Lucas 24

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Soon-wan di Sondeh maanin, di laydi dehn tek di sweet aintment dehn weh dehn mi fiks ahn dehn gaahn da Jeezas toom.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Dehn fain owt dat sohnbadi mi don roal weh di stoan fahn fronta di toom.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ahn wen dehn gaan eensaid, dehn neva fain di Laad Jeezas badi ataal.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Wail dehn stil mi-di wanda egzakli weh gaan aan, sodn-wan too man mi dehdeh di stan op saida dehn. Dehn kloaz mi soh wait til ih hat di laydi dehn aiy anaal.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Weh di laydi dehn mi soh fraitn, dehn hori bow dong fronta di man dehn til dehn fays toch di grong. Bot di man dehn aks dehn seh, “Wai unu di luk fi sohnbadi weh livin monks peepl weh ded?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Hihn noh deh ya; hihn don rayz op bak fahn di ded! Memba weh ih mi tel unu wail ih mi stil deh wid unu da Gyalilee?
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Ih mi seh, ‘Di Son a Man wahn hafu geh han oava tu sohn wikid man weh wahn kroosifai ahn. Ahn chree dayz layta ih wahn rayz op bak fahn di ded.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Den di laydi dehn mi jos memba dat Jeezas mi seh dat fi chroo.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 — ausente —
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 — ausente —
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Bot di disaipl dehn neva bileev wan ting weh di laydi dehn mi tel dehn, kaa ih mi song laik mek-op stoari.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 [Bot Peeta get op ahn ron gaahn da Jeezas toom. Ih ben dong ahn luk eensaid ahn ih si di loan pees a linin klaat dehn weh dehn mi rap op Jeezas wid. Peeta lef fahn di toom di wanda tu ihself weh mi hapm.]Di toom afta Jeezas rayz op bak|src="21_LB00329B.TIF" size="col" loc="2 columns" ref="24:12"
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Now da sayhn day, too man weh doz fala Jeezas mi-di waak gwehn da wahn vilij weh nayhn Emayos, weh mi deh bowt sebm mailz fahn Jeroosalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Dehn mi-di taak tu wan anada bowt aal weh mi hapm.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Wail dehn mi-di taak ahn diskoas bowt evriting, Jeezas ihself kom op ahn staat tu waak lang wid dehn.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Bot Gaad mek it soh dat dehn neva rekonaiz ahn.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Jeezas aks dehn seh, “Da weh unu di taak bowt wail unu waak lang?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Den wan a dehn weh mi nayhn Kliyopas ansa ahn seh, “Yoo da mosi di oanli persn fahn Jeroosalem weh noh noa weh aal mi hapm dehsoh dehn paas fyoo dayz.”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Jeezas aks dehn seh, “Wai, weh kaina ting hapm deh?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Den fi wee cheef prees dehn ahn di Jooish leeda dehn mek di Roaman govna sentens ahn tu det ahn kroosifai ahn.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Wee mi-di hoap dat hihn mi wahn bee di Wan weh mi wahn free Izrel, bot da don chree dayz sins aala dis hapm.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Som a dehn wan weh mi deh wid wi gaahn da di toom ahn fain it jos laik how di laydi dehn mi seh, bot dehn neva si Jeezas ihself.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Den Jeezas seh tu di too man dehn, “Aiy, da how unu soh simpl, ahn wai ih soh haad fi unu bileev aal weh di oal taim prafit dehn mi seh?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Unu neva noa seh dat di Krais mi hafu sofa fos, ahn den ih wahn bee taim fi hihn geh fi hihn gloari?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Den Jeezas eksplayn evriting weh rait dong eena di Skripcha bowt ihself tu dehn. Ih staat fahn weh Moaziz mi rait, den aala di ada prafit dehn kohn rait dong.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Az dehn mi-di kohn kloas tu di vilij weh dehn mi gwehn, Jeezas waak heda dehn lee bit ahn du laik ih mi gwehn aan ferda.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Bot di too man dehn bayg ahn haad seh, “Stay wid wi noh? Eevnin soon kohn, ahn di day nayli don.” Soh Jeezas gaahn gaahn stay wid dehn.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Wen Jeezas mi-di sidong rong di taybl wid dehn, ih tek wahn bred, ih bles it ahn brok it, ahn den ih gi dehn fi eet.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Sodn-wan dehn mi riyalaiz da-mi hoo hihn; ahn sayhn taim Jeezas disapyaa fahn fronta dehn.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Di man dehn seh tu wan anada, “Bwai, yoo neva feel wahn waam feelin eena yu haat wen ih mi-di taak tu wi pahn di road, wen ih mi-di eksplayn di Skripcha tu wi?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Di too man dehn get op sayhn taim ahn gaahn bak da Jeroosalem. Dehn fain di ilebm apasl dehn wehpaa dehn mi gyada wid di res a dehn groop.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Dehn tel di too man dehn, “Di Laad kohn bak fahn di ded fi chroo! Ih apyaa tu Saiman Peeta!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Den di too man dehn tel dehn weh mi hapm pahn di way tu Emayos, how dehn mi rekonaiz Jeezas wen ih brok di bred.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Wail dehn mi-di taak bowt weh mi hapm, Jeezas ihself stan op monks dehn ahn seh, “Pees deh wid unu!”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Dehn mi oanli fraitn, ahn dehn mi tink seh dat dehn mi-di si goas!
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Jeezas aks dehn seh, “Wai unu di wori unuself? Wai unu neva bileev eena unu haat?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Luk pahn mi han ahn fut dehn. Si, da mee! Toch mi ahn si. Wahn goas noh ga flesh ahn boan laik weh unu si Ai ga.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 [Wen ih seh dat, ih shoa dehn ih han ahn ih fut dehn.]
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Di apasl dehn mi oanli sopraiz ahn dehn mi feel glad dat Jeezas neva ded agen, bot dehn stil neva soh bileev, soh Jeezas aks dehn seh, “Unu ga eniting ya fi eet?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Dehn gi ahn wahn pees a gril fish,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 ahn ih tek it ahn eet it rait fronta dehn.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Jeezas tel dehn seh, “Dis da weh Ah mi tel unu wail Ah mi stil deh wid unu: Evriting hafu hapm weh rait dong bowt mi—evriting weh Moaziz ahn di prafit dehn mi rait, ahn weh rait eena Saamz.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Den Jeezas eksplayn tu dehn soh dat dehn kuda mi andastan weh di Skripcha seh.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ih tel dehn seh, “Dis da weh rait eena di Skripcha: Di Krais wahn sofa, ahn den ih wahn rayz op bak fahn di ded chree dayz aftawodz.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Staatin fahn Jeroosalem, den tu aala di ada nayshan dehn, dehn wahn preech dat eena fi hihn naym Gaad wahn fagiv evribadi weh ton fahn dehn sin dehn.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Unu deh ya fi witnis aala dehnya ting weh hapm.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ah wahn sen di Hoali Spirit weh mi Faada eena hevn mi pramis unu. Bot stay da di siti til powa fahn hevn kohn dong pahn unu.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Den Jeezas leed dehn owt az faar az Betani, ahn den ih lif op ih han dehn ahn bles dehn.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wail ih mi-di bles dehn, ih lef dehn ahn Gaad kehr ahn op da hevn.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Den dehn wership ahn, ahn den dehn gaahn bak da Jeroosalem ahn dehn oanli mi feel glad.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Afta dat dehn mi aalwayz deh da di templ di prayz Gaad.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.