn plan op how fi chrik Jeezas mek ih seh sohnting weh ih noh fi seh.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Soh dehn sen fi dehn disaipl dehn lang wid sohn peepl weh fala Herod fi aks ahn seh, “Now Teecha, wee noa seh dat yoo da wahn aanis ahn rispektabl man, ahn yoo teech di chroot bowt how Gaad waahn peepl fi liv. Yu chreet evribadi sayhn way noh kay da hoo dehn.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Soh tel wi weh yoo tink. Ih rait fi pay taks tu Seeza er nat?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Bot Jeezas mi noa seh dat dehn mi-di haaba loan wikidnis eena dehn haat, soh ih tel dehn seh, “Unu hipokrit unu! Da wai unu di chrai chrik mi?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Shoa mi wahn moni weh unu yooz fi pay taks wid.” Dehn gi ahn wahn silva moni.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Den Jeezas aks dehn seh, “Hoofa hed stamp pahn dis moni, ahn hoofa naym rait pan it?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Dehn ansa ahn seh, “Seeza.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Dehn mi shak wen dehn yehr dis, soh dehn lef ahn, ahn gaahn hoahn.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Da sayhn day deh, sohn Sadyusee kohn tu Jeezas wid wahn kweschan. Dehn da wahn groop weh bileev seh peepl noh wahn rayz op bak fahn di ded. Dehn aks ahn seh,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Teecha, Moaziz mi seh dat if wahn man ded ahn ih neva did ga no pikni wid ih waif, den ih breda fi marid tu di waif weh hihn ded lef, ahn ga pikni wid shee fi kehr aan di ded breda naym.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Wel, yu mi ga dehnya sebm breda weh wi mi noa bowt. Di fos wan marid ahn ded widowt ga no pikni, soh di sekant breda marid di waif weh hihn ded lef.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Den da breda ded ahn hihn neva ga no pikni needa, ahn di waif marid tu di neks breda, ahn rait soh ih gaan aan til shee en op di marid tu aala di breda dehn.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Wel, pahn di en di laydi shee ded tu.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Soh, wen di day kohn fi ded peepl kohn bak tu laif, hoofa waif shee wahn bee, laik how di hoal sebm a dehn mi marid tu ahn?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Jeezas ansa dehn seh, “Unu rang kaa unu noh noa di Skripcha ner how powaful Gaad powaful.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Yu si, wen peepl rayz op bak fahn di ded pahn rezorekshan day, nobadi wahn geh marid tu nobadi. Dehn wahn bee sayhn laik di aynjel dehn weh deh da hevn.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Bot az tu weda peepl wahn rayz op bak fahn di ded, unu neva reed weh Gaad mi seh tu unu?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Ih seh, ‘Ai da di Gaad a Aybraham ahn Aizak ahn Jaykop.’ Hihn da noh di Gaad a ded peepl, bot ih da di Gaad a peepl weh livin.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Wen di krowd dehn yehr weh Jeezas seh, dehn mi kwait sopraiz bowt weh ih mi-di teech.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 — ausente —
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 — ausente —
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 Ih seh, “Teecha, da wich wan a di komanment dehn eena Moaziz Laa da di moas impoatant wan?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jeezas tel ahn seh, “‘Yu fi lov di Laad yu Gaad wid aala yu haat, ahn wid aala yu soal, ahn wid aala yu main.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Dis da di fos komanment ahn da di moas impoatant wan.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ahn di sekant wan impoatant tu. Ih seh, ‘Lov yu nayba sayhn laik how yu lov yuself.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Soh di hoal a Moaziz Laa, ahn evriting weh di oal taim prafit dehn mi rait, kom op tu dehndeh too komanment.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Now laik how di Farisee dehn mi stil dehdeh tugeda, Jeezas aks dehn dis kweschan,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Da weh unu tink bowt di Krais? Da hoofa famili lain hihn wahn kohn fram?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Den Jeezas aks dehn seh, “Soh da how kom di Hoali Spirit kaal di Krais ‘Laad’ wen ih mi-di taak chroo Dayvid bak den? Dis da weh Dayvid mi seh:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Di Laad seh tu mai Laad,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Now if Dayvid mi kaal di Krais ‘Laad,’ den da how di Krais ku kohn dong chroo Dayvid famili lain?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Non a dehn kudn ansa ahn, ahn fahn deh goh bak nat anada soal mi dayr aks Jeezas wahn nada kweschan.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.