Mateus 14
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARC
1 Now nyooz bowt weh aal Jeezas mi-di du get eena King Herod ayz. Hihn da-mi di roola oava Gyalilee.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 Ih tel ih servant dehn seh, “Dis da Jan di Baptis weh rayz op bak fahn di ded. Dats wai ih ku du aala dehn mirakl ahn soh.”
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Yu si, Herod mi ares Jan ahn tai ahn op ahn put ahn eena jayl sayka Heroadyas, weh doz bee Herod breda Filip waif.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Kaa Jan mi-di tel ahn seh, “Ih gens di laa fi mek yu marid tu shee.”
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Herod mi waahn kil ahn, bot ih mi frayd fi di peepl dehn kaa dehn mi luk pahn Jan az wahn prafit.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 — ausente —
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 — ausente —
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Di gyal ma tel ahn fi seh dis, “Ah waahn Jan di Baptis hed rait ya pahn wahn chray.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 — ausente —
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 — ausente —
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Ahn dehn bring ih hed pahn wahn chray ahn gi di gyal, ahn den shee kehr it da ih ma.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Jan disaipl dehn kohn ahn kehr weh ih badi ahn beri ahn. Den dehn gaahn gaahn tel Jeezas weh hapm.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Wen Jeezas yehr weh mi hapm, ih gaahn fahn deh eena wahn boat da wahn kwaiyet spat soh ih kuda mi bee bai ihself. Wen di krowd dehn fahn di tong dehn yehr dis, dehn fala ahn pahn fut.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Wen Jeezas gaahn shoa, ih si wahn big krowd ahn ih mi sari fi dehn ahn ih heel dehn wan weh mi sik.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Az eevnin mi-di set een, di disaipl dehn kohn tu Jeezas ahn seh, “Dis da wahn dizertid plays, ahn ih don di geh layt. Sen di krowd weh, soh dehn ku goh da di vilij dehn ahn bai sohnting fi dehnself fi eet.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Bot Jeezas tel dehn seh, “Dehn noh hafu goh no way. Wai unu noh feed dehn?”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Dehn ansa ahn seh, “Wee oanli ga faiv bred ahn too fish.”
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Jeezas seh, “Bring dehn ya fi mi.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Den Jeezas mek di peepl dehn sidong pahn di graas. Ih tek di faiv bred ahn too fish ahn luk op da hevn ahn gi Gaad tanks. Den ih brok di bred ahn ih gi di disaipl dehn fi gi di peepl dehn.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Evribadi eet til dehn ful, ahn den di disaipl dehn pik op hoal a twelv baaskit ful a di lee pees a bred dehn ahn fish weh mi lefoava.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Da mi bowt faiv towzn man aloan weh mi eet bisaidz uman ahn pikni.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Rait afta dat Jeezas mek ih disaipl dehn get eena di boat ahn goh heda ahn da di neks said a di lagoon wail hihn sen di krowd hoahn.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Wen Jeezas don sen di peepl dehn hoahn, ih gaan op pahn di mongtin bai ihself gaahn pray. Wen eevnin kohn, ih mi dehdeh bai ihself.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Bai dis taim di boat mi deh faar fahn lan, ahn di wayv dehn mi-di beet pan it kaa di breez mi deh gens dehn.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Bowt chree aklak da maanin Jeezas kohn tu dehn di waak pahn di waata tap.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Bot wen di disaipl dehn si ahn di waak pahn di waata tap, dehn mi fraitn no miks, ahn dehn seh, “Da wahn goas!” Dehn mi-di baal owt weh dehn mi soh frayd.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Bot rait away Jeezas tel dehn seh, “Noh hat unu haat. Da mee. Noh frayd.”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Den Peeta seh, “Laad, if da yoo fi chroo, den tel mi fi kohn tu yu pahn di waata tap.”
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Jeezas tel ahn seh, “Kohn!”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Bot wen ih noatis how haad di breez mi-di bloa, ih geh frayd ahn ih staat tu sink dong eena di waata. Ih hala, “Laad, sayv mi!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Rait away Jeezas schrech owt ih han ahn grab ahn. Den ih seh, “Fi yoo fayt leel, sa! Da wai yu mi dowt mi?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Ahn wen dehn get eena di boat, di breez jrap.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Den dehn wan weh mi deh eena di boat wership Jeezas ahn seh, “Yoo da Gaad Son fi chroo!”
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ahn wen dehn kraas oava di neks said a di lagoon, dehn gaahn shoa da Genesaret.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Ahn wen di peepl dehn fahn deh rekonaiz Jeezas, dehn sen fi aala di sik peepl dehn eena di ayrya ahn bring dehn tu ahn.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Dehn bayg ahn fi mek dehn ku at lees toch di ej a ih kloaz, ahn evri wan a dehn weh toch ahn geh heel.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.