Marcos 6

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Den Jeezas lef fahn Gyalilee ahn gaahn bak da ih hoamtong, ahn ih disaipl dehn gaahn lang wid ahn.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Den ih gaahn da di meetn plays pahn di Sabat ahn staat tu teech. Wahn lata peepl kudn bileev dehn ayz wen dehn yehr weh ih mi-di seh. Dehn aks wan anada seh, “Da weh dis man geh dehnya ting fram? Da weh hihn geh soh moch wizdom fram weh hihn ku du mirakl anaal?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Dis da noh di kyapmta? Dis da noh Mayri son? Ahn Jaymz, Joazef ahn Saiman ahn Joodas da noh fi hihn breda dehn? Ahn ih sista dehn noh deh rait ya wid wi?” Ahn dehn mi kwait ofendid sayka Jeezas.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Soh Jeezas tel dehn seh, “Da oanli da ih oan hoamtong, monks ih oan peepl dehn, ahn eena ih oan hows wahn prafit noh geh no rispek.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ih kudn du no mirakl deh, eksep heel wan ahn too sik peepl weh ih lay ih han pan.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ahn Jeezas mi sopraiz how di peepl dehn deh neva ga no fayt. Den ih gaan owt eena da ayrya di teech fahn vilij tu vilij.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ih kaal ih twelv disaipl dehn tu ahn, ahn ih gi dehn powa oava di eevl spirit dehn. Den ih sen dehn owt too-bai-too.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Dis da weh ih tel dehn fi du: “Unu noh fi kehr notn pahn di jerni eksep unu waakin stik. Ahn noh kehr notn fi eet, er no kitbag, ahn noh kehr no moni eena unu ways bag needa.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Unu ku wayr sandalz, bot noh kehr no ekschra kloaz.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Eni hows weh dehn welkom unu eena fi stay, stay deh til unu redi fi lef da tong deh.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ahn if di peepl dehn da eni vilij shoa unu bad fays, er if dehn noh waahn yehr weh unu ga fi seh, den wen unu di lef fahn deh, unu mos shayk aaf di dos fahn aafa unu fut az wahn sain gens dehn.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Soh di disaipl dehn gaan owt gaahn tel evribadi fi ton fahn dehn sin dehn.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Dehn jraiv owt deeman owta peepl, ahn put aliv ail pahn wahn lata sik peepl ahn heel dehn.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Now nyooz bowt Jeezas get eena King Herod ayz kaa evriway yu ton, peepl mi-di taak bowt ahn. Sohn peepl mi-di seh, “Dis da Jan di Baptis weh rayz op bak fahn di ded. Dats wai ih ku du aala dehn mirakl ahn soh.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Sohn ada wan seh, “Hihn da Ilaija.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Bot wen Herod yehr aala dis, ih seh, “Dis da di sayhn Jan di Baptis hoofa hed Ah mi chap aaf. Ahn now ih rayz op bak fahn di ded fi chroo!”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Yu si, Herod seh dat kaa hihn mi marid tu Heroadyas, weh da-mi ih breda Filip waif. Jan mi tel ahn seh ih neva rait fi mek ih marid tu ih breda waif. Soh sayka pleez Heroadyas, Herod mi ares Jan ahn mek dehn tai ahn op ahn put ahn eena jayl.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jan mi-di tel Herod seh, “Ih gens di laa fi mek yu marid tu yu breda waif.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 — ausente —
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 — ausente —
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ih mek wahn oat tu ahn, ahn pramis ahn seh, “Ah wahn gi yu eniting weh yu aks mi fa, op tu haaf a mi kingdom.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Di gyal gaahn aks ih ma, “Da weh Ah shuda aks fa?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ih ron bak ahn tel di king, “Ah waahn Jan di Baptis hed rait now pahn wahn chray!”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Wel, Herod mi oanli sari bad, bot sayka di oat dehn weh ih mi mek, ahn sayka ih ges dehn, ih neva waahn brok ih werd tu di gyal.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Soh rait den ih sen wan a ih soalja dehn wid aadaz fi bring Jan hed. Soh di soalja gaan ahn chap aaf ih hed eena di jayl.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Ih bring Jan hed pahn wahn chray ahn gi di gyal, ahn shee kehr it da ih ma.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Wen Jan disaipl dehn yehr weh hapm, dehn kohn fi di badi ahn beri ahn eena wahn toom.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Now di twelv disaipl weh Jeezas mi sen owt gyada rong ahn, ahn ripoat bak tu ahn bowt aal weh dehn mi du ahn weh dehn mi teech.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Sayka weh soh moch peepl mi-di op ahn dong tu dehn, ahn dehn mi haadli ga taim fi dehnself, noh eevn fi eet, Jeezas tel dehn seh, “Lesgoh tek wahn kwaiyet lee brayk wee wan, ahn geh sohn res.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Soh dehn gaahn fahn deh eena wahn boat da wahn kwaiyet spat soh dehn kuda mi bee bai dehnself.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Bot wahn lata peepl si wen Jeezas dehn lef ahn dehn rekonaiz dehn. Soh dehn ron gaahn pahn fut fahn aala di tong dehn, ahn dehn reech deh heda dehn.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Wen Jeezas gaahn shoa, ih si wahn big krowd ahn ih mi sari fi dehn bikaa dehn da-mi sayhn laik sheep weh noh ga nobadi fi main dehn. Soh ih gaahn hed ahn teech dehn lata ting.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 — ausente —
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Bot Jeezas aks dehn seh, “Wai unu noh feed dehn?”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 “Humoch bred unu ga?” Jeezas aks. “Goh chek si.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Den Jeezas mek di krowd sidong eena groops pahn di green graas.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Som a di groop mi ga fifti peepl, ahn sohn mi ga honjrid.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Den Jeezas mek di peepl dehn sidong pahn di graas. Ih tek di faiv bred ahn too fish ahn luk op da hevn ahn gi Gaad tanks ahn brok di bred. Den ih gi di disaipl dehn fi gi di peepl dehn. Ahn den ih shayr op di too fish monks dehn tu.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 — ausente —
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 — ausente —
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Da mi bowt faiv towzn man deh monks da krowd weh dehn feed deh da day.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Rait afta dat, Jeezas mek ih disaipl dehn get eena di boat ahn goh heda ahn da di neks said a di lagoon da Betsayda, wail hihn sen di krowd hoahn.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Wen Jeezas don sen di peepl dehn hoahn, ih gaan op pahn di mongtin gaahn pray.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Wen eevnin kohn, di boat mi deh midl a di lagoon, wail Jeezas mi deh hihn wan pahn lan.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ih noatis dat di disaipl dehn mi-di dig padl kaa di breez mi deh gens dehn. Bifoa day, Jeezas kohn tu dehn di waak pahn di waata tap. Ih mek fi waak rait paas di boat.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Den ih klaim eena di boat wid dehn, ahn di breez jrap! Dehn sidong deh laik dehn fool-fool di chrai mek sens a weh mi jos hapm.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Bikaa yu noa, eevn afta di mirakl wid di bred, dehn stil neva riyalaiz da mi hoo Jeezas. Dehn mi jos tu haad-hedid.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Wen dehn kraas oava di neks said a di lagoon, dehn gaahn shoa da Genesaret ahn anka di boat.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Az dehn gaahn shoa, di peepl dehn rekonaiz Jeezas.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Dehn ron gaahn spred di nyooz rong da hoal ayrya seh Jeezas kohn. Den dehn staat tu bring sik peepl pahn schrecha ahn dehn kehr dehn eniway wichpaa hihn mi deh.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Evriway ih gaan, weda da vilij er tong er lang di roadsaid, dehn kehr di sik peepl dehn owt eena di maakit ayrya dehn ahn bayg ahn fi mek dehn kud eevn toch di ej a ih kloaz. Ahn evri wan a dehn weh toch ahn geh heel.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.