Lucas 19
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs BKJ
1 — ausente —
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 — ausente —
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Hihn mi waahn si hoo da-mi dis Jeezas, bot ih mi soh shaat ih kudn si ahn chroo di lata peepl dehn.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Soh ih ron hed ahn ih klaim op pahn wahn sikamoa fig chree fi si ahn kaa Jeezas mi wahn paas rait deh.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Wen Jeezas reech wehpaa Zakeeyos mi deh, ih luk op eena di chree ahn seh tu ahn, “Zakeeyos, hori op ahn kohn dong, kaa Ah wahn hafu stay da yu hows tudeh.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Soh ih hori op ahn kohn dong kaa ih mi oanli tu glad fi mek Jeezas stay da ih hows.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Wen di peepl dehn si dis, dehn staat tu grombl ahn seh, “Ih gaahn gaahn stay da wahn sina hows!”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Bot Zakeeyos stan op ahn seh tu Jeezas, “Yu noa wat, Laad? Ah wahn gi haaf a aal weh Ah ga tu di poa, ahn if Ah oava chaaj peepl pahn taks, Ah wahn gi dehn bak foa taim weh Ah chaaj dehn.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jeezas ansa ahn seh, “Tudeh tudeh Gaad wahn fagiv dis man ahn ih famili kaa ih bileev Gaad jos laik how ih grayt-grayt-grayt-granfaada Aybraham mi bileev ahn.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Yu si, di Son a Man kohn fi luk fi dehn wan weh laas soh dat ih ku sayv dehn.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Wail di peepl dehn mi-di lisn tu dis, Jeezas gaan aan fi tel dehn wahn parabl. Ih mi deh kloas Jeroosalem, ahn di peepl dehn don mi-di tink dat Gaad mi wahn kohn set op ih kingdom wen dehn reech deh.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Soh ih seh, “Wahn man weh mi hai op eena sosaiyati gaahn da farin soh dat dehn ku mek ahn king, ahn den ih mi wahn kohn bak.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Soh bifoa ih gaan, ih kaal ten a ih servant dehn ahn gi eech a dehn di sayhn amonk a moni. Ih tel dehn seh, ‘Ah waahn unu inves dis moni fi mi til Ah kohn bak.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Bot ih oan peepl dehn mi hayt ahn, soh dehn sen sohn peepl da di konchri weh ih mi gwehn fi tel dehn seh, ‘Wee noh waahn dis man bee fi wee king ataal!’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Bot ih ton king eniway ahn ih kohn bak hoahn. Den ih sen fi di servant dehn weh ih mi gi di moni tu, fi fain owt weh kaina prafit dehn mek.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Di fos wan seh, ‘Si, sa? Ai dobl di moni weh yoo gi mee!’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Di king seh, ‘Yu du gud! Yu da wahn gud servant! Yu shoa mi seh yu ku handl lee bit a moni, soh Ah wahn put yu in chaaj a ten siti.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Di sekant wan kohn ahn seh, ‘Maasta, yu si di moni weh yu mi gi mi? Wel, Ah mek haaf a di amonk moa pahn tap a it!’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Di king tel ahn seh, ‘Aarait, yoo tek chaaj a faiv siti den.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Den wahn nada servant kohn ahn seh, ‘Sa, si yu moni ya. Ah rap it op eena wahn hanki ahn haid it.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ah mi frayd fi yu kaa yoo da wahn haad man. Yu tek owt weh yu neva put een, ahn yu reep wehpaa yu neva plaant.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Di king tel ahn seh, ‘Ah wahn joj yu bai weh yu seh, yu wikid servant yu! Yu mi noa dat Ai da wahn haad man weh tek owt weh Ah noh put een, an Ah reep weh Ah noh plaant.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Wai yu neva put mi moni da bank den? Ah kuda mi at lees kalek inchres pan it wen Ah kohn bak.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Den ih tel dehn wan weh mi deh rong, ‘Tek weh di moni weh Ah mi gi hihn, ahn gi di wan weh dobl ih moni!’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Dehn tel ahn seh, ‘Bot sa, hihn don ga wahn lat aredi.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Den di king seh, ‘Ah di tel yu dat evribadi weh don ga, wahn geh moa, bot fi dehn wan weh noh ga notn, eevn weh dehn ga wahn geh tek weh fahn dehn.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Bot aal laik dehn wan weh noh laik mi, ahn neva waahn mek Ah bee king oava dehn, bring dehn ahn kil dehn rait ya fronta mi.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Wen Jeezas don seh aala dehn ting, ih gaahn hed fi goh op da Jeroosalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Wen ih mi nayli reech Betfayj ahn Betani weh da-mi too vilij weh mi deh bai di hil weh nayhn di Mongt a Alivz, ih sen too a ih disaipl dehn hed ahn ih tel dehn seh,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Unu goh da di vilij weh deh lee wayz hed. Az unu get deh, unu wahn fain wahn yong dongki tai op weh nobadi neva raid pahn yet. Loos ahn, ahn bring ahn ya.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 If enibadi aks unu wai unu di loos ahn, tel dehn di Laad need ahn.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Soh dehn gaan ahn fain di dongki jos laik how Jeezas mi tel dehn.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Wen dehn mi-di loos ahn, di oana dehn seh, “Ey! Da weh unu di loos da dongki fa?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Dehn seh, “Di Laad need ahn.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Soh dehn bring ahn tu Jeezas, ahn chroa dehn jakit ahn ting pahn di dongki bak ahn mek Jeezas sidong pan it.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Az ih mi-di goh lang, di peepl dehn jos staat tu chroa dong dehn jakit ahn ting pahn di road fi mek Jeezas raid pan.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Az soon az ih mi-di geh kloas tu di road weh goh dong fahn di Mongt a Alivz tu Jeroosalem, di hoal krowd a peepl weh mi-di fala ahn staat tu mek lata naiz di prayz Gaad, sayka aala di mirakl dehn weh dehn mi si Jeezas du. Dehn hala:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Gaad bles di king
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Bot som a di Farisee dehn weh mi deh eena di krowd seh, “Teecha, mek dehn peepl weh di fala yu stap seh dehn ting, hyaa!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Bot Jeezas tel dehn seh, “If dehn shet op, den di stoan dehn wahn staat tu hala!”Jeroosalem ahn Gaad templ|src="18_HK00379B.TIF" size="col" ref="19:41-42"
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Now az dehn mi-di geh kloas Jeroosalem, Jeezas si di siti ahn ih staat tu baal oava it.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ih seh, “Aiy Jeroosalem, da wahn piti unu noh noa weh wuda gi unu pees tudeh day, bot now pees di haid fahn unu.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Di day wahn kohn wen yu enimi dehn wahn bil wahn waal rong yu ahn fens yu een; dehn wahn kloaz een pahn yu pahn aal said.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Dehn wahn mash yu dong tu di grong ahn kil yu pikni dehn weh deh baka di waal. Dehn noh eevn wahn mek wan stoan lef pahn tap a di ada wan, kaa wen Gaad mi kohn fi sayv unu, unu neva pay ahn no main.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Den Jeezas gaahn da di templ yaad ahn wail owt aala dehn wan weh mi-di bai ahn sel eena di yaad.Jeezas ton oava di moni chaynja dehn taybl|src="19_LB00316B.TIF" size="col" loc="2 columns" ref="19:45-46"
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ih tel dehn seh, “Di Skripcha seh, ‘Mai hows sopoas tu bee wahn plays fi pray,’ bot unu ton ahn intu ‘wahn hengowt fi teef.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Afta dat ih staat tu teech evri day eena di templ, bot di cheef prees dehn, ahn dehn wan weh teech di Jooish Laa, lang wid di peepl dehn leeda dehn mi-di luk fi wahn way how fi kil ahn.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Bot dehn kudn fain no way fi du it kaa di peepl dehn mi-di lisn wid aal dehn ayz tu evriting weh ih mi ga fi seh.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.