Marcos 5

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Dis man yoostu liv eena di bering grong ahn ih mi soh owta kanchroal dat nobadi neva deh weh kuda tai ahn op, noh eevn wid chayn.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kaa lata taim dehn wuda chayn op ih han dehn ahn put aiyan ban rong ih fut dehn, bot ih wuda jos bos op di chayn dehn ahn brok op di aiyan ban dehn eena peesiz. Nobadi neva schrang nof fi hoal ahn dong.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Aal owaz a di day ahn nait ih yoostu wanda bowt monks di grayv dehn ahn ron wail eena di hil dehn, di baal owt ahn kot op ihself wid shaap stoan.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Wen ih sait Jeezas fahn faar, ih ron kohn chroa ihself dong fronta ahn.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Den di eevl spirit hala haad-wan pahn tap a ih vais, “Jeezas, weh da di Son a di moas hai Gaad, da weh yoo waahn wid mee? Ah bayg yu pleez, fi Gaad sayk, noh taacha mi!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ih seh dat kaa Jeezas mi seh tu ahn, “Yoo eevl spirit, kom owta dis man!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Jeezas aks ahn seh, “Da weh yoo nayhn?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Den di eevl spirit dehn bayg ahn oava ahn oava noh fi sen dehn sohnweh faar fahn deh.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Now, wahn lata pig mi-di feed pahn di hilsaid bai di lagoon da sayhn taim deh,
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 ahn di deeman dehn bayg Jeezas seh, “Pleez sen wi eena dehn pig deh noh?”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jeezas tel dehn dehn ku goh, ahn di deeman dehn kom owta di man ahn gaan eena di pig dehn, ahn di hoal bonch a dehn, bowt too towzn, rosh dong di said a di hil weh mi wel ahn hai, ahn aala dehn jrap eena di lagoon ahn jrongdid.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Di man dehn weh mi-di main di pig dehn ron gaahn tel evribadi eena di tong ahn aal oava di konchrisaid weh mi hapm, ahn soh evribadi ron kohn si fi dehnself.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Wen dehn gaahn da Jeezas, dehn fain di man weh mi ga aala dehn eevl spirit eena ahn rait deh di sidong. Wen dehn si dat ih mi gat aan kloaz, ahn ih mi ga ih gud gud sens, dehn geh frayd.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Dehn wan weh mi si how di hoal ting mi hapm tel evribadi how di man weh mi ga di eevl spirit dehn mi geh kyoar, ahn dehn tel dehn bowt weh mi hapm tu di pig dehn tu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Den di krowd staat tu bayg Jeezas fi lef fahn fi dehn dischrik.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Soh Jeezas get bak eena di boat fi goh. Di man weh Jeezas mi jos jraiv owt di eevl spirit dehn owta bayg ahn fi mek ih goh lang wid ahn.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Bot Jeezas seh, “No, Ah waahn yu goh bak tu yu faamli ahn tel dehn aala di gud ting dehn weh di Laad du fi yu ahn how ih ga mersi pahn yu.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Soh di man lef ahn gaahn da di ayrya weh nayhn Dekapolis ahn tel evribadi aal weh Jeezas mi du far ahn, ahn di peepl dehn kuda mi skaysli bileev it.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Wen Jeezas gaahn bak kraas di ada said a di lagoon eena di boat, wahn big krowd gyada rong ahn bai di waatasaid.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 — ausente —
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Soh Jeezas gaahn wid ahn. Ahn wahn lata peepl mi-di fala ahn, ahn dehn mi-di krowd een pan ahn.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Wahn laydi weh mi-di chrobl wid hemrij fi twelv yaaz mi deh eena di krowd.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Shee mi deh fahn dakta tu dakta di chrai geh beta til aal ih moni don, ahn insteda geh beta ih jos geh wos.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Shee mi geh fi yehr bowt Jeezas. Ahn soh ih kom op bihain Jeezas eena di krowd ahn toch ih kloaz,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 sayka weh ih seh tu ihself, “If Ah kuda eevn jos toch fi hihn kloaz, Ah wahn geh heel.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ahn sayhn taim di bleedn stap, ahn ih mi noa seh eena ih oan badi dat shee neva sik agen.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Az ih hapm, Jeezas riyalaiz seh powa gaan owta ahn, soh ih luk rong ahn ih aks, “Hoo toch mi kloaz?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Di disaipl dehn seh, “Wid aala dis krowd di shub op gens yu, how yoo ku aks da hoo toch yu?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Bot Jeezas stodi mi-di luk rong fi si da hoo mi toch ahn.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Di laydi mi ful wel noa weh mi hapm tu ahn, soh ih kohn di chrimbl ahn chroa ihself da Jeezas fut ahn tel ahn di chroot bowt evriting weh ih du.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jeezas tel ahn seh, “Daata, sayka yu fayt, yu geh heel. Goh ahn noh wori bowt notn. Yu free fahn yu sofarin now.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Wail Jeezas stil mi-di taak tu di laydi, sohn man fahn Jairos hows kohn ahn seh, “Yu daata don ded, soh noh bada di teecha agen.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Bot Jeezas neva stodi dehn; ih tel Jairos seh, “Noh wori, jos ga fayt.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 — ausente —
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 — ausente —
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Soh ih gaan eensaid ahn aks dehn seh, “Wai aala dis moanin ahn kraiyin? Di lee gyal noh ded; ih oanli di sleep!”
39 Ao entrar, disse:
40 Wen Jeezas seh dat, dehn staat tu laaf aata ahn. Ih ron aala dehn owta di hows, den ih kehr di lee gyal ma ahn pa, ahn di chree disaipl dehn lang wid ahn eena di room weh di lee gyal mi lay owt.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Den Jeezas hoal di lee gyal bai ih han ahn ih seh tu ahn, “Talita Kumi.” Dat meen “Lee gyal, get op!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Rait away di gyal get op ahn staat tu waak rong! Ih mi twelv yaaz oal. Ih pa ahn ih ma kuda haadli bileev dehn aiy.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Jeezas gi dehn schrik aadaz noh fi tel nobadi bowt it, ahn ih tel dehn fi gi di lee gyal sohnting fi eet.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.