Marcos 6
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA
1 Den Jeezas lef fahn Gyalilee ahn gaahn bak da ih hoamtong, ahn ih disaipl dehn gaahn lang wid ahn.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Den ih gaahn da di meetn plays pahn di Sabat ahn staat tu teech. Wahn lata peepl kudn bileev dehn ayz wen dehn yehr weh ih mi-di seh. Dehn aks wan anada seh, “Da weh dis man geh dehnya ting fram? Da weh hihn geh soh moch wizdom fram weh hihn ku du mirakl anaal?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Dis da noh di kyapmta? Dis da noh Mayri son? Ahn Jaymz, Joazef ahn Saiman ahn Joodas da noh fi hihn breda dehn? Ahn ih sista dehn noh deh rait ya wid wi?” Ahn dehn mi kwait ofendid sayka Jeezas.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Soh Jeezas tel dehn seh, “Da oanli da ih oan hoamtong, monks ih oan peepl dehn, ahn eena ih oan hows wahn prafit noh geh no rispek.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ih kudn du no mirakl deh, eksep heel wan ahn too sik peepl weh ih lay ih han pan.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ahn Jeezas mi sopraiz how di peepl dehn deh neva ga no fayt. Den ih gaan owt eena da ayrya di teech fahn vilij tu vilij.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ih kaal ih twelv disaipl dehn tu ahn, ahn ih gi dehn powa oava di eevl spirit dehn. Den ih sen dehn owt too-bai-too.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Dis da weh ih tel dehn fi du: “Unu noh fi kehr notn pahn di jerni eksep unu waakin stik. Ahn noh kehr notn fi eet, er no kitbag, ahn noh kehr no moni eena unu ways bag needa.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Unu ku wayr sandalz, bot noh kehr no ekschra kloaz.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Eni hows weh dehn welkom unu eena fi stay, stay deh til unu redi fi lef da tong deh.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ahn if di peepl dehn da eni vilij shoa unu bad fays, er if dehn noh waahn yehr weh unu ga fi seh, den wen unu di lef fahn deh, unu mos shayk aaf di dos fahn aafa unu fut az wahn sain gens dehn.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Soh di disaipl dehn gaan owt gaahn tel evribadi fi ton fahn dehn sin dehn.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Dehn jraiv owt deeman owta peepl, ahn put aliv ail pahn wahn lata sik peepl ahn heel dehn.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Now nyooz bowt Jeezas get eena King Herod ayz kaa evriway yu ton, peepl mi-di taak bowt ahn. Sohn peepl mi-di seh, “Dis da Jan di Baptis weh rayz op bak fahn di ded. Dats wai ih ku du aala dehn mirakl ahn soh.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Sohn ada wan seh, “Hihn da Ilaija.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Bot wen Herod yehr aala dis, ih seh, “Dis da di sayhn Jan di Baptis hoofa hed Ah mi chap aaf. Ahn now ih rayz op bak fahn di ded fi chroo!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Yu si, Herod seh dat kaa hihn mi marid tu Heroadyas, weh da-mi ih breda Filip waif. Jan mi tel ahn seh ih neva rait fi mek ih marid tu ih breda waif. Soh sayka pleez Heroadyas, Herod mi ares Jan ahn mek dehn tai ahn op ahn put ahn eena jayl.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Jan mi-di tel Herod seh, “Ih gens di laa fi mek yu marid tu yu breda waif.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 — ausente —
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 — ausente —
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ih mek wahn oat tu ahn, ahn pramis ahn seh, “Ah wahn gi yu eniting weh yu aks mi fa, op tu haaf a mi kingdom.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Di gyal gaahn aks ih ma, “Da weh Ah shuda aks fa?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ih ron bak ahn tel di king, “Ah waahn Jan di Baptis hed rait now pahn wahn chray!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Wel, Herod mi oanli sari bad, bot sayka di oat dehn weh ih mi mek, ahn sayka ih ges dehn, ih neva waahn brok ih werd tu di gyal.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Soh rait den ih sen wan a ih soalja dehn wid aadaz fi bring Jan hed. Soh di soalja gaan ahn chap aaf ih hed eena di jayl.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ih bring Jan hed pahn wahn chray ahn gi di gyal, ahn shee kehr it da ih ma.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Wen Jan disaipl dehn yehr weh hapm, dehn kohn fi di badi ahn beri ahn eena wahn toom.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Now di twelv disaipl weh Jeezas mi sen owt gyada rong ahn, ahn ripoat bak tu ahn bowt aal weh dehn mi du ahn weh dehn mi teech.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Sayka weh soh moch peepl mi-di op ahn dong tu dehn, ahn dehn mi haadli ga taim fi dehnself, noh eevn fi eet, Jeezas tel dehn seh, “Lesgoh tek wahn kwaiyet lee brayk wee wan, ahn geh sohn res.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Soh dehn gaahn fahn deh eena wahn boat da wahn kwaiyet spat soh dehn kuda mi bee bai dehnself.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Bot wahn lata peepl si wen Jeezas dehn lef ahn dehn rekonaiz dehn. Soh dehn ron gaahn pahn fut fahn aala di tong dehn, ahn dehn reech deh heda dehn.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Wen Jeezas gaahn shoa, ih si wahn big krowd ahn ih mi sari fi dehn bikaa dehn da-mi sayhn laik sheep weh noh ga nobadi fi main dehn. Soh ih gaahn hed ahn teech dehn lata ting.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 — ausente —
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Bot Jeezas aks dehn seh, “Wai unu noh feed dehn?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 “Humoch bred unu ga?” Jeezas aks. “Goh chek si.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Den Jeezas mek di krowd sidong eena groops pahn di green graas.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Som a di groop mi ga fifti peepl, ahn sohn mi ga honjrid.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Den Jeezas mek di peepl dehn sidong pahn di graas. Ih tek di faiv bred ahn too fish ahn luk op da hevn ahn gi Gaad tanks ahn brok di bred. Den ih gi di disaipl dehn fi gi di peepl dehn. Ahn den ih shayr op di too fish monks dehn tu.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 — ausente —
42 Todos comeram e se fartaram;
43 — ausente —
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Da mi bowt faiv towzn man deh monks da krowd weh dehn feed deh da day.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Rait afta dat, Jeezas mek ih disaipl dehn get eena di boat ahn goh heda ahn da di neks said a di lagoon da Betsayda, wail hihn sen di krowd hoahn.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Wen Jeezas don sen di peepl dehn hoahn, ih gaan op pahn di mongtin gaahn pray.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Wen eevnin kohn, di boat mi deh midl a di lagoon, wail Jeezas mi deh hihn wan pahn lan.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ih noatis dat di disaipl dehn mi-di dig padl kaa di breez mi deh gens dehn. Bifoa day, Jeezas kohn tu dehn di waak pahn di waata tap. Ih mek fi waak rait paas di boat.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Den ih klaim eena di boat wid dehn, ahn di breez jrap! Dehn sidong deh laik dehn fool-fool di chrai mek sens a weh mi jos hapm.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Bikaa yu noa, eevn afta di mirakl wid di bred, dehn stil neva riyalaiz da mi hoo Jeezas. Dehn mi jos tu haad-hedid.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Wen dehn kraas oava di neks said a di lagoon, dehn gaahn shoa da Genesaret ahn anka di boat.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Az dehn gaahn shoa, di peepl dehn rekonaiz Jeezas.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Dehn ron gaahn spred di nyooz rong da hoal ayrya seh Jeezas kohn. Den dehn staat tu bring sik peepl pahn schrecha ahn dehn kehr dehn eniway wichpaa hihn mi deh.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Evriway ih gaan, weda da vilij er tong er lang di roadsaid, dehn kehr di sik peepl dehn owt eena di maakit ayrya dehn ahn bayg ahn fi mek dehn kud eevn toch di ej a ih kloaz. Ahn evri wan a dehn weh toch ahn geh heel.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.