João 19
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA
1 Den Pailat mek di soalja dehn flag Jeezas.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Dehn mek wahn krong owta prikl bush ahn put it pahn ih hed. Den dehn jres ahn op eena wahn perpl gong
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 ahn dehn stodi mi-di kom op tu ahn di seh, “Lang liv di king a di Jooz!” Ahn den dehn nak ahn op eena ih fays.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Pailat gaan owtsaid agen ahn tel di krowd, “Unu luk ya, Ah di bring ahn owt tu unu fi mek unu noa dat Ai noh fain notn weh dis man du fi put ahn tu det.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Wen Jeezas kom owt di wayr di krong mek owta prikl bush ahn di perpl gong, Pailat seh, “Si di man ya!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Wen di cheef prees ahn di templ gyaad dehn si Jeezas, dehn hala, “Kroosifai ahn! Kroosifai ahn!”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Di Jooish leeda dehn ansa ahn seh, “Akaadn tu fi wee Laa, ih fi put tu det kaa hihn klaym seh dat hihn da Gaad Son.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Wen Pailat yehr dat, ih mi wosara frayd.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Ih gaahn bak eensaid ahn aks Jeezas seh, “Da weh yoo kohn fram?” Bot Jeezas neva seh wan werd.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Soh Pailat seh tu ahn, “Yu noh waahn ansa mi noh? Yu noh noa seh Ai ga di powa fi let yu goh, ahn di powa fi kroosifai yu?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Jeezas tel ahn seh, “Luk ya, yu oanli ga powa oava mee kaa Gaad gi yu. Soh di wan weh han mi oava tu yu ga wosa sin dan yoo.”
11 Jesus respondeu:
12 Fahn deh goh bak, Pailat mi-di chrai haad fi let goh Jeezas, bot di Jooish leeda dehn hala, “If yoo let goh dis man, yoo da noh Seeza fren. Enibadi weh seh dat dehn da king di ton gens Seeza.”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Wen Pailat yehr dat, ih bring owt Jeezas tu dehn agen. Pailat sidong pahn di jojment seet weh mi deh eena wahn plays weh nayhn “di Stoan Payvment.” Eena di Jooish langwij dehn kaal it “Gabaata.”
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Da mi bowt mid-day pahn di day bifoa di Paasoava selibrayshan.
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Di peepl dehn hala, “Kehr dis man fahn ya! Kehr ahn! Kroosifai ahn!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Den Pailat han Jeezas oava tu dehn fi mek dehn kroosifai ahn. Soh di soalja dehn kehr ahn weh.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Jeezas bak ih kraas ihself ahn gaahn da di plays weh nayhn “Skol Hil.” Eena di Jooish langwij, dehn kaal it “Galgota.”
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Da rait dehsoh dehn kroosifai ahn. Too ada man mi geh kroosifai lang wid ahn tu. Dehn put wan pahn eech said, wid Jeezas da midl.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pailat mek dehn put wahn sain pahn di kraas weh seh: JEEZAS FAHN NAZARET, DI KING A DI JOOZ.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Di plays weh dehn kroosifai Jeezas mi deh kloas di siti, ahn weh di sain mi rait eena Heebroo ahn Latn ahn Greek, lata peepl kuda mi reed it.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Den di cheef prees dehn seh, “Chaynj da sain fahn ‘Di king a di Jooz dehn’ tu ‘Hihn seh dat hihn da di king a di Jooz.’”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Pailat seh, “Ah don rait weh Ah don rait!”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Wen di soalja dehn don kroosifai Jeezas, dehn shayr op ih kloaz eena foa, wan pees fi eech soalja. Bot ih roab, weh mi mek owta wan pees a klaat weh dehn weev, neva ga no seem.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Soh di soalja dehn seh, “Mek wi noh tayr dis pees a kloaz ya, bot wi wahn gyambl fi si hoo get it.” Dis mek di Skripcha kohn chroo weh seh,
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Now Jeezas ma mi-di stan op deh kloas di kraas lang wid fi shee sista, ahn Klopas waif weh nayhn Mayri, ahn Mayri Magdaleen.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Wen Jeezas si di disaipl weh ih lov di stan op deh saida ih ma, ih seh, “Ma, fahn ya goh bak hihn da yu son.”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Den ih seh tu di disaipl, “Si yu ma ya.” Ahn fahn den di disaipl kehr Jeezas ma gaahn liv wid ahn da ih hows.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Bai den Jeezas mi noa dat ih mi don du evriting weh ih Faada mi sen ahn fi du. Soh, fi mek weh di Skripcha seh kohn chroo, Jeezas seh, “Ah tersti.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Wahn batl a wain vineega mi dehdeh, soh dehn soak wahn pees a sponj eena it ahn put it pahn wahn stik weh kom aafa di hisop plaant, ahn hais it op da Jeezas mowt.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Wen Jeezas don tays di wain, ih seh, “Evriting don now.” Den ih bow ih hed ahn giv op ih spirit ahn ded.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Laik how da mi di day fi geh redi fi di Paasoava selibrayshan, ahn di neks day da-mi wahn ekschra hoali Sabat, di Jooish leeda dehn neva waahn lef di badi dehn pahn di kraas dehn. Soh dehn aks Pailat fi mek dehn brok dehn fut ahn tek dong di badi dehn.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Soh di soalja dehn gaahn da di fos man pahn di kraas saida Jeezas ahn brok ih fut dehn. Den dehn gaahn da di neks man ahn brok fi hihn fut dehn tu.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Bot wen dehn kohn tu Jeezas, dehn noatis seh ih mi don ded, soh dehn neva bada brok fi hihn fut dehn.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Insteda dat, wan a di soalja dehn shub ih spyaa eena ih said, ahn sayhn taim blod ahn waata ron owt.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Di persn weh mi si aal weh mi hapm di tel evribadi bowt it soh dat dehn ku bileev tu. Weh hihn seh da chroo ahn hihn noa dat hihn di tel di chroot.)
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Di Skripcha mi seh, “Nat wan a ih boan wahn brok.” Wel, aala dehnya ting mi hapm soh dat da Skripcha ku kohn chroo.
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Ahn eena wahn neks paat di Skripcha mi seh, “Dehn wahn luk pahn di wan weh dehn juk wid wahn spyaa.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Afta aala dehn ting don hapm, Joazef, weh mi kohn fahn Arimateeya, gaahn gaahn aks Pailat fi Jeezas badi. Hihn da-mi wan a Jeezas falowa dehn, bot ih neva mek nobadi noa kaa ih mi frayd fi di Jooish leeda dehn. Wel, Pailat tel ahn ih kuda mi kehr di badi, soh dat da weh ih du.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Now di sayhn Nikodeemos, weh mi gaahn si Jeezas wahn nait, mi gaahn wid Joazef, ahn hihn bring bowt wahn honjrid pong a aintment weh mek owta mer ahn aloaz miks op.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Dehn rap op Jeezas badi eena sohn lang pees a linin klaat lang wid sohn sweet aintment, jos laik how di Jooish peepl dehn doz du wen dehn beri dehn ded.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Wahn gyaadn mi deh kloas tu wichpaa Jeezas mi geh kroosifai, ahn rait een dehsoh, wahn toom weh dehn neva put no ded badi eena yet mi deh.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Soh laik how da mi di day wen dehn mi fi geh redi fi di Sabat ahn di toom mi deh kloas, dehn put Jeezas een deh.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.