Marcos 5

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Dis man yoostu liv eena di bering grong ahn ih mi soh owta kanchroal dat nobadi neva deh weh kuda tai ahn op, noh eevn wid chayn.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Kaa lata taim dehn wuda chayn op ih han dehn ahn put aiyan ban rong ih fut dehn, bot ih wuda jos bos op di chayn dehn ahn brok op di aiyan ban dehn eena peesiz. Nobadi neva schrang nof fi hoal ahn dong.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Aal owaz a di day ahn nait ih yoostu wanda bowt monks di grayv dehn ahn ron wail eena di hil dehn, di baal owt ahn kot op ihself wid shaap stoan.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Wen ih sait Jeezas fahn faar, ih ron kohn chroa ihself dong fronta ahn.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Den di eevl spirit hala haad-wan pahn tap a ih vais, “Jeezas, weh da di Son a di moas hai Gaad, da weh yoo waahn wid mee? Ah bayg yu pleez, fi Gaad sayk, noh taacha mi!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ih seh dat kaa Jeezas mi seh tu ahn, “Yoo eevl spirit, kom owta dis man!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jeezas aks ahn seh, “Da weh yoo nayhn?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Den di eevl spirit dehn bayg ahn oava ahn oava noh fi sen dehn sohnweh faar fahn deh.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Now, wahn lata pig mi-di feed pahn di hilsaid bai di lagoon da sayhn taim deh,
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 ahn di deeman dehn bayg Jeezas seh, “Pleez sen wi eena dehn pig deh noh?”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jeezas tel dehn dehn ku goh, ahn di deeman dehn kom owta di man ahn gaan eena di pig dehn, ahn di hoal bonch a dehn, bowt too towzn, rosh dong di said a di hil weh mi wel ahn hai, ahn aala dehn jrap eena di lagoon ahn jrongdid.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Di man dehn weh mi-di main di pig dehn ron gaahn tel evribadi eena di tong ahn aal oava di konchrisaid weh mi hapm, ahn soh evribadi ron kohn si fi dehnself.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Wen dehn gaahn da Jeezas, dehn fain di man weh mi ga aala dehn eevl spirit eena ahn rait deh di sidong. Wen dehn si dat ih mi gat aan kloaz, ahn ih mi ga ih gud gud sens, dehn geh frayd.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Dehn wan weh mi si how di hoal ting mi hapm tel evribadi how di man weh mi ga di eevl spirit dehn mi geh kyoar, ahn dehn tel dehn bowt weh mi hapm tu di pig dehn tu.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Den di krowd staat tu bayg Jeezas fi lef fahn fi dehn dischrik.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Soh Jeezas get bak eena di boat fi goh. Di man weh Jeezas mi jos jraiv owt di eevl spirit dehn owta bayg ahn fi mek ih goh lang wid ahn.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Bot Jeezas seh, “No, Ah waahn yu goh bak tu yu faamli ahn tel dehn aala di gud ting dehn weh di Laad du fi yu ahn how ih ga mersi pahn yu.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Soh di man lef ahn gaahn da di ayrya weh nayhn Dekapolis ahn tel evribadi aal weh Jeezas mi du far ahn, ahn di peepl dehn kuda mi skaysli bileev it.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Wen Jeezas gaahn bak kraas di ada said a di lagoon eena di boat, wahn big krowd gyada rong ahn bai di waatasaid.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 — ausente —
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 — ausente —
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Soh Jeezas gaahn wid ahn. Ahn wahn lata peepl mi-di fala ahn, ahn dehn mi-di krowd een pan ahn.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Wahn laydi weh mi-di chrobl wid hemrij fi twelv yaaz mi deh eena di krowd.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Shee mi deh fahn dakta tu dakta di chrai geh beta til aal ih moni don, ahn insteda geh beta ih jos geh wos.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Shee mi geh fi yehr bowt Jeezas. Ahn soh ih kom op bihain Jeezas eena di krowd ahn toch ih kloaz,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 sayka weh ih seh tu ihself, “If Ah kuda eevn jos toch fi hihn kloaz, Ah wahn geh heel.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ahn sayhn taim di bleedn stap, ahn ih mi noa seh eena ih oan badi dat shee neva sik agen.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Az ih hapm, Jeezas riyalaiz seh powa gaan owta ahn, soh ih luk rong ahn ih aks, “Hoo toch mi kloaz?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Di disaipl dehn seh, “Wid aala dis krowd di shub op gens yu, how yoo ku aks da hoo toch yu?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Bot Jeezas stodi mi-di luk rong fi si da hoo mi toch ahn.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Di laydi mi ful wel noa weh mi hapm tu ahn, soh ih kohn di chrimbl ahn chroa ihself da Jeezas fut ahn tel ahn di chroot bowt evriting weh ih du.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jeezas tel ahn seh, “Daata, sayka yu fayt, yu geh heel. Goh ahn noh wori bowt notn. Yu free fahn yu sofarin now.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Wail Jeezas stil mi-di taak tu di laydi, sohn man fahn Jairos hows kohn ahn seh, “Yu daata don ded, soh noh bada di teecha agen.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Bot Jeezas neva stodi dehn; ih tel Jairos seh, “Noh wori, jos ga fayt.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 — ausente —
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 — ausente —
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Soh ih gaan eensaid ahn aks dehn seh, “Wai aala dis moanin ahn kraiyin? Di lee gyal noh ded; ih oanli di sleep!”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Wen Jeezas seh dat, dehn staat tu laaf aata ahn. Ih ron aala dehn owta di hows, den ih kehr di lee gyal ma ahn pa, ahn di chree disaipl dehn lang wid ahn eena di room weh di lee gyal mi lay owt.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Den Jeezas hoal di lee gyal bai ih han ahn ih seh tu ahn, “Talita Kumi.” Dat meen “Lee gyal, get op!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Rait away di gyal get op ahn staat tu waak rong! Ih mi twelv yaaz oal. Ih pa ahn ih ma kuda haadli bileev dehn aiy.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jeezas gi dehn schrik aadaz noh fi tel nobadi bowt it, ahn ih tel dehn fi gi di lee gyal sohnting fi eet.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.