Lucas 15
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA
1 Now aala di man dehn weh kalek taks ahn sohn ada sina dehn staat tu jraa op kloas tu Jeezas fi lisn tu ahn.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bot sohn Farisee ahn dehn wan weh teech di Laa mi-di grombl seh, “Disya man hihn oanli ku miks op wid di sina dehn, sa. Ih eevn eet lang wid dehn.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Soh Jeezas tel dehn dis stoari. Ih seh,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Sopoaz wan a unu mi ga wahn honjrid sheep ahn den yu laas wan a dehn. Yu noh tink dat yu wuda lef di nainti-nain weh yu ga eena di paascha ahn goh luk fi di wan weh laas til yu fain ahn?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ahn wen yu fain ahn, yu wahn oanli feel gud! Yu wahn put ahn pahn yu shoalda ahn bring ahn hoahn.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Wen yu reech hoahn, yu wahn kaal aala yu nayba dehn ahn tel dehn seh, ‘Kohn selibrayt wid mi kaa Ah fain mi sheep weh Ah mi laas.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ah di tel yu, da rait soh ih wahn stay da hevn; moa rijaisin wahn deh oava wan sina weh ton fahn dehn sin dehn, dan nainti-nain a dehn wan weh gud, weh don ton fahn dehn sin dehn aredi.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Er sopoaz wahn laydi mi ga ten silva kain ahn den ih laas wan a dehn. Yoo noh tink shee wuda lait wahn lamp ahn sweep di hows, ahn saach aal bowt til ih fain it?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ahn wen ih fain it, ih wahn kaal aala ih fren ahn nayba dehn tugeda ahn tel dehn seh, ‘Kohn selibrayt wid mi kaa Ah fain di kain weh Ah mi laas.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ah di tel unu, sayhn way lata rijaisin wahn deh fronta Gaad aynjel dehn wen eevn wan sina ton fahn ih sin dehn.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Den Jeezas seh, “Dehn mi ga dis man weh mi ga too son.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Di yonga wan kohn tu ih pa ahn seh, ‘Pa, gi mee fi mee shayr a di legisi.’ Soh ih pa shayr op aal weh ih mi ga bitween di too bwai dehn.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Sohn dayz layta, di yonga son put tugeda aala weh ih mi gat, ahn gaahn da wahn nada konchri faar fahn hoahn, ahn wen ih get deh, ih ways owt aala ih moni pahn aal kaina doti livin.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ahn afta ih don ways owt aala ih moni, tingz geh soh bad deh dat peepl mi-di ded fi hongri, ahn hihn staat tu feel di lik tu.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Soh ih gaahn werk fi wan a di peepl dehn fahn deh weh sen ahn da ih faam fi main pig.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Di bwai geh soh hongri dat ih akchwali mi-di tink bowt eet di food weh di pig dehn mi-di eet, bot nobadi neva gi ahn notn.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ahn wen ih kech op ihself, ih seh, ‘Luk humoch ting dehn peepl weh di werk fi mai pa ga fi eet. Dehn ga nof fi stoan daag wid, an Ai deh ya soh di ded fi hongri.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ah wahn get op ahn goh bak tu mi pa, an Ah wahn tel ahn: Pa, Ah mi sin gens Gaad an Ah sari fi weh Ah du yoo tu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Noh kaal mi yu son nohmoh kaa Ah noh gud fi notn. Mek Ah bee laik wan a dehn man weh werk fi yu.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Soh ih get op ahn gaahn bak da ih pa.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Bot di bwai tel ahn seh, ‘Pa, Ah mi sin gens Gaad an Ah sari fi weh Ah du yoo tu. Noh kaal mi yu son nohmoh kaa Ah noh gud fi notn.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Bot ih pa tel di servant dehn, ‘Mikays ahn bring di bes soot a kloaz ahn put it pan ahn. Put wahn ring pahn ih finga ahn put aan shooz pahn ih fut.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Bring di kyaaf weh wi mi-di fatn op, ahn kil it mek wi eet ahn selibrayt.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Dis da mai son weh mi gud az ded, bot ih kohn bak tu laif. Ih mi laas, bot now wi gat ahn bak.’ Soh dehn staat tu paati.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Now di oalda son mi deh da di plantayshan. Az ih mi-di reech hoahn, ih yehr myoozik ahn ih si peepl di daans.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Soh ih kaal wan a di servant dehn ahn aks ahn seh, ‘Da weh di goh aan een deh?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ih tel ahn seh, ‘Yu breda kohn bak hoahn, ahn soh yu pa kil di kyaaf weh wi mi-di fatn op, sayka weh ih kohn bak sayf ahn song.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Di oalda breda geh soh beks, ih rifyooz fi goh eena di hows. Soh ih pa gaan owt fi koaks ahn fi kom een.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Bot ih ansa ih pa ahn seh, ‘Fi soh lang Ai deh ya di slayv fi yoo, an Ah neva yet gaahn gens weh yu tel mi. Yu neva wan taim seh mek yu gi mi wahn lee yong goat mek Ah ga wahn lee paati wid mi fren dehn.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Bot wen fi yoo son hihn kohn hoahn, weh don ways owt aala yu moni pahn doti livin ahn ting, yu ron gaahn kil di speshal kyaaf weh wi mi-di fatn op!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Bot ih pa seh tu ahn, ‘Son, yoo aalwayz deh wid mi, ahn evriting weh Ah ga da fi yoo.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Soh wi mi hafu feel gud ahn selibrayt bikaa fi yoo breda weh mi gud az ded kohn bak tu laif. Ih mi laas ahn wi get ahn bak.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.