Lucas 15
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARIB
1 Now aala di man dehn weh kalek taks ahn sohn ada sina dehn staat tu jraa op kloas tu Jeezas fi lisn tu ahn.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bot sohn Farisee ahn dehn wan weh teech di Laa mi-di grombl seh, “Disya man hihn oanli ku miks op wid di sina dehn, sa. Ih eevn eet lang wid dehn.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Soh Jeezas tel dehn dis stoari. Ih seh,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Sopoaz wan a unu mi ga wahn honjrid sheep ahn den yu laas wan a dehn. Yu noh tink dat yu wuda lef di nainti-nain weh yu ga eena di paascha ahn goh luk fi di wan weh laas til yu fain ahn?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ahn wen yu fain ahn, yu wahn oanli feel gud! Yu wahn put ahn pahn yu shoalda ahn bring ahn hoahn.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Wen yu reech hoahn, yu wahn kaal aala yu nayba dehn ahn tel dehn seh, ‘Kohn selibrayt wid mi kaa Ah fain mi sheep weh Ah mi laas.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ah di tel yu, da rait soh ih wahn stay da hevn; moa rijaisin wahn deh oava wan sina weh ton fahn dehn sin dehn, dan nainti-nain a dehn wan weh gud, weh don ton fahn dehn sin dehn aredi.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Er sopoaz wahn laydi mi ga ten silva kain ahn den ih laas wan a dehn. Yoo noh tink shee wuda lait wahn lamp ahn sweep di hows, ahn saach aal bowt til ih fain it?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ahn wen ih fain it, ih wahn kaal aala ih fren ahn nayba dehn tugeda ahn tel dehn seh, ‘Kohn selibrayt wid mi kaa Ah fain di kain weh Ah mi laas.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ah di tel unu, sayhn way lata rijaisin wahn deh fronta Gaad aynjel dehn wen eevn wan sina ton fahn ih sin dehn.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Den Jeezas seh, “Dehn mi ga dis man weh mi ga too son.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Di yonga wan kohn tu ih pa ahn seh, ‘Pa, gi mee fi mee shayr a di legisi.’ Soh ih pa shayr op aal weh ih mi ga bitween di too bwai dehn.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Sohn dayz layta, di yonga son put tugeda aala weh ih mi gat, ahn gaahn da wahn nada konchri faar fahn hoahn, ahn wen ih get deh, ih ways owt aala ih moni pahn aal kaina doti livin.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ahn afta ih don ways owt aala ih moni, tingz geh soh bad deh dat peepl mi-di ded fi hongri, ahn hihn staat tu feel di lik tu.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Soh ih gaahn werk fi wan a di peepl dehn fahn deh weh sen ahn da ih faam fi main pig.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Di bwai geh soh hongri dat ih akchwali mi-di tink bowt eet di food weh di pig dehn mi-di eet, bot nobadi neva gi ahn notn.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Ahn wen ih kech op ihself, ih seh, ‘Luk humoch ting dehn peepl weh di werk fi mai pa ga fi eet. Dehn ga nof fi stoan daag wid, an Ai deh ya soh di ded fi hongri.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ah wahn get op ahn goh bak tu mi pa, an Ah wahn tel ahn: Pa, Ah mi sin gens Gaad an Ah sari fi weh Ah du yoo tu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Noh kaal mi yu son nohmoh kaa Ah noh gud fi notn. Mek Ah bee laik wan a dehn man weh werk fi yu.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Soh ih get op ahn gaahn bak da ih pa.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Bot di bwai tel ahn seh, ‘Pa, Ah mi sin gens Gaad an Ah sari fi weh Ah du yoo tu. Noh kaal mi yu son nohmoh kaa Ah noh gud fi notn.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Bot ih pa tel di servant dehn, ‘Mikays ahn bring di bes soot a kloaz ahn put it pan ahn. Put wahn ring pahn ih finga ahn put aan shooz pahn ih fut.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Bring di kyaaf weh wi mi-di fatn op, ahn kil it mek wi eet ahn selibrayt.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Dis da mai son weh mi gud az ded, bot ih kohn bak tu laif. Ih mi laas, bot now wi gat ahn bak.’ Soh dehn staat tu paati.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Now di oalda son mi deh da di plantayshan. Az ih mi-di reech hoahn, ih yehr myoozik ahn ih si peepl di daans.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Soh ih kaal wan a di servant dehn ahn aks ahn seh, ‘Da weh di goh aan een deh?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ih tel ahn seh, ‘Yu breda kohn bak hoahn, ahn soh yu pa kil di kyaaf weh wi mi-di fatn op, sayka weh ih kohn bak sayf ahn song.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Di oalda breda geh soh beks, ih rifyooz fi goh eena di hows. Soh ih pa gaan owt fi koaks ahn fi kom een.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Bot ih ansa ih pa ahn seh, ‘Fi soh lang Ai deh ya di slayv fi yoo, an Ah neva yet gaahn gens weh yu tel mi. Yu neva wan taim seh mek yu gi mi wahn lee yong goat mek Ah ga wahn lee paati wid mi fren dehn.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Bot wen fi yoo son hihn kohn hoahn, weh don ways owt aala yu moni pahn doti livin ahn ting, yu ron gaahn kil di speshal kyaaf weh wi mi-di fatn op!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Bot ih pa seh tu ahn, ‘Son, yoo aalwayz deh wid mi, ahn evriting weh Ah ga da fi yoo.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Soh wi mi hafu feel gud ahn selibrayt bikaa fi yoo breda weh mi gud az ded kohn bak tu laif. Ih mi laas ahn wi get ahn bak.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.