Lucas 10
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA
1 Afta dis Jeezas pik owt semti moa disaipl. Ahn ih sen dehn owt too-bai-too fi goh heda ahn da eech tong ahn vilij weh ih mi waahn goh.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ahn ih tel dehn seh, “Lata grayn deh fi pik, bot oanli lee bit a peepl deh fi werk. Soh pray tu Gaad weh in chaaj a bring een di krap fi mek ih sen moa werkaz fi werk eena fi hihn feel.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Goh! Ah di sen unu owt laik sohn lee lam monks dehn wulf.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Noh kehr no moni, kitbag er ekschra shooz, ahn noh eevn stap fi hayl nobadi pahn di way.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Enitaihn unu goh eena enibadi hows, di fos ting unu fi seh da, ‘Gaad bles dis hows.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 If di peepl dehn weh liv deh da peesful peepl, den unu blesin wahn tek, bot if dehn noh peesful, di blesin wahn kohn bak tu unu.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Oanli stay da wan hows, ahn eet ahn jrink eniting weh dehn gi unu kaa wahn werka dizerv ih pay. Noh di moov fahn hows tu hows.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Soh wen unu goh da wahn tong ahn dehn welkom unu, eet wateva dehn gi unu.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 If enibadi dehdeh weh sik, heel dehn. Tel dehn, ‘Now di taim soon kohn fi Gaad set op ih kingdom ahn unu wahn ku bee paat a it.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Bot if di peepl dehn eena wahn tong noh waahn unu deh, goh stan op midl schreet ahn seh,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Wi eevn di waip di dos a unu tong fahn aafa wi fut batam az wahn sain dat unu doom. Bot wi waahn unu noa dat di taim soon kohn fi Gaad set op ih kingdom.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ah di tel unu di chroot, wen Jojment Day kohn, ih wahn eeziya fi di peepl dehn fahn Sadam dan fi dehn wan fahn datdeh tong weh rijek mi.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Aiy, unu peepl da Korazin ahn Betsayda, unu een fi big chrobl. Kaa if dehn wikid peepl da Taiya ahn Saidan kuda mi si di mirakl dehn weh Ai mi du eena unu tong, dehn mi wahn ton fahn dehn sin dehn lang taim. Dehn wuda mi put aan krokos bag ahn sidong eena ashiz fi shoa how sari dehn sari.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Soh ih wahn beta fi dehn wan da Taiya ahn Saidan dan fi unu pahn Jojment Day.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Ahn unu peepl da Kapernyam, unu tink seh Gaad wahn kehr unu da hevn? No, sa! Unu gwehn schrayt da hel!”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Den ih tel di disaipl dehn, “Enibadi weh lisn tu unu lisn tu mee tu. Ahn if dehn rijek unu, den dehn rijek mee tu, ahn enibadi weh rijek mee rijek di Wan weh sen mi.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Wen di semti disaipl dehn kohn bak, dehn mi oanli hapi, ahn dehn seh, “Maasta, eevn di deeman dehn obay wi wen wi yooz yu naym gens dehn!”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Jeezas tel dehn seh, “Yes! Ah mi si Saytan jrap dong fahn hevn laik laitnin.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Yu si, Ah don gi unu atariti oava aala di powa a di enimi. Unu wahn waak pahn snayk er skyaapyan, ahn dehn noh wahn du unu notn.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Bot noh feel hapi jos sayka weh eevl spirit obay unu. Insteda dat, unu mos feel hapi kaa unu naym rait dong eena hevn!”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Sayhn taim di Hoali Spirit mek Jeezas staat tu rijais ahn ih seh, “Ah prayz yu, Faada, yoo weh da di Laad a hevn ahn ert, kaa yu neva mek dehn wan weh ejukaytid ahn tink dehn soh smaat andastan aala dehn ting weh Ah jos tel mi disaipl dehn, bot yu shoa it tu dehn wan weh hombl laik lee pikni. Yes, Faada, ih mek yu hapi fi du it soh.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Den ih tel ih disaipl dehn seh, “Mai Faada don gi mi atariti oava evriting. Nobadi noh reeli noa hoo da di Son eksep di Faada, ahn nobadi reeli noa hoo da di Faada eksep di Son, ahn enibadi els weh di Son waahn shoa ih Faada tu.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Den Jeezas ton soh dat oanli ih disaipl dehn kuda mi yehr, ahn ih seh, “Gaad bles di aiy dehn weh si weh unu si fi chroo.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Mek Ah tel unu, wahn lata dehn oal taim prafit ahn king dehn wuda mi oanli waahn si ahn yehr di ting dehn weh unu si ahn yehr, bot dehn kudn.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Wahn taim wahn teecha a di Jooish Laa get op fi aks Jeezas wahn kweschan jos fi tes ahn. Ih seh, “Maasta, da weh Ah hafu du fi liv wid Gaad fareva?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jeezas ansa ahn seh, “Da weh rait eena di Laa? Da how yu andastan it?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Di man ansa seh, “‘Yu fi lov di Laad yu Gaad wid aala yu haat, ahn wid aala yu soal, ahn wid aala yu schrent, ahn wid aala yu main,’ ahn ‘yu fi lov yu nayba sayhn laik how yu lov yuself.’”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jeezas seh, “Dat karek. Yoo du dat ahn yu wahn liv wid Gaad fareva.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Bot dat neva satisfai di man, kaa hihn neva tink dat Jeezas ansa mi gud nof, soh ih aks ahn seh, “Ahn hoo egzakli da mi nayba?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Dis da how Jeezas ansa ahn: “Wahn Jooish man mi gwehn fahn Jeroosalem dong da Jeriko wen sohn teef atak ahn. Dehn haal aaf ih kloaz, bos ahn op bad, ahn lef ahn pahn di roadsaid fi ded.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Now ih hapm dat wahn prees mi-di chravl dong da sayhn road. Wen ih si di poa lee man, ih kraas oava ahn ih paas pahn di nada said.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Sayhn way, wahn man weh werk eena di templ reech wehpaa di man mi deh, ahn wen ih si di man, hihn paas pahn di nada said a di road tu.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Bot wahn Samaritan man weh mi-di chravl pahn di sayhn road, bok op pahn di man. Ahn wen ih si how bad ih mi stan, ih haat gaan owt tu ahn.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ih gaan oava tu ahn, ahn poar lee aliv ail ahn wain pahn ih kot dehn fi mek ih feel lee beta, ahn den ih ban ahn op. Den ih tek ahn, ahn put ahn pahn fi hihn oan dongki ahn ih kehr ahn da wahn ges-hows soh dat ih kuda mi tek kayr a ahn.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Di neks day di Samaritan man tek owt sohn moni ahn gi di oana a di ges-hows ahn tel ahn seh, ‘Tek kayr a di man. If ih kaas moa dahn weh Ah lef wid yu, Ah wahn pay yu di res wen Ah kohn bak.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Den Jeezas aks di teecha a di Laa, “Soh wich wan a dehn chree man yoo tink da-mi chroo chroo nayba tu di man weh di teef dehn beet op?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Di teecha a di Laa seh, “Di wan weh mi tek piti pan ahn, ahn help ahn.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Az Jeezas ahn ih disaipl dehn mi-di goh lang pahn dehn way da Jeroosalem, dehn reech wahn vilij wehpaa wahn laydi weh nayhn Marta liv, ahn shee welkom Jeezas dehn eena ih hows.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ih mi ga wahn sista weh nayhn Mayri, ahn shee mi-di sidong bai Jeezas fut di lisn tu aal weh ih mi-di teech bowt.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Bot Marta mi-di hasl op ihself wid aala di ting dehn weh ih mi ga fi du. Soh ih gaahn da Jeezas ahn seh, “Teecha, yoo noh kay dat oanli mee wan di du aala di werk wail Mayri shee jos di sidong deh, noh di du notn? Tel ahn fi kohn kohn help mi noh?”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Bot di Laad tel ahn seh, “Aiy, Marta! Yoo di wori ahn opset op yuself aafa tu moch ting.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Oanli wan ting deh weh reeli impoatant, ahn Mayri don fain it. Nobadi wahn kyaahn tek dat weh fahn shee.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.